Πεντάδες

Μετά από δύο προσκλήσεις σε (παρόμοιο) blogo-παίχνιδο, ήρθε η ώρα να σας δείξω αυτό που όλοι περιμένατε. Χάσατε τον ύπνο σας, την όρεξή σας, την αυτοσυγκέντρωσή σας περιμένοντας αυτό το ποστ – άνθρωποι είσαστε, σας καταλαβαίνω. Ιδού λοιπόν δύο πεντάδες αγαπημένων αντικειμένων του Μπαμπάκη.
Με χρονολογική σειρά των προσκλήσεων, πρώτα τα πέντε αγαπημένα προσωπικά αντικείμενα που [...]

Ας κρατήσουμε την καζούρα μέσα στην οικογένεια

«Το πολύ θάρρος μειώνει το σεβασμό» έλεγε ο μπάρμπας μου ο Ηλίας γελώντας κάθε φορά που έπεφτε στα τέσσερα κι έκανε το αλογάκι με εμάς καβάλα πάνω του.
Το μεγάλο πάθος του γιου μου εδώ και καιρό είναι οι δεινόσαυροι. Παίζει με μινιατούρες τους, φτιάχνει ιστορίες, θέλει να βλέπει ταινίες για αυτούς. Ξέρει τους περισσότερους με [...]

Διάβρωση

Ρυθμοί είπατε; Όχι, όχι. Καθημερινότητα, ρουτίνα, μονότονη επανάληψη. Περνά η βδομάδα και περνά ο μήνας και περνά ο χρόνος – και κάθεσαι και σκέφτεσαι: τι έκανα φέτος; Και δεν θυμάσαι τίποτα.
Νιώθεις όμως τα μέλη σου να ξεραίνονται και να σκληραίνουν. Από την αχρηστία είναι. Θρύβονται πια, σε κάθε απότομη κίνησή σου, ή μάλλον μόλις δοκιμάσεις [...]

Million dollar baby

Δόξα στον Κύριο, τον Θεό μου, τον Μεγαλοδύναμο,
Όλα εν Σοφία εποίησε
Μου χαρίζει ευκαιρίες για γνώση και φώτιση,
Μου χαρίζει ευκαιρίες να αμφισβητώ αυτά που ανοήτως νόμιζα ότι γνωρίζω
Τις εστί φίλος και τις εχθρός
Ποιες είναι οι βεβαιότητές μου και ποιες οι αλήθειες μου
Όλα όσα ζούμε εκ Θεού έρχονται και συμβάλουν στον δικό Του Τελικό Σκοπό
Άρρητο για το [...]

“Εν Λευκώ”

Πρόκειται για μια όμορφη διαδικτυακή προσπάθεια, από τον Χρήστο Μυστιλιάδη. Είναι ένα περιοδικό επικεντρωμένο στα ταξιδιωτικά άρθρα, και χρησιμοποιεί μεταξύ άλλων και ποστ που έχουν ανέβει από bloggers σχετικά με ταξιδιωτικές αναμνήσεις, εντυπώσεις, συναισθήματα, ακόμα και tips. Περιλαμβάνει πλέον και άρθρο του υποφαινόμενου, συγκεκριμένα “Το Νησί και εμείς“. Όχι αυστηρά ταξιδιωτικό ποστ, και αυτό δείχνει κι όλας [...]

Όψεις μιας παπαρούνας

Ο Ανδροκλής παρέμενε θαλερός γέρων, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, παρά τις ταλαιπωρίες του πολυτάραχου βίου που είχε διανύσει με Κατοχές και Εμφυλίους, και παρά την ιδιαίτερη μέριμνα που όφειλε πλέον να δείχνει για την πίεσή του. Η σωματική του ρώμη ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με αυτήν της επί 45 έτη σύζυγό του, Λουκίας, [...]

Projection

Μέρες τώρα την περίμενε την προαγωγή. Κάθε φορά που συναντούσε τον διευθυντή στον διάδρομο του πέταγε κάποια αστεία ατάκα – κι εκείνος ξεκαρδιζόταν: «Μα δεν παίζεσαι αγόρι μου!». Τον χτύπαγε φιλικά στην πλάτη και απομακρυνόταν γελώντας ακόμα. Είχαν χημεία, αυτό το ήξερε, είχαν χημεία. Κάθε φράση, κάθε βλέμμα του διευθυντή του έδειχνε το ίδιο: εσύ [...]

Το σπίτι μας

Επιστρέφοντας χθες από ΣΚ στην Πελοπόννησο, οι καμμένες πλαγιές που εμφανίζονται συνέχεια στο τοπίο και θυμίζουν μόνο ένα πράγμα: το κρανίο ανθρώπων που περάσαν χημειοθεραπεία. Γυμνά, γκρίζα και με μερικά ταλαιπωρημένα αποκαϊδια να στέκονται ακόμη όρθια. Τοπίο πληγωμένο άσχημα.
Ο μικρός μας από το πίσω κάθισμα χαζεύει έξω. Καταλαβαίνει την διαφορά στο τοπίο.
- Να σας πω κάτι; Είχε φωτιά εδώ;
- [...]

Μαζεμένες απορίες

Μερικές απορίες (ενδεκάδα φυσικά) που δεν φεύγουν από το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό:

Είναι καλύτερο να παραδέχεσαι ότι περίμενες την ήττα του κόμματος και ήσουν έτοιμος για αυτήν ή ότι είσαι τόσο μπάχαλο που περνώντας από το Ζάππειο είδες φως και μπήκες;
Είναι ηθικά ακέραιο να σατιρίζεις τον Γιωργάκη την ώρα που έχεις προσκαλεσμένη στο κοινό [...]

Μετανάστης

Οι εικόνες από την ζωή που ζούσε παλιά στην χώρα του έχουν ήδη αρχίσει να σβήνουν σιγά – σιγά. Θυμάται ας πούμε ότι μεγάλωσε δίπλα σε ένα ποτάμι, σε μια καλύβα χτισμένη από πηλό και λάσπη. Θυμάται ότι είχε πολλά αδέλφια, αλλά σχεδόν δεν ξέρει πόσα από τα παιδιά που κοιμόντουσαν στην ίδια καλύβα είχαν [...]