Οι τελευταίοι εξόριστοι Ι

Μέρος A’ – Ο σιωπηλός πλανήτης

Κάτι πολύ στραβό είχε συμβεί.

Αυτό που σε παραξένευε περισσότερο ήταν η νεκρική ησυχία στο σύστημα επικοινωνίας. Δοκίμασαν κάθε κανάλι, κάθε πιθανή γωνία της κεραίας, κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο να μιλήσουν με άλλους ανθρώπους. Η αδυναμία να μάθεις τι ακριβώς συνέβη ήταν εξουθενωτική. Λες και κάποιος είχε διαγράψει όλους τους ήχους του πλανήτη με μια κίνηση.

Αλλά δεν ήταν ακριβώς έτσι, αφού μπορούσαν και τον έβλεπαν ακόμα από τα λιγοστά παράθυρα του σταθμού. Τον έβλεπαν και σφιγγόταν η καρδιά τους. Αυτοί οι 11 άνθρωποι (9 άνδρες και 2 γυναίκες) που στελεχώναν τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, αυτοί που πέρασαν όλη τους την ζωή με την αγάπη του διαστήματος και εκπαιδεύτηκαν για να προσφέρουν από εκεί πάνω, ένιωθαν ότι κάτι πολύ στραβό είχε συμβεί, ότι βρισκόντουσαν στο λάθος μέρος την λάθος ώρα. Κοίταζαν τον πλανήτη να περιστρέφεται σιωπηλός και διάπυρος από κάτω τους με την λαχτάρα που ένα πεινασμένο μωρό κοιτά την μάνα του να φεύγει από το σπίτι.

Είχε λίγες εβδομάδες που η ένταση στη διεθνή πολιτική σκηνή ανέβαινε διαρκώς. Σε αυτούς που στελεχώνανε τον διαστημικό σταθμό δεν λέγανε πολλά – πολλά, αλλά η ανησυχία φαινόταν στις συνομιλίες με το Κέντρο Ελέγχου. Εδώ και καιρό, για λόγους ασφαλείας, είχε καταργηθεί η δυνατότητα χρήσης του internet από τον σταθμό, οπότε ο μόνος δίαυλος επικοινωνίας με τον πλανήτη ήταν οι φιλικές φωνές των συναδέλφων στο σύστημα επικοινωνίας.

Όλα όμως άρχισαν πριν περίπου δύο ώρες. Ο Σταθμός περνούσε πάνω από τον Ινδικό ωκεανό, όταν συνειδητοποίησαν ότι άρχισαν κάποιες λάμψεις πίσω από τον δυτικό ορίζοντα. Σχεδόν αμέσως διακόπηκε η επικοινωνία με το Χιούστον και εμφανίστηκαν λάμψεις και στον ανατολικό ορίζοντα. Ο Πακίρ και ο Στηβ βρίσκονταν στα χειριστήρια εκείνη την ώρα και προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με Νέο Δελχί, αλλά ο συνάδελφος στη βάση ούρλιαζε τόσο τρομοκρατημένος που δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι τους έλεγε. Μετά ο ασύρματος στρίγγλισε και είδαν ξεκάθαρα το μανιτάρι να υψώνεται πάνω από αυτό που ήταν κάποτε το Νέο Δελχί. Ο Πακίρ άφησε μια κραυγή και μετά πέτρωσε καθώς έβλεπε την πόλη του να διαγράφεται από τον χάρτη.

Ο Στηβ είχε την ψυχραιμία να χτυπήσει τον συναγερμό. Πρώτες στη γέφυρα έφτασαν η Μαρία και η Ιρίνα (ο θάλαμος που ξεκουράζονταν οι γυναίκες ήταν πολύ κοντά) και σύντομα και το υπόλοιπο πλήρωμα. Όλοι παγώσαν. Το αδιανόητο είχε συμβεί. Σε λίγα λεπτά, ολόκληρη η Ινδική χερσόνησος αλλά και το Πακιστάν είχαν καλυφθεί από νέφη φωτιάς και ολέθρου. Παράλληλα, το πρώτα χτυπήματα ήταν ορατά σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ρωσία, ενώ ο ανατολικός ορίζοντας, εκεί που βρισκόταν η Κίνα, ήταν κατάφωτος λες και ένα νέος ήλιος προσπαθούσε να ανατείλει.

Ο τρόμος τους μεγάλωνε καθώς κάθε προσπάθεια επικοινωνίας έπεφτε στο κενό. Τόκιο, Μόσχα, Λονδίνο, Παρίσι, Μπουένος Άϊρες. Όλα νεκρά. Η αγωνία για την οικογένεια και τους φίλους έδωσε την θέση του στο τρομοκρατημένο δέος. Η Ιρίνα το αναρωτήθηκε πρώτη φωναχτά: «Υπάρχουν πια άνθρωποι στη Γη μας;». Η Μαρία την αγκάλιασε από τους ώμους, ενώ ο Στηβ της έπιασε το χέρι. Ο Πακίρ έκλαιγε σιωπηλά σε μια γωνία. Ο Μίκαελ προσπαθούσε σε άλλες συχνότητες να βρει κάποια εκπομπή, ενώ ο Γουανγκ και ο Τζον φόρεσαν τα σκάφανδρα και βγήκαν στο διάστημα για να αλλάζουν την θέση της κεραίας σύμφωνα με τις οδηγίες του Μίκαελ.

Ήταν βέβαιο ότι λίγοι θα είχαν επιζήσει από τον πυρηνικό όλεθρο. Ο πλανήτης έδειχνε καλυμένος από ραδιενεργά νέφη από την μια άκρη ως την άλλη, και μόνο από καθαρή σύμπτωση κάποιες πιο αραιοκατοικημένες περιοχές (η κεντρική Αφρική με την Σαχάρα, ο απώτατος νότος της Ανταρκτικής) φαινόντουσαν να μην έχουν πληγεί από την σαρωτική μανία που εξαπέλυσε η παράνοια του ανθρώπου. Πιθανόν οι χειριστές των συστημάτων να αντάμωσαν την μοίρα των θυμάτων τους πριν προλάβουν να καλύψουν ολόκληρη την υδρόγειο.

Δεν ανησυχούσαν για την ακτινοβολία, καθώς ο σταθμός έτσι κι αλλιώς ήταν κατασκευασμένος για να τους προστατεύει από τις κοσμικές ακτίνες. Αυτοί οι 11 εκπαιδευμένοι αστροναύτες ανησυχούσαν για την μοίρα της ανθρωπότητας αλλά και την δική τους, καθώς η εξάρτησή τους από τον πλανήτη σε θέματα ανεφοδιασμού παρέμενε απόλυτη. Τα εφόδια που έφερε πριν λίγες μέρες το διαστημικό λεωφορείο παρέμεναν πεπερασμένα. Σε αντίθεση με την τρέλα όποιου πάτησε πρώτος το κόκκινο κουμπί…

Μετά από δύο ώρες κι αφού είχαν απελπιστεί όλοι, κατέληξαν στο προφανές συμπέρασμα που οδηγούσε η εκκωφαντική σιωπή του ασυρμάτου: η τύχη τους έφερε στο θεωρείο του μεγαλύτερου κοσμικού Κολοσσαίου να παρακολουθούν το απόλυτο μακελειό.

Ο Μίκαελ μίλησε πρώτος και είπε το αυτονόητο: μπορούσαν να διαγράψουν από την σκέψη τους οικογένειες, συγγενείς, φίλους και συνεργάτες. Το πιθανότερο είναι να ήταν όλοι τους νεκροί. Εν μέσω λυγμών της ομάδας, ο ψηλός Γερμανός πρόσθεσε ότι το θέμα ήταν αν είχαν κάποια ελπίδα επιβίωσης οι ίδιοι από δω και πέρα.

συνεχίζεται…

Advertisements

30 Σχόλια

  1. Δε μου αρέσει αυτή η ιστορία. Απαιτώ να αποδειχθεί παραίσθηση ή όνειρο.
    Μα να μας τρομοκρατείτε πρωί πρωί;

    Πολύ ωραία γραφή και συγχωρέστε το απότομον του σχολιόυ μου 🙂

  2. Να και ένα σεναριο διαφορετικο απο αυτα που διαβαζεις σε blog.

    Βγαλμένο απο το 80. Για να δουμε την συνεχεια. Θα επεζησε κανεις άλλος εκτος απο κατσαριδες.

  3. τι περίεργο, μας έπιασε μια παράλληλη νοσταλγία για γραπτά άλλων δεκαετιών, και συγκεκριμένα γραπτά που χάθηκαν σε έναν γενικό και άθλιο όρο, science fiction. Λες να επανέρχονται κάποιες εποχές?

  4. Αφήνομαι στην ορμή των λόγων σου, τα οποία εμπιστεύομαι μονάχα ως γεννήματα φαντασίας.
    Τουλάχιστον, έτσι το θέλει η ψυχή μου…

    Μας βάζεις σε αγωνίες Μπαμπάκη…
    Εν αναμονή του μέρους 2 λοιπόν.

  5. Χμμμ, για να δούμε τι θα δούμε! Έλα, θα τους σώσεις τους ήρωες, έτσι; και θα μας σώσεις κι εμάς μαζί δε γίνεται!!

    (ερώτηση κρίσεως: το ότι η καταστροφή ξεκινάει από την Ινδία, θέλει να δώσει κάποιο πολιτικό στίγμα;)

  6. Όχι άλλα blogoτεχνικά πονήματα υψηλής αισθητικής!
    Φα΄τους όλους να ξεμπερδεύουμε!
    Βάλε στο 2ο μέρος τον Κθούλου (που ξύπνησε από τον λήθαργό του χάρη στις πυρηνικές εκρήξεις) να ξαμολιέται στο διάστημα και να κάνει μια χαψιά το σταθμό.
    Βάλε και πεντ-έξι Soggoth να κάνουν εφέ, πέτα μέσα και δύο τελετουργικές παρτούζες και είσαι κομπλέ.
    Ελα να γουστάρουμε!

  7. Ποπο δυσκολεύτηκα να συγκεντρωθώ. 😛
    Πολύ καλό!Άντε να δούμε γρήγορα τη συνέχεια. Περιμένω το αντιτορπιλικό Έλλη.

  8. Το β’ μέρος θα είναι και το τελευταίο; Με εκνευρίζουν οι (πολλές) συνέχειες. Κατάλοιπο, από την εποχή του… Μπλεκ!
    :))

  9. Και δεν έχεις γίνει ΑΚΟΜΑ μέλος της ΑΛΕΦ;;;;;;

  10. Σας αρέσε πουλάκια μου …εεεεεε???
    Λοιπόν η συνέχεια (Μέρος 2 και εξής) θα εκδοθεί σε βιβλίο, σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή και θα διατίθεται από τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και το διαδίκτυο.
    Ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια. Θα σας περιμένουμε και στην παρουσίαση του βιβλίου. Λεπτομέρειες στη συνέχεια.

  11. @Αλκιμήδη:
    Τι να κάνω, αφού έτσι λειτουργώ…ξέρεις αυτό που λένε «δεν πάει ο νους του στο κακό»; Ε, εγώ είμαι το αντίθετο.

    @Λεξ:
    Ο άνθρωπος που ανέβασε σειρά «Είμαι ο Θεός» αναγνωρίζει κείμενο που δεν συνηθίζεται στα μπλογκ….Τι να πει κανείς… ;^)

    @Τρολ:
    Είναι όμως sci-fi με την ευρύτερη έννοια του όρου. Θα μπορούσε να συμβεί και αύριο, δεν έχω βάλει μέσα κάτι διαφορετικό από τα σημερινά επιτεύγματα. Γενικά θεωρώ το sci-fi παρεξηγημένο είδος, η Λε Γκεν για παράδειγμα έχει γράψει εκπληκτικά πράγματα.

    @Καπετάνισσα:
    Καλή μου Καπετάνισσα, το να προκαλώ συναισθήματα είναι ο στόχος των κειμένων (ψωνάρα Μπαμπάκη!) οπότε το σχόλιό σου είναι μεγάλο κοπλιμέντο.

    @Κροτ:
    Θα τους σώσω; Όπως το πάρεις. Για έναν πιστό χριστιανό, σωτηρία είναι να βρεθεί στον Παράδεισο. ;^p
    Η Ινδία είναι η πρώτη που βλέπουν με σιγουριά. Έχουν ήδη δει λάμψεις πέρα από τον δυτικό ορίζοντα και πέρα από τον ανατολικό. Φαντάσου ότι ίπτασαι πάνω από τον Ινδικό ωκεανό και θα καταλάβεις.
    Πώς πάει το πόδι;

    @Ουγκ (Αντώνη, μπορείς και καλύτερα νικνεϊμς, μας έχεις κακομάθει και τώρα περιμένουμε!):
    Λοιπόν, μετά από όλα τα σχόλια, δεν μου μένει παρά να ανεβάσω ποστ με παραγγελιές!
    Σπλατεριές και παρτούζες; Χμμμ….Πάντως δεν αποκλείω τίποτα για την συνέχεια.

    @Κολοκύθι:
    Εσύ πάλι έχεις το μυαλό σου στο πείραμα της Φιλαδέλφεια.

    @Χρήστος:
    Και τι το πέρασες το μαγαζί ρε μεγάλε; Μανίνα-Κατερίνα;
    😉
    (έχει γίνει προσχέδιο για τα επόμενα, δεν θα είναι πολλά τα ποστ αλλά δεν θα είναι και δύο, καλά κουράγια)

  12. (έχουμε και παράλληλο σχολιασμό)

    @An-Lu:
    Δεν είχα υπ’ όψη μου την ύπαρξή της, οπότε σ’ ευχαριστώ για το λινκ.

    @Εκδότη:
    Μου χρωστάς ακόμα την προκαταβολή λέμεεεεεε….
    ;^p

  13. Μπαμπάκη, τελικά είσαι πολύ αισιόδοξος άνθρωπος. Αφού περιμένεις προκαταβολή από εκδότη…
    :))

  14. χαχαχαχα, σωστός!!!! – κι από οποιονδήποτε άλλον τελικά, όχι μόνο από εκδότη! 🙂

  15. Ζούμε στην Ελλάδα του 2006.. θέλετε και προκαταβολές;; Αυτές μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν μία νέα ιστορία φαντασίας του Μπαμπάκη.

  16. όχι, μη γίνεις κι εσύ Πασκάλ, ΟΧΙ, ΜΗΗΗΗΗ!!!!

  17. @cubic:
    Να αφήσεις την φαντασία μου ήσυχη!
    Δεν φταις εσύ, αυτή τα φταίει!

    @Κροτ:
    Ένα ποστ με μια μουνίτσα ανέβασα, είπα να κάνω και κάτι σε συνέχειες, κι αμέσως πέφτεις σε παραλληλισμούς και name-calling! Τράβα φτιάξε καμιά βαλίτσα! Άντε!

  18. είσαι φτηνός αντιγραφέας ρε! :ΡΡΡΡΡ

    πάω να φτιάξω βαλίτσα, αλλά έχω να βρίσω μερικούς ακόμα πριν!!!

  19. Χόλυγουντ, του Ανταποκριτού μας.
    Σύμφωνα με αποκλειστκές πληροφορίες, το ακόμα ημιτελές έργο του Μπαμπάκη ξεσήκωσε θύελλα ενθουσιασμού. Ήδη τα μεγάλα στούντιο διαγκωνίζονται για τα αποκλειστικά δικαιώματα του έργου, ενώ ο ίδιος ο Μπαμπάκης μεταβαίνων από πάρτυ σε πάρτυ δήλωσε «το σενάριο θα το γράψω εγώ, δεν εμπιστεύομαι σε κανέναν άλλο το έργο μου, ούτε στον εκδότη μου». Παράλληλα, ο Στήβεν Σπίλμπεργκ δήλωσε την επιθυμία του να σκηνοθετήσει την ταινία. Το ρόλο του Στηβ θα τον παίξει ο Νίκολας Κέϊτζ και της Ιρίνας η Αντζελίνα Ζολί.

    Σε νεότερα τηλεγραφήματα, οι συμπρωταγωνιστές, τα κοστούμια και τα special effects.

    I.

  20. @Krot:
    Ε όχι και φθηνός, όχι και φθηνός!

    @ikd69:
    Χαχαχα, πολύ καλό, κάτσε όμως να δουν τα στούντιο τι επιφυλάσσουν τα επόμενα για τους ήρωες και να δούμε ποιους ηθοποιούς θα μαζέψουν! 🙂

  21. Μόνο να μην κάνει παιδί ο Πακίρ με την Ιρίνα η οποία είναι μολυσμένη από το δάγκωμα ενός πράσινου ανθρωπακίου το οποίο μπήκε σε μια στιγμή οπού κανείς δεν έβλεπε…

  22. Ρε συ, μην καρφώνεις το τέλος!!!! χοχοχοχοχο
    😉

  23. Επιτέλους κατάφερα να το διαβάσω!
    Καταλαβαίνω ότι αλλού είναι το ζουμί, αλλά, εμένα μου άρεσε που έχει μια αίσθηση-αισθητική των «Διάστημα 1999» και «Lost in Space». Και τα γουστάρω ΠΟΛΥ κάτι τέτοια 😛

  24. @confused:
    Επιτέλους λέω κι εγώ να συμμαζέψω το κείμενο του 2ου μέρους αύριο!
    Πολύ χαίρομαι που το γουστάρεις – και μάλιστα ΠΟΛΥ! 🙂

  25. […] Προηγούμενα: Ι, ΙΙ  “Αν κάποιος δει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό από απόσταση, θα του θυμίσει έναν πελώριο αρθρωτό λαβύρινθο. Το σύμπλεγμα έχει σχηματισθεί από προσθήκες και τροποποιήσεις ετών, με τα διάφορα κράτη που συμμετέχουν στις αποστολές του προγράμματος να συμβάλουν και στο «χτίσιμο» του Σταθμού ή στην «ανακαίνισή» του, όποτε χρειάζεται. Στην σημερινή εκπομπή θα κάνουμε για χατίρι σας μια μικρή ξενάγηση σε αυτόν τον προσομειωτή του Σταθμού προκειμένου να δείτε κι εσείς πώς είναι πραγματικά μια μέρα στο διάστημα. Κοντά μας έχουμε την Δόκτωρ Ιρίνα Σοφίσκαγια, την γιατρό του πληρώματος, που ετοιμάζεται να ταξιδέψει στο Σταθμό για δεύτερη φορά στην καριέρα της, και είχε την ευγενή καλοσύνη μας ξεναγήσει στους χώρους του. Δόκτωρ;” “Καρλ, μπορείς να με φωνάζεις Ιρίνα.” “Ευχαριστώ Ιρίνα. Είμαι σίγουρος ότι οι τηλεθεατές μας ενδιαφέρονται πολύ για το πώς έχετε οργανώσει οι αστροναύτες τον ελεύθερο χρόνο σας μέσα στο σταθμό και…” “Α, Καρλ, μην φανταστείς ότι υπάρχει ιδιαίτερος ελεύθερος χρόνος. Κάθε ώρα που βρισκόμαστε μακριά από τον πλανήτη κοστίζει και θέλουμε να αποδίδουμε όσο γίνεται περισσότερα, σύμφωνα με τον προγραμματισμό εργασιών που έχει γίνει. Στην πραγματικότητα, υπάρχει πολύ άγχος στην καθημερινότητα του Σταθμού.” […]

  26. […] μακρύ και το κοντό μας… Οι τελευταίοι εξόρισ… on Οι τελευταίοι εξόριστοι ΙКроткая on Το καλό παράδειγμαselitsanos on Το […]

  27. […] μακρύ και το κοντό μας… Οι τελευταίοι εξόρισ… on Οι τελευταίοι εξόριστοι ΙΟι τελευταίοι εξόρισ… on Οι τελευταίοι […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: