• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Δεκέμβριος 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Νοέ.   Ιαν. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Χοιρινό ή γαλοπούλα;

Η γαλοπούλα είναι ένα ον με εξαιρετικά άνοστο κρέας, χειρότερο ακόμα και από το κοτόπουλο (όσοι έχουν κάνει θητεία Ναυτικό ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να ξεκινήσεις να τρως κοτόπουλο ξανά!) και φυσικά δεν είναι γηγενές πτηνό της Ευρασίας, αλλά της Αμερικής. Έτσι, όσο προφανές κι αν είναι, πολλοί δεν γνωρίζουν ότι το παραδοσιακό ελληνικό πιάτο των Χριστουγέννων δεν είναι η γαλοπούλα.

Αντίθετα, το παραδοσιακό πιάτο των γιορτών στο μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας είναι το ψητό χοιρινό. Μάλιστα, περίπου αυτή την εποχή είχαν τελειώσει τα λουκάνικα και όσα άλλα τμήματα του οικιακού χοίρου δεν αντέχουν σε βάθος χρόνου, οπότε ήταν ευκαιρία να προχωρήσουν στο πρώτο «πραγματικό» κομμάτι κρέας που είχαν για κατανάλωση.

Με άλλα λόγια, το γεύμα των Χριστουγέννων συνδέεται άμεσα με τα χοιροσφάγια. Τα χοιροσφάγια συνέβαιναν κατά τα τέλη Οκτώβρη – αρχές Νοέμβρη, ακριβώς μόλις έπιαναν τα πρώτα κρύα (αυτά που ακόμη περιμένουμε φέτος). Ήταν σαν πανηγύρι του σπιτιού, αφού καλούσαν συγγενείς και φίλους να μοιραστούν δουλειά αλλά και μεζέδες, οπότε κάθε βδομάδα άλλο σπιτικό είχε τα χοιροσφάγια του για να μην πέφτουν όλοι μαζί. Σφαζόταν ο οικιακός χοίρος, που τον μεγαλώνανε από την προηγούμενη άνοιξη, και εξασφαλιζόταν το κρέας της χρονιάς. Το κρέας το συντηρούσαν, αλλά έφτιαχναν και πολλούς ωραίους μεζέδες: λουκάνικα, πηχτές, παστά, κοκ. Και το σύγλινο ας πούμε (γιαμ γιαμ) τότε γινόταν.

Όμως, με την απελπισμένη δυτικόστροφη αναζήτηση της ελληνικής «αστικής» κουζίνας τις τελευταίες δεκαετίες απαρνηθήκαμε το χοιρινό και πέσαμε στην άνοστη γαλοπούλα.

Το πραγματικό πρόβλημα φυσικά είναι ότι με αυτά και με αυτά πήραν θάρρος τα γουρούνια και εκδηλώθηκαν.

 

«Άμα εκνευρίζεις έναν ένοπλο είναι σαν να παίζεις με την φωτιά.E, και οι αστυφύλακες άνθρωποι είναι, έχουν νευρικό σύστημα.»

Advertisements

18 Σχόλια

  1. Έλα μωρέ τώρα ερχόμουν να σου σώσω τιπ για τις γαλοπούλες και είδα ξαφνικά τη φάτσα του μλκ. Έχουμε πει να προειοποιούμε τον αθώο κόσμο!!!!

  2. Θα συμφωνήσω.Μπαίνουμε για καληνύχτα και βλέπουμε μ@@@.
    Τελοσπάντων…Καλό βράδυ!!

  3. Μπαμπάκη, γιατί μωρέ μας το κάνεις αυτό! Ε; Τι φταίει η οθόνη τώρα να την γιαουρτώσω μετά από πολλές μούντζες; ε; Περσινή οθόνη ρε γμτ! Κρίμααα τόσα λεφτά! !

    (Για τιμωρία θα δαγκώσω το γιόκα σου στη β΄συνάντηση, για ψυχική οδύνη! Να το ξέρεις! 😉 )

  4. Με την ευκαιρία μια μικρή διαφημισούλα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
    http://www.indiktos.gr/product_info.php?cPath=28&products_id=315

    Πάντως σε μας στη Μύκονο δηλαδή, το παραδοσιακό πιάτο της παραμονής του Νέου Έτους είναι Αζώναρας βραστός με προβάσια ή με λαχανίδες.
    Τα προβάσια είναι άγρια χόρτα χωρίς ιδιαίτερη γεύση. Αρτύζονται όμως από το χοιρινό και έρχονται στα ίσα τους.
    Ο αζώναρας είναι παστό πόδι χοιρινό, το κομμάτι μεταξύ αστράγαλου και γόνατου.
    Πουλάω και την ψυχή μου γι αυτό. Ιδιαίτερα με τα προβάσια.

  5. Βλέπω κανείς δεν πήγε νωρίς για ύπνο απόψε…

    @Αθήναιο:
    Τι να κάνω, μου την έδωσε με τις ανεκδιήγητες σημερινές δηλώσεις (από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις) και το έριξα κι εγώ στην λαογραφία για να ξεσπάσω.
    Υποψιάζουν λίγο τα tags, αλλά έχεις δίκιο, δεν φτάνει. Θα βάζω warning!

    @Τασσούλα:
    Χαίρομαι που με έχετε κάνει σαν την οδοντόβουρτσα, πρώτο πράγμα το πρωί και τελευταίο το βράδυ χοχοχοχο 😉

    @Ρενάτα:
    Είναι ένα ζήτημα κι αυτό με την οθόνη….
    Συγκρατήσου με τους μεζέδες. Θα φέρω ΚΟΠΑΝΙΣΤΗ από τη Μύκονο.
    Ή μάλλον, θα φέρω τυροκαυτερή, έτσι για να εκνευρίσω κόσμο (meta-blogging κάνω, μην αναστατώνεσαι)

    @Δημήτρης:
    Μα για αυτό νοικιάζω το tagline, για διαφημίσεις!
    Όσο για θέμα νοστιμιάς, υπάρχει κάτι πιο νόστιμο από χόρτα ή λαχανικά που έχουν μαγειρευτεί μαζί με κρέας;

  6. (Δώστε στους μπάτσους τα τα-βόρ, δώστε στους πάτσους τα τα-βόρ)
    Πεθερούλι, από το Σάββατο θα βάλω το αγριογούρουνο να μαρινάρεται με μοσχοκάρφια και κόκκινα κρασιά και κανέλες και μπαχάρια. Θα γλείφεις τα δάχτυλά σου!

  7. Δεν βγαίνουν καλά λουκάνικα από πολύδωρα – εγγυημένα σας το λέω αυτό. :-). Τα οικόσιτα γουρούνια είναι χρησιμότερα και νοστιμότερα.

  8. Ήθελα να σου πω πως η γαλοπούλα είναι νοστιμότατη και πως την προτιμώ από το χοιρινό, άσε που είναι και πιο υγιεινή.

    Με την κατακλείδα του ποστ, δικαιώθηκα!

  9. Πες τα, Χρυσόστομε!

    ΚΑΙ για την (τρισάθλια) γαλοπούλα

    ΚΑΙ για τα γουρούνια

    ΚΑΙ για τον Πολύδωρα!

    (Ακόμα είμαι ζαλισμένος με την τελευταία τρίπλα!)

  10. Να σου πω κάτι ρε ντάντη; Όπως μάθει κανείς.
    Ναι, η γαλοπούλα είναι ξενόφερτη.
    Όπως και το δέντρο και ο Santa Clauss.
    Αν όμως από μικρός έχεις μάθει να τα περιμένεις κάθε χρόνο τέτοια εποχή, τότε δεν το πολυσκέφτεσαι από πού έρχονται.

    Και δεν νομίζω να στέρησες από το βλαστάρι σου το δέντρο φέτος, ε;

    Πάντως, στο Νησί και στη Λακωνία (μέρη της μάνας μ’) χοιρινό τρώγανε αυτές τις μέρες.

    Όσο για τη γεύση της γαλοπούλας, είναι θέμα ψησίματος. Θέλει πολλές ώρες στο φούρνο σε σιγανή φωτιά. Από κει και πέρα, τα μπαχαρικά και η γέμιση θα κάνουν τη δουλειά τους. Από τώρα ονειρεύομαι το μπουτάκι με την πετσούλα.
    Στο πατρικό μου, προ γαλοπούλας σερβίρουμε σούπα αυγολέμονο από βρασμένο χοιρινό, μοσχάρι και κοτόπουλο.

    Και αντί να βάζεις τον Πολύδωρα, δεν μας προτείνεις κανα καλό κρασί γι’ αυτές τις μέρες; Άντε, χαρώ το.

  11. @Lost:
    ΧΑΧΑΧΑ!!! Σε καλό δρόμο σε βρίσκω, έχεις εντοπίσει τα κουμπιά μου! 😉

    @Λουίζα Κορνάρου:
    Έχεις δλδ δοκιμάσει λουκάνικα από πολύδωρα;
    Μπράβο γαστριμαργική τόλμη!!!

    @Κροτ:
    Κάτι τέτοια μου γράφεις και μετανιώνω που σε έχω ταίσει! ;^p

    @Πάνος:
    Μην μου δίνεις θάρρος, θα αρχίσω να μιλάω και σταματημό δεν θα έχω!!! 😉

    @Αντώνης:
    Έλα ρε συ, αφού ξέρεις ότι όλο το κείμενο γράφτηκε μόνο και μόνο ως ασίστ για να κοτσάρω την φωτογραφία και την μπηχτή στο τέλος!
    Για κρασιά, μιας και το λες, ίσως ανεβάσω ειδικό ποστ, μέρες που είναι. Δοκίμασα και κάτι καινούργιο προχθές, τις «Δύο Ελιές» του κυρ-Γιάννη. Πικαντικούλι και ελκυστικό. Δυνατό βέβαια (14%!!!) αλλά άψογο για πιπεράτες συνταγές.

  12. Δε με λυπάσαι άρρωστη γυναίκα, να βλέπω τον που «είναι στα λόγια γρήγορας» και να χτυπάει ο πυρετός 40!!! 😦

    Και διαβάζοντας το ποστ ετοιμαζόμουν να πω ότι εμείς σιάχνουμε ένα κοτοπολάκι μόνο και μόνο για να κάνουμε τη γέμιση να την τσακίσουμε, αλλά από δίπλα έχουμε σιάξει κι ένα γουρουνάκι για να ντερλικόσουμε με την ησυχία μας 😛

    Α, τα είπα τελικά, ε; 😛

  13. @confused:
    Περαστικά μπερδεμενάκι μας, περαστικά.
    Σοφή τακτική το δίπορτο (ή μάλλον το…δικρέατο!). Πρακτικό και μπόλικο. Καλύπτεις και όσους τους αρέσει η γαλοπούλα και όσους ξέρουν να φάνε.
    😉

  14. Και σε τούτα εδώ τα μέρη του νότου, χοιρινό με σέλινο είναι το παραδοσιακό φαγητό, όσο για τα χοιροσφάγια τι μου τα θύμισες!!! Εδώ βέβαια, είμαστε και στα μέρη του παστού (εγώ το δικό μου θα το κάνω μετά τις γιορτές βέβαια) πράγμα νόστιμο και πολύ καλό συνοδευτικό για το κρασί του Γεροβασιλείου και των φίλων μου, βεβαίως, βεβαίως!!!
    ;-D

  15. Θα επεσήμαινα, μάλιστα, ότι εξόχως παραδοσιακό είναι το γουρουνόπουλο γάλακτος… νοστιμότατο, τραγανό απ’ έξω, χυμώδες μέσα! Αυτά ως διακριτική υπενθύμιση ότι χρειάζονται «σφάξιμο» νωρίς, γιατι μετά ξεφεύγουν κι άλλο πράγμα το ζηλευτό το γάλακτος κι άλλο το χοιρινό, το γνωστό και ως γουρούνι…

  16. @Σοφία:
    Χοιρινό με σέλινο rulez!!!! Από τα αγαπημένα μου πιάτα. Γιαμ-γιαμ.
    Και η σελινόριζα μου αρέσει πολύ – άσχετο!
    Πες μας τώρα πόσα (μπουκάλια) σε πληρώνει ο Γεροβασιλείου για την τακτική διαφήμιση! χαχαχαχαχα 😉

    @Αστεροειδή:
    Αυτό ακριβώς είναι το θέμα, να μην αφήνονται τα γουρούνια να νομίσουν ότι μπορούν να την σκαπουλάρουν με οτιδήποτε. If you know what I mean…

  17. Εγώ πάντως προτιμώ το χοιρινό!!! Η γαλοπούλα απλά δε λέει!

  18. @goudaki:
    Απολύτως μαζί σου! Και περισσότερα μπορείς να κάνεις και πιο «σοβαρά» κρασιά ζητάει.
    Άσε που με τις τιμές που χτύπησε η γαλοπούλα φέτος παίρνεις μια χαρά μοσχάρι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: