• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Μαΐου 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Μικροί αποχαιρετισμοί

Όταν ο γιος μου ξεκίνησε παιδικό σταθμό είχαμε κάθε πρωί τη σεμνή τελετή του θρήνου. Με το που φτάναμε στην πόρτα του παιδικού, άρχιζε να κλαίει, να μου λέει ότι δεν θέλει, να με ζητάει. Η πόρτα έκλεινε μέσα σε λυγμούς και έφευγα για την δουλειά με μια ψυχολογία κουρέλι.

Προσαρμόστηκε γρήγορα. Η δασκάλα του μας λέει ότι ήταν από τις πιο γρήγορες προσαρμογές που έχει δει στην ηλικία του. Μέσα σε μια εβδομάδα δεν έκλαιγε αλλά με χαιρετούσε χαρωπός. Άρχιζα τη μέρα μου ανακουφισμένος και χαμογελαστός.

Τις τελευταίες ημέρες δεν με χαιρετάει καν. Μπαίνει μέσα, δίνει την τσαντούλα του στην "παραλαβή" και προχωράει να βρει τους συμμαθητές του. Δεν γυρνάει ούτε να με κοιτάξει. Και μου κακοφαίνεται! Θα ήθελα να ακούω ένα γλυκό "γεια σου", να βλέπω κάπως ότι θα του λείψω.

Με τίποτα δεν είμαι ευχαριστημένος τελικά! Εμ το παιδί δεν κλαίει, εμ γκρινιάζω ότι θα έπρεπε να έχει μια ελαφρά δυσαρέσκεια για την όλη φάση! Α, ρε, τζαναμπέτη πατέρα… :^)

Advertisements

6 Σχόλια

  1. Αλήθεια πως κάνει ο γιόκας σου όταν σε βλέπει να επιστρέφεις από το γραφείο; Αλήθεια πως κάνει ο γιόκας σου όταν αργείς να επιστρέψεις από το γραφείο;

  2. Σαν τρελός. Χαίρεται πολύ, σκάει ένα χαμόγελο τρελό, δεν ξέρει πάντα πώς να εκφραστεί. Συνήθως, για να αφήσει την ενέργεια να βγει, αρχίζει να τρέχει γύρω-γύρω στο σπίτι, φωνάζει, ζητοκραυγάζει. Παλιά πετούσε και πράγματα, αλλά έχει δεχτεί ότι δεν μας ενθουσιάζει αυτό. :^)
    Με ακολουθεί καθώς πλένω χέρια και αλλάζω. Τώρα τελευταία μου ζητάει γραβάτα – ζώνη και τις περιφέρει σαν λάφυρα στο σπίτι. Του παίρνει γύρω στη μισή ώρα για να έρθει στα ίσα του, κατά την διάρκεια της οποίας είναι αδύνατο να ασχοληθώ με οτιδήποτε εκτός από αυτόν (πράγμα που δεν με χαλάει). Όχι ότι μετά δεν συνεχίζει να είναι κρεμασμένος απάνω μου, αλλά τουλάχιστον δεν βγαίνει αυτή η αγωνιώδης λαχτάρα.

  3. Προφανώς κατάλαβες ότι η ερώτηση ήταν ρητορική. Προφανώς ξέρεις ότι ο γιόκας σε λατρεύει. Αλλά είσαι αχόρταγος βρε παιδάκι μου. Ευτυχώς που η Ε. κρατά τις ισορροπίες.
    Ααααα και κάτι άλλο…. γράφεις «Παλιά πετούσε και πράγματα, αλλά έχει δεχτεί ότι δεν μας ενθουσιάζει αυτό.» Και απαντώ… γιατί βρε παιδιά. Και εμένα μου άρεσε (από ότι μου έχουν πει οι γονείς μου) να πετάω πράγματα και μου το είχαν κόψει. Εκεί οφείλονται και τα σημερινά κόμπλεξ μου!

  4. ΜΑ ΤΑ ΠΕΤΟΥΣΕ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΜΑΣ!!!!
    Πραγματικά πάντως, αχόρταγος. Αφορμή ψάχνω για να μιλάω για αυτόν…
    :^)

  5. χαζομπαμπά!!!

    :)))))))))))))

  6. Αχ, πόσο καλά με ξέρεις….
    :^)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: