Υπάρχουν αγορές και αγορές

Για μένα, είναι το σημαντικότερο θέμα της εβδομάδας (και όχι μόνο). Περιγράφει πώς επεκτείνεται και γιγαντώνεται παγκοσμίως η αγορά όπλων και εξοπλισμών. Αντιγράφω από τι άρθρο:

Περισσότερα από ένα τρισεκατομμύριο ευρώ τον χρόνο είναι ο τζίρος των πολεμικών βιομηχανιών στις πλάτες των πολιτών ολοκλήρου του κόσμου.

Μάλιστα. Ένα εκατομμύριο από εκατομμύρια. Το 10 υψωμένο εις την 12άτη. Ασύλληπτο.

Αυτό θα πει μπίζνα κυρίες και κύριοι.

Πριν από χρόνια είχα διαβάσει στην "Καθημερινή" (δυστυχώς δεν έχω link διαθέσιμο) μια οικονομική σύγκριση σε επίπεδο τομέων. Θα σας δώσω τάξη μεγέθους, επειδή δεν θυμάμαι τα ακριβή νούμερα: αν παγκοσμίως για εκπαίδευση ξοδεύονται 12 δισ whatever και για υπηρεσίες υγείας 30 δις, τότε το αντίστοιχο μέγεθος για όπλα ήταν πάνω από 700. Με άλλα λόγια, μπροστά στα εμπόριο όπλων, ολόκληροι τομείς της οικονομίας που νομίζουμε σημαντικούς έχουν το οικονομικό μέγεθος που έχει ένα τραπεζάκι για δύο σε συνοικιακό ταβερνάκι μπροστά στα έσοδα μιας sold out Σαββατιάτικης νύχτας στον Ρέμο (τυχαίο το παράδειγμα).

Το άρθρο αναφέρει ακόμα ότι

Βούτυρο στο ψωμί των πολεμικών βιομηχανιών η 11η Σεπτεμβρίου που τίναξε στα ύψη τους αμυντικούς προϋπολογισμούς των χωρών με την αιτιολογία της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Από το 1999 μέχρι και σήμερα, σε ό,τι αφορά την παραγωγή και εξαγωγή οπλικών συστημάτων, παρατηρείται τεράστια αύξηση.

Με άλλα λόγια, η τρομολαγνεία που συντηρείται παγκοσμίως από την ιθύνουσα τάξη των ξέρετε-ποιών συμβάλει στην μεγιστοποίηση των κερδών της σημαντικότερης βιομηχανίας των πάλι-ξέρετε-ποιών. Πρόκειται για εταιρείες οι οποίες στηρίξαν την εκλογή του τωρινού Προέδρου (όπως και πετρελαϊκές εταιρείες άλλωστε).

Θέλω να το πάω ένα βήμα παρακάτω: τουλάχιστον μία διεθνής κρίση υπάρχει διαρκώς στο προσκήνιο. Σε αυτήν, οι συμμετέχουσες Αμερικανικές δυνάμεις υπερισχύουν επιδεικνύοντας ένα ή περισσότερα καινούργια οπλικά συστήματα. Τα οποία, μετά την κρίση, πωλούνται σε κόσμο και ντουνιά σαν ζεστά κουλούρια. Πόσα κράτη έτρεξαν και αγόρασαν πυραύλους patriot μετά τον πρώτο πόλεμο του κόλπου; Πόσοι πήραν σούπερ-ντούπερ ελικόπτερα μετά την Γιουγκοσλαβία; Πόσοι δικτατορίσκοι του τρίτου κόσμου δεν έχουν προσλάβει τις εταιρείες μισθοφόρων που διαφημίστηκαν από την χρήση τους στο Ιράκ (ως "εργολάβοι" δηλ. contractors, να χέσω τα αγγλικά σας);

Διαρκώς υπάρχει τουλάχιστον μία ένοπλη κρίση στα ΜΜΕ. Τελειώνει η μία και ξεκινά η άλλη. Ο κύκλος δεν σταματά. Ο λόγος είναι απλός: οι πόλεμοι λειτουργούν ως σαλόνια όπλων. Κατά τον ίδιο τρόπο που πας π.χ. σε έκθεση επίπλων στο ΣΕΦ για να διαλέξεις μπιντέ και να δεις έπιπλα βεράντας, έτσι προβάλλονται από τις τηλεοράσεις οι βομβαρδισμοί του Βελιγραδίου και ο τάδε στρατός κλείνει συμβόλαια για νέους πυραύλους σαν αυτούς που δοκιμάστηκαν και φάνηκε ότι δουλεύουν στην πράξη.

Τα λεφτά είναι πολλά, πάρα πολλά. Αν βρεθούμε σε ένα κόσμο ασφαλή, τότε αυτοί που μας πουλάν ασφάλεια δεν θα έχουν τι να μας πουλήσουν. Δεν πρόκειται να το αφήσουν να συμβεί αυτό, τα ποσά είναι ιλιγγιώδη. Αυτοί που πουλάνε είναι οι ίδιοι που έχουν αναγορευτεί και σε φύλακες της παγκόσμιας τάξης. Οπότε, τι πιο απλό από ένα μικρό ελεγχόμενο πόλεμο, ένα "test drive" που προσφέρει απτές αποδείξεις για το πόσο αποδοτικά είναι τα καινούργια όπλα; Φυσικά και θα πειστεί ο υποψήφιος πελάτης, ειδικά όταν η TV έχει φροντίσει να προβάλει τον πόλεμο έτσι που να ξέρει ότι και ο εχθρός (κάθε χώρα έχει τουλάχιστον έναν!) θα αγοράσει το ίδιο σύστημα. Οπότε, πρέπει να τον προλάβει και να αγοράσει πρώτος "από τα καλά". Πάρε-πάρε-πάρε τώρα που γυρίζει!

Ναι, είναι κάπως απλουστευτικά όλα αυτά. Ναι, γίνονται πόλεμοι και για άλλους λόγους. Όμως το πώς επιλέγονται να υλοποιηθούν τακτικά, το πότε ξεκινάνε και πόσο διαρκούν και το πώς δεν πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο στο prime time θεωρώ ότι εξηγούνται με τα παραπάνω.

Είτε αυτό συμβαίνει είτε εγώ είμαι ο παρανοϊκός της παρέας και τα βλέπω όλα στραβά…

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Καθόλου απλουστευτικά αυτά που λες.
    Υπάρχουν ξεκάθαροι λόγοι για τους οποίους γίνονται οι πόλεμοι. Ποια «τρομοκρατία» και παπάγια μάντολες…
    1) Είτε για διαφήμιση των νέων οπλικών συστημάτων
    2) Ή (και είναι και το πιο συχνό) για την προστασία των κεκτημένων και την επέκταση των μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών. Αλλά των πολύ μεγάλων. Πώς έχει η J&P AVAX σεκιουριτάδες στα γραφεία τους; Ε, η Haliburton έχει το US Army να τους προστατεύει.
    Να μου το θυμηθείς, εάν ο Αλογοσκούφης δεν είχε υπογράψει συμφωνία με τη Microsoft και επέλεγε Linux, τώρα θα είχαμε ΡΒΧΠ στο Da Capo και βομβαρδισμούς στην Ομόνοια.

    Σταματάω εδώ, μην αρχίσει πάλι να γκρινιάζει η Composition Doll για τους «συναδέλφους σου». Αφού είπαμε ρε κούκλα, ΕΙΜΑΙ VIRTUAL ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ. Η ζωή μου αρχίζει και τελειώνει με το πάτημα του κουμπιού του PC.

  2. [Μία σκέψη] To φαινόμενο που περιγράφεις (στις βασικές αρχές του οποίου συμφωνώ – ως προς τα κίνητρα δηλαδή) είναι διαχρονικό ή εμφανίσθηκε κάποια συγκεκριμένη στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας; Και αν ισχύει το δεύτερο πότε ήταν αυτή η χρονική στιγμή; Μήπως η κατανομή των εσόδων (τα ποσοστά που γράφεις) ήταν στο παρελθόν, παραμένει σήμερα και θα παραμείνει (πιστεύω) στο μέλλον η ίδια; Μήπως ο άνθρωπος ήταν και είναι εγωιστικός με μία «έμφυτη» τάση για επεκτατισμό και κυριαρχία στους υπόλοιπους; Απλά ο άνθρωπος (αν μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε έτσι) εκμεταλλεύεται ότι του προσφέρεται ανά εποχή (βάσει της υφιστάμενης τεχνολογίας και μέσων) για να ολοκληρώσει τους στόχους του που δεν είναι άλλοι από αυτούς που περιέγραψα.
    «Η έσω φωνή»

  3. «Πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα» – φον Κλάουζεβιτς, Πρώσος στρατηγός στους Ναπολεόντειους Πολέμους.

    Ο Τρωικός Πόλεμος (για την ακρίβεια, οι Τρωικοί Πόλεμοι, διότι ήτανε πολλοί) ουσιαστικά έγινε για την πρόσβαση των Ελλήνων στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ασίας. Το ίδιο υποδηλώνεται και για την Αργοναυτική Εκστρατεία (το «Χρυσόμαλλο Δέρας» είναι αναφορά στις καλλιέργειες σιτηρών και στις φλέβες χρυσού που υπήρχαν εν αφθονία στον Εύξεινο Πόντο). Το ίδιο και με την εκστρατεία του Αλεξάνδρου.
    Η ανάγκη για επέκταση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων προκάλεσε και τις Σταυροφορίες και την επέλαση στη Κεντρική και Λατινική Αμερική. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ενδιαφερόμενοι «επιχειρηματίες» ήταν ουσιαστικά η Παπική Εκκλησία που κάλυψε το πλιάτσικο και τις σφαγές με το μανδύα της του Χριστού Αγίας Πίστης (τώρα μιλάμε για «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία»).

    Όταν μία κυβέρνηση αποτελείται από στελέχη κατασκευαστικών και εξοπλιστικών εταιρειών, όταν η πολιτική σχεδιάζεται από αυτούς, αναμενόμενο είναι σε μια τέτοια κατάσταση να είναι οι πρώτοι και κύριοι που ωφελούνται.

  4. Πες τα χρυσόστομε!

  5. Σωστός Αντώνη. Κι αυτό που λέω είναι ότι κατά βάση δεν γίνονται πια οι πόλεμοι για να ανοίξουν άλλες αγορές παρά αυτή η ίδια η «αγορά του πολέμου» λειτουργεί ως αυτοτροφοδοτούμενο κτήνος, σαν ψάρι που όσο μεγαλώνει σε ηλικία τόσο μεγαλώνει και σε μέγεθος.
    Ε, αυτό μου τη δίνει, πώς να το κάνουμε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: