Μαγική ευχή

Έτριψε τα μάτια του και κοίταξε και πάλι την πελώρια μορφή που ορθωνόταν εμπρός του. Σαν παιδί ενός κτήνους με ένα σύννεφο, σαν όνειρο που παντρεύτηκε μια τρικυμία, το τζίνι του παραμυθιού τον κοίταζε αυστηρά, αλλά και με υπομονή. Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που έτριψε το λυχνάρι ήταν, τον είχε ήδη ενημερώσει για την μαγεία που τον τύλιγε και περίμενε να ακούσει την πρώτη από τις τρεις ευχές που είχε δικαίωμα να κάνει.

Σκέφτηκε λίγο βουβός. Βρήκε την απάντηση μέσα του, έτοιμη από τότε που, παιδί ακόμα, είχε ακούσει την ιστορία του Αλαντίν. Πήρε βαθειά ανάσα και μίλησε:

«Θέλω όσοι αγαπώ να μην πονάνε, να μην αρρωσταίνουν, να μην χάνονται πριν την ώρα τους. Να ζήσουν και να γεράσουν και να φύγουν χορτάτοι, με έναν αναστεναγμό μόνο, ελεύθεροι από πικρές φθορές.

Τις άλλες δυο ευχές, χάρισμά σου, δεν τις χρειάζομαι!»

2 Σχόλια

  1. Όσοι αγαπάνε πραγματικά κάποιον και είναι έξυπνοι…την ίδια ευχή θα έκαναν…..είναι η μόνη που αξίζει….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: