• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Δεκέμβριος 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Νοέ.   Ιαν. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Αυτόματη γραφή

Τώρα έχω να γράψω για την ανακύκλωση, δουλειά, πολύ δουλειά αυτή την εβδομάδα, δεν πρόλαβα να γράψω τίποτα που να μην ήταν δουλειά, δουλειά ή δουλεία που λέγαν οι παλιοί, σαπίζουν οι ιδέες μου πεταμένες στην άκρη του μυαλού, τελικά μ’ αρέσει να γράφω εδώ μέσα, σε αντίθεση με άλλα που κάνω όλη μέρα, όπως το σημερινό πρωινό, ήταν ατελείωτο το meeting, οι στάλες του χρόνου κυλούσαν σαν να ήταν από μέλι, αργά και βασανιστικά κυλούσανε, καθώς διάφοροι σοβαροφανείς μπλέκανε τους σκοπούς για τους οποίους σχηματίστηκαν τα δύο άκρα του πεπτικού τους συστήματος κι εγώ σκεφτόμουνα τι θα μπορούσα να κάνω την ίδια ώρα αν δεν ήμουν εκεί. Τόσος χρόνος χαμένος, τόσος χρόνος, να είσαι 35 χρονών και να λες πότε θα περάσει η ώρα.

Ο χρόνος είναι σαν κεχριμπάρι με εμάς παγιδευμένα έντομα μέσα.

Το χρώμα του κεχριμπαριού μου αρέσει. Μου θυμίζει καραμέλα και καφέ, και τον καφέ τον λατρεύω. Σε ένα από αυτά τα ντεμέκ ψυχολογικά τεστ έπρεπε να απαντήσω πώς νιώθω για τον καφέ και είπα «θρησκεία» και μετά μου είπαν ότι αυτό έδειχνε πώς βλέπω το σεξ, ωπ την έφερα την κουβέντα στο σεξ πράγμα που αποδεικνύει φυσικά ότι οι άντρες πράγματι σκεφτόμαστε συνέχεια το σεξ, κάθε έξι δευτερόλεπτα κατά τα θρυλούμενα ή έστω κάθε δεύτερη παράγραφο.

Το θέμα με το urban legend «οι άντρες σκέφτονται το σεξ κάθε 6 δευτερόλεπτα» είναι ότι κάνει μπαμ ότι είναι μύθος. Αν ήταν γεγονός, πώς διάολο καταφέρανε να μετρήσουν τα 6 δευτερόλεπτα; «Ώπα! Νάτο πάλι! Το ξανασκέφτομαι!» Κάπως έτσι; 

Και στο ίδιο τεστ με ρωτήσαν για την θάλασσα και είπα «ελευθερία» και είναι λέει η άποψή μου για την ζωή. Πριτς! Η άποψή μου για την θάλασσα είναι, και αν σας αρέσει! Καιρό έχω να βρεθώ κοντά σε θάλασσα, μου λείπει. Και στην καλή μου και στον πιτσιρικά τους λείπει, τελικά είμαστε παιδιά των Κυκλάδων και οι τρεις έστω κι αν δεν υπάρχει καταγωγή από εκεί, ίσως το μέρος που καλούμε σπίτι μας το διαλέγουμε και δεν μας διαλέγει αυτό, οπότε σε αυτή την περίπτωση, σπίτι μου είναι τα ζεστά απογεύματα του καλοκαιριού μέσα ή δίπλα στη θάλασσα των Κυκλάδων με τον ήλιο, αυτό τον αδιανόητο ήλιου του Αιγαίου (άλλος Θεός φαίνεται τον έφτιαξε τον ήλιο εκεί) να αλλάζει τα χρώματα γύρω σου και την ταβέρνα να ετοιμάζει ζεστούς κολοκυθοκεφτέδες για μεζέ. Έχω συγκεκριμένη εικόνα στο μυαλό μου αντί για ορισμό της λέξης ευτυχία και είναι ένα τέτοιο απόγευμα με το παιδί μου να με μπουγελώνει στη θάλασσα και να γελάει να γελάει να γελάει.

Είναι ευλογία να μπορεί να γελάει ο άνθρωπος επειδή νιώθει χαρά και όχι επειδή κάτι του φάνηκε αστείο.

Δεν είναι απλό φυσικά. Να, όπως περνάνε τα χρόνια, πέφτουν οι διαψεύσεις η μία πάνω στην άλλη, και γίνονται ένας πελώριος τοίχος που μας κρύβει την μαγεία του κόσμου γύρω μας, οπότε πώς να γελάσεις; Έχετε προσέξει τις ρυτίδες; Οι ρυτίδες του γέλιου είναι μικρές και συμπαθείς και δεν απογοητεύουν. Οι ρυτίδες οι βαθείες είναι της έγνοιας και της πίκρας που μαζεύεται στο στόμα. Λες και η ζυγαριά είναι τόσο εναντίον μας που τίποτα δεν φαίνεται συναρπαστικό.

Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Τα χαμόγελα και τα βλέμματα των γυναικών ας πούμε παραμένουν συναρπαστικά. Πάντα.

Ωπ! Πάλι το σεξ σκέφτηκα; Όχι, μόνο για χαμόγελο μιλούσα αυτή την φορά. Μπορώ να σκέφτομαι μια γυναίκα και χωρίς να βλέπω ότι είναι γυναίκα, σωστά; Με πολύ λίγους έχω καταφέρει να μιλήσω για τις γυναίκες ουσιαστικά και σε βάθος. Ουφ, πρέπει να γράψω κάποια στιγμή για τον Vineet, τον «αδελφό» μου από την Ινδία. Από τον γάμο του έχω να τον δω και μού ‘χει λείψει το κάθαρμα, φίλος αληθινός αλλά μια ήπειρο παραπέρα η ζωή του, όταν μου είχε στείλει φωτογραφίες με τα παιδιά του συγκινήθηκα πολύ και σκεφτόμουνα τα ατελείωτα βράδυα που πίναμε και γελούσαμε και τον μάθαινα τάβλι όλη νύχτα και διαφωνούσαμε για όλα μα για όλα, μουσική, ταινίες, βιβλία, εντελώς διαφορετικοί παντού, εκτός από τις γυναίκες και το κρασί, και ακόμη για το πώς πρέπει να φερόμαστε στους ανθρώπους μας συμφωνούσαμε, υπάρχει ένας άνθρωπος που γεννηθήκαμε αδέλφια και, σιχτίρ, άτιμες αποστάσεις, έχω να τον δω κοντά 5 χρόνια.

Από την άλλη, και πάλι καλά. Αν είχαμε γεννηθεί σε άλλη εποχή δεν θα είχαμε γνωριστεί καν. Αν βέβαια είχαμε γεννηθεί σε άλλη εποχή δεν θα είμασταν εμείς. Ουυυυυ, βαρύ αυτό!

Και τώρα που είμαστε εμείς τι καταλάβαμε δηλαδή, αφού το έκανα μπάχαλο το κείμενο. Να δω ποιος θα βρει αντοχή να το διαβάσει. Τέλος πάντων, είμαι πνιγμένος και ήθελα να στείλω ένα σήμα ότι ακόμα εδώ είμαι, θέλω ένα διάλειμμα, θέλω κάτι πιο ουσιαστικό βρε αδερφέ, και δεν ξέρω αν νιώθει και κανένας άλλος έτσι σήμερα, αλλά να, μου λείπει να σηκωθώ ένα πρωί και να μην έχω τίποτα να κάνω, μου λείπει η αγία ανία της εφηβείας μας και η πεποίθηση ότι ο κόσμος περίμενε τόσα εκατομμύρια χρόνια για να τον αλλάξουμε εμείς και μόνον εμείς.

Εντάξει; Φτάνει τόσο που έγραψα; Φτάνει για ποστ;

Αύριο αισιόδοξο κείμενο, ΟΚ;

ΟΚ. Το υπόσχομαι.

Advertisements

21 Σχόλια

  1. Ο-λ-ο-κ-λ-η-ρ-ω-μ-έ-ν-ο και καθόλου απαισιόδοξο κατ’ εμέ

  2. ναι, ούτε και για μένα είναι απαισιόδοξο! Βρήκα τον εαυτό μου στα τρία τέταρτα του κειμένου, θα μπορούσα να είχα γράψει κι εγώ για τους φίλους που μου λείπουν γιατί ειναι μακριά, για τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς που δεν βλέπω να περνούν, για τις μέρες που ξυπνάμε χωρίς να έχουμε να κάνουμε τιποτα -και που δεν υπάρχουν πια… και για τις ρυτίδες -που βαθειές δεν έχω, ενώ από τις άλλες δεν έχω ακόμα!

    σματς, αύριο είναι παρασκευή!

  3. Κανένας τοίχος δεν αντέχει στις δονήσεις του γέλιου… 🙂

  4. Δεν είναι απαισιόδοξο, Μπαμπάκη. Ενδεικτικό της ρουτίνας, του πηξίματος που ζεις εσύ κι άλλοι πολλοί! Για τη θάλσσα -άσ’ τους να λένε- ακριβώς αυτό είναι, ελευθερία! 😉

  5. Το ομορφότερο μπάχαλο που διάβασα, από τα καλυτερότερά σου μπαμπάκη
    ναι, και για μένα ο ορισμός της ευτυχίας είναι εικόνες, στιγμές
    ναι, πηγαίο γέλιο χαράς
    ναι, ένα διάλειμα παρακαλώ
    και δε το βλέπεις, είναι τόσο, μα τόσο αισιόδοξο, μέσα στο πήξιμο και στη τρέλα, να διατηρείς τέτοια αλήθεια στα συναίσθηματα.
    να στε καλά

  6. Όουπ!! Εγώ το διάβασα όλο, μήπως κερδίζω έναν ήλιο με κολοκυθοκεφτέδες (ας είναι και αστακομακαρονάδα…) γεμάτο γέλια με τον χρόνο να στάζει σαν πηχτό μέλι? Αλλά, wait a minute, αυτό το έχω ήδη, θα πάρω την κουρτίνα με τη θαλασσα, αλλά, wait a minute, και αυτό δεν το χρειάζομαι, οπότε, για να σε βοηθήσω, θα αφαιρέσω από την εξίσωσή σου την κουρτίνα με το πήξιμο με μια συνταγή: να αραιώνετε το μέλι σας όταν σταματά τον χρόνο να κυλάει στο ρυάκι που θέλετε και ο χρόνος να σας σημαδεύει με καινούρια μονοπάτια γέλιου στο πρόσωπό σας!
    ;-D

  7. Μόνο την απαισιοδοξία δεν διακρίνω στο κείμενο.Λίγη κούραση ίσως.Παρασκευή σήμερα!!
    Καλημέρες!!

  8. τόσο όμορφες εικόνες έβαλες μέσα στο μυαλό μου, με ήλιο , θάλασσα, κολοκυθοκεφτέδες, γέλια… είναι δυνατόν ναναι όλα αυτά απαισιόδοξα?
    (αυτό με το μέλι, πολύ μ’άρεσε και μένα…)

    πάντως και γω το παθαίνω αυτό πολύ συχνά με τα ποστ… ξεκινάω ένα θέμα και στην πορεία μου βγαίνει κάτι άλλο και το αποτέλεσμα δεν έχει συνοχή και ολοκληρωμένο νόημα… τουλάχιστον αυτό που θαπρεπε απο την αρχή.

    όταν όμως διαβάζω τα δικά σου, δεν με ενοχλεί καθόλου.
    ίσα-ίσα που το θεωρώ πολύ ανθρώπινο και άμεσο το αποτέλεσμα αυτό γιατί ο καθένας μας κάνει τελικά αλλεπάλληλες σκέψεις και καταλαβαίνει πως αυτές διαδέχονται η μια την άλλη στο μυαλό του. γιατί όχι λοιπόν και στα ποστ που γράφουμε?

  9. πανεμορφο κείμενο.. ακτινοβολεί ειλικρίνεια. εναλλαγή σκέψεων και συναισθημάτων, όπως είναι τελικά και η ίδια η ζωή. αχχχ.. να είσαι καλά βρε μπαμπάκη.. να έρθει γρήγορα το καλοκαίρι σου, ΑΚΡΙΒΩΣ όπως το φαντάζεσαι…. .

  10. Καλά το πας. Κι εγώ νοσταλγώ το καλοκαιράκι με ζεστό ήλιο, θάλασσα και κολοκυθοκεφτέδες, κι επίσης νοσταλγώ την ευτυχισμένη ανία της εφηβείας μας κι επίσης επιθυμώ μια μέρα που να μην έχω να κάνω τίποτα και το γέλιο ενός παιδιού.
    Φιλιά!

  11. Κολοκυθοκεφτέδες;
    Τί απέγιναν οι ρεβυθοκεφτέδες;

  12. σ’ευχαριστώ,πάλι

  13. Καλημέρα σε όλους! Έχετε δίκιο, το ξαναδιάβασα και τελικά δεν βγάζει απαισιοδοξία, όπως μου φαινόταν εκείνη την ώρα. Παράξενα πράγματα!

    @Κυβικό:
    Μερσί φίλε! 🙂

    @Κροτ:
    Είναι η άτιμη, είναι! Σμουτς ομοίως!

    @Ημίαιμος:
    Σωστόοοοοοοοος!!!

    @Ρενάτα:
    Έτσι μπράβο! Να ξέρουμε τι εννούμε όταν λέμε πέλαγος!

    @Αλκιμήδη:
    Το πιστεύεις ότι όταν το ανέβασα το κείμενο σε σκεφτόμουνα και περίμενα ότι θα σου αρέσει το αποτέλεσμα; 🙂
    Καλή σου μέρα!

    @Σοφία:
    «να αραιώνετε το μέλι σας όταν σταματά τον χρόνο να κυλάει στο ρυάκι που θέλετε και ο χρόνος να σας σημαδεύει με καινούρια μονοπάτια γέλιου στο πρόσωπό σας»
    Άψογη η συνταγή σου! Θα ξεκινήσω να την φτιάχνω αμέσως!

    @Τασσούλα: Παρασκευή, ακριβώς. Γιούπι!!!

    Χρωστάω μερικές απαντήσεις ακόμα, σε λιγάκι, είμαι σκαστός από συνάντηση τώρα!

  14. @Jojo:
    Να είσαι καλά, δεν περίμενα ότι το δικό μου μπάχαλο μπορεί να είναι αποδεκτό υλικό ανάγνωσης για τους άλλους. 🙂

    @deadend_mind:
    Αχ, μακάρι! Το έχω πολύ ανάγκη το καλοκαίρι!

    @Αλεπού:
    Αχά! Να και κάποια που έπιασε την αναφορά στην εφηβεία!
    Φιλιά και σε σένα!

    @Αντώνης_Χ:
    Τώωωωωωωωρα ρεβυθοκεφτέδες! Τους φάγαμε πριν προκάνει ο σερβιτόρος να ακουμπήσει το πιάτο στο τραπέζι!

    @Maratel:
    Να είσαι καλά.

    @An-Lu:
    Καλώς το γελαστό γοργονάκι μας…

  15. Δεν ξέρω ποιοί μπορεί να σε ταλαιπωρούν με προκατασκευασμένα τεστ και, ακόμη χειρότερα, προκατασκευασμένες ερμηνείες των απαντήσεων στα τεστ. Άστους να λένε ή να νομίζουν, όποιοι κι αν είναι…
    Ο κόσμος είν’ άπειρες χιλιάδες μικρών ψηφίδων και το πού, το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα του είναι αποκλειστικά δική μας υπόθεση.
    Η θάλασσα είναι σίγουρα ελευθερία, όπως είναι κι επικοινωνία (τόνα δίχως τάλλο ουσιαστικά δεν υπάρχει), γι’ αυτό και μεγαλούργησαν οι λαοί κι οι άνθρωποι, που ευλογήθηκαν να ζουν κοντά της.
    Κι η καταγωγή μας πολύ συχνά καμμία σχέση δεν έχει με το πού ακριβώς γεννηθήκαμε, αλλά με τις ανεξήγητες (;) συγγένειες της ψυχής, που, καθώς οι ευαίσθητοι άνθρωποι την αφήνουν ελεύθερη, αποζητά και συνδέεται με το «σπίτι» της, που εκείνη καλύτερα απ’ όλους ξέρει ποιό είναι και γιατί.
    Κι η ευτυχία δεν μπορεί δα να είναι καμμιά μόνιμη κατάσταση και σταθερή. Στιγμές μας από δω κι από κει είναι, τόποι κι άνθρωποι, που πέρασαν μέσα απ’ αυτές τις στιγμές μας και συναντηθήκαμε στο βίωμα…
    Άστους να λένε, λοιπόν… Εσύ ξέρεις… Κι επειδή ξέρεις, τα καταφέρνεις καλύτερα! Ήδη, σαν έγραφες ό,τι έγραφες, έφηβος ήσουν… ξανά… Βλέπεις;

  16. Υπομονή…το καλοκαίρι, η ξεκούραση, οι Κυκλάδες,οι κολοκυθοκεφτέδες (οι αγαπημένοι μου!!!) και οι ώρες χαλάρωσης στην παραλία είναι ΜΟΝΟ 6 μήνες μακρυά! Μέχρι τότε ας βολευτούμε με τα Σαββατοκύριακα!

  17. @Αστεροειδή:
    Με λες έφηβο;
    Πάλι έβγαλα σπυράκια γμτ…. χαχαχα
    Σοβαρά τώρα: το σχόλιο βγάζει και πολύ προσεκτική ανάγνωση του κειμένου και πολύ εύστροφη πάσα σημείο προς σημείο. Πράγματι, αλλάζει και η ζωή μας και εμείς και κάθε στιγμή είναι μια μοναδική και ανεπανάληπτη ψηφίδα. Η ανάγκη επικοινωνίας, η ανάγκη ελκευθερίας και η ανάγκη ανεμελιάς είναι όλες αλληλένδετες στο μυαλό μου.
    Θα έρχονται και τέτοιες μέρες θέλω να πιστεύω. Μέρες που θα καλύπτουν αυτές τις ανάγκες. Για όλους μας.

    @Goudaki:
    Αααα, όλα κι όλα! Κάτω τα χέρια από τους κολοκυθοκεφτέδες μου!!!
    6 μήνες ακόμα ε; Αααααχχχχ…..Δεν τα φοβάμαι τα Σαββατοκύριακα σε πληροφορώ, έχω κάνει και χειμώνα σε νησί οπότε ξέρω την γλύκα!
    Φιλιά πολλά!

  18. Δεν διαβάζεις πολύ προσεκτικά : είπα πως ήσουν έφηβος ΣΑΝ έγραφες ό,τι έγραφες… Όχι δα και μετά! Όρα επόμενό σου post, για του λόγου το αληθές… 😉

  19. @Αστεροειδή:
    Το μόνο καλό από όλα αυτά είναι ότι η ακμή μου υποχώρησε… ;^p

  20. Ωραία, γιατί εκεί ήθελα να καταλήξω κι εγώ… Μη μου προσάψει δα κι η σύζυγος ότι εγώ φταίω (και) γι’ αυτό…
    Καλησπέρα σου (σας0)!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: