Παλιές φιλίες

Χθες βράδυ ήρθε σπίτι ο κολλητός μου από το σχολείο. Δίπλα-δίπλα στο θρανίο για 5 1/2 χρόνια, παντού μαζί, κλπ. Τώρα πια μιλάμε στο τηλέφωνο κάθε γιορτές και γενέθλια και είχαμε να ιδωθούμε πάνω από χρόνο.

"Βλέπεις κανέναν άλλον;"

"Όχι, εσύ;"

"Μπααααα…"

Δεν ξέρω αν έχει τύχει να ήμουν σε ξενέρωτο σχολείο, αλλά ακούω όλο και λιγότερο για φιλίες που κρατάνε χρόνια, από τότε. Ελάχιστους ξέρω με φίλους από τόσο παλιά. Στην πραγματικότητα, όλο και περισσότερο υπάρχουν παρέες παρά φιλίες. Και οι παρέες σχηματίζονται και διαλύονται συγκυριακά.

Άσχετα από αυτό, πέρασα πολύ καλά χθες. Κι έχει πλάκα να μιλάς με έναν άνθρωπο που σε ήξερε με σιδεράκια και με γκρι φόρμες γυμναστικής. Πρέπει να είσαι πολύ γκιόζης για να προσπαθήσεις να πουλήσεις μούρη σε τέτοιες περιπτώσεις. :^)

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Ισχύει αυτό που γράφεις… Θα συνεχίσω τον σχολιασμό με ερωτήσεις… κάτι σχετικό με αυτό που συζητούσαμε πριν από λίγο (τώρα θυμήθηκα και τον Σωκράτη). Τι περίμενες από τους «φίλους» σου στο γυμνάσιο / λύκειο; Τι περιμένεις από τους «φίλους» σου τώρα; Απλά αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά τη φιλία. Αυτά…..

    ΥΓ. Κάναμε και εμείς ένα reunion με τους συμμαθητές και είχε πολύ γέλιο… μόνο και μόνο που τους είδα μετά από τόσα χρόνια και ξαναθυμηθήκαμε ιστορίες από το παρελθόν. Τι μαλακίες κάναμε μικροί.

  2. Έχεις απόλυτο δίκιο cubicje: είναι θέμα του τι περιμένουμε! (και, συνακόλουθα, του πώς ορίζουμε την φιλία). Πολύ σωστός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: