Η εκκαθάριση

Στις αρχές του δέκατου χρόνου του Τρωικού Πολέμου, μετά την κηδεία του Έκτορα, οι Τρώες κατάλαβαν ότι τα πράγματα είχαν φτάσει στο απροχώρητο. Δεν μπορούσαν μόνοι τους να αντιμετωπίσουν τους Αχαιούς. Έτσι, έστειλαν αγγελιοφόρους στα πιο μακρινά μέρη που έλπιζαν ότι μπορούσαν να βρουν συμμάχους. Σε απάντηση, ήρθαν ισχυροί σύμμαχοι: η βασίλισσα των Αμαζόνων, Πενθεσίλεια, [...]

Γδύσου

- Γδύσου.
- Μπα; Έτσι σου ήρθε;
- Όχι, το σκεφτόμουνα όλη μέρα.
- Εκεί έχεις πάντα το μυαλό σου, πονηρέ.
- Ναι. Για το μυαλό μου άλλωστε δεν με αγάπησες;
- Χμ. Κι αν δεν θέλω;
- Αν δεν θέλεις, θα μου πεις όχι και αυτό είναι όλο.
- Όχι λοιπόν.
- Και γιατί όχι;
- Δεν είπες ότι αυτό είναι όλο;
- Έτσι [...]

Mes que una tormenta

Βγήκαμε για καφέ με τον Βλάσση την ίδια μέρα που γύρισε από την Βαρκελώνη. Περιμέναμε να δούμε έναν ποδοσφαιρόφιλο ενθουσιασμένο, έναν άνθρωπο που έκανε ένα όνειρο ζωής πραγματικότητα κι επέστρεψε να το διηγηθεί. Αντί για αυτό είδαμε έναν άνδρα που είχε δει αλλιώτικα τον Θεό, είδαμε τον κολλητό μας αγνώριστο: έπαιζε νευρικά με τον αναπτήρα [...]

Μια βραδιά στη μπάρα

Η τελευταία γουλιά είχε την γεύση του πάγου που λιώνει όμως εγώ δεν είχα πει ακόμα την τελευταία μου λέξη. Με ηρωικό τρόπο λοιπόν, γραπώθηκα από την κουπαστή του μπαρ και κοίταξα προς την πλευρά του μπάρμαν με νόημα. Αν και η ώρα ήταν προχωρημένη, ο μπάρμαν δεν έπιασε το νόημα. Δεν καθόταν καν ακίνητος [...]

Ο φυσιοδίφης

Υπό κανονικές συνθήκες, έπρεπε και αυτή εδώ, η τελευταία μου αναφορά, να συνταχθεί δομημένα και επαγγελματικά, όπως οι προηγούμενες, όπως όλες αυτές οι  επαναλαμβανόμενες, ψυχοφθόρες αναφορές, οι οποίες τελείωναν με τις ίδιες φράσεις, με την ίδια έλλειψη συμπερασμάτων, με τα ίδια αδιέξοδα. Μεθοδολογικά και επιστημονικά άψογη, πιστή στην επιστημονική μέθοδο, πιστή στα σύγχρονα θεμέλια της [...]

First Contact

Το ταξίδι του ξεκίνησε από έναν τόπο γεμάτο ήλιο και δροσερές σκιές δέντρων, φωνές και γέλια, τόπια και σκανδαλιές. Πέρασε μέρες κυκλωμένο από τα αδέλφια του, όλα φουσκωτά και γυαλιστερά, όλα πολύχρωμα και με κορδόνι. Έβλεπε τα μικρά ανθρωπάκια να τα κοιτάζουν όλα μαζί, να το σκέφτονται λίγο και να δείχνουν: «Αυτό». «Αυτό». «Α’το». Και [...]

Ιστορία πειρατών και δράκων ΙΙΙ

Μέρος Γ: Μνήμα σε γκρεμό
Προηγούμενα: Ι, ΙΙ

Κοντά στις αφιλόξενες βορειοανατολικές ακτές του νησιού της Τζαμάικα, η πειρατική σκούνα του Ντέιβιντ του Δράκου βρίσκεται άροδο στα ανοιχτά ενός κολπίσκου δυσδιάκριτου από το πέλαγος και η βάρκα βγάζει στην στεριά τον καπετάνιο του σκάφους, το νεαρό Άνταμ και τον μικρό δράκο που ακολουθεί τον Ντέιβιντ εδώ [...]

Ο κατά φαντασίαν εργαζόμενος

Όπως κάθε μέρα, κατέβηκα στο γραφείο με το μετρό. Καθώς έφτανα στη δουλειά, είδα το κτίριο κλειστό και ένα σωρό κόσμο μαζεμένο στο απέναντι πεζοδρόμιο. «Τηλεφώνησαν για βόμβα» μου είπε κάποιος γειτονικός μαγαζάτορας και απ’ ό,τι φαίνεται θα έπαιρνε ώρες να το ελέγξουν. Βρήκα τους συναδέλφους μου – ο Γενικός ήταν φανερά στεναχωρημένος – και [...]

Ιστορία πειρατών και δράκων ΙΙ

Μέρος Β: Καινούργιο πλήρωμα
Προηγούμενα: I
Στο μικρό και χωρίς ιδιαίτερες ευκολίες λιμάνι της Σάντα Μαρία ντελ Πουέρτο η νύχτα προχωρά προς το ξημέρωμα, άφωτη από αστέρια, κάτω από έναν ουρανό γεμάτο δυσοίωνα σύννεφα. Είναι η ώρα που ένα νεαρό αγόρι ακολουθεί κατά πόδας, τρέχει για να παραμένει δίπλα του, τον σωτήρα του. Το μέρος είναι [...]

Ιστορία πειρατών και δράκων Ι

Μέρος Α’: Σύγκρουση ηθών
Ξεκινώντας την αφήγησή μας, απαιτείται οπωσδήποτε ως θεμελιώδης λίθος η περιγραφή μιας ταβέρνας σε ένα λιμάνι που κάποτε θα το πούνε Πορτ-ω-Πρενς, στην Καραϊβική του 1610 περίπου, και πριν δούμε πώς έμοιαζε ένα τυπικό βράδυ σε ένα τέτοιο τυπικό καταγώγιο του λιμανιού, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι τότε η περιοχή είχε ακόμη [...]