Το ζεν και η μαγειρική

Με κίνδυνο να με πάρει με τις ντομάτες ο πάντα εξαιρετικός Αθήναιος, θέλω να γράψω κάτι για τις μαγειρικές μου ικανότητες και το πόσο έχουν εκτιμηθεί από συγγενείς και φίλους (οι οποίοι δεν είχαν και άλλη επιλογή οι χριστιανοί από το να με παινέψουν και ενδεχομένως να φύγουν πανικόβλητοι προς αναζήτηση σουβλατζίδικου μετά). Προσδεθείτε για ένα ακόμα σεντόνι λοιπόν!

Εν γνώσει λοιπόν των συνεπειών του νόμου δηλώνω ότι για ερασιτέχνης είμαι καλός στο μαγείρεμα. Αυτό σημαίνει ότι κάποια πράγματα τα καταφέρνω πολύ καλά, σε κάποια καταφέρνω να μπλοφάρω έτσι ώστε να πείσω καλόπιστους κριτές και κάποια άλλα (λίγα) θυμίζουν τροφή μόνο αν έχεις να φας πάνω από εβδομάδα. Αυτά που κάνω πολύ καλά όμως φροντίζω να βρίσκω ευκαιρίες να τα μοιράζομαι με φίλους.

Η καλύτερή μου να έχω γύρω από ένα τραπέζι μερικούς εκλεκτούς καλεσμένους, να τους ταΐσω κάτι που δεν έχουν φάει ξανά στο σπίτι μας (μου αρέσει ιδιαίτερα να μην επαναλαμβανόμαστε) και επίσης να τους ποτίζω μέχρι η συζήτηση να ξεφύγει. Για αυτό το σημείο γίνονται όλα, για την φευγάτη κουβεντούλα, για τα μάτια που αστράφτουν και βλέπουν τον κόσμο αλλιώτικα. Άλλωστε, μόνο με γεμάτο στομάχι μπορείς να είσαι σε καλή διάθεση και το μυαλό, όπως και άλλα σημαντικά όργανα του ανθρώπινου σώματος, δουλεύει καλύτερα όταν έχει υγρανθεί.

Έτσι, όταν περιμένω να μαγειρέψω αρχίζω να σχεδιάζω το τραπέζι. Το σύνηθες είναι σαλάτα – πρώτο – κυρίως. Για επιδόρπιο, ε, ας μην έρθουν και με άδεια χέρια τα γαϊδούρια! (αν θέλουν να τους ξανακαλέσουμε δηλαδή) Διαλέγω τι θα φτιάξω σκεπτόμενος πώς θα γίνει η επιχείρηση έτσι ώστε να μην πήξει η κουζίνα στις άπλυτες κατσαρόλες και στα ταψιά που περιμένουν την σειρά τους για να μπουν στο φούρνο.

Μετά, αγοράζω υλικά. Χαίρομαι πολύ να αγοράζω πρώτες ύλες για φαγητό. «Φλερτάρω» μαζί τους, απολαμβάνω το φρέσκο, αφήνομαι στις ιδιότητες των μυρωδικών και στην ποικιλία υφών και γεύσεων. Προγραμματίζω τον χρόνο μου έτσι ώστε να τελειώνω περίπου την ώρα που θα έρθουν οι πρώτοι φίλοι. Φροντίζω για παγάκια, για κρασί και μπύρες.

Μετά, απλώνω ό,τι υλικά θα χρειαστώ, σκεύη, μαχαίρια. Και οπωσδήποτε τουλάχιστον μία στεγνή, καθαρή πετσέτα.

Ξεκινώ να κόβω κρεμμύδια και πιπεριές και έχω στο μυαλό μου το τελικό αποτέλεσμα. «Μιλάω» στο ψάρι που καθαρίζω, στο μαϊντανό ή το μάραθο που ψιλοκόβω. Τα κοιτώ και σκέφτομαι πώς θα είναι το τελικό πιάτο, σκέφτομαι τους ανθρώπους που θα το φάνε, τρέχω τον χρόνο στη στιγμή του σερβιρίσματος. Κανακεύω το φαγητό όσο το μαγειρεύω, το κοιτάω από δω το κοιτάω από κει σαν παιδάκι που περιμένει να ανοίξει το δώρο του. Θέλω να του εξηγήσω νοερά πόση χαρά θα δώσει στους ανθρώπους που θα το φάνε και να γουστάρει την κατάληξη της επιχείρησης!

Δεν δοκιμάζω ποτέ, όχι από έλλειψη πείνας όσο από σεβασμό: δε νοείται να αρχίσω να τρώω πριν κάτσουν όλοι στο τραπέζι! Σκέφτομαι τον ενθουσιασμό του Αλέξη μπροστά στα μανιτάρια, την έκφραση της Σοφίας όταν δει τα ζυμαρικά του φούρνου, πόσο θα αρέσει στο Βαγγέλη το μισοψημένο ψαρονέφρι και στο Γιάννη ο πουρές, την Χριστίνα να μαζεύει τα σάλια της μπροστά στο κιτρινισμένο από τις ίνες του σαφράν μπασμάτι. Και πάει λέγοντας.

Και βγαίνει νόστιμο ρε παιδί μου. Χωρίς πλάκα και χωρίς θρασείς κομπασμούς. Ακόμα και τοστ ζαμπόν-τυρί το φτιάχνω πιο νόστιμο από τους περισσότερους εκεί έξω. Και πιστεύω ότι οφείλεται ακριβώς εκεί: σχεδόν μυστικιστικά περνάει στο φαγητό η ζεστασιά για τους ανθρώπους που θα έρθουν, η επιθυμία να τους κάνω να νιώσουν καλά. Και δουλεύει, βγαίνει νόστιμο!

Εν ολίγοις, εκτός από εμπειρία και συνταγές, πιστεύω ότι η μαγειρική είναι θέμα κάρμα. Διαφωνείτε;

ΥΓ: Για να αποδώσουμε δικαιοσύνη, να αναφέρω ότι όλα τα παραπάνω φυσικά τα κάνω μαζί με την καλή μου, η οποία αναλαμβάνει και φέρει σε πέρας με μεγάλη επιτυχία μέρος του φόρτου της μαγειρικής. Αξιότατη και πιο υπομονετική από μένα, έχει να κουμαντάρει και τον στολισμό του σπιτιού, ενώ εγώ το πολύ-πολύ να ασχοληθώ με το τραπέζι. Όπως λέγανε «ο Φρεντ Αστέρ χόρευε καταπληκτικά, αλλά η Τζίντερ Ρότζερς έκανε ακριβώς τα ίδια βήματα, ανάποδα, και πάνω σε τακούνια!» Κάπως έτσι κι εμείς. Οπότε, την ευχαριστώ που όλοι οι φίλοι μας με θεωρούν καλό μάγειρα: είναι εξ αιτίας της! :^)

8 Σχόλια

  1. Είμαι ο βασικός μάγειρας του σπιτιού αλλά μου έχει τύχει να ‘διώξω’ καλεσμένους προς ντελιβεραδικο ….
    Εμφανίστηκα με ύφος Χ. Τρικούπη και είπα: «Δυστυχώς απέτυχα…διαλέξτε delivery, ψησταριά ή πιτσαρία …

  2. Σε ζηλεύω θανατερά, Μπαμπάκη, κι εσένα και τον σχολιαστή σου! Αυγά με πατάτες εδώ!

  3. Επειδή οι μαγειρικές μου ικανότητες είναι κατώτερες ακόμα και από εκείνες της Ντόλυ, έχω να σου δηλώσω πως εισαι ο τελειος σύζυγος.

    Να προσθέσω δε, πως και οι «συνονόματοι» (ξέρεις εσύ!) σου είχαν όλοι τους εφάμιλλες με τις δικές σου ικανόητητες στο θέμα (τους διαλέγω καλά! περνάνε από τεστ… «πριν»! χεχε!).

    Καλησπέρες και… καλή όρεξη!🙂

  4. Να πάρω με τις ντομάτες οικιακό μάγειρα;;; Δεν το έχω κάνει ακόμη κ όταν έχω δει ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΑ πράγματα στα μπλογκ!!

    Ξέρετε γιατί σας έχουν χρίσει πολύ καλό μάγειρα; Εκτός του ότι είστε δηλαδή. Ο λόγος είναι επειδή εισπράττουν τη φροντίδα κ το κέφι που έχετε όταν μαγειρεύετε. «Το δέξιμο» είναι το μισό της επιτυχίας!

    Αν για κάτι στεναχωριέμαι κάτι φορές, λίγες, αλλά υπάρχουν, είναι επειδή έχω αποφασίσει από την αρχή πως δεν εμφανίζομαι κ έτσι χάνω τη δυνατότητα να μαγειρέψω αλλά κ να μου μαγειρέψουν κάποιοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει στα μπλογκ.

  5. @Καλοκαιρινό:
    Έχω κι εγώ τις καταγεγραμμένες αποτυχίες μου, οι οποίες συνήθως είναι και πελώριες. Συνήθως όμως τις ακροβασίες και τους πειραματισμούς τους κρατάω για την γυναίκα μου – είναι σκληρή τιμωρία, το ξέρω, αλλά την βρίσκω με πεσμένες άμυνες! :^)

    @Ντόλυ
    Αααααα, δηλ στην Επίδαυρο τον κόσμο τον μαζεύεις για να σου μαγειρεύουνε; πα-πα-πα, επικίνδυνα τα πράγματα, όποιος εμφανιστεί ζαλώνεται την ποδιά και βουρ στην κουζίνα!

    @Κροτ:
    Κι εγώ έχω να δηλώσω ότι είσαι ο τέλειος σχολιαστής χεχεχε :^) Αναμένω κατάλογο των δοκιμασιών που πρέπει να υφίστανται οι….»ξέρω εγώ» κατά την περίοδο επιλογής! :^p

    @Αθήναιο:
    Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο (θα μου κακοφαινόταν αν το συγκεκριμένο ποστ δεν το διάβαζε ο συγκεκριμένος μπλόγκερ!) Απορία: χωρίς να λέω ότι δεν πρέπει να είναι έτσι, υπάρχει κάποιος λόγος για να είναι απολύτως αυστηρός ο κανόνας του «δεν εμφανίζομαι»;

    Τις καλησπέρες μου σε όλους!

  6. «Ξέρετε γιατί σας έχουν χρίσει πολύ καλό μάγειρα; Εκτός του ότι είστε δηλαδή. Ο λόγος είναι επειδή εισπράττουν τη φροντίδα κ το κέφι που έχετε όταν μαγειρεύετε. «Το δέξιμο» είναι το μισό της επιτυχίας!»
    Σωστός ο Αθηναίος!
    Είναι γεγονός ότι όταν ασχολείσαι με κάτι που το αγαπάς πραγματικά –και τα παιδιά, δλδ ο Ντάντης και η καλή του, το αγαπούν– μπορείς να προσφέρεις πάρα πολλά. Και ξέρει ο Ντάντης ότι δεν είμαι από τους ανθρώπους που γλύφουν ή υποκρίνονται. Πάντως το θαυμαστό στην υπόθεση Ντάντη-σεφ είναι ότι μπορεί να καταλάβει τα γούστα του καθενός και να συνδυάσει γεύσεις που ικανοποιούν τόσο εμένα έναν λάτρη του τζανκ-φουντ και της ποσότητας, όσο και ενός της ποιότητας, του «καλού-φαγητού».

  7. Ο κανόνας πηγάζει από το γεγονός ότι ο Αθήναιος είναι μια περσόνα,φτιαγμένη να είναι συμπαθητική ακόμη κ όταν μιλάει για τη Δεξιά κ αυτό γιατί ο λόγος που την έφτιαξα ήταν επειδή ήθελα να αποθεώσω το επάγγελμα του μάγειρα κ να εμπνεύσω όλο κ περισσότερους ανθρώπους να ασχοληθούν με τη μαγειρική κ την ποιοτική διατροφή. Πιστεύω ότι μια τέτοια ενασχόληση ομορφαίνει τη ζωή. Στην πραγματικότητα δεν είμαι ο Αθήναιος αν κ οι περισσότερες από τις ιστορίες στις κουζίνες σε μένα έχουν συμβεί.

    Έστειλα κ σε σας τις συνταγές από το μενού του Άντριου Μάρβελ αν κ δεν τις ζητήσατε.
    Κάπου είχα δει μια συνταγή από ένα ψωμί που φτιάχνουν για τη μητέρα που περιμένει παιδί. Αν το βρω θα το ανεβάσω.

  8. @cubic:
    Χαχα! Αν «έγλειφες» για να τρως σπίτι μου θα την είχες πατήσει, γιατί θα συνεχίσω να μαγειρεύω με τον ίδιο τρόπο! χαχαχα! (ευχαριστώ πάντως!)
    @Αθήναιο:
    «Ο κανόνας πηγάζει από το γεγονός ότι ο Αθήναιος είναι μια περσόνα,φτιαγμένη να είναι συμπαθητική ακόμη κ όταν μιλάει για τη Δεξιά»
    χαχα – μην παίρνετε και όρκο επ’ αυτού! ;^)

    «ο λόγος που την έφτιαξα ήταν επειδή ήθελα να αποθεώσω το επάγγελμα του μάγειρα κ να εμπνεύσω όλο κ περισσότερους ανθρώπους να ασχοληθούν με τη μαγειρική κ την ποιοτική διατροφή. Πιστεύω ότι μια τέτοια ενασχόληση ομορφαίνει τη ζωή.»
    Συμφωνώ απόλυτα. Πιο απόλυτα δεν γίνεται δηλαδή!

    «Έστειλα κ σε σας τις συνταγές από το μενού του Άντριου Μάρβελ αν κ δεν τις ζητήσατε.»
    Ευχαριστώ πολύ. Στην πραγματικότητα είχα απλώς αμελήσει να στείλω e-mail. Ευτυχώς προσφέρετε και εναλλακτική για το lemongrass, γιατί αλλιώς δεν θα ξεκινούσα εύκολα την επιχείρηση… :^)

    «Κάπου είχα δει μια συνταγή από ένα ψωμί που φτιάχνουν για τη μητέρα που περιμένει παιδί. Αν το βρω θα το ανεβάσω.»
    Άψογα! Ευχαριστώ πολύ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: