Όλα τα παραπάνω φυσικά, εμπνευσμένα από το γνωστό – άγνωστο σύνθημα. Γιατί, καλός και σωστός ο φόβος και η επιφυλακή (τόσα θύματα άλλωστε), αλλά πρέπει να γελάμε με τους φόβους μας…
Last but not least:
Παιδιά, όπως είπαμε: μόλις πλησιάσει ο Κακός Λύκος, τον αρχίζουμε στα φταρνίσματα!
Άντε καλημέρα!
Αρχειοθετήθηκε ως : Σάτιρα | 19 σχόλια »
Γυρνάω λοιπόν από την δουλειά, φεύγει η μαμά μας, μένουμε οι δυο μας στο σπίτι: ο mini me κι εγώ. Κι επειδή το βράδυ περιμέναμε ένα θείο της καλής μου, είπαμε να μαγειρέψουμε.
Αλλά δεν έφτανε το ένα πιάτο, έπρεπε να μαγειρέψουμε δύο. Κι όταν λέμε δύο, εννοούμε δύο από το μηδέν. Σε λιγότερο από δύο [...]
Αρχειοθετήθηκε ως : Γαστρονομικά, Ο γιος μου | 18 σχόλια »
- Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου – τι λέει;
- Καλά. Τα ίδια. Εγώ;
- Κι εγώ τα ίδια.
- Δεν μου λέω: θα ανεβάσω επετειακό φέτος;
- Κατ’ αρχή, να μην μου μιλάω στο πρώτο πρόσωπο, θα γίνω κουραστικός από την έκτη φράση.
- Είμαι στην έκτη φράση.
- Φτου γμτ…
- Ούτε να μετράω δεν ξέρω;
- Αν δεν σταματήσεις το δούλεμα, θα [...]
Αρχειοθετήθηκε ως : Internet & Blogs, Αναμνήσεις, Προσωπικά | 34 σχόλια »
Τις τελευταίες ημέρες ζω το κλασσικό σύνδρομο ελληνικής εργασιακής πραγματικότητας: πλησιάζει το (ψυχολογικό) ορόσημο των διακοπών του Πάσχα και όλοι αποφασίζουν ότι μέσα σε δυο βδομάδες πρέπει να γίνουν όλα όσα δεν είχαν γίνει εδώ και 1.852 μήνες.
Επιπλέον, κολλάει και το σύστημα. Το λογισμικό ντε, η βάση, πώς το λένε. Δεν έχει πιάσει τίποτα. Ούτε [...]
Αρχειοθετήθηκε ως : Εργασία και χαρά | 13 σχόλια »
Το παραπάνω είναι μια πρόχειρη προσπάθεια να σκανάρω στο σπίτι το μενού της πρόσκλησης στο φετεινό δείπνο των Χρυσών Σκούφων. Οι (συγκλονιστικές, γαργαλιστικές κι ιδιαίτερα νόστιμες) λεπτομέρειες, εδώ.
Αρχειοθετήθηκε ως : Γαστρονομικά | 9 σχόλια »
