Διαδικασία restart – phase 1

Όταν έγιναν όσα έγιναν και γυρίσαμε σπίτι ήμουνα ήδη αξύριστος επί αρκετές ημέρες. Καθώς έτσι κι αλλιώς βαριέμαι αφόρητα το ξύρισμα, είπα στην καλή μου ότι σκέφτομαι να το δω σαν ευκαιρία και να αφήσω γένια. Μου απάντησε εντελώς αρνητικά, καθώς ήδη την τσιμπούσα / γαργαλούσα / ενοχλούσα γενικώς, οπότε την απωθούσε η ιδεά να γίνει η κατάσταση μόνιμη. Η ιδέα απορρίφθηκε.

Επίσης, της είπα ότι σκεφτόμουνα να ξυρίσω το κεφάλι μου. Είναι λίγο κουλό, αλλά ένιωθα ότι μια τέτοια δραστική αλλαγή εμφάνισης θα ήταν ένα κάποιο ξέσπασμα. Άλλωστε, θα ξαναφυτρώσουν. Με κοίταξε τόσο αποδοκιμαστικά, που αναρωτήθηκα αν της είχα πει ότι βρέθηκα στο ίδιο ασανσέρ με την Γλύκατζη – Αρβελέρ και έκλασα βροντωδώς.

Ξέρουμε όλοι πια ποιος φοράει τα παντελόνια σε αυτό το σπίτι, ότι την έχω σκίσει την γάτα, κοκ, έτσι; Χαχαχα

Μετά της είπα ότι σκεφτόμουνα να μην ξαναγράψω στο blog. Εκεί ήταν που πραγματικά μου έβαλε τις φωνές. Δεν είχε σημασία τι έγινε, πώς έγινε, πόσο σκληρό ήταν, μου είπε. Σημασία είχε ότι το blog το έστησα από την αρχή έτσι ώστε να είναι αφιερωμένο στον γιο μας και δεν είναι δυνατόν να αγνοήσω ότι εκείνος θα συνεχίσει να ζει δίπλα μας, να αναπτύσσεται και να μας χαρίζει στιγμές διαμάντια.

Έχει δίκιο φυσικά. Απόλυτο.

Είμαστε λοιπόν σε διαδικασία επανεκκίνησης του συστήματος. Το blog ως προσωπικό ημερολόγιο βοηθάει, γιατί είναι μια καλή διέξοδος για τον επιπλέον ατμό που έχει μαζευτεί (ειδικά το προχθεσινό κείμενο έβγαλε μεγάλο βάρος από πάνω μου). Στο σπίτι ο πιτσιρικάς παραμένει η καλύτερη πηγή γέλιου και ενέργειας που μπορεί κανείς να ευχηθεί. Ήδη αυτές τις εβδομάδες έχει κάνει τόσα και τόσα νούμερα και ζουζουνιές που δεν έχω καταγράψει. Ακόμα και ο καιρός βοηθάει, ένας λαμπερός ήλιος φαίνεται ικανός να διώξει τα πάντα. Η ζωή μπορεί και πρέπει να προχωρήσει και ήδη βγήκαμε προχθές, οι δυο μας, και είχαμε την ευκαιρία να τα πούμε λίγο περισσότερο (στο σπίτι πολύ σπάνια καταφέρνουμε να βρούμε κοινό ιδιωτικό χρόνο τελικά, παράδοξο δεν είναι αυτό; )

Και είπαμε: κοιτάμε πώς είμαστε ήδη (πολύ καλά), συνειδητοποιούμε ότι έχουμε λόγους για ευγνωμοσύνη (περισσότερους από έναν), παίρνουμε βαθειά ανάσα και κάνουμε το επόμενο βήμα μπροστά.

Καλημέρα σε όλες και όλους, καλό ΣΚ να έχουμε, και αν σκοπεύετε να βγείτε για φαγητό στο κέντρο, σας συνιστώ ανεπιφύλαχτα το Kuzina στην Αδριανού είναι πραγματικά ένας πολύ καλός προορισμός, με εξαιρετική αισθητική, καλοδουλεμένα πιάτα και ζωηρή ατμόσφαιρα. Ό,τι πρέπει!

Advertisements

20 Σχόλια

  1. Μπράβο σας.
    Πάντα να είστε αισιόδοξοι και αγαπημένοι.Πολλά πολλά φιλιά στο μικρό σας σίφουνα και την συμπάθεια μου στην καλή σου (το ξέρω ότι δεν την ξέρώ).Καλό σαββατοκύριακο.
    Την καλημέρα μου.

  2. Ωραία όλα αυτά και χάρηκα που σας άρεσε η Kuzina για την οποία κι εγώ έχω γράψει τα καλύτερα.

    Υ.Γ. Δώστε στον εαυτό σας χρόνο…

  3. εεεεετσι! θετική διάθεση και όλα ξεπερνιούνται.
    ΥΓ. γιατί, αν έκλανες βροντοδώς μπροστά στη Λίτσα Γιαγκούση θα ήταν καλύτερα;

  4. Καλημέρα και πολύ καλό ΣΚ 🙂

  5. @Τασσούλα:
    Καλήμέρα ομοίως! 🙂

    @Αθήναιος:
    Την θυμόμουνα την αναφορά στους Βορβορυγμούς και από τότε το είχα βάλει σκοπό να πάω, αλλά τώρα τα καταφέραμε. Πολύ «φρέσκο» μαγαζί κατά την γνώμη μου, και με προσγειωμένη προσέγγιση σε κάτι τόσο δύσκολο όσο η ελληνική κουζίνα.
    Η καλύτερη συμβουλή είναι το υστερόγραφο…

    @Gelial:
    «αν έκλανες βροντοδώς μπροστά στη Λίτσα Γιαγκούση θα ήταν καλύτερα; »
    Για την κα Αρβελέρ θα ήταν!
    Καλημέρα!

    @Confused:
    Ομοίως! 🙂

  6. «Πρόσω πάσει δυνάμει»

  7. πώς καταφέρνεις να μπλέκεις το σοβαρό με το αστείο έτσι όμορφα στα κείμενά σου.. να είσαι καλά.

    πείτε με άσχετη (και είμαι), αλλά εγώ θα διαφωνήσω: η κουζίνα είναι ακριβή γι’ αυτό που προσφέρει, το σέρβις μου φάνηκε υπερβολικό και το φαγητό άνοστο. εκείνα τα ντολμαδάκια με την εσάνς γαρίδας δεν τρώγονταν.
    επαναλαμβάνω, είμαι άσχετη από γαστριμαργία, την προσωπική μου απαίδευτη εντύπωση γράφω. η αισθητική του μαγαζιού όμως συμφωνώ, είναι άλφα άλφα.
    φιλί μπαμπάκη μας 🙂

  8. έτσι μπράβο. έτσι!
    περιττό να σου πω ότι η Ελένη έχει απόλυτο δίκιο και στα τρία. Γουλί και με μούσια; Μα πώς διάολο σου ήρθε αυτή ιδέα, έλεος! Σε φαντάζομαι και….. αχαχαχαχαχα!!!
    Και βεβαίως για το μπλογκ, ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΜΕ πως είχε απόλυτο δίκιο.
    Ευτυχώς που υπάρχουμε κι εμείς οι γυναίκες όταν χάνετε το μπούσουλα!

    Στα σοβαρά τώρα, τινάζουμε τις σκονίτσες, πλάνουμε τα άπλυτα, καλοχτενιζόμαστε και πάμε μπροστά, οκ?

  9. Θα πιω απόψε ένα ποτήρι κατακκόκινο κρασί στην υγειά σας!

  10. και εγώ εξακολουθώ να περιμένω τη συνέχεια του διαστημικού μυθιστορήματος 🙂

    Ι.

  11. Καλό Σαββατοκύριακο,λοιπόν!Χαίρομαι που θα συνεχίσω να διαβάζω κείμενά σου..Και,μην το ξεχάσω: «Φτού» να μη σας ματιάξω! 😉

  12. Καλή αρχή, πράγματι! Γιατί η καλή η αρχή θέλει και τους δύο της – και τόσοι φίλοι από κοντά είναι extra εγγύηση για την διαδρομή!.. Στάνταρ! (όπως θάλεγε και ο Μιχαλακόπουλος, στο «Γελαστό απόγευμα», αλλά αυτό μάλλον μόνον εγώ το θυμάμαι!!!).

  13. Όλα καλάααα! Άντε καλό ΣΚ!

  14. Krot εγώ έκανα το λάθος και τον είδα με γένια. Από τότε τρώω όλο το φαί μου. Σκέψου να ξύριζε και το κεφάλι…

  15. Μπράβο της που σε συνέτισε σχετικά με το μπλογκ. Για τα μαλλιά και γένια, δεν σε γνωρίζω για να έχω άποψη. 😉 Με ούριο άνεμο από δω και μπρος σας εύχομαι να πορεύεστε!

  16. Δεν τα ρωτάς αυτά τα πραγμάτα.

    Απλώς πας στο σπιτί με το κεφαλί ξυρισμένο γουλί.

    »Αγάπη μου γύρισα. Δεν φαντάζεσαι ποιον συνάντισα στον ηλεκτρικό. Την Μαριέτα Γιαννάκου Κουτσικου. Της έβαλα και ένα κωλόχερο …πρώτο»

  17. Διάβασα όλα τα τελευταία σου κείμενα μ’ένα σφίξιμο στην καρδιά, κι έλπιζα ολόψυχα να μην είναι αυτό που καταλαβαίνω…

    Έχω να πω, κουράγιο και στους δύο σας, καινούρια σελίδα – όπως εύστοχα λες, reboot – και συγκέντρωση στη θετική πλευρά της όλης υπόθεσης, δηλαδή το πόσο πιο κοντά σας έφερε.

    Σε θαυμάζω ολόψυχα για τη στάση που κρατάς (πέραν της πρότασης να κλείσεις το blog που είναι αφιερωμένο στον γιό σου! πάλι καλά που σε συνέφερε η καλή σου ;)) και εύχομαι να είσαι πάντοτε τόσο ευαίσθητος και δίπλα στον άνθρωπο που αγαπάς με κάθε τρόπο που γνωρίζεις.

  18. @Ημίαιμος:
    Έξις δευτέρα φύσις, ε; 😉

    @Αδιέξοδο μυαλό:
    Φιλιά επίσης! 🙂
    Κι εγώ άσχετος είμαι από κάθε τυπική άποψη. Για το θέμα της τιμής, έχω τρομάξει να χρεώνομαι 30άρια και 40άρια για πράγματα που μπορούν να χαρακτηριστούν μόνο ως αηδίες, οπότε κάτι σε ανάλογο επίπεδο μου φάνηκε ανεκτό. Όχι φτηνό, αλλά αποδεκτό. Για το φαγητό ίσως έχει να κάνει με τα πιάτα που έπεσες. Εγώ πήρα μια μπριζόλα με κάπαρη και ελιές η οποία ήταν ζουμερή και ωραιότατη στους συνδυασμούς της.
    Για το σέρβις κάποιους ενδοιασμούς τους εξομολογούμαι κι εγώ. Όχι γιατί αργήσαν ή με πείραξε ο «νεανικός ενθουσιασμός» (που θα έλεγε και ο Νιόνιος) αλλά για λεπτομέρειες απειρίας. Είχαμε ας πούμε ένα παλληκάρι που ταλαιπωρούσε τον φελλό του κρασιού τόση ώρα που μπήκα σε πειρασμό να του ζητήσω να το κάνω μόνος μου και όταν μας σέρβιρε το κρασί έκανε και μια..γερή σπονδή πάνω στο τραπέζι (είναι να μην σου τύχει γκρινιάρης πελάτης ρε παιδί μου!)

    @Κροτ:
    Όχι ταυτόχρονα ρε παιδάκι μου! Ή μούσι ή γουλί! Με XOR στη μέση!
    Σαχλαμάρα! ;^p

    @Αλεπού:
    Και πολύ καλά θα κάνεις!
    (ένα; μόνο; εσύ;;; μπουχαχαχαχαχα!!!!)

    @ikd69:
    Θα έρθει κι αυτό, εντός των ημερών!

    @Εβελίνα:
    Φτύσε μας, φτύσε μας γιατί με όλα αυτά που έτυχαν έχω φοβηθεί το κακό μάτι όσο τίποτα!!!

    @Αστεροειδή:
    Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί σου: μόνο εσύ το θυμάσαι! χεχεχε

    @Crucilla:
    Καλό ήταν, εδώ που τά λέμε!

    @Κυβικό:
    Ναι, πες μας τώρα ότι εγώ φταίω που τρως όσο τρως.
    Ουστ ρε από δω! ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΜΑΣΟΥΛΑΣ!!!

    @Ρενάτα:
    Ας σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τρίχες. 😉

    @Λεξ:
    ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!! 🙂

    @Idάκι:
    Καλώς ήλθες. Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια (αν και ομολογώ ότι φτάνουν στην περιοχή της υπερβολής: υπάρχουν τόσοι και τόσοι άνθρωποι που περνάνε χειρότερα και τα καταφέρνουν καλύτερα, για να είναι και οι πραγματικά άξιοι θαυμασμού τελικά). Η όλη ιστορία βοηθά να ξαναθέσει κανείς τις προτεραιότητές του σε σωστή σειρά. Αυτό και μόνο μετράει.

    Καλημέρα σε όλες και όλους!

  19. γεια σου ρε φιλε 🙂

  20. Γειά σου κι εσένα Γιάννη! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: