• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Μαΐου 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Ένα βροχερό τριήμερο

Πήγαμε στην Παλαιά Επίδαρο για το τριήμερο της Πρωτομαγιάς.

Πρέπει να ξεκινήσω εξηγώντας την άποψή μου για τα ταξίδια: πιστεύω ότι όλα τα λεφτά που ξοδεύουμε πάνε χαμένα, εκτός από αυτά που γίνονται ταξίδια. Η φράση ακούγεται λίγο ακραία, αλλά από το 2002 θυμάμαι την Ινδία, όχι όμως πώς ήταν οι λογαριασμοί που έκανα στο σούπερ-μαρκετ ή αν αγόρασα καινούργια παπούτσια εκείνη την σαιζόν. Και νομίζω ότι για πολλά – πολλά χρόνια η Ινδία θα παραμένει περιουσία μου, σε αντίθεση με το λαμπατέρ. Ή, όπως είπε κι ένας πολύ μεγάλος "We will always have Paris". Δεν είπε "We will always have the new DVD player".

Having said that, που λένε και οι σύμμαχοι Αγγλοσάξωνες, από την γέννα του παιδιού και μετά προσπαθούμε ανεπιτυχώς να ξεχρεώσουμε. Πέσαν όλα μαζί (παιδί, ανακαίνιση, μετακόμιση, αυτοκίνητο), έτσι κι αλλιώς είμαστε αρκετά καλομαθημένοι κι ακόμα τρέχουμε (και θα τρέχουμε). Οπότε, το πρώτο ταξίδι εδώ και δύο χρόνια (εκτός του Νησιού) ήταν αυτό.

Πήγαμε λοιπόν Παλαιά Επίδαυρο. Το μέρος και η διαδρομή μέχρι αυτό είναι εξαιρετικά όμορφα. Δεν ξέρω πόσο κόσμο έχει το καλοκαίρι, αλλά τώρα ήταν πολύ όμορφα. Φίσκα στις ανθισμένες πορτοκαλιές (εποχή τους είναι), χαριτωμένοι κόλποι, δροσερά πεύκα, φροντισμένα σπίτια, ευγενικοί άνθρωποι (ναι, κι όμως, μιλάω για Πελοπόννησο!). Το παράδοξο είναι ότι δεν υπάρχουν παραλιακοί δρόμοι, αλλά τα κάμπινγκ και τα ξενοδοχεία πιάνουν όσο μπορούν προς την παραλία (και μερικές φορές και λίγο παραπάνω) με αποτέλεσμα να υπάρχουν μόνο κάθετοι, επαρχιακού τύπου, δρόμοι, καλά κρυμμένοι, που οδηγούν σε τμήματα παραλίας.

Ο γιος μου αγαπά πολύ την θάλασσα. Δεν γνωρίζω άνθρωπο που να την αγαπά τόσο και έχω κουμπάρο ναυτικό (άλλη ιστορία αυτός! – θα πρέπει να αρχίσω τα post για παλιούς φίλους και εμπειρίες μαζί τους). Γενικά έχει τρέλα με το νερό (όταν ήταν βρέφος και έκλαιγε ανοίγαμε βρύση και σταματούσε). Το μόνο που θέλει είναι να στέκεται να την βλέπει και να πετάει πετρούλες. Χλιδή. Προσέχει αρκετά, οπότε αν ο καιρός είναι ευνοϊκός είναι πολύ ξεκούραστο να τον πας στη θάλασσα.

Ο καιρός ήταν το εντελώς αντίθετο από ευνοϊκός. Μας έσπασε τον τσαμπουκά κα-νο-νι-κό-τα-τα! Από Σάββατο απόγευμα ξεκίνησε η ψιχάλα. Πήγαμε για καφέ και παγωτό και μηλόπιτα και άρχισε να ρίχνει τουλούμια. Το βλαστάρι μας ήθελε να πάει δίπλα στη θάλασσα, οπότε γκρίνιαζε και έψαχνε σε ποιο σημείο του μαγαζιού να σταθεί για να την βλέπει, με αποτέλεσμα να καταβραχεί.

Η βροχή και η γκρίνια συνεχίστηκαν αμείωτες ως την Κυριακή το απόγευμα, με αποτέλεσμα να δοκιμαστεί σοβαρά η (όχι και πελώρια) υπομονή μου. Μες την μελαγχολία του δωματίου και με τον πιτσιρίκο να πετάει πράγματα δεξιά – αριστερά για να ασχοληθεί με κάτι ο έρμος, άρχισα να βλέπω τον κόσμο κόκκινο. Ντρέπομαι τώρα, αλλά είχα θυμώσει σοβαρά. Ντύθηκα και βγήκα έξω από το δωμάτιο (I stormed out). Ο μικρός σοκαρίστηκε. Έβαλε τα κλάματα, κατάλαβε ότι είχαν όλα τραβήξει πολύ.

Κι ήταν λες και ένα απόστημα έσπασε. Χαλαρώσαμε και οι δύο (εμείς άλλωστε είμαστε οι τσαντήλες της οικογένειας, η ταλαίπωρη η μαμά απλώς μας ανέχεται…), ο μικρός ήταν εκδηλωτικός και τρυφερός από κει και πέρα και ακόμα και ο καιρός έφτιαξε (σχετικά – εντελώς έφτιαξε μόνο αφού γυρίσαμε Αθήνα!). Λύτρωση!

Παρά την γκρίνια, περάσαμε καλά. Υπήρχε χρόνος, τα είπαμε, παίξαμε. Φάγαμε ωραία, σε ταβέρνες πάνω στο κύμα και όχι μόνο (με την μάχιμη, σταφιδιασμένη γιαγιά πίσω από τον πάγκο να αυγοκόβει τους ντολμάδες και να ετοιμάζει τα πιάτα με την σπανακόπιτα για την οποία η ίδια άνοιξε το φύλλο). Εκεί έφαγα μαγιάτικο πλακί, φτιαγμένο όπως έπρεπε να είναι (γιαμ γιαμ). Ο μικρός πλάκωσε τα χταπόδια, σε βαθμό που δεν παραγγέλναμε γιατί θα του ανατιναζόταν το στομαχάκι. Είδα και γκαρσόνι σε αξιοπρεπέστατο εστιατόριο να προσπαθεί να μάθει σε συνταξιούχο βασικές αρχές φαγητού ("Το φιλέτο μου το θέλω πολύ καλοψημένο, να μην φαίνεται κόκκινο πουθενά!" "Εμ, ναι, βέβαια το καλό κρέας δεν θέλει πολύ ψήσιμο" "Ό,τι νομίζεις, αλλά να μην φαίνεται κόκκινο!"  – άκαρπες προσπάθειες).

Γενικά, τσεκάραμε την περιοχή, αξίζει, και είμαστε έτοιμοι για καλοκαιρινό post "Ένα βροχερό τριήμερο reloaded: Η Επίδαυρος στεγνή". Wish us luck! :^)

Advertisements

4 Σχόλια

  1. πωπωω, μ’ έφτιαξες μεσημεριάτικα.. κι ας είχε βροχή, δεν πειράζει, πάλι όμορφα ήτανε.

    Ξέρεις τί θα’θελα, τώρα που έχει βγάλει έναν ήλιο (μετά συγχωρήσεως);

    Να πάμε να την πέσουμε στο απέναντι ουζερί, με ούζα, τσίρο και χταπόδι, να ψιλοσταφιδιάσουμε και στο τέλος να μας πάρει ο ύπνος στις καρέκλες…
    γαμώ δεν θα’τανε;

  2. "Ούζα, τσίρο και χταπόδι;" Ααααχχχ…Κοίτα, κανονικά πειρασμό θεωρώ πλάσματα με λάγνα βλέματα και ζορισμένους στηθόδεσμους, αλλά θα αναγκαστώ να σε βάλω κι εσένα στην κατηγορία.
    Μην το πάρεις και πάνω σου όμως, ΟΚ? ;^)

  3. iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

    to vrohero triimero imun eki!!!
    allaaaaaaaaaaaa sto spiti pu diatiro apo ton aprilio, messa sto horio, 30 metra apo ti thalassa.

    babakis, babakena ke moro efprosdekti gia weekend!!!!

    (me xetrelane o yferpon ratsismos gia tin peloponisso… ton aspazome sto epakron… hehehe)

    composition doll

  4. Και λάβε υπ’ όψη ότι κατάγομαι από την Πελοπόννησο (αν και από άλλον – χειρότερο – νομό!) ;^)
    Thanx για την πρόσκληση, το εκτιμώ αφάνταστα. Έχουμε πάντως ήδη κλείσει ξανά για την περιοχή τον Αύγουστο, οπότε κινδυνεύεις βάσιμα να δεις την αφεντομουτσουνάρα μου να περιφέρεται στο χωριό.
    Δεν πιστεύω εξ αιτίας της παραπάνω αποκάλυψης να κανονίσεις να είσαι Κολομβία τον Αύγουστο ;^p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: