• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Σεπτεμβρίου 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Αυγ.   Οκτ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Πάλι καλά που υπάρχουμε κι εμείς

…όπου εμείς είμαστε οι βάζελοι. Οπότε, πάλι καλά που υπάρχουμε κι εμείς και γελάει το χειλάκι του κάθε πικραμένου.

Το μόνο καλό στο χθεσινό επίτευγμα της στρατηγικής Τζίγγερ ήταν ότι δεν είδα παρά τα τελευταία 10 -15 λεπτά. Πουλήσαμε χθες ένα κτήμα που μας είχε αφήσει ο παππούς μας (στα 3 αδέλφια εξ αδιαιρέτου) και ήμουνα στην συμβολαιογράφο μέχρι αργά. Η κίνηση ήταν απαραίτητη για να κλείσουν διάφορες τρύπες, να πέσουν μερικά λεφτά στο σπίτι και να προχωρήσουμε και σε μια καλή μερική αποπληρωμή του στεγαστικού. Θα γίνει επιτέλους και η ανακαίνιση στο άλλο σπίτι, αυτό του ισογείου. Τι κάθομαι και σας λέω τώρα….

Τι τα γράφω όλα αυτά εδώ; Για να θυμάμαι. Για αυτό. Για αυτό δεν γράφουμε όλοι; Επειδή η μνήμη δεν επαρκεί.

Αν και το 1-1 δεν με χαλάει να το ξεχάσω.

Κι υπάρχουν κι άλλα κι άλλα που ενώ τα θυμάμαι αποφεύγω να τα σκέφτομαι…

Παππού; Διαβάζεις; Κάναμε σωστά;

Μου έχεις λείψει παππούλη…Σε σκεφτόμουνα πολύ χθες. Θα ήθελα να σου πω για την ζωή μου και τις επιλογές μου. Αλλά δεν τις πρόλαβες. Πολλά δεν πρόλαβες. Και δεν είσαι ο μόνος, είχαμε κι άλλα χτυπήματα, κάτω από τη μέση. Και τώρα κάθομαι σε ένα πληκτρολόγιο και χτυπάω γράμματα, σχεδόν στην τύχη, προσπαθώντας να πω ότι μεγαλώνει η σειρά των ανθρώπων που δεν μοιράζομαι πράγματα πλέον μαζί τους και αυτό με αφήνει

μουδιασμένο

σαν παιδί που του είπαν ψέμματα οι γονείς του

γιατί από μικρός ερωτεύτηκα τη Ζωή και τώρα καταλαβαίνω

αυτή κρατάει το δρεπάνι

και το μόνο που νιώθω, το μόνο που θα ήθελα να μπορώ να πω

Μου λείπεις. Μου λείπεις πολύ.

Κι εσύ. Κι εσύ. Κι εσύ…

Οπότε, ευτυχώς υπάρχουν τα χάλια του Παναθηναϊκού για να ασχοληθώ. Και να «θρηνήσω» εκεί. Και να ξεχάσω. Λήθη. Όπιο.

Ωραία περάσαμε με τους Ουκρανούς χθες!

Τι; Περιμένατε φυσιολογικό αθλητικό ποστ; Χαχα! Για δοκιμάστε πάλι! Αν ήρθατε να σας φτιάξω την μέρα, χάσατε! Αν και, στις επόμενες μέρες σίγουρα θα μου κάτσει καμιά ιδέα για σάτιρα. Η επικαιρότητα έχει ένα τόνο υλικό, απλά πρέπει να το συμμαζέψω. Μέχρι τότε, σκεφτείτε πόσα πράγματα κάνετε κάθε μέρα για να εξασφαλίζετε την δική σας προσωπική λήθη.

Και θυμηθείτε ότι, παρά την χάλια ατμόσφαιρα του ποστ, δεν είμαι πράγματι τόσο χάλια. Παραμένω ερωτευμένος μαζί της. Με την Ζωή. L.F.E. λέμε. Απλώς ξέρω ότι θα μου την σκάσει κι εμένα. Όπως σε όλους τους παλιούς γκόμενούς της.

Advertisements

16 Σχόλια

  1. ρε συ Μπαμπάκη, σε διαβάζω καθημερινά και σε γουστάρω. Μα σήμερα έθαψες ένα υπέροχο κείμενο (αυτό με τα πλαγιαστά γράμματα) ανάμεσα σε συμβολαιογράφους και κύπελλα ουέφα.

    Ισως να το έθαψες επίτηδες,συμβολικά. Οπως θάβουμε τα συναισθήματα μας μέσα στην καθημερινότητα, μα νομίζω πως δεν του αξίζει.

  2. Ιδανική κι ανάξια ερωμένη …
    Την καλημέρα μου

  3. Ήρθα με διάθεση να κλάψουμε όλοι μαζί για τα χάλια μας, αλλά το κειμενάκι σε italics μου έκοψε τη φόρα.

    Καλημέρα 🙂

  4. τώρα εμένα μου την έσπασες όμως… γιατί εσύ γελάς με τον πόνο μου (τον πολύ σοβαρό να ούμε… 🙂 και ήρθα από δω να χαζογελάσω κι εγώ με τον δικό σου αλλά τελικά ανακαλύπτω ότι ΔΕΝ είμαι τόσο άξεστη και σκύλα όσο όλοι νομίζαμε…
    με το κείμενο στα ιταλικς θα χαΜογελάσω μελαγχολικά και θα χαΖογελάσω μόνο με τον βάζελο (γιατί χεσμένο τον έχω όπως θα κατάλαβες 🙂

  5. (πότε προλάβατε ρε σεις;)

    @Λεξ:
    Τα αισθήματα και η πρακτική της καθημερινής ανάγνωσης είναι αμοιβαία. Ο τρόπος που γράφεις μου αρέσει πολύ.
    Σωστά το λες: το κείμενο σε italics (ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια) είναι *επίτηδες* κρυμμένο και θαμένο. Χθες είχα την αφορμή να σκεφτώ περισσότερο απ’ ό,τι με αφήνει η καθημερινότητα κάποια πράγματα και ένιωσα έτσι. Όπως γράφω. Έτσι ξαφνικά μέσα σε μια καθημερινότητα συμβολαιογράφων και ποδοσφαίρου.
    Τέλος πάντων. Και πάλι λέω, παραμένω ερωτευμένος με τη ζωή. Αλλά ώρες ώρες είναι πολύ σκύλα η άτιμη!

    @Οίστρος:
    :^)
    Καταπληκτικό το πόσα μπορείς να πεις με τόσο λίγα λόγια…

    @confused:
    χεχε, μην ανησυχείς, είμαι σίγουρος ότι ο Τζίγγερ θα μας δώσει κι άλλες αφορμές για κλάψιμο…

    @30άρα:
    Εγώ δεν νομίζω ότι είσαι άξεστη και σκύλα. Νομίζω ότι θα *ήθελες* να είσαι άξεστη και σκύλα. :^)
    (αν νόμιζες ότι θα πέρναγε έτσι η συμπεριφορά σου προς τον βάζελο γελάστηκες!!!)

    Καλημέρα!

  6. Άσε…σήμερα περνάω κι εγώ από συμβολαιογράφο για παρόμοιες καταστάσεις….για μία γιαγιά που γνώρισα αλλά δεν «έζησα»… 23 χρόνια που έχει «φύγει»….
    Τες πα, πειράζει που εγώ δεν ασχολούμαι με ελληνικό ποδόσφαιρο;

    ΥΓ Τι ομάδα είμαι; METS!!!!!!

  7. α, γι’αυτό δε μιλιόταν ο μπαμπάς μου χτες; μμμ…
    εγώ πάντως όταν θέλω αν ξεχάσω, στήνομαι μπροστά σε μια οθόνη.

  8. Αχ, αυτά τα italics σου…

  9. @An-Lu:
    Τι ομάδα είπες;;;;;

    @Κροτ:
    Όλοι σε οθόνες στηνόμαστε. Αλλιώς, γιατί δημιουργήσαμε τα blog μας;

    @Ντόλυ:
    …το έπιασες, έτσι;
    :^/

  10. Τους γνωρίζεις όταν είσαι παιδί, και δεν θέλουν να σου πουν ψέμα, δεν σου λένε όμως και την αλήθεια ολόκληρη. Πιστεύεις, λοιπόν, ότι είναι αιώνιοι. Μετά φεύγουν και, όσο βαδίζεις προς την ηλικία που είχε ο καθένας απών, τον καταλαβαίνεις καλύτερα- τι ειρωνεία- κι ας λείπει. Υπάρχουν όμως και κάποιοι που είναι σαν εσένα και δεν μπορείς να το χωνέψεις όταν εξαφανίζονται από τη ζωή ΣΟΥ. Γιατί εκεί είναι το πρόβλημα: ότι σου λείπουν τόσο που μερικές φορές δεν το αντέχεις.
    Αντε και να έχει φάει και η ΑΕΚ τρία. Πώς να παρηγορηθείς;

  11. γαμώτο είμαστε θλιβεροί
    (μπράβο σου όμως που φτύνεις την αλήθεια σου κατάμουτρα. και που φυσικά κάθε άλλο παρά δικιά σου δεν είναι)

  12. @Εαρινή Συμφωνία:
    Ακριβώς όπως τα λες είναι! Ακριβώς όπως τα λες.

    @Mosaic:
    Ό,τι μπορούμε κάνουμε.

  13. δεν θα σε πειραξει αν σου αποκαλυψω πως η ζωη ειναι αμφισεξουαλ ε;;; :))
    τσαο!

  14. @An-Lu:
    Φτάνει, φτάνει, το ακούσαμε! ;^p

    @Orelia:
    Ένας λόγος παραπάνω να την αγαπάμε! :^)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: