• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιουνίου 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Παραστάσεις (part 1 of 3)

Πολύ υλικό για παραστάσεις, οπότε ας αρχίσουμε:

Πήγαμε στο Ηρώδειο την Παρασκευή, μετά από πολύυυυυ καιρό. Εντυπωσιάστηκα από το πόσο μου είχε λείψει. Είναι ένα μέρος που πας σε μεγάλο βαθμό και για την ατμόσφαιρα, όχι μόνο για την παράσταση. Βόλτα στην Διονυσίου Αεροπαγίτου (κούκλα!), καλοκαίρι, γλυκό βορειαδάκι να δροσίζει, παιδιά να παίζουν με ποδήλατα και γιαγιάδες να έχουν πιάσει τα παγκάκια του πεζόδρομου. Μετά, άνοδος στα σκαλιά του Ηρωδείου (μα γιατί τα φτιάξαν τόσο χάλια;) και θέση στα ορεινά. Η βραδυά ήταν full-house. ("Από τότε που ρίξανε τις τιμές Κούλα μου, γίναμε όλοι ίσα κι όμοια! Το ξέρανε και στο χωριό τους το Ηρώδειο, ήθελα να ήξερα;")

Η παράσταση ήταν πιασάρικη: τα κινηματογραφικά του Χατζιδάκι. Δύο μέρη, το πρώτο ορχηστρικό και το δεύτερο τραγούδια με Αρβανιτάκη και Βασιλικό (Raining Pleasure, και μην ακούσω "ξένοι είναι;", από την Πάτρα είναι τα παιδιά). Μέσα στο κοινό και ο Θεοδωράκης.

Το πρώτο μέρος ήταν πάρα πολύ καλό. Οι ενορχηστρώσεις προσεγμένες, το κοινό φρόνιμο, ο Λουκάς Καρυτινός να δίνει σώου καθώς διευθύνει την ορχήστρα (φοβερός ο τύπος btw, δεν τον είχα ξαναδεί και εντυπωσιάστηκα, ήταν λες και χόρευε διαρκώς!). Έκλεισε με μια συγκινητική ερμηνεία του θέματος από το Αμέρικα, Αμέρικα και κάνανε διάλειμμα. Στο δεύτερο τα πράγματα ήταν πιο μέτρια, επειδή μετά από κάθε τραγούδι υπήρχε διακοπή για χειροκρότημα και οι επιλογές των τραγουδιών ήταν απροσδιόριστα χλιαρές. Δεν μας ανέβασε όπως το πρώτο, με εξαίρεση (και πάλι) το τελυταίο τραγούδι από (και πάλι) το Αμέρικα Αμέρικα: "Τ΄αστέρι του Βοριά".

Προλάβαμε μετρό, δεν προλάβαμε το σουβλατζίδικο για να φάμε (σνιφ!), γενικά ήταν μια καλή παράσταση και θα προσπαθήσω να ξαναπάω στο Ηρώδειο φέτος.

Αυτή ήταν η έκθεσή μου για το πώς πέρασα στο Ηρώδειο και δεν έχω να γράψω τίποτα άλλο. :^)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: