• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιουνίου 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Αντίστροφη αυλαία

Περίμενε εδώ και ώρα πίσω από το πανί της αυλαίας. Όπου νά ‘ναι αυτή θα σηκωνόταν και θα άρχιζε η παράστασή του! Η δική του παράσταση!!!

Το στέρνο του φούσκωσε με περηφάνεια. Άλλαξε πόδι στο οποίο έριχνε το βάρος του, για να μην έχει μουδιάσει όταν σηκωθεί η αυλαία, και σκέφτηκε ξανά τα βήματα. Πόσες φορές τα είχε κάνει πρόβα μέσα στο μυαλό του! Θα έκανε υπόκλιση, θα ξεκινούσε η μουσική, τρία βήματα αριστερά, δύο πηδηματάκια δεξιά, ψαλιδάκια στον αέρα, τούμπα, ξανά αριστερά, η μουσική θα άλλαζε τέμπο…Στο τέλος όλοι θα τον χειροκροτούσαν όρθιοι και όλοι θα αναγνώριζαν ότι κι αυτός είναι τόσο ταλαντούχος όσο και οι άλλοι μεγάλοι της τέχνης του. Και στο μέλλον, θα συζητάγανε για αυτόν και το πόσο επηρρέασε η παράστασή του τις παραστάσεις που ακολούθησαν.

Καθώς περνούσε η ώρα έμοιαζε να είχαν αργήσει να σηκώσουν την αυλαία. Αυτός ένιωθε μια μικρή αγωνία, αλλά δεν θα άφηνε τον εαυτό του να νικηθεί από το τρακ. Ξανασκεφτόταν το πρόγραμμά του: υπόκλιση, μουσική, βήματα, πηδηματάκια, ψαλιδάκια,…Και άλλαζε πόδι στο οποίο έριχνε το βάρος του, για να μην μουδιάσει.

Σιγά-σιγά άρχισε να μπερδεύει την σειρά των κινήσεων. Ποιο ερχόταν πρώτο, τα ψαλιδάκια ή η τούμπα; Μετά ξέχασε και κάποιες από τις κινήσεις ή δεν ήταν σίγουρος αν έπρεπε να τις κάνει. Το πρόγραμμα τον μπέρδευε και περίμενε τόση ώρα που όλο είχε γίνει ένα κουβάρι μέσα του. Αργότερα ξέχασε και την μουσική, κι ας την είχε επιλέξει τόσο προσεκτικά. Θυμόταν μόνο ότι έπρεπε να περιμένει να σηκωθεί η αυλαία για να αρχίσει το πρόγραμμά του. Συνέχισε να αλλάζει πόδι κάθε τόσο.

Στο τέλος ξέχασε και τι περίμενε εκεί. Άλλαζε πόδι και κοιτούσε το πανί της αυλαίας ανέκφραστος. Δεν θυμόταν τι παράσταση θα έκανε, δεν θυμόταν αν είχε ταλέντο και σε τι, δεν θυμόταν ποια ήταν η τέχνη του και ποιους μεγάλους της είχε ζηλέψει όταν την διάλεξε. Απλά περίμενε.

Πέρασε καιρός ή έστω έτσι του φάνηκε. Κοιτούσε το πανί της αυλαίας και πια δεν μπορούσε ούτε καν να θυμηθεί αν αυτό σηκώθηκε ή όχι. Είχε την ευκαιρία της παράστασης; Έγινε η παράστασή του; Άρεσε στον κόσμο, έκανε εντύπωση;Χάρισε το ταλέντο του στους συνανθρώπους του; Και τον αναγνώρισαν ως ξεχωριστό για αυτό;

Δεν είχε τις απαντήσεις. Συνέχισε να αλλάζει πόδι και να κοιτά μια αυλαία που μπορεί να μην σηκώθηκε ποτέ, αλλά είχε σίγουρα κατέβει.

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Πολύ καλό νέε μου… Πολύ, όμως!

  2. Για να μνημονεύσω την Αοιδό:

    «Με πιάνουν οι ευαισθησίες μου
    όταν σε διαβάααζωωω….»

    Μπαγασάκο, είσαι και τρυφερούλης…. καλά κάνεις.

  3. Δυο λέξεις…. «capre diem»

  4. @Ντόλυ: ευχαριστώ πολύ, πολύ όμως. Αποφάσισα ότι πού και πού λίγος σουρρεαλισμός δεν βλάπτει.
    @Αντώνη: ό,τι μπορούμε κάνουμε αγαπητέ, εδώ υπάρχει κόσμος που πάει και παντρεύεται (άσχετο)
    @Κυβικό: δύο λέξεις, κι αυτές σε…άλλη γλώσσα; :^)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: