Σιωπή

Κάποιες φορές, τα μπλογκς που διαβάζουμε βυθίζονται στην σιωπή. Κι αναρωτιόμαστε γιατί. Και για πόσο.

Μπορεί να είναι ότι ο ιστολόγος βαρέθηκε το μέσο ή απλά «στέρεψε» από ιδέες. Μπορεί να έχει πολύ δουλειά ή πολύ γλέντι για να ασχοληθεί με πληκτρολόγια. Μπορεί να άλλαξε ο τρόπος που βλέπει το διαδίκτυο ή η ευθιξία του να αντέδρασε σε κάποιο άρθρο εντύπου δωρεάν διανομής.

Ή μπορεί πάλι να δέχτηκε ένα τηλεφώνημα, βράδυ, λίγο πριν το ματς, και ενώ όλη του η αφέλεια ήταν συμπυκνωμένη στην φράση «Να δούμε κανά DVD αύριο, καιρό έχουμε να δούμε ταινία». Και στην άλλη άκρη της γραμμής ο γιατρός με τα αποτελέσματα. Και το πάτωμα να φεύγει κάτω από τα πόδια. Και ξυπνάς και η ζωή σου είναι ο εφιάλτης σου.

Είμαστε σαν παιδιά που προσπαθούν να πιάσουν τις σαπουνόφουσκες χωρίς να τις σπάσουν. Έτσι είμαστε.

Σας ευχαριστώ για τον καιρό που περάσατε εδώ και για την υποστήριξή σας, και όλα τα καλά σας λόγια. Οι τελευταίοι μήνες ήταν σημαντικοί για μένα και η παρέα σας σημαίνει πολλά (ειδικά των λίγων που τολμώ ήδη να συγκαταλέγω στους φίλους μου). Απλά η ζωή παίζει διάφορα παιχνίδια και ορισμένα από αυτά είναι τόσο σκληρά που δεν είναι για μοιρασιά.

Να χαίρεστε για τα προβλήματά σας. Δεν ξέρετε τι καλά που είναι.

Όταν και αν ξαναγράψω θα είμαι ένας άλλος άνθρωπος.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: