Τέρμα οι καλωσύνες

Χθες βράδυ η καλή μου με χαρακτήρισε «εθισμένο» στο internet. Πού να έρθει και το DSL, εκεί να δεις τι θα πει εθισμός – ΧΑ! (για ενημέρωσή σας, η αίτηση έγινε, και αν σταματήσει και η γλωσσοφαγιά θα γίνει και η σύνδεση πριν φύγουμε για διακοπές!)

Η αλήθεια είναι ότι οι μόνοι λόγοι που κρατιέμαι μακρυά από τον υπολογιστή τον τελευταίο καιρό είναι η γυναίκα και ο γιος μου. Η μεν πρώτη, εγκυμονούσα ηρωϊκώς, έχει κρεβατωθεί από μια φλεγμονή σε νεύρο του ποδιού. Την έχει ταράξει στον πόνο την έρημη, δεν μπορεί να πάρει ούτε παυσίπονα ούτε αντιβιωτικά και πέρασε ένα ονειρεμένο ΣΚ πονώντας. Ευτυχώς πάει πολύ καλύτερα, έχει αρχίσει να μπορεί να κάθεται (όχι για πολύ ώρα) και να κινείται γενικότερα, αλλά το βασικό είναι ότι έχει βρει στάσεις που δεν πονάει. Άντε να δούμε.

Ο δεύτερος με διεκδικεί, όπως είναι φυσικό. Για διάφορους λόγους, στερηθήκαμε ο ένας τον άλλο για καιρό και ακόμα λαχταράμε τον κοινό χρόνο. Προσπαθώ να παίζω αρκετά μαζί του και να τον πηγαίνω κούνιες τα απογεύματα, ακόμα και των καθημερινών (δύσκολο χρονικά αυτό). Η κοντινή μας παιδική χαρά είναι under construction από το Μάρτιο (άντε να γίνουν αυτές οι δημοτικές να τελειώνουμε!) και πηγαίνουμε σε μια άλλη, μικρή και ταλαίπωρη, γύρω στα 10-12 λεπτά με τα πόδια. Για να φτάσουμε, περνάμε από πεζοδρόμια αδιάβατα που συν τοις άλλοις έρχονται και διάφοροι καραγκιόζηδες, παρκάρουν απάνω και αναγκάζομαι να βγάζω το καρότσι με το παιδί μου στην άσφαλτο, στην ροή της κίνησης, επειδή δεν ήθελε ο κιμπάρης άρχοντας να περπατήσει ένα τετράγωνο από το αυτοκίνητό του στον προορισμό του.

Δεν υπάρχουν αναγνωρισμένα δικαιώματα για τους πεζούς στην πόλη μας φαίνεται. Κι έχω απλώς ένα παιδικό καροτσάκι – δεν τολμώ να συζητήσω την κατάσταση για ανθρώπους σε αναπηρικά ή τυφλούς.

Προχθές συγκεκριμένα ένας τύπος ανέβηκε στο πεζοδρόμιο περίπου 10 μέτρα πιο μπροστά μας (άρα μας έβλεπε να ερχόμαστε), πάρκαρε, μας έκοψε και άραξε στο αυτοκίνητο να περιμένει (την γκόμενα; το τρόλεϊ; τη Δευτέρα Παρουσία; all of the above?). Περνάω δίπλα από το παράθυρό του, αναγκάζομαι να κατέβω στο δρόμο. Σκέφτομαι να του την πω. Δεν λέω τίποτα «μην με δει το παιδί να στήνω καυγά» και για το επόμενο 10λεπτο είμαι εκνευρισμένος με τον εαυτό μου που δεν είπα τίποτα. Δηλητηριασμένος άνευ λόγου.

Είμαι το κλασσικό «καλό παιδί». Οι γονείς μου με μάθανε να προσφέρω θέση στο λεωφορείο, να λέω ευχαριστώ και παρακαλώ, να μιλάω στον πληθυντικό σε μεγαλύτερους. Να μην πουλάω τσαμπουκάδες, να μην μιλάω άσχημα, και ιδιαίτερα σε αγνώστους. Δύσκολα θα ξεκινήσω καυγά, γιατί ακόμα και χοντρή μαλακία να κάνει ο άλλος αυτόματα σκέφτομαι ότι άνθρωπος είναι κι αυτός, δεν μπορεί, δεν ήθελε να κάνει κάτι τόσο βλακώδες.

(βάζελος ως το κόκκαλο παιδάκι μου τι περιμένεις…)

Συνειδητοποιώ όμως ότι η αυθαιρεσία των διπλανών μου έχει αρχίσει να ξεφεύγει. Με τον τρόπο που με γράφουν στα παπάρια τους με εκθέτουν σε κίνδυνο. Και καλά εμένα, αλλά όχι και το παιδί μου! Συνειδητοποιώ ότι η γουρουνιά τους μου τραυματίζει τη ζωή, την ψυχολογία ή απλώς την διάθεση. Με εκθέτουν σε κίνδυνο επειδή είναι ανάγωγοι. Και αρχίζω να βλέπω τον κόσμο λίγο αλλιώς.

Αναφωνώ λοιπόν: τέρμα οι καλωσύνες!

Θα παραγγείλω ένα καλό ρόπαλο, από αυτά του μπέϊζμπολ, και θα κυκλοφορώ παντού με αυτό. Είναι γερά αυτά, συνήθως από ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου και σίγουρα ανθεκτικά στα χτυπήματα.

Άμα δω αυτοκίνητο παρκαρισμένο πάνω σε ράμπα πεζών, *κρακ*! Άμα πάω να περάσω την διάβαση και ορμάς πιστεύοντας ότι βιάζεσαι περισσότερο από μένα, *κρακ*! Άμα μιλάει ο γελοίος στο κινητό μέσα στο σινεμά ή στο θέατρο, γραπώνω το κινητό και *κρακ*! Άμα αρχίζει να τρώει σουβλάκια μέσα στο τραίνο, *σπλατς*! (ε, δεν κάνει κρακ το σουβλάκι). Άμα έρχεται στην παραλία και μου χώνει το ηχοσύστημα μες το κεφάλι για να ακούμε όλοι πόσο γαμάτη μουσική ξέρει να ακούει αυτός, *κρακ*!

Δεν συζητώ για το πόσο πρακτικό θα φανεί σε καθημερινές διαπραγματεύσεις το ρόπαλο σε περιπτώσεις π.χ. που πάνε να μου φάνε τη θέση στην ουρά ή τη θέση του πάρκινγκ ή οτιδήποτε ανάλογο.  

Γυαλίζει το μάτι μου μιλάμε! Ακόμα κι αν δεν βάλουν όλοι μυαλό, τουλάχιστον θα φχαριστηθώ σκηνικό στις δίκες: «Κε Πρόεδρε, εγώ απλώς πήγα να παραβώ 5 άρθρα του Κ.Ο.Κ. μαζεμένα και ο κατηγορούμενος μου την έπεσε!»

Α μα πια!

(πού ξεκίνησα και πού το έφερα: από το DSL σε αυτοδικίες με ρόπαλα – άντε να έρθουν οι διακοπές λέμε!!!!)

Advertisements

21 Σχόλια

  1. Χμμμμμ… τώρα αυτό με το ρόπαλο του κάτι μου έκανε… είχα δει κι εκείνη την ταινία με τον τύπο που σάλταρε και τα διέλυσε όλα με ένα τέτοιο ρόπαλο…. μήπως να πηγαίνατε σε κανένα νησάκι για τις διακοπές σας? Καλύτερα θα περάσετε!

    Και, επιτέλους, εξήγησε στη γυναίκα σου ότι δεν είναι με το ίντερνετ που είσαι εθισμένος, αλλά μαζί μου!!! Νομίζω θα σε καταλάβει!

    :ppppppp

  2. Ντόλυ μου, της *λέω* ότι είμαι με το internet, γιατί όταν καταλάβει ότι είμαι μαζί σου θα πάρει εκείνη το ρόπαλο και… :^)

  3. Louisville Slugger Exogrid. Από κράμα αλουμινίου.

    http://www.slugger.com/BASEBALL/ALUM.html

    Αυτό χρησιμοποιώ και εγώ. Πάρτο και θα με θυμηθείς.

  4. Χα, τι μου θύμισες, χαίρομαι που δεν είμαι η μόνη σε αυτόν τον πλανήτη. Είναι απειρες οι φορές που έχω εκνευριστεί με μ…. άλλων, αλλά ακόμα περισσότερο που δεν τους εχω σκυλοβρίσει εκείνη τη φορά.
    Η πιο πρόσφατη είναι όταν ένας γραβατωμένος κύριος με τζιπ πόρσε (και τζιπ jimmy να ηταν το ίδιο θα μου φαινόταν), αποφάσισε να παρκάρει και τις 4 ρόδες τους τεράστιου αυτοκινήτου του, πάνω στο διάζωμα- πεζοδρόμιο, απέναντι από τα δικαστήρια θεσνίκης. Εγώ καθόμουν στο αυτοκινητάκι μου και περίμενα να ανάψει ο σηματοδότης γαι να παω στη δουλειά. Με το που ειδα τον κύριο να παρκάρει ανέμελος και να φεύγει μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι, και ακόμα περισσότερο τσατίστηκα που δεν σταμάτησα να του πω, τι κάνεις ανθρωπε μου. (Φαντάσου θα μου φαινόταν πιο λογικό, ή λιγότερο απάνθρωπο, να παρκάρει με τις 2 ρόδες πάνω στο πεζοδρόμιο, που έχουμε φτασει). Ειλικρινά συγχήστικα, και να φανταστείς ότι προσωπικά δεν με ενόχλησε, ούτε περνούσα πεζή απο το σημείο, ούτε κουβαλούσα καρότσι ούτε τίποτα.
    Τελικά έχω πρόβλημα, συγχίζομαι με πράγματα που δε με αφορούν. Εμένα οι σκέψεις μου δεν πήγαν σε ρόπαλο, αλλά σε καλάζνικοφ, ριζικές λύσεις.

  5. Και εγώ εθισμένο θα σε χαρακτήριζα φίλε.. συμφωνώ με την καλή σου λοιπόν.
    Σε σχέση με το ρόπαλο τώρα… να δω τσαμπουκά με σένα στο προσκήνιο κι ας πεθάνω. Χλωμό!

  6. Βάζελος είμαι κι εγώ, φίλε Μπαμπάκη (σου στέλνω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς, παρεμπιπτόντως) συγκρατημένος αρκετά ως χαρακτήρας, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις… ξυπνάει ο χούλιγκαν μέσα μου! Έστω και χωρίς ρόπαλο…

  7. Γεια σου ρε Μπαμπάκη Κόναν!!

    Τι έγινε με το dsl???? χαχαχαχαχαχα!!! (παρατεταμένα τρανταχτά γέλια).

    Άμα αποφασίσεις να μπεις σε πρόγραμμα απεξάρτησης απο το νετ, πες μου να πάμε μαζί!

    Επί του σοβαρού τώρα: σε καταλαβαίνω καλά, όπως καταλαβαίνω και την Αρετή. Μόνο που επειδή αυτοί έχουν θράσσος και τα κάνουν, ενώ εμείς κωλώνουμε και δεν βγαζουμε τσιμουδιά, γι’αυτό συνεχίζουν να τα κάνουν (αυτοκριτική).
    Γιατί να μη σε δει ο γιος να κάνεις παρατήρηση σε κύριο που κάνει λάθος; Ισα-ισα να σε δει και κανει κι εκεινος παρατηρήσεις στο μέλλον. Όχι καβγά, αλλά πολιτισμένη παρατήρηση. (Βουτυρόπαιδο θα το κάνεις το μικρό βαζελάκι!).

    Τέλος, ο κ. cubicje φαίνεται να έχει πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το άτομό σου. Για να ελάμπορέητ!!! :ΡΡΡΡΡ

  8. @Αντώνης:
    Πολύ καλή πρόταση. Το κρατώ στα υπόψη. Επίσης, κρατώ στα υπόψη να αποφεύγω τις γειτονιές που συχνάζεις εσύ και το Slugger σου! ;^)

    @Αρετή:
    Στη φάση που περιγράφω στο ποστ, με τις 4 ρόδες πάνω στο πεζοδρόμιο πάρκαρε ο γκιόζης! Αίσχος! Τα καλάζνικοφ δεν τα προτιμώ γιατί έχουν και λειτουργικά έξοδα (σφαίρες και τέτοια).
    Καλώς ήρθες. Βάλε και κανά url μαζί με το όνομα! :^)

    @Κυβικό:
    Ίσως και να είμαι. Ε, και; (Μπαμπάκαινα, δεν διαβάζεις, έτσι;) Για το δεύτερο σχόλιο – μπηχτή – ρεαλιστική προσέγγιση έχεις απόλυτο δίκιο. Αν και έχω κάνει κι εγώ τα τρελά μου όχι μια και δυο φορές…

    @Χρήστο:
    Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς ομοίως! (ευτυχώς υπάρχει το μπάσκετ – δυστυχώς έφυγε ο Σπανούλης). Μπααααα, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πρέπει να φτάσω στο πολύ αμήν για να την πέσω σε άγνωστο. Και πάλι, θα το κάνω με τρόπο αδιαπραγμάτευτο μεν, εντός των ορίων της ευγένειας δε.

    @Κροτ:
    Hulk will smash!!!!! :^)
    Πρόγραμμα απεξάρτησης ούτε ξέρω να υπάρχει ούτε με ενδιαφέρει να πάω. Κανά φίλτρο για σαρκασμούς για το μοντεμάκι μου θέλω να βρω, αλλά τίποτα… ;^p
    Συμφωνώ απόλυτα. Αυτό ακριβώς λέω, ότι βλακωδώς έχω γίνει «καλό παιδί». Όσο για τον Κυβικό, θα σου τα καρφώσω *όλα* όταν βρεθούμε. Εκτός κι αν αυτός παίξει τα χαρτιά του σωστά, χεχεχεχε…..

    @Όλους:
    Ξέχασα να προσθέσω μια κατηγορία που με εκνευρίζει αφάνταστα: όσους καπνίζουν σε ασανσέρ. ΒΡΕ ΚΡΕΤΙΝΕ, ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΠΟΤΕ Ο ΑΕΡΑΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΟΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ;;;;;;;;;
    …αυτά….

  9. α, σαν πολύ χοντρά μας τη λέει ρε ο Φελίπε!
    Σα μοναχικός καβαλάρης που είσαι, λέω να πας και να τους καθαρίσεις όλους! Μην ξεχάσεις το ρόπαλο του Κόναν!!!
    Μην παραλείψεις να απαλείψεις και τους σαρκαστές!! χοχοχο!! :Ρ

  10. χαχαχα – άσε, άλλαξα γνώμη, τους σαρκαστές τους θέλω, αφού μόνο ανάμεσά τους νιώθω άνετα! ;^)

  11. κάπνισμα σε ασανσέρ? ουφ μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι μόνο με τη σκέψη. Έχει τύχει να περιμένω να ρθει το ασανσέρ και επειδή βλέπω κύριο δίπλα μου με αναμένο τσιγάρο και όχι διατεθιμένο να το σβήσει, του λέω, α περάστε εσεις εγώ θα περιμένω, γιατί δεν αντέχω τον καπνό και ο καραγκιόζης αντί να σβήσει το τσιγάρο, μπήκε στο ασανσερ….. αααααααααα

    κατεβαίνεις με τι σκάλα να του τη στήσεις με το που θα βγει απο το ασανσερ ή όχι?

    καλώς με δεχτήκατε, δυστυχώς δεν έχω url. ακόμα είμαι στη σκέψη να δημιουργήσω blog.

  12. Τελικά ο Ταρζάν «μετενσαρκώθηκε» σε Μπαμπάκη. Αν δω στον δρόμο έναν με ρόπαλο που το ματάκι του θα γυαλίζςει στην γωνία να ξέρω ότι είσαι εσύ?
    Υ.Γ. Χρειάζεσαι επειγόντως διακοπές. Μην το αναβάλεις. Οι «άγριες» μέρες στη δουλειά δεν λειτουργούν πλέον δημιουργικά. Ξυπνούν μέσα σου το ζώο. 🙂

  13. Τελικά ο Ταρζάν «μετενσαρκώθηκε» σε Μπαμπάκη. Αν δω στον δρόμο έναν με ρόπαλο που το ματάκι του θα γυαλίζει στην γωνία να ξέρω ότι είσαι εσύ?
    Υ.Γ. Χρειάζεσαι επειγόντως διακοπές. Μην το αναβάλεις. Οι «άγριες» μέρες στη δουλειά δεν λειτουργούν πλέον δημιουργικά. Ξυπνούν μέσα σου το ζώο. 🙂

  14. @Αρετή:
    Το εκπληκτικό είναι ότι γίνεται ακόμα και σε ασανσέρ σε χώρους που εκ προοιμίου θα έπρεπε να είναι off limits. Έχω μπει σε ασανσέρ στο Παίδων και μύριζε καπνό!
    Do so, στήσε ένα και γράφε, είναι καλός τρόπος να ξεσπάς!

    @Οίστρο:
    Δύο φορές για έμφαση; LOL! :^)
    Αν δεις ροπαλοφόρο στο δρόμο, κρατήσου μακρυά και φώναξέ του κάτι περί μπλογκς. Να δούμε τι θα κάνει…Οι διακοπές ξεκινούν το άλλο ΣΚ και κρατιέμαι με νύχια και με δόντια μέχρι τότε. Γκρρρρρρρρρ………

  15. Για το θέμα «καρότσι», κοίτα κι εδώ: http://a-mothers-diary.blogspot.com/2006/07/2.html#links

    Για το θέμα «ρόπαλο», να σου φω ένα όταν θα ξαναπάω ΗΠΑ;

    Εξυπακούεται ότι συμφωνών σε όλα και δυσυτχώς ούτε η αφεντιά μου, ούτε ο βικτωράκος μου έχουμε πάρει ακόμα το ρόπαλο, αν και στο σκεπτόμαστε σοβαρά….

  16. Δύο φορές για να το εκδικηθώ που άλλοτε με έχει στον αποκλεισμό κι άλλοτε με συμπαθεί εις διπλούν (δεν ξέρω καν πως έγινε).
    Λοιπόν, τωρα που είσαι με το ρόπαλο ανά χείρας διάβασε το πόστ για την Κορομηλά και εξαγριώσου περισσότερο. Να βγει και κάτι καλό από τον θυμό σου πριν πάς για πλάτσα πλούτσα. 🙂

  17. Μπαμπάκη τι τραβάς και εσύ…Σε καταλαβαίνω. Αλλά πρέπει να επανεξετάσουμε το ζήτημα της ευγένειας στο εξής: Ευγενής με τους ευγενείς, και αγενής με τους αγενείς. Μόνο έτσι προχωράμε γιατί αλλιώς μας πατάνε, κι όπως λέει ένα ωραίο ρητό «Αν δε σκύψεις το κεφάλι, κανείς δε θα σου κάτσει στο σβέρκο». Βρίσ’ τους άνετα. Άσε που θα εκτονωθείς κιόλας…:)))

  18. …και επίσης,ο λατρεμένος μου ο Μιλτιάδης (ο Πασχαλίδης …) το λέει πολύ καλά «θά΄μαι άγγελος με τους αγγέλους,θα’μαι σκυλί με τα σκυλιά»

    …μένει να μπορούμε να το εφαρμόσουμε κιόλας

  19. @An-Lu:
    Δεν είναι κακή ιδέα – φέρε ένα κι ας μην έχει υπογραφές παικτών απάνω!
    (btw, δεν μπορώ να φανταστώ πιο βαρετό άθλημα από το μπέϊζμπολ!)

    @Οίστρος:
    LOL! Φαίνεται το wordpress έκρινε την συμβολή σου στη συζήτηση ιδιαίτερα βαρύνουσας σημασίας! Έχω πνιγεί στη δουλειά οπότε το ποστ θα διαβαστεί σήμερα, υπόσχομαι σχολιάσμό! :^)

    @Ladychill:
    Δεν έχεις άδικο. Ωραίο και το ρητό….Μια εκτόνωση την χρειάζομαι σί-γου-ρα!

    @Maratel:
    Καλώς ήρθες. Ναι, η εφαρμογή είναι εκεί που κολλάμε όλοι… :^)

    Καλημέρες σε όλους, είναι Παρασκευή (ΖΗΤΩΩΩΩΩ!!!!!)

  20.  χα μου θυμίζεις εκείνη την ταινία με τον μάικλ ντάγκλας που του στρίβει και τσαμπουκαλεύεται στο δρόμο με όποιον βρει

  21. @κο Ν.Γαλανόπουλο:
    Έχω σβήσει το σχόλιό σας σε αυτό το ποστ, καθώς και στα υπόλοιπα που είχατε αφήσει σχόλιο. Το περιεχόμενό του δεν ήταν το πρόβλημα, αλλά αν κρίνω από το site που έχετε και το βιογραφικό σας εκεί, σκοπός του σχολιασμού σας είναι η μια νέα θέση εργασίας. Σας εύχομαι ειλικρινά καλή επιτυχία, αλλά το blog μου δεν είναι εδώ για οποιονδήποτε εμπορικό σκοπό. Ελπίζω πως αυτό είναι ξεκάθαρο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: