• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιουνίου 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Πρωινή ρουτίνα

Έχουμε ήδη αργήσει (πάλι), όπως κάθε πρωί. Αναρωτιέμαι πώς σκατά καταφέρνω να καθυστερώ καθημερινά και μουρμουρίζω αγχωμένος. Είναι 9 παρά είκοσι, έπρεπε να έχουμε φύγει και μισή, και ξεκινάω να σε ντύνω. Κάνεις τα κόλπα των 2 1/2 χρόνων σου: "Γιε θχέλω 'χολείο, όχι τώλα, μετά" και τέτοια και με λούζει κρύος ιδρώτας. Η πρωινή δόση αδρεναλίνης ανάγλυφη.

Και μετά με κοιτάς και βλέπεις το άγχος μου ζωγραφισμένο στις ρυτίδες (που την προηγούμενη εβδομάδα πρόσεξα ότι γίνονται σιγά σιγά μόνιμες). Και χαλαρώνεις. Με βοηθάς. Ήρεμος και γλυκός, κάνεις τις κινήσεις σαν χορευτικό και τεντώνεις το ποδαράκι για να σου βάλω τα παπούτσια σου. Έχεις πάρει την τσαντούλα σου και περιμένεις στην πόρτα πριν προλάβω να καταλάβω πόσο γρήγορα έγινε.

Νιώθω ευγνωμοσύνη. Κάθε πρωινό αυτή η στιγμή της ευγνωμοσύνης έρχεται, όταν το καθαρό σου βλέμμα βάζει τα πράγματα στη θέση τους, όταν η υπομονή σου είναι μεγαλύτερη από τη δική μου, όταν η ηρεμία σου και η προσαρμοστικότητά σου κυριαρχούν στη σκηνή. Είδες ότι ζορίζομαι και απλά με βοήθησες να χαλαρώσω χωρίς καν να το κάνεις θέμα. Αυτό είναι κομμάτι της μαμάς σου, όχι δικό μου. Δεν ξέρω πώς να σου πω για αυτή την ευγνωμοσύνη. Οπότε απλά σε κοιτάω και καμαρώνω. Σκέφτομαι ότι όσο κι αν κουράζομαι και μερικές φορές γκρινιάζω, είσαι ακριβώς ό,τι ονειρευόμουνα: ένα παιδί σε όλα πολύ καλύτερό μου. Διπλωματούχος χαζομπαμπάς και το φχαριστιέμαι κι όλας!

Μετά κλείνουμε την πόρτα πίσω μας και βουτάμε στην καινούργια μέρα.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Μουτς και στους δυο σας!
    Κι ένα ακόμα μεγαλύτερο μουτς στη μαμά (που είχε το παιδί κι έμοιασε!)

  2. Καλημέρα Ντόλυ, φχαριστούμε για τα φιλάκια! (πες ευχαριστώ γιόκα…)
    :^)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: