• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιουνίου 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Χαρακτήρας και αρχές: πώς διαλέγουμε κάθε φορά

Με αφορμή αυτό το ποστ του old-boy, κάποιες σκέψεις (που θα έπρεπε να έχουν περισσότερη συνοχή):

Όχι μόνο έχει δίκιο ο old-boy, αλλά θεωρώ ότι τα πράγματα είναι ακόμα πιο "απαισιόδοξα": Φοβάμαι ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει με την ηλικία, απλώς αποκαλύπτεται. Κι αυτό επειδή σχεδόν όλα όσα κάνουμε είναι τμήμα μιας προσπάθειας να είμαστε επιτυχημένοι στα μάτια των άλλων συνανθρώπων μας. Οι όροι του παιχνιδιού αλλάζουν. Στα 20 η φήμη ακολουθεί τον "ενεργό αριστερό" και τον κάνει επιτυχημένο στις παρέες. Στα 30 πρέπει να ξέρεις τον πορτιέρη του μαγαζιού. Στα 40 ο ίδιος άνθρωπος έχει άποψη για τα πούρα (και συνδρομή σε περιοδικό που διαβάζει κάθε μήνα για να σχηματίζει την άποψη) και είναι επιτυχημένος επειδή έχει το κάμπριο και την πιτσιρίκα γκόμενα που του τα μασάει.

Νομίζω ότι λίγοι είναι οι ειλικρινείς που στέκονται απέναντι στο σύστημα και ερευνούν πόσο αποτελούν κομμάτι του και πόσο ανεξάρτητοι είναι πραγματικά. Νομίζω ότι λίγοι διαλέγουμε πράγματα που μας ευχαριστούν προσωπικά, απολύτως προσωπικά, και δεν δρούμε για να επιβεβαιώσουμε την εικόνα μας στους τρίτους. Κατά κάποιο τρόπο, οι πράξεις μας είναι μια προσπάθεια να επιβεβαιώσουμε την εικόνα που χτίζει για μας ο απόλυτος προσωπικός image-maker:ο εαυτός μας.

Προσπαθώ να πω ότι ναι, οι και καλά επαναστάτες αγανακτούν περισσότερο επειδή δεν είναι κομμάτι του συστήματος παρά με το σύστημα αυτό καθαυτό. Και μετά, μόλις βρουν ευκαιρία, περνούν στην άλλη όχθη. Αυτό συμβαίνει, μεταξύ άλλων, επειδή δεν αλλάζει ο βασικός στόχος (που είναι να αποδεικνύουν στους γύρω τους ότι είναι και γαμώ τα παιδιά). Τα κριτήρια με τα οποία αποδεικνύεται αυτό αλλάζουν συν τω χρόνω, αλλά όχι ο χαρακτήρας του ανθρώπου, που τελικά στηρίζει την προσωπική ευτυχία στην αποδοχή του από αδιάφορους τρίτους και μόνο.

Δεν θύμαμαι ποιος το είπε αλλά είναι σπουδαία φράση: "ο χαρακτήρας σου είναι ό,τι κάνεις στα σκοτεινά".

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: