Ξυπόλητος ξανά

Όταν ήταν μικρός, παιδί ακόμα, στο χωριό στο νησί δεν είχαν τίποτα. Όλη μέρα περπατούσε ξυπόλητος στην άμμο, δίπλα στη θάλασσα. Περίμενε τον πατέρα του να γυρίσει για να τον βοηθήσει με την βάρκα, να δουν τι ψάρια έπιασε και τι μπορούσε να πουληθεί. Η μάνα μάζευε χόρτα και έφτιαχνε μαγεριές με τα όσπρια. Αν είχε να βράσει κανά κουνουπίδι ήταν είδηση. Δεν υπήρχαν χρήματα για τίποτα, τόσα στόματα να θραφούν και τίποτα.

Αμούστακο παλικάρι ήταν ακόμα που ορκίστηκε ότι θα ξέφευγε. Αγόρασε παπούτσια και μπαρκάρισε. Στα λιμάνια δεν έβγαινε μαζί με τους άλλους να ξοδεύει. Μάζεψε ένα κομπόδεμα και πήγε κι έστησε ένα μαγαζάκι στην πρωτεύουσα, πίσω από την κεντρική αγορά. Είχε όσφρηση, έβλεπε τι θα πουλάει καλά πριν αυτό πουλήσει. Είχε κιόλας στο μαγαζί του αυτά που οι πελάτες θα άρχιζαν να ζητάνε σε 2-3 μήνες. Ατέλειωτα μερόνυχτα δούλευε μόνος και μόνο όταν δεν άντεχε πια αποφάσισε να πάρει υπάλληλο.

Το μαγαζί πρόκοβε. Με αιματηρές οικονομίες, έστησε κι ένα δεύτερο. Μετά βρήκε συνέταιρο έναν άλλον γνωστό του από την αγορά, που του τα είχε έτοιμα ο πατέρας του αλλά δεν ήξερε να τα διαχειριστεί. Οι δουλειές πήγαιναν καλά, ακόμα και σε δύσκολους καιρούς. Κάποια στιγμή πήρε ένα δάνειο την κατάλληλη ώρα και το πολλαπλασίασε με επενδύσεις σε μια βιοτεχνία πλαστικών.

Παντρεύτηκε μια ήσυχη, γλυκιά κοπέλα που του έκανε δυο παιδιά (κορίτσι – αγόρι). Χωρίσανε αργότερα, γιατί τώρα που υπήρχε χρήμα έμπλεκε συχνά-πυκνά με πιτσιρίκες που νομίζανε ότι μπορούσαν να του τα φάνε – ΧΑ! Έθαψε τους γονείς του. Ο πατέρας του δεν ξεκολλούσε από το νησί μέχρι τέλους. Πεισματάρης ο γέρος, από κει το είχε και αυτός.

Συνέχιζε να δουλεύει πολλές ώρες κάθε μέρα. Είχε στήσει έναν πυρήνα συνεργατών (δικηγόρος, λογιστής, γραμματέας) που ήξεραν ότι για αυτούς δεν υπάρχει Κυριακή και αργία. Ήταν γενναιόδωρος μαζί τους, αλλά απαιτητικός. Είχε χρόνια που χωρίσαν τα τσανάκια τους με τον παλιό του συνέταιρο και κάποια στιγμή τον βρήκε ανταγωνιστή: τον τσάκισε. Οι δουλειές συνέχιζαν να πηγαίνουν καλά. Πέτυχε να αναλάβει μια καινούργια αντιπροσωπία αυτοκινήτων για ολόκληρη την Ελλάδα, μια κορεάτικη. Ούτε η μάνα του Κορεάτη δεν την ήξερε όταν έκλεισε το ντηλ, σε πέντε χρόνια όμως τα χρήματα από αυτό τον έκαναν να αγοράσει δεύτερο, μεγάλο κότερο και να στήσει μια βίλα με πισίνα. Την πισίνα την έβλεπε μόνο από το μπαλκόνι της κρεβατοκάμαρας, όταν πήγαινε για ύπνο.

Όλα και όλοι τρέχαν γύρω του χωρίς σταματημό. Δεν έβλεπε κανέναν, δεν μιλούσε με την πρώην του, τα παιδιά του τον είχαν στο φτύσιμο. Παλιοί γνωστοί τον κοιτούσαν ψυχρά, εκτός αν θέλαν χρήματα. Κουραζόταν. Δεν γελούσε ποτέ. Ο γιατρός του έβαζε τις φωνές, έπρεπε να ρίξει ταχύτητα. Κάποια στιγμή αποφάσισε τις διακοπές. Αποφάσισε, για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, να περάσει δυο βδομάδες χωρίς να δουλέψει.

Διάλεξε ένα ξεχασμένο νησί, πήγε με το κότερο. Αράξαν σε ένα ψαροχώρι και βγήκε στην παραλία. Ησυχία. Μικρές βάρκες. Δίχτυα. Οικογένειες ψαράδων. Φουκαράδες, σκέφτηκε. Η ασφάλεια των χρημάτων στην τράπεζα τον έκανε να μην ανησυχεί που δεν δουλεύει αυτή την στιγμή. Και αποφάσισε ότι όλη η προσπάθειά του τόσα χρόνια του επιτρέπει να χαλαρώσει. Έβγαλε τα παπούτσια του και περπάτησε αργά-αργά στην άμμο. Η θάλασσα του φιλούσε τα πόδια. Ο ήλιος χόρευε πάνω της και την έβαφε χρυσή. Θυμήθηκε γονείς, θυμήθηκε παιδιά και αδέλφια. Τον πήραν τα κλάματα.

Μετά από τόση δουλειά, τόσες στερήσεις, τόση άρνηση της ζωής, είχε πετύχει αυτό που πάντα ήθελε: όλη μέρα να περπατά ξυπόλητος στην άμμο, δίπλα στη θάλασσα.

8 Σχόλια

  1. Τελικά τα uncategorized είναι το φόρτε σου φίλε.
    Με μία λέξη… «ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ»!! Keep it up

  2. Καλώς σας βρήκαμε. Μας αρέσετε και θα ξανάρθουμε (διάβασα μονορούφι όσα φιγουράρουν στη βιτρίνα και συνεχίζω ακάθεκτη με τα παλιότερα!).

  3. Εξαιρετικό, Μπαμπάκη, εξαιρετικό!!!!

  4. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Διαβάζω τις καλύτερες και τους καλύτερους , οπότε ξέρω τι να κυνηγάω! :^)
    Κροτ, καλώς ήρθες. Τι καιρό έχει στας Βρυξέλλας;

  5. καλημέρες, καλό μήνα, κι όλα τα σχετικά!

    ξενύχτησα για χάρη σας χτες βράδυ, αλλά να’στε καλά!!🙂

    έχουμε καύσωνα ΚΙ ΕΜΕΙΣ!! αλλά δεν έχουμε θάλασσα, δυστυχώς…

  6. Οποία τιμή! (το ξενύχτι εννοώ) :^)
    Καλά κουράγια, θα περάσει ο καύσωνας…

  7. Κύκλος.🙂

  8. @dianathenes: Ακριβώς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: