• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Νοέμβριος 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.   Δεκ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Οι μικρές πριγκήπισσες και οι αντοχές τους

Τις γυναίκες από μικρά κοριτσάκια τις μεταχειρίζεται η οικογένεια και το περιβάλλον τους σαν πριγκήπισσες. Στο πρώτο δάκρυ τρέχουν απάνω τους για παρηγορητικές αγκαλιές. Κουραστικές ανηφόρες γίνονται στην αγκαλιά του μπαμπά, καινούργια παπούτσια και φορέματα συναρπάζουν περισσότερο από τα παιχνίδια που παίρνουν για δώρο τα αγοράκια. Τις γεμίζουμε δώρα, τις παινεύουμε, τις κάνουμε κοκέτες. Τις αφήνουμε να περάσουν πρώτες από την πόρτα (που την κρατάμε ανοιχτή), να διαλέξουν πρώτες από την πιατέλα, να αναπτύξουν «ιδιοτροπίες» στο φαγητό (όχι κρεμμύδι, όχι τζατζίκι και προς Θεού, όχι παστουρμά!). Αν παρεκτραπούν, αν φωνάξουν, αν κάνουν πείσματα, παραμένουν χαριτωμένες και αγαπησιάρες. Με μια αγκαλιά και ένα νάζι ξεχνιούνται όλα και μέσα σε χαμόγελα τις γεμίζουμε εκπληρωμένα χατίρια. Τις κακομαθαίνουμε ξανά και ξανά και ξανά, και μεγαλώνουν πιστεύοντας ότι ο κόσμος πρέπει να τις κακομαθαίνει για να δείχνει ότι τις αγαπά, με όλα όσα συνεπάγεται αυτό σε θέματα απαιτήσεων από τους γύρω τους.

Κι όμως. Όσο κι αν σας έχουμε κακομάθει, σας αξίζει περισσότερο. Ακόμα περισσότερο.

Πρέπει να σας προσέχουμε πολύ. Είναι απίστευτο το τι είστε ικανές να περάσετε για λογαριασμό όλων μας. Δεν μιλάω για τα πταίσματα της αποτρίχωσης και της απολέπισης, για τα τακούνια που χτυπάνε τις φτέρνες ή για τη νυχτερινή βαρεμάρα του ντεμακιγιάζ μετά την έξοδο. Δεν μιλώ καν για την σιωπηλή ικανότητα να κουμαντάρετε ένα ολόκληρο νοικοκυριό γεμάτο απολίτιστους που παρατάνε φανέλες και σακούλες με ψώνια όπου βρεθεί καρέκλα αφύλαχτη.

Μιλάω για αυτή την πελώρια αγκαλιά, που είναι πάντα έτοιμη να ανοίξει σαν λιμάνι απάνεμο σε ταλαιπωρίες και στεναχώριες. Μιλάω για τους πόνους κάθε μήνα που σας επισκέπτονται ξανά και ξανά από την στιγμή που θα γίνετε γυναίκα, και για τις ακατάστατες ορμόνες, και το πώς απλά ζείτε με αυτά. Για τις αντοχές στη γέννα, με τους πόνους της να είναι ασύγκριτοι μπροστά σε λεπτομέρειες που ήδη θα έκαναν κάθε άντρα να φρικάρει (όπως το κλύσμα ή το ξύρισμα). Μιλάω για το κρατημένο χέρι στο κρεβάτι του νοσοκομείου, για το βλέμμα ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, για το πεταχτό φιλί, για το δακρυσμένο χαμόγελο. Για την χάρη, την ικανότητα να διαλέγετε λουλούδια για το σπίτι και σωστά δώρα για τους ανθρώπους που αγαπάτε. Για τσαχπινιές και παιχνίδια όταν το σηκώνει η στιγμή και υπομονή αγίας όταν γιατροί και νοσοκόμοι συμπεριφέρονται σαν γκαραζιέρηδες που αλλάζουν ανταλλακτικά.

Οι μικρές μας πριγκήπισσες μεγαλώνουν. Γίνονται κακομαθημένες και απαιτητικές κι αν νομίσουν ότι δεν δείχνεις σεβασμό θα σε στείλουν στον πριγκηπικό δήμιο για αποκεφαλισμό. Μα όταν πεισθούν ότι τις λατρεύεις, σου γυρνάνε πίσω κάθε στάλα προσπάθειας, αγωνίας και αγάπης που τους έδωσες με το παραπάνω. Μαζί με τόκο, και τόκο γενναιόδωρο σαν λιβάδι ανοιξιάτικο.

Όσο κι αν σας κακομάθουμε, σας αξίζει. Μόνο και μόνο για τις αντοχές που βρίσκεστε να δείχνετε για λογαριασμό όλων μας.

ΥΓ: Μωρό μου, τις τελευταίες μέρες περνάμε μέσα από μια τραχιά, άνυδρη έρημο χέρι – χέρι και μάλιστα δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο τέρμα της. Όσο κι αν δεν θα το περίμενα, ήρθαμε ακόμα πιο κοντά με όλα αυτά. Ο θαυμασμός άλλωστε είναι συστατικό του έρωτα, και μετά από όλα όσα συνέβησαν δεν μπορώ παρά να σε θαυμάζω ακόμα περισσότερο, για τον χαρακτήρα, την γλύκα και την αυταπάρνησή σου. Μου φωτίζεις τις μέρες γλύκα μου, μου φωτίζεις τις μέρες. Πριγκήπισσά μου εσύ.

Advertisements

40 Σχόλια

  1. mpampaki se diavaso kairo kai me exoun sigkinisei kata kairous polla keimena sou. kai to sigkekrimeno einai ena apo auta. eisai spanios anthropos kai eimai sigouros oti i prigkipissa sou einai eksisou ksexoristi, oso gia to gio, den to sizito!
    me tin agapi ola kseperniountai. xeri-xeri, opos les. kai euxomai na diasxisete grigora tin erimo. sas stelno eilikrina tin agapi mou, an kai de sas ksero prosopika.
    kalimeres

  2. χαιρομαι ιδιαιτερα που εχεις το κουραγιο και το θαρρος να τα γραψεις ολα αυτα…
    να τα πεις εκει που πρεπει να τα ακουσουν…
    αυτο να κανεις παντα και πιστεψε με θα εισαι παντα ‘κερδισμενος’…
    η αγαπη θελει λογια, λεξεις…

  3. αν ποτέ (καταφέρω να) παντρευτώ, εύχομαι ο γάμος μου να είναι έχει τη δύναμη και τη γενναιοδωρία και τη συντροφικότητα που φαίνεται να έχει ο δικός σας γάμος.-

  4. Μόλις κύλησε ένα χαμογελαστό δάκρυ στο μάγουλό μου…

    Περαστικά

  5. Λίγοι θυμούνται Μπαμπάκη γιατί η φύση μας επέλεξε να την συνεχίζουμε: γιατί έχουμε την συμπόνια που σας διαφεύγει και την «δύναμη» που σας λείπει. Και στα δύσκολα γινόμαστε αγκαλιές ζεστές κι αντί να καταρρεύσουμε, ατσαλώνουμε. Πριγκίπησσες, γυναίκες, σύζυγοι, εργαζόμενες, ερωμένες μα πάνω από όλα «μάνες» (όχι στα παιδιά μας μόνο) αλλά στους άντρες μας, τους εργοδότες μας, τους εραστές μας, τους γύρω μας.
    Όλα θα πάνε καλά. Φαίνεται ήδη 🙂

  6. τα λογια ειναι περιττα….!
    τα εχω ξαναγραψει…απλα να σου πω οτι με συγκινησες για αλλη μια φορα!

  7. A καλά. Εσύ θες να μας βάλεις να παντρευτούμε ε;

  8. Σπάνια όσο και όμορφα συναισθήματα.

    🙂

  9. Μου αρέσουν οι άντρες που τολμάνε να λένε ότι αγαπάνε τις γυναίκες και δεν το λέω με καμία ιδιοτέλεια αυτό. Απλώς πιστεύω ότι τέτοιες ομολογίες αποτελούν υπέρβαση στα κοινωνικά στερεότυπα με τα οποία μας έχουν μεγαλώσει. Κι εγώ αγαπώ τους άντρες πολύ και γι’ αυτόν που κατέχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου θέλω να γίνομαι πηγή απεριόριστης προσφοράς και αγκαλιάς.

  10. Ρε συ, μήπως παντρευτήκαμε από ίδια ράτσα; Ακόμη και στον παστουρμά δηλαδή… Φτου να μη σας ματιάξω… 🙂

  11. Υπέροχη η αγαπη σας.Να είσαστε πάντα έτσι και να προσέχετε ο ένας τον άλλον!!

  12. Μπαμπάκη μου, σας αγαπώ όλους!:-)

  13. Respect, φίλε.

    Και βαθειά υπόκλιση.

  14. @Βάσω:
    Σ’ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Δεν είμαι εγώ σπάνιος, αλλά έχω την τύχη να μοιράζομαι την ζωή μου με πολύ σπάνιους ανθρώπους, και νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη για αυτό. 🙂

    @Βασιλική:
    Συμφωνώ και επαυξάνω: η αγάπη θέλει διαρκή φροντίδα, σαν ένα πανάκριβο εξωτικό λουλούδι.
    (θα μπορούσα να το γράψω και ως απόφθεγμα αυτό, αλλά θα το κάνανε μετά τσιτάτο σε ημερολόγιο…)

    @deadend_mind:
    Με κάνεις να κοκκινίζω τώρα…

    @Len:
    Σ’ευχαριστώ πολύ.

    @Οίστρος:
    Έτσι, ακριβώς έτσι. 🙂

    @Αύρα:
    Σ’ευχαριστώ πολύ. Περαστικά στο πιτσιρίκι – να μαντέψω; Πρώτη χρονιά παιδικό σταθμό, έτσι;

    @Πασκάλ:
    Όχι μόνο αυτό, πιάνω και πόρτες για την κουμπαριά. ;^p

    @Λεξ:
    Τα χαίρομαι τα χαμόγελά σου! 🙂

    @Αλεπού:
    Μου φαίνεται πολύ τυχερός άνθρωπος.

    @Ημίαιμος:
    Κάνει προσπάθειες η έρμη, αλλά δεν την είχα στρώσει από μικρή και της χαλάνε το στομάχι όλα αυτά.

    @Τασσούλα:
    Να είσαι καλά!

    @Ροδιά:
    Ασυγκράτητη είσαι βρε κορίτσι! 🙂

    @CD:
    Σμουτς!
    (τι άλλο να απαντήσω…)

  15. Συγκινήθηκα…Είσαι τυχερός,Μπαμπάκη.Όπως κι η πριγκήπισσά σου.Να είστε πάντα αγαπημένοι-και να δίνετε το καλό παράδειγμα! 🙂

  16. Μπαμπάκη, είσαι πολύ καλός!
    Κρατιέστε παρέα και προχωράτε όπως και να’χει 🙂

  17. Πρώτον, το’χει το όνομα να είστε έτσι;
    Δεύτερον, μπράβο σας που είστε είστε έτσι, όσοι είστε έτσι, γι’αυτό σας αγαπάμε.
    Τρίτον, και λίγα λες, πιο πολλά τις αξίζουν της Ελένης.
    Τέταρτον, σμακ πολλά, περαστικά να είναι όλα και να είστε καλά και ευτυχισμένοι και υγιείς και χαρούμενοι και πάντα έτσι όμορφα όπως είστε τώρα! 🙂

    υ.γ. συμφωνώ απολύτως με την αλεπούδιους!

  18. Να είστε πάντοτε υγιείς και τόσο αγαπημένοι…Τετριμμένα λόγια αλλά τόσο ουσιώδη.

  19. Τα λουλούδια στον Κύριο από εμένα 😀 😀 😀

  20. να είστε πάντα καλά…
    και να είσαι πάντα τυχερός,
    να βγάζεις τόση αγάπη…
    και να είσαι πάντα τυχερός,
    να σου δίνουν τόση αγάπη…

    καληνύχτα…

  21. Αχ, Μπαμπάκη!Τα σχόλια πιστεύω είναι περιττά μετά από τέτοιο αίνο(ύμνο, έπαινο)! Να ΄στε καλά!

  22. Δε σας ξέρω, αλλά μέσα από το blog αρχίζω να σας γνωρίζω τον τελευταίο καιρό και χαίρομαι γι’ αυτό. Καλή δύναμη για να ξεπεράσετε ό,τι σας συμβαίνει και πάντα να είστε αγαπημένοι. Η αγάπη και οι δυσκολίες ενώνουν τις ψυχές. Να είστε πάντα εκεί ο ένας για τον άλλο. Πολλές ευχές…

  23. Poly sinkinisiako post! Eime siguros oti ta opia provlimata tha epilithun giati yparxei to usiodes sistatiko, h agaph pu me tin sira tis fernei tin sinkatavash ke tin sinxoritikotita. Oi gynekes einai pragmati oi prinkipisses tis zohs giati sta xeria tus apokta to kathe ti mizona simasia. Otan vafun ta avga gia to pasxa, otan pianun to pedi gia na to thilasun, otan xaidevun ton vasiliko gia na afisei afidos to aroma tu, otan perimenun xronia oloklira ifenontas tis prosdokies mas ston argalio tus. Ke kserun oti, pu tha paei, mia mera tha epistrepsume ke pali konta tus 🙂

  24. το υστερόγραφο είναι όλα τα λεφτά γιατί είναι πέρα για πέρα αληθινό…. αλλά μην κρίνεις εξ ιδίον τα αλλότρια… κοίτα γύρω σου και δες τι κυκλοφορεί.

  25. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει, λέει ο Απόστολος Παύλος. Κι εγώ η άθεη, το επαναλαμβάνω ως ευχή: να μην εκπέσει ποτέ η αγάπη σας.

  26. Καλημέρα!

    @Αύρα:
    Η πρώτη χρονιά θα σας απελπίσει. Κάντε υπομονή, κάθε φορά που αρρωσταίνει χτίζει λίγο καλύτερα το ανοσοποιητικό του για το μέλλον.

    @Εβελίνα:
    Σ’ευχαριστώ πολύ! 🙂

    @Γιουτζίν:
    Και τι παραπάνω να κάνουμε άλλωστε, σωστά;

    @Κροτ:
    Δεν είναι μόνο το όνομα, είναι το κρασί που μιλάει και γινόμαστε έτσι, χεχεχεχε.
    Πολλά φιλιά και σε σένα, να μου είσαι καλά για τις ωραίες σου ευχές!

    @Crucilla:
    Ακριβώς αυτό: όταν τα λέμε και τα εννοούμε είναι λόγια ουσίας.

    @Confused:
    Επιτέλους! Είχαν να μου προσφέρουν λουλούδια αιώνες!!! 🙂

    @Γιώργος:
    Σ’ευχαριστώ πολύ! Ό,τι μπορούμε κάνουμε!

    @Ρενάτα:
    Σ’ ευχαριστώ πολύ! Α, μην ξεχάσω: ναι ρε, έχουμε βγάλει καλό γυμνάσιο και ξέρουμε τι είναι ο αίνος! 😉 χοχοχοχο

    @Βασιλική:
    Χαίρομαι που έχει προστεθεί στην παρέα λοιπόν, και σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

    @Μη χειρότερα:
    Σ’ ευχαριστώ πολύ! 🙂
    (Να τολμήσω να ζητήσω να γράφεις σε ελληνικά κι όχι σε greekglish; Σε κείμενα άνω των 2-3 σειρών γίνονται κουραστικά στο διάβασμα. Ευχαριστώ. )

    @Κυβικό:
    Τι να κοιτάξω γύρω μου; Εσένα ας πούμε, που είσαι… χειρότερος; 😉
    (έχεις δίκιο πάντως, αλλά αυτή η κατάσταση πιστεύω ότι υπάρχει εν δυνάμει μέσα στον καθένα και στην κάθε μία μας)

    @Advocatus diaboli:
    Υπέροχη ευχή – καλά, από πότε άθεοι αποστηθίζουν ρήσεις αποστόλων; 🙂 (όχι ότι παραπονιέμαι φυσικά…)

  27. Αχ μπαμπάκη…εύχομαι μόνο να έχετε δύναμη και κουράγιο…και να φυλάτε την αγάπη σας…

  28. μια μεγάαααααααααααλη αγκαλιά……..

  29. @Γοργονίτσα:
    Να είσαι καλά κορίτσι μου, αυτό ευχόμαστε κι εμείς.

    @Maratel:
    🙂

  30. Και σε χώρους με καλύτερες αναμνήσεις (για το καινούριο ποστ!)
    Συγγνώμη για την επεξήγηση, επαγγελματική διαστροφή γαρ!

  31. 🙂 τι να πω και εγώ….και γι αυτό και το καινούριο ποστ..το χαμόγελο γιατί διάβασα το καινούριο πρώτα και μετά αυτό και ένιωσα αμέσως μια απέραντη αισιοδοξία, έτσι θα γίνει και in real life, όλα θα πάνε καλά, και εσείς τα πάτε καλά και εύχομαι να μην σας ξανατύχουν άσχημα πράγματα και είναι απίστευτο ότι έγραψες ένα τέτοιο ποστ για την γυναίκα σου…respect. really.

  32. Από αυτό σου το πόστ αλλά και από το τελευταίο κρατάω το Εκείνη με κεφαλαίο Ε και δε σας φοβαμαι. Ξέρω ότι θα τα μαζέψετε μαζί τα κομμάτια σας, στεναχωριέμαι που πρέπει να το κάνετε.
    Καλή δύναμη

  33. 🙂 να είστε πάντα έτσι αγαπημένοι
    στις δυσκολίες φαίνονται οι άνθρωποι

  34. ..με συγκινησατε πολυ κυριε μπαμπακη..
    να μας προσεχετε εμας τις γυναικες..ναι..να μας προσεχετε..!!την καλησπερα μου!!

  35. Ένα γλυκό bongiorno στην principessa σου, στον γυιό και σε σένα Μπαμπάκη.
    Κι από καρδιάς υγεία και καλό δρόμο στη συνέχεια.
    Είναι η δεύτερη φορά που συναντώ άνθρωπο, έστω και e-τσι, ν’ ανεβαίνει «στο πιο ψηλό κλαδί του δέντρου» και να ομολογεί λόγια ανομολόγητα εν δήμω, αντλώντας από εκείνη την ταμπού παρακαταθήκη των ταμπουρωμένων στα μετερίζια της καθημερινότητας συναισθημάτων.
    Να ‘σθε καλά!

  36. ΕΙΣΤΕ ΤΥΧΕΡΟΙ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΕΤΕ ΤΗΝ ΤΡΙΚΥΜΙΑ. ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ (ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΡΟΦΗ ΠΕΡΝΑΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ).
    ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΗΝ!!!!!!!!!
    ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗς ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ.
    🙂 ΑΓΚΑΛΙΤΣΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΚΙΑ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΥΛΗ ΣΟΥ 🙂

  37. @Ρενάτα:
    Αχ, αυτές οι επαγγελματικές διαστροφές, πώς μας ταλανίζουν όλους!

    @Τρολ:
    Να είσαι καλά, τα χαμόγελα που μαζέψαμε ήταν καλός λόγος για να γραφτεί.

    @Αλκιμήδη:
    Σ’ ευχαριστώ πολύ.

    @Gelial:
    Αμ έλα που θα θέλαμε να μην φανούμε…

    @Με το φεγγάρι αγκαλιά:
    Και τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε άλλωστε.

    @Dimitris-r:
    Σ’ ευχαριστώ πολύ. Μου έχεις εξάψει την περιέργεια. Ποια ήταν η πρώτη φορά;

    @Γλάρος:
    Καλώς ήλθες και σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

  38. Μα τι λες!!!! οταν οι «πριγκίπισσες» ξεπερασουν τον αντρα -παρουν καλυτερη θεση στη δουλεια απο αυτον βγαζουν ποιο πολλα γραγκα τον στελνουν στη μαμα του η του φαιρονται σα σουπιδι καομα και να αυτοσ τισ βλεπει ακομα σα πριγκιπισσεσ. ΞΥΠΝΑ φιλε…βελε λιγο το μυαλο να δουλεψει …

  39. @Σπύρος:
    Επειδή πιστεύω ακράδαντα ότι ο μόνος τρόπος να κερδίσεις τον διαβόητο «πόλεμο των φύλων» είναι να αρνηθείς να τον πολεμήσεις, δεν θα βάλω το μυαλό μου να δουλέψει. Είμαι επίμονος άνθρωπος.
    Θα με ενδιέφερε πάντως το πώς έφτασες σε αυτό το ποστ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: