• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιουλίου 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιον.   Αυγ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Τίτλοι τέλους

Τώρα ήταν πεσμένος στο πάτωμα της τράπεζας, όπως όλοι οι πελάτες, και κοίταζε τον ληστή που είχε έρθει στα χέρια με τον φρουρό. Και οι δύο προσπαθούσαν να πάρουν τον έλεγχο ενός όπλου, το οποίο κρατούσαν και τραβούσαν πέρα-δώθε ενώ παλεύαν. Καθώς η κάνη σάρωνε το χώρο, ακούστηκε ο πυροβολισμός και είδε την σφαίρα να έρχεται προς το μέτωπό του.

Εκείνη τη στιγμή, ολόκληρη η ζωή του πέρασε μπροστά από τα μάτια του.

Είδε την μητέρα του να τον φροντίζει ως μωρό (πόσο νέα ήταν! το είχε ξεχάσει!), είδε τα πρώτα του παιχνίδια, πότε πήγε στην θάλασσα για πρώτη φορά. Ξαφνιάστηκε από το πόσο του έμοιαζε ο πατέρας του όταν ήταν νέος. Και καθώς ξαναζούσε μέρα τη μέρα, αφέθηκε στην αγκαλιά της παιδικής ηλικίας, στις πρώτες φιλίες, στις πρώτες εκδρομές. Μετά στην εφηβεία έζησε πάλι τον πρώτο του έρωτα, αν και αργότερα θα καταλάβαινε τι θα πει να είσαι ερωτευμένος. Διαβάσματα, σπουδές, πάρτι, σχέσεις, ποτά, στρατός, πρώτη μέρα δουλειά, γάμος, παιδιά, λογαριασμοί. Και ο χθεσινός προγραμματισμός: αύριο θα πάω στην τράπεζα για την πιστωτική και θα περάσω να πάρω και τα ρούχα από το καθαριστήριο.

Τώρα ήταν πεσμένος στο πάτωμα της τράπεζας, όπως όλοι οι πελάτες, και κοίταζε τον ληστή που είχε έρθει στα χέρια με τον φρουρό. Και οι δύο προσπαθούσαν να πάρουν τον έλεγχο ενός όπλου, το οποίο κρατούσαν και τραβούσαν πέρα-δώθε ενώ παλεύαν. Καθώς η κάνη σάρωνε το χώρο, ακούστηκε ο πυροβολισμός και είδε την σφαίρα να έρχεται προς το μέτωπό του.

Εκείνη τη στιγμή, ολόκληρη η ζωή του πέρασε μπροστά από τα μάτια του.

…και ζωήν αιώνιον του μέλλοντος αιώνος, αμήν….

Advertisements

10 Σχόλια

  1. Ανατριχιαστικά….τέλειο….

  2. Ευχαριστώ Αν-Λου. Καλώς ήρθες.
    Φαντάζεσαι λέει να ήταν πράγματι έτσι; «Η Ζωή της Μαρμότας!» Μπρρρρρρρ….!!!

  3. πολυ ωραιο γραψιμο,συνεχισε !

  4. Άλλη μία γεμάτη μέρα στη δουλειά, υποθέτω. Μπράβο, μπράβο. Συνέχισε έτσι και το Νόμπελ .. είναι κοντά. 🙂

  5. @oistros:
    LOL! Καλά κατάλαβα, εσύ θα βρεις (που έχεις βρει) πού δουλεύω και θα έρθεις να τους δωροδοκείς να με ταλαιπωρούνε! Ε ρε γλέντια! :^)

  6. Χμ! Αν η πίεση στη δουλειά σε κάνει να γράφεις τέτοια ωραία κείμενα, γιατί όχι;

  7. Xa xa μου βάζεις ιδέες καλέ μου!! :-))

  8. Καλά βρε, δεν ντρέπεστε λίγο; Με ποιανού το μέρος είσαστε, με τον Μπαμπάκη ή με το θεριό; Τσκ τσκ τσκ….
    :^)

  9. είμαστε με μας, που θέλουμε να διαβάζουμε τετοια διαμαντακι. άμα το τίμημα ειναι η υπεραξια και το ξεζουμισμα σου, εμας δεν μας πειραζει καθόλου! χεχε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: