Το συνέδριο του πελάτη

Επιστρέφοντας από το τριήμερο (για το οποίο χρωστάω post) πήγα σε συνέδριο ενός πελάτη, στον Αστέρα Βουλιαγμένης. Το θέμα ήταν (πραγματικά) σημαντικό, πράγμα που μας κόστισε μισό πρωινό σε βαρετές πολικές ανακοινώσεις, αλλά και αρκετές εισηγήσεις που δεν διαφέραν από εταιρικές παρουσιάσεις. Μην είμαι γκρινιάρης, υπήρχαν και άνθρωποι που μιλήσαν επί της ουσίας – και μερικοί από αυτούς δεν ήταν από το εξωτερικό!

Σε δραματική αντίθεση με τα τεκταινόμενα στην αίθουσα ήταν οι εξωτερικοί χώροι. Άλλος Θεός εκεί. Ήταν η πρώτη όμορφη μέρα μετά από ένα απελπιστικά βροχερό τριήμερο. Ο χώρος είναι ψηλά, 5-6 ορόφους πάνω από την ακροθαλασσιά. Μεγάλα μπαλκόνια σκύβουν πάνω από την φροντισμένη πισίνα με τις ξύλινες ξαπλώστρες και τα κατακάθαρα νερά. Πιο κει, η βραχώδης ακρογιαλιά ελίσσεται σαν γυναίκα που χορεύει. Μια φιδίσια γλώσσα ο Λαιμός, αφήνεται στην αγκαλιά της θάλασσας. Πίσω, μακρυά, η κρυμμένη και βουβή παραλιακή λεωφόρος. Πίσω και η πλαζ του Αστέρα. Μπροστά το κάλεσμα της απεραντοσύνης και ένα ιστιοφόρο, τοποθετημένο λες από τον Δημιουργό μόνο και μόνο για να ομορφαίνει κι άλλο το τοπίο.

Μας σερβίραν το γεύμα στο terrace. Ανοικτό στην ηλιόλουστη μέρα, με ζώνες γκαζόν τριγύρω που καταλήγουν σε πεύκα κρεμασμένα πάνω από τον γκρεμό. Έπιασα τον εαυτό μου, με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι, να θέλω να βγάλω παπούτσια και κάλτσες, να περπατήσω στο χορτάρι, να αράξω δίπλα στο πεύκο και να αφήσω το βλέμμα να ταξιδεύει με όλο το προσωπικό του πελάτη να με κοιτά με απορία. Δεν το άντεξα, πήγα επίτηδες μέσα κάποια στιγμή!

Είχα ξαναέρθει εδώ για τραπέζι γάμου. Μέγα λάθος η επιλογή! Η νύχτα και η θάλασσα γίνονται ένα και δεν έχεις καμία εικόνα του πόσο επίπονα όμορφο είναι το μέρος. Αντίθετα, για κάποιον που τα φυσάει, είναι ιδανικά για τραπέζι βαφτισίων IMHO.

Άλλη αίσθηση να δουλεύεις ή να αράζεις έτσι. Το περιβάλλον σε ανεβάζει, σε αλλάζει. Σου υπαγορεύει ρυθμό και ανάσες χαλαρότητας. Αν ακούγομαι ενθουσιασμένος και εντυπωσιασμένος, είναι επειδή είμαι. Θα κοιτάξω να ξαναπάω, όχι μόνο για τέτοια συνέδρια αλλά και για απλή βόλτα αν γίνεται. Και γενικότερα, από διάφορα γεγονότα που έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό, θα κυνηγάω να ζω ωραίες καταστάσεις και ωραία τοπία όσο γίνεται περισσότερο. Αξίζει τον κόπο!

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Είναι γεγονός φίλε μου, ότι το «περιβάλλον» σου αλλάζει τη διάθεση προς το καλύτερο ή το χειρότερο. Και όμως ορισμένες φορές συμβαίνει κάτι παράξενο. Ενώ το περιβάλλον εργασίας σου αλλάζει τη διάθεση προς το χειρότερο, ταυτόχρονα το κοινωνικό-εργασιακό περιβάλλον (έχοντας εσάς δίπλα) σου αλλάζει τη διάθεση προς το καλύτερο. Πάντα υπάρχει κάτι θετικό προς σκέψη σε όλες τις καταστάσεις της ζωής μας…. αρκεί να το εντοπίσουμε.
    Γενικότερα τώρα θα ήθελα να συμπληρώσω ότι από μέρη που δεν το περιμένουμε λαμβάνουμε τις ομορφότερες εμπειρίες της ζωής μας. Αυτό τουλάχιστον συμβαίνει στη δική μου περίπτωση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: