Τρομερό, τρομερό, ήταν τρομερό, εγώ είμαι τρομερός, τρομερός άνθρωπος, απαίσιος δειλός, έφυγα, τι άλλο να έκανα όμως, έφυγα και δεν ξέρω καν τι απέγινε ο Στέφανος, αλλά ήταν τέσσερις κι εμείς μόνο δύο, Θεέ μου, δύο και σκαστοί, και τώρα μέσα στο λεωφορείο με κοιτάνε όλοι λες και ξέρουν, καθώς ξημερώνει στον ορίζοντα όλοι ξέρουν, [...]
Αρχειοθετήθηκε ως : Uncategorized | 14 σχόλια »
