Θέμα μεγέθους

Μένω για άλλη μια φορά έκπληκτος με το μέγεθος της υποκρισίας της κοινωνίας μας, όταν μαθαίνω ότι αναγκάζεται να φύγει από το σχολείο και την πόλη που ζει η κοπέλλα που καταγγέλει ότι έπεσε θύμα ομαδικού βιασμού και όχι οι (κατηγορούμενοι) βιαστές, οι οποίοι πήγαν σήμερα κανονικά στο σχολείο τους!
Φυσικά, το γεγονός ότι η κοπέλλα [...]

Γενέθλια

Τριών χρονών – κιόλας!
Το ξέρω ότι θα ακουστώ υπερβολικός, αλλά πριν τρία χρόνια σαν σήμερα ένιωσα τις κουρτίνες του σύμπαντος να ανοίγουν μπροστά μου και να βλέπω τι υπάρχει από πίσω τους. Κι αυτό που υπάρχει έχει γελάκια, τραγούδια, χάδια και ασύστολο παιχνίδι.
Δεν ξέρω πώς να μεταδώσω στον κόσμο αυτό που νιώθω για σένα σε [...]

Γράμμα προς τον εκδότη

Παραλάβαμε την ακόλουθη επιστολή από τον τακτικό (όπως λέει) αναγνώστη κο Περίανδρο Κουρουπέα, απόστρατο αστυνομικό, η οποία απευθύνεται προς τον εκδότη του Μπαμπάκη, αλλά μάλλον μας αφορά όλους.
Εν Αθήναις, 26 Οκτωβρίου 2006 μΧ
Προς τον εκδότη του ιστολογίου «Μπαμπάκης»
Αγαπητέ εκδότα,
Με το θάρρος του τακτικού αναγνώστη του εν λόγω ιστολογίου, απεφάσισα όπως σας αποστείλω μια επιστολή [...]

Το επόμενο πάρτυ

Το επόμενο μεγάλο πάρτυ των bloggers θα διεξαχθεί στην Ευελπίδων. Η ημέρα και η ώρα θα ορισθούν και θα ταυτίζονται με την τακτική δικάσιμο.
Guest-DJ: ο ανώνυμος (?) μηνυτής του Αντώνη Τσιπρόπουλου.
(μπείτε στο monitor, έχει βουήξει ο τόπος)
Ρε δεν πάει στα βουνά λέμε…
Update (27-10-06): Δεν είχα κουράγιο να κάνω μια λίστα με όλους τους bloggers που [...]

Για το ταξίδι μόνο

  
Όταν έχεις επαγγελματικό ραντεβού κάπου προς τα δυτικά προάστια, είναι πειρασμός η Αττική Οδός. Να μην βγεις στην έξοδό σου, αλλά να συνεχίσεις για Πελοπόννησο. Χύμα. Και να βάζεις στοίχημα πότε θα αναρωτηθούν τι απέγινες και θα σε πάρουν τηλέφωνο. Τα ίδια, και χειρότερα, πάθαινα το καλοκαίρι που είχα μια σειρά από ραντεβού στον Πειραιά, [...]

Η μάχη των δύο φύλων

Μια φορά κι έναν καιρό… 
Ο τόπος γύρω από το κάστρο με τα χρόνια έμεινε ρημαγμένος και έρημος. Ανθρώπου πόδι δεν τολμούσε να πατήσει στους κάμπους που κάποτε ήταν πανέμορφοι και έσφυζαν από ζωή. Το ίδιο το κάστρο ήταν άδειο και μύριζε την αποφορά της εγκατάλειψης. Δεν υπήρχε πριγκήπισσα αποκλεισμένη στον ψηλότερο πύργο του. Τα μακριά, [...]

Οι τελευταίοι εξόριστοι ΙΙ

Μέρος Β’ - Τα παιδιά των άστρων
Προηγούμενα: Ι
Οι πρώτες ημέρες ήταν βουτηγμένες στον πανικό. Πέρασαν πάνω από 48 ώρες για να καταφέρει κάποιος να κοιμηθεί και περίπου άλλες τόσες για να βρουν το κουράγιο να κάνουν μια απογραφή και να εξετάσουν λίγο την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν. Τότε άρχισε η πραγματική απελπισία, καθώς παρατηρούσαν από το [...]

Πριν-μετά

Πρόσφατα αγόρασα το “Ο κλειστός κύκλος” του Τζόναθαν Κόου, συνέχεια του “Η λέσχη των τιποτένιων”. Την “λέσχη” την είχα διαβάσει το 2002 και πρόκειται για ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία μου, ένα κείμενο αφοπλιστικά απολαυστικό.
                 
Στη “Λέσχη” ο Κόου φτιάχνει ένα ιδιόμορφο έργο: σχολιάζει την δεκαετία του ‘70 με τις πολιτικές ζυμώσεις της, τις αλλαγές [...]

2

  
Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου ανεβάζει στο Παλλάς την πρώτη του παράσταση μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, με τίτλο “2″. Δεν ξέρω τι θα βγει, ξέρω ότι με το που το έμαθα έτρεξα να κλείσω εισιτήρια.
Αν δεν έχετε δει παράσταση του ανθρώπου, δεν μπορώ να σας προετοιμάσω για το τι είναι ικανός να κάνει. Θυμάμαι ότι πήγα (περίπου με [...]

Οι τελευταίοι εξόριστοι Ι

Μέρος A’ – Ο σιωπηλός πλανήτης 
Κάτι πολύ στραβό είχε συμβεί.
Αυτό που σε παραξένευε περισσότερο ήταν η νεκρική ησυχία στο σύστημα επικοινωνίας. Δοκίμασαν κάθε κανάλι, κάθε πιθανή γωνία της κεραίας, κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο να μιλήσουν με άλλους ανθρώπους. Η αδυναμία να μάθεις τι ακριβώς συνέβη ήταν εξουθενωτική. Λες και κάποιος είχε διαγράψει όλους τους [...]