Τρεις παράλληλοι μονόλογοι

Θέμα πρώτο: Διακοπές στην Twilight Zone

– Φέτος πού λες να πάμε διακοπές; Έλεγα για Σκόπελο, κάθε χρόνο Κυκλάδες και Κυκλάδες, τις βαρέθηκα πια…
– Θα πάω διακοπές με τα κορίτσια φέτος.
– … δεν έχουν ούτε ένα δέντρο και…Τι; Τι  είπες;
– Θα πάω με τα κορίτσια φέτος. Μάλλον Σαντορίνη. Έχουμε και το λέμε από το Πάσχα.
– Καλά, κι εμένα πότε σκόπευες να μου το πεις;
– Στο λέω τώρα.
– Για μαλάκα ψάχνεις;
– Τι εννοείς;
– Στα καλά καθούμενα μου σκας ότι έχεις κανονίσει και μάλιστα με τις βλαμμένες τις φίλες σου;
– Εμένα μου είπες που είχες βγάλει εισιτήρια για την Πράγα για το μπάσκετ με τον Χάρη και μετά ψάχνατε να τα πουλήσετε στη μαύρη;
– Μα τι λες; Τι σχέση έχει το μπάσκετ με τις διακοπές;
– Πώς δεν έχει! Και την άλλη φορά, στα γενέθλια της μάνας μου, που είχες κανονίσει το μπάτσελορ πάρτυ του μην-χέσω κολλητού σου απ’ το γραφείο;
– Ο Μάνος είναι μια χαρά παιδί και σε συμπαθεί κιόλας! Δεν ξέρω γιατί βέβαια…
– Ο Μάνος *είναι* μια χαρά παιδί! Η μάνα μου που σε περίμενε στα γενέθλιά της ενώ εσύ χούφτωνες Ρωσίδες τι έφταιγε; Τα ξεχνάμε αυτά; Ότι πας για ψώνια και μου φέρνεις χλωρίνη άλλα αντί άλλων; Ότι σου ζητάω να αλλάξεις κανάλι, δεν αντέχω άλλες ειδήσεις και με γράφεις; Ότι μιλάω στο τηλέφωνο με την Αλέκα και μουρμουράς από πίσω; Τα ξεχνάμε όλα αυτά;
– Το θέμα είναι η μάνα σου, η χλωρίνη ή η Σαντορίνη;
– ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ!

Θέμα δεύτερο: Παραλιακό θέρετρο η «Γαλήνη»

– Μην πας εκεί, μην πας εκεί, ΜΗΝ ΠΑΣ ΕΚΕΙ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΑΧΙΝΟΥΣ ΣΟΥ ΛΕΩ!!!!
– μην της φωνάζεις…
– Τι πράμα;;;
– Μην της φωνάζεις έτσι.
– Άκου να σου πω, όταν μου έρθει με το πόδι τουμπανιασμένο από το πρήξιμο να δω θα κάτσεις να της βγάλεις τα αγκάθια ένα-ένα με το τσιμπιδάκι ή θα τα φορτώσεις στο σκλάβο πάλι;
– Μα τόσα παιδιά έχει η παραλία, γιατί το δικό μας είναι το μόνο που πρέπει να ακούει φωνές;
– Γιατί έχει τον πιο αδιάφορο και αναίσθητο πατέρα. Άσε κάτω την πέτρα! ΜΑΡΙΑ, ΑΣΕ ΚΑΤΩ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΑΜΕΣΩΣ!
– Γιατί ρε συ είμαι αδιάφορος;
– Κάθεσαι και λιώνεις, δεν κοιτάς όλους τους άλλους πώς δουλεύουν, πώς τρέχουν, πώς δημιουργούν, πώς στηρίζουν την οικογένειά τους. ΜΑΡΙΑ ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΟ ΦΤΥΑΡΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ! Μαρία! Μαρία δεν θα το ξαναπώ!
– Τι εννοείς; Δεν δουλεύω;
– Πήρες τέσσερις εβδομάδες άδεια!
– Και;
– Τι και; ΜΑΡΙΑΑΑΑΑ!!!! Στο γραφείο ντράπηκα να το πω στα κορίτσια. Η Τούλα μας έλεγε για τον δικό της ότι την παίρνει σπαστή, βδομάδα- βδομάδα γιατί έχει δουλειές που τρέχουν. Τι να πω, για τον δικό μου που είναι τόσο άχρηστος ώστε μπορεί να λείψει ένα μήνα; Πού έβαλες το τάπερ;
– Ποιο τάπερ;
– Το τάπερ με τα κεφτεδάκια της. ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΗΡΕΣ ΜΑΖΙ ΤΟ ΤΑΠΕΡ!
– καλά, δεν στο λέω
– Καλά χριστιανέ μου, τι καθόμουνα και τηγάνιζα; ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ, τι θα κάνουμε;
– Θα του πάρουμε ένα τοστ.
– ΜΗΝ ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΤΙΣ ΕΙΡΩΝΙΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΩΣ ΕΔΩ!
– (παύση) Κι εγώ είμαι ως εδώ.
– Τι είπες;
– Κι εγώ είμαι ως εδώ. Μαρία! Βγες έξω, φεύγουμε!
– Τι φεύγουμε, πώς φεύγουμε, έχουμε πληρώσει τις ομπρέλες για ολόκληρη τη μέρα.
– Η Μαρία κι εγώ φεύγουμε. Όχι εσύ.
– Τι είπες;
– Τέρμα. Δεν αντέχω άλλο την γκρίνια σου. Δεν αντέχω άλλο την περιφρόνησή σου για την δουλειά μου και για ό,τι κάνω. Και δεν αντέχω να σε βλέπω να μπουκώνεις το παιδί για να το κάνεις κι αυτό μια χοντρέλω….
– Θα το πάρει μπόϊ!
– …σαν εσένα και σαν την μάνα σου!
– ΙΙΙΙΙΙΙ!!!! Άτιμε! Έπρεπε να βρίσεις τη μάνα μου μπροστά στο εγγόνι της;
– Δεν την έβρισα. Την είπα χοντρή. Γεγονός είναι όχι βρισιά.
– ΣΤΑΜΑΤΑ! ΣΤΑΜΑΤΑ! ΝΤΡΟΠΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ!
– Και μπροστά στην παραλία ολόκληρη επίσης!
– Αυτές τις ειρωνίες ρε Μανώλη, μπορείς να μου πεις πού τις ψωνίζεις να πάμε να πάρουμε κι εμείς κανά δυο; Που πας; ΠΟΥ ΠΑΣ ΤΩΡΑ; ΠΟΥ ΠΑΣ;
– Ε, δεν τά ‘παμε; Φεύγω. Αντίο. Θα σου τηλεφωνήσω.
– ΘΑ ΜΟΥ ΤΙ;;;;;;;;

Θέμα τρίτο: Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο

– Θα αργήσω και σήμερα, ο μαλάκας θέλει να του βγάλω την παρουσίαση για τον Γεροθόδωρο απόψε, παρότι θα γίνει την Τετάρτη!
– Για ποιόν;
– Τον Γεροθόδωρο, αυτόν με τα πλαστικά. Τέλος πάντων, δεν θυμάμαι αν σου το είχα πει αλλά είναι πελάτης μας.
– Είχαμε κανονίσει με την Κατερίνα και τον Πέτρο.
– Ναι, το ξέρω.
– Είναι η δεύτερη φορά που θα τους στήσουμε.
– Το ξέρω. Νομίζεις μου αρέσει;
– Και ήθελα να σε δω πριν, να τα πούμε και οι δυο μας.
– …
– Δεν μπορείς να φύγεις νωρίτερα σήμερα;
– Δε νομίζω.
– Δηλαδή θα πρέπει να ρωτάω τον Γεροθόδωρο πότε δεν σε χρειάζεται για να ξέρω ότι θα σε δω;
– Έλα, μην λες υπερβολές. Ελπίζω πως δεν θα κρατήσει πολύ. Έχουμε βάλει αγγελία και ψάχνουμε για άτομο στο τμήμα. Βέβαια δεν ξέρω πότε θα εμφανιστεί.
– Μήνες μου λες ότι δεν θα κρατήσει πολύ. Μου λείπεις.
– Κι εμένα. Να σε πάρω αργότερα; – πνίγομαι.
– Πότε θα έχεις λίγο χρόνο να τα πούμε; Όλο δεύτερη έρχομαι.
– Τι εννοείς;
– Εντάξει, δεν σου αρέσει η δουλειά σου και δεν σου αρέσει η δουλειά σου, αλλά όλο εκεί είσαι μωρό μου! Και εγώ δεν σε βλέπω καθόλου!
– Κοίτα, μην με πρήζεις κι εσύ τώρα.
– Προσπαθώ να σου πω ότι μου λείπεις. Κι ότι θέλω να περνάω χρόνο μαζί σου.
– Κι εγώ προσπαθώ να περνάω χρόνο μαζί σου. Γιαυτό θέλω να κλείσω το τηλέφωνο ήρεμος, να ξεπετάξω την δουλειά για να γυρίσω σπίτι.
– Όλο κουρασμένος γυρνάς.
– Μα τι περιμένεις πια από μένα;
– Κάτι λίγο αλλιώτικο, όπως παλιά.
– Παλιά δεν έτρεχαν στεγαστικά δάνεια και δόσεις. Αν τυχόν αύριο – μεθαύριο αποφασίσουν ότι δεν τους κάνω και δεν με κρατήσουν στη δουλειά τι θα κάνουμε; Πώς θα είμαστε σίγουροι ότι θα τα βγάλουμε πέρα;
– …
– Το μόνο που θέλω είναι να είμαι μαζί σου. Το μόνο.
– Το ξέρω. Έχεις δίκιο.
– Εντάξει; Μην το αμφισβητείς ποτέ αυτό. Μπορεί να μου μένει λίγος χρόνος για σένα, αλλά είναι το μόνο κομμάτι της ημέρας μου που μετράει.
– Ναι.
– Εντάξει;
– Εντάξει.
– Έλα θα τα πούμε το βράδυ.
– ΟΚ
– Φιλιά
– Φιλιά
(κλικ. του-τουτ, του-τουτ, του-τουτ)
– Σ’ αγαπώ. Και είμαι και έγκυος. Να γυρίσεις να στο πω.
(κλικ)

32 Σχόλια

  1. Τί ωραία περνάμε εμείς οι ανύπαντροι.:-Ρ Αν εξαιρέσει κανείς το τρίτο σκηνικό τα δύο πρώτα τα έχω ζήσει και φρικάρω…

  2. Απίστευτα αληθινά, χωρίς ίχνος υπερβολής.
    Και τα τρία.

    Εύγε, Μπαμπάκη μου!!!

  3. ΠΑΡΕ ΑΔΕΙΑ .. τελευταία φορά που στο λέω :-)))

  4. Καθημερινότης, φαίνεται πού πιο τραγική όταν την διαβάζεις η την ακούς, τελικά μάλλον γι’ αυτό με πιάνουν τα κλάματα μπροστά στο χαζοκούτι και όχι στη ζωή…

  5. Καθημερινότης, φαίνεται πολύ πιο τραγική όταν την διαβάζεις η την ακούς, τελικά μάλλον γι’ αυτό με πιάνουν τα κλάματα μπροστά στο χαζοκούτι και όχι στη ζωή…
    Με τα γέλια δεν έχω προβλημα! Χιχι!
    Καλός σας βρήκα βρε!

  6. Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες ή μήπως προγράφοντες?

    Μμμμμ,
    όλα τα παραπάνω συμπεριλαμβάνονται στο Ελλάς το μεγαλείο σου.
    Το προηγούμενο σάββατο σε σουπερ παραλία του Β ποδιού Χαλκιδικής,
    μόνο μια τσιρίδα ακουγόταν.
    «ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΟΧΙ ΕΚΕΙ ΤΗΝ ΑΜΜΟΟΟΟΟΟΟΟΟ»
    Δεν έχω παιδιά, και δε μπορώ να έχω ολοκληρομένη άποψη, αλλά κυρά μου, τι το φέρνεις το παιδάκι σου στην παραλία αν δε το αφήνεις να παίξει με την άμμο.
    παραδίπλα Γαλλίδα μαμά δεν έβγαζε κιχ, και το παιδάκι της γλυκύτατο έπαιζε στην αμμουδιά. (ύστερα πως να μη γενικευεις τέτοιες καταστάσεις και να βάζεις- έστω λανθασμένα- ΟΛΕΣ τις Ελληνίδες μανάδες στον ίδιο κουβά- ή ίσως ένα κουβά στο κεφάλι να μην ακούγονται οι υστερίες τους).

  7. Τώρα δε μου λες, εσύ τα έχεις ζήσει όλα αυτά ή απλώς τα είδες να συμβαίνουν σε άλλους και τα καταγράφεις; Στην δεύτερη περίπτωση, ευγε, έχεις ταλέντο στην… αναπαραγωγή!

    Στην πρώτη… τα συλληπητήριά μου!

    (περιμένω να δω σχόλια συναδέλφων σχολιαστών! χοχοχοχο!!)

  8. Κρίμα βρε μπαμπάκη, πολύ κρίμα, για εσένα, την κοπέλλα, το ζευγάρι και το άμοιρο το παιδί..

  9. 2 και σήμερα φίλε για σένα. Για τα σκριπτάκια τώρα τύφλα να ’χει ο Δαλιανίδης. Κάτι από «τα λιονταράκια του κυρ.Ηλία»

  10. @Αθήναιος:
    Χαχαχα! Δεν χρειάζεται η παντρειά, αρκεί η συγκατοίκηση! Το τρίτο σκηνικό πάντως είναι και το μόνο στο οποίο υπάρχει προσπάθεια οι μονόλογοι να γίνουν διάλογος….
    @Ντόλυ:
    Θενκ ιου. Βλέπω κόψαμε τις ανώνυμες βρισιές; Δεν σε έπαιρνε ε; (σου μπαίνω τώρα, δεν ξέρω αν το πρόσεξες)
    @Οίστρος:
    ΘΑ ΠΑΡΩ! Ευτυχώς που μου το είπες εσύ δλδ, αλλιώς δεν θα το κουνούσα από το γραφείο! ;^p
    @Allitnil:
    Καθημερινότης indeed. Ήταν οικεία τα ρημάδια, ε;
    @Αρετή:
    Αυτή την απορία την έχω κι εγώ. Αν προσέξεις, όχι μόνο οι (περισσότερες) ξένες μανάδες δεν στριγγλίζουν αλλά ούτε και τα βλαστάρια τους πρέπει να ουρλιάζουν για να δείξουν ότι διασκεδάζουνε. Τέλος πάντων, μη κρίνουμε ίνα μη κριθούμε…. (καλή η ιδέα για τον κουβά όμως)
    @Κροτ:
    Συλληπητήρια στα μούτρα σου που ακόμα δεν έχεις φτιάξει βαλίτσα και ψάχνεις και σε ποιον θα φορτωθείς για την κούρσα προς Επίδαυρο (mail ελήφθη – σόρυ, δεν θα ερχόμαστε από Αθήνα).
    Δεν τα έχω ζήσει πλήρως, έχω ζήσει ψήγματα. Και ενδεχομένως ήμουνα και στις δύο πλευρές του διαλόγου κάποιες φορές. Σε μπέρδεψα ή όχι ακόμα;
    @Μαρίνα:
    Εδώ όμως μπερδεύτηκα εγώ. Μυθοπλασία είναι, ΟΚ;
    @Κυβικό:
    Τώρα αυτό με τον Δαλιανίδη το είπες για κοπλιμέντο βρε απαράδεκτε; Δεν μπορούσες να μιλήσεις για Γούντυ Άλλεν ας πούμε (ναι, είμαι ψωνάρα, σταμάτα να κράζεις, ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ ΓΙΑ ΠΟΙΑΝ ΜΙΛΑΩ!!! χαχαχα)
    Με φίλους σαν εσένα τι να τους κάνω τους… ανώνυμους υβριστές;;;;;
    ;^p

  11. Κρυφοκοιτάς μέσα από τις κλειδαρότρυπες, ή, στήνεις με τρόπο αυτί στους δημόσιους χώρους!

    Τσ,τσ,τσ…

    Είναι τα πρώτα στάδια.

    Έτσι ξεκίνησε κι ο Παπακαλιάτης.
    Να, στο σταυρό που σου κάνω…🙂

  12. LOL!
    Ρε ξεκουμπιστείτε από δω που θα με πείτε Δαλιανίδη και Παπακαλιάτη! Ουστ!
    χαχαχαχαχα – τι διαβάζουν τα ματάκια μου!!!
    :^)

  13. Πέρασα να ξεσηκώσω τα πλήθη.Ενας μικρος Φώσκολος γεννήθηκε?Οι ιστορίες της διπλανής πόρτας.Πάντως δεν καταλαβαίνω ότι φωνή = διασκέδαση.Ελλάς το μεγαλείο σου.

  14. Δαλιανίδης, Παπακαλιάτης, Φώσκολος….
    ΟΚ, αυτό ήταν. Θα απαγορεύσω τα σχόλια. Είστε ανυπόφορες και ανυπόφοροι!
    ;^p

    (φεύγοντας θα σας γρατσουνίσω και τα αυτοκίνητα με τα κλειδιά μου!)

  15. Πάντως, αν χρειάζεσαι προώθηση, να σε βοηθήσουμε, ε;
    Ξέρω το σπίτι του Παπακαλιάτη εδώ που έρχεται Σ/κα και καλοκαίρια.

    Να του χτυπήσω το κουδούνι βρε αδελφέ…
    Δεν ειν’ κακό…

  16. Χμ! πραγματικότητα ή μυθοπλασία,δεν έχει σημασία! Ο μονόλογος του καθενός(που τον βαφτίζουμε διάλογο) μέσα στη σχέση είναι από μόνος του κακό σημάδι!

    Αν σου κακοπέφτει ο Παπακαλιάτης, ε τότε μοιάζει του Γεωργούλη! χαχαχα

  17. Βρε Καπετάνισσα ο Παπακαλιάτης είναι (αυτο)καταστροφικός τύπος. Ψιλομαζόχα τον κόβω. Αααα και που ’σαι. Αν τον δεις ρώτα τον τι ατύχημα θα πάθει στην επόμενη σειρά που θα γυρίσει. Αυτή η τάση για συνεχή (αυτο)λύπηση μου τι δίνει στην κράνα. Πιστεύω ότι σαν σεναριογράφος (δεν γνωρίζω τα άλλα του χαρίσματα) πρέπει να καταδικαστεί ισοβίως, αφού βλάπτει σοβαρά το επίπεδο καλαισθησίας μας. Συγγνώμη, αλλά ο Ντάντης δεν είναι τέτοια περίπτωση. Αλήθεια παιδιά θυμάστε «Το Ρετιρέ» με την Γιουλάκη;

  18. @Καπετάνισσα:
    «Δεν ειν’ κακό… »
    Εξαρτάται.
    Για ποιόν;
    :^)

    @Ρενάτα:
    Να σου πω τι είναι πραγματικά κακό σημάδι; Που μου το κάνατε εδώ μέσα νυχτερινό σήριαλ μεγκαλίσιους! ;^)

    @Κυβικό:
    «θυμάστε “Το Ρετιρέ” με την Γιουλάκη;»
    χαχαχαχαχαχα – η μνήμη σου δεν παύει να με γεμίζει έκπληξη! Τι κουλή παραπομπή ήταν αυτή πάλι; :^)

  19. Μιρέλλα Παπαοικονόμου σου κάνει; Αντε βρε, θα χεις και για πρωταγωνίστρια τη Μυρτώ Αλικάκη! Ποιος τη χαρη σου!

    Και μη μου τη λες εμένα!
    Όχι, βαλίτσα δεν έχω ξεκινήσει καν να φτιάχνω, μέχρι τώρα έπινα καφέ!🙂
    Και θα τιμωρηθείς που με αφήνεις στο έλεος του Χαρτοπόντικα!

  20. Άλλαξε τίτλο στο άρθρο και βάλε «Η καθημερινή τραγωδία της οικογένειας». Στομφώδης ε; Αληθινός όμως όπως και οι περιγραφές. σου.. Ωστόσο -τώρα μιλάω με την εμπειρία δέκα χρόνων γάμου που κλείνω το Σεπτέμβρη- υπάρχει και το επόμενο στάδιο, κατά το οποίο και οι δυο βαριούνται αφόρητα να μαλώνουν και αφήνουν ο ένας τον άλλον να μουρμουράει τα δικά του (μη σας πω ότι απολαμβάνουν πια τη μουρμούρα…)

  21. @Krot:
    χμμμμμ….μίλησε και το wannabe lonely planet άτομο για να μου κάνει καζούρα για το σε ποιον μοιάζουν τα γραπτά μου! Ου ρε ου!

    @Αταίριαστος:
    Δίκιο έχεις, αλλά σκέτη μουρμούρα…τι να έγραφα, δεν θα διαβαζόταν ο διάλογος! By the way, να υποθέσω ότι η γυναίκα σου δεν διαβάζει μπλογκς, ε; :^)

  22. Teleio blog!! Se vrika stis Krot. Sorry gia ta agglogrammata alla to computer pou xreisimopoiw to exei varesei o ilios sto kefali kai apo mono tou apofasizei se poia glossa tha grafei…

    Telika to stegastiko daneio skotwnei ton erwta??

  23. @maika:
    Καλώς ήρθες κι ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Τι έπαθε το κομπιούτερ σου, το έβγαλες στην παραλία; Χωρίς αντιηλιακό;;;;
    Πολλά σκοτώνει το στεγαστικό αν δεν το κουμαντάρεις! Μόνο οι τράπεζες το γλεντάνε! :^/

  24. Καλά το κατάλαβες (χε, χε, χε….)

  25. Πόσο μου τη δίνουν και εμένα οι φωνές και οι υστερίες, δεν λέγεται. Λες και πρέπει να δώσουν το στίγμα τους. ΗΡΘΑΜΕ.

  26. τρομακτικά αληθινά και τα 3!

    αυτές οι τσιρίδες των μανάδων (αλλά και των παιδιών) στις παραλίες θαπρεπε να συνιστώνται και ως μέθοδος αντισύλληψης…
    περνάω κρίση ταυτότητας ως γυναίκα, όταν τις ακούω… και το ερώτημα «εγώ πότε θα γίνω μάνα?» απαντάται αυτόματα απο μένα: «ποτέ!»

  27. @Τριμαδόρος:
    Αναρωτιέμαι ώρες-ώρες αν πιστεύουμε ομαδικά ότι όποιος φωνάζει περισσότερο έχει και τα καλύτερα επιχειρήματα…. :^) Καλώς ήρθες.

    @Gelial:
    :^)

    @Jojo:
    χαχαχα – την χρησιμοποιώ κι εγώ αυτή την έκφραση «διαφήμιση αντισυλληπτικών». Μην το συζητάς όμως, να γίνεις, γιατί να μην γίνεις; Δεν χρειάζεται να γίνεις *τέτοια* μάνα.
    (αν και η πιθανότητα να μην πάθεις υστερία ποτέ ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας….όσο ζουζούνια είναι, άλλο τόσο τσογλανάκια γίνονται!)

  28. Πολύ αληθινά και τα τρία…Και ολοζώντανα!
    Μόνο που δεν είναι μονόλογοι.
    Σκετσάκια με 2 πρόσωπα είναι… Διάλογοι δηλαδή

  29. @Panic Room:
    Ευχαριστώ, αλλά θα επιμείνω: είναι μονόλογοι, γιατί το ένα πρόσωπο δεν ακούει το άλλο. Λένε ο καθένας τα δικά του (δυσυχώς) χωρίς καμία επίγνωση του τι συμβαίνει απέναντί τους.
    Διακοπές ήσουνα και το διάβασες τώρα; :^)

  30. Nαι διακοπές ήμουν…
    Και κάνω υπερωρίες στα blog γιατί φαίνεται πως έχασα πολλά ωραία🙂

    (Οπότε αν είναι μονόλογοι, είναι έξι μονόλογοι… 2χ3=6)

  31. Ελπίζω να πέρασες πολύ-πολύ καλά! :^)
    Ευχαριστώ για το κρυμένο κοπλιμάν!
    Και: χοχοχοχοχοχο μου ξεφτίλισες τα μαθηματικά μου!!!!! :^)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: