• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιανουαρίου 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Δεκ.   Φεβ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Η ατμόσφαιρα μιας βραδιάς οφείλεται στους οικοδεσπότες

Γιουνιβέρσαλυ τρου! Ή αν θέλετε, είναι μια πιο στοχευμένη διατύπωση της γνωστής προσέγγισης ότι το μόνο που έχει σημασία για να περάσεις καλά είναι η παρέα.

Παρά τις αναζητήσεις μας σε φαγητά ή ποτά, παρά την ανάγκη μας να περιποιηθούμε όποιους ήρθαν στην γιορτή μας, σε τελική ανάλυση αυτό που μένει είναι η ατμόσφαιρα που σχηματίζουν – περίπου επιβάλουν – οι άνθρωποι που κατευθύνουν την βραδιά. Γιατί ποιος νοιάζεται στην τελική αν έβαλες ή δεν έβαλες ψητή πιπεριά Φλωρίνης στη σαλάτα δικής σου εμπνεύσεως και εκτέλεσης; Εκτός από εσένα, ποιος πραγματικά νοιάζεται για το πάντρεμα κρασιού και φαγητού που πέτυχες; Με εξαίρεση κάποια παταγώδη αποτυχία, κάθε καλοπροαίρετος μουσαφίρης θα ευχαριστηθεί από την προσπάθειά σου ακόμα και αν αστοχήσεις κάπως στο αποτέλεσμα. Και θα μπει σε πραγματικό κλίμα ευχαρίστησης από τα χαμόγελα και την άνεση που θα του χαρίσεις, από την ικανότητά σου τελικά να τον κάνεις να νιώσει βολικά, ευχάριστα και χαλαρά. Να μπει στο mood βρε αδερφάκι μου, να ανοίξει μάτια, αυτιά και στόμα, και να έρθει εις παρέας κοινωνίαν με συνανθρώπους του – αυτός τελικά είναι ο σκοπός.

Αν ήταν απλά να φάμε καλά, καθόμουνα και σπίτι μου, μια χαρά μαγειρεύουμε και οι δύο ενήλικες του σπιτιού! Εδώ που τα λέμε, και ο ανήλικος ξέρει ήδη περισσότερα από αρκετούς από τους αναγνώστες μου – γκουχ, γκουχ έβηξε με νόημα ο Μπαμπάκης. Αν ήταν να πιω ένα καλό ποτό και να ακούσω μουσική που αγαπάω, είμαι πολύ ευχαριστημένος από την κάβα και το στερεοφωνικό μου, ευχαριστώ. Δεν βγαίνεις έξω για αυτό. Ο κόσμος συναντιέται για να επικοινωνήσει. Κι ο κόσμος περνάει καλά όταν η επικοινωνία βγάζει ζεστασιά. Και για το τελευταίο, την ευθύνη έχουν οι οικοδεσπότες.

Ηλικιακά και με βάση το μεσοαστικό περιβάλλον που τελικά όλοι έχουμε υποστεί, μας έχει τύχει ξανά και ξανά να μας καλέσει κάποια φίλη σπίτι για φαγητό χωρίς να είναι νοικοκυρά της καθημερινότητας, και να πιάσει να σχεδιάσει ένα δείπνο αδιανόητο στην εκτέλεση: με πέντε εξεζητημένα κύρια πιάτα και δώδεκα ορεκτικά, από τα οποία δεν έχει δοκιμάσει να ξαναμαγειρέψει κανένα και ενδεχομένως τα έχει δει μόνο σε ιλουστρασιόν φωτογραφίες περιοδικών. Συχνά δεν θα έχει την παραμικρή ιδέα πώς και γιατί χρησιμοποιούνται τα μπαχαρικά ή τα περισσότερα από τα κουζινικά σκεύη. Αν μάλιστα οι συνταγές απαιτούν σοβαρές ικανότητες, οδεύει προς ολική καταστροφή. Έ, έχω βρεθεί σε (ελάχιστες) περιπτώσεις που η οικοδέσποινα τα έβγαλε πέρα, έχω βρεθεί σε περιπτώσεις που η οικοδέσποινα γέλασε μαζί μας για το χάλι της και παρήγγειλε ντελίβερι, και έχω βρεθεί και μπροστά σε άτομα καταρακωμένα από την κούραση και τον εκνευρισμό, που δεν πάνε καν να φορέσουν ένα ρούχο της προκοπής και σε κοιτάνε με μάτια που σε παρακαλάνε να φαρμακώσεις την ρημαδο-μπουκιά και να φύγεις. Ανεξάρτητα από το τι έγινε εκείνο το βράδυ και τι προσπάθειες για κέφι υπήρχαν στην παρέα, ίσχυσε ο γενικός κανόνας: με την οικοδέσποινα εκτός μάχης, δεν υπάρχει ελπίδα να περάσεις καλά. Οι οικοδεσπότες θέτουν τον ρυθμό, οι οικοδεσπότες φροντίζουν για τους καλεσμένους χωρίς καν να το δείχνουν, οι οικοδεσπότες σφραγίζουν τον τρόπο που εξελίσσεται μία μάζωξη.

Έτσι και το χθεσινό βράδυ με τα γενέθλια κάποιας ψυχής εξελίχθηκε σε μια κεφάτη βραδιά, γεμάτη ζεστά χαμόγελα, γρήγορα τσουγκρίσματα ποτηριών, ρυθμό και βλέμματα αναγνώρισης. Με τους οικοδεσπότες να μας φροντίζουν, να μοιράζονται τον χρόνο τους μαζί μας, να προωθούν συστάσεις και ποτά, να επεκτείνουν την κυριαρχία μας στα γειτονικά τραπέζια (ε, ίσως και να τους τρομάξαμε τους ανθρώπους) και να δίνουν τον τόνο για να περάσουν όμορφα όλοι οι παρευρισκόμενοι. Το δικό σας άστρο ήταν που έφερε τα χαμογελαστά πρόσωπα, να το ξέρετε!

Με άλλα λόγια, καταγγέλλω ότι οι δυο τους, ο εορτάζων και η καλή του, από κοινού και σε συνεννόηση, συνωμοτήσαν και μας έβαλαν κάτω και μας έκαναν να νιώσουμε χαρούμενοι που πήγαμε και γίναμε κομματάκι της γιορτής τους!

Να σε χαιρόμαστε ρε άτομο! Και του χρόνου!!! 🙂

ΥΓ: Ευχαριστήθηκα επίσης πολύ κι επειδή χθες γνώρισα ανθρώπους που ήθελα εδώ και καιρό να γνωρίσω και ανυπομονώ μάλιστα να τους ξαναδώ. Να κάνω μόνο μια παρένθεση και να σημειώσω ότι η ερώτηση «Εσύ ποιος είσαι;» που όλοι κάνουμε στις μπλογκοσυναντήσεις μου θυμίζει το κλασσικό ερώτημα από τους… προύχοντες, μπροστά στον καφενέ του χωριού «Εσύ τίνους είσαι παιδάκι ‘μ;» Χεχεχε, γέλιο έχουμε! 😉

Advertisements

7 Σχόλια

  1. Να περνάτε πάντα καλά!!!!

  2. [ΠΡΟΣΟΧΗ ακολουθεί άσχετη σημείωση]
    Πάνθηρας ο μακΜάνους! Κάποτε και εγώ είχα κάνει την πλατεία, το γήπεδο και το κλειστό δεύτερο σπίτι… αλλά από κάποιο σημείο και μετά μπούχτησα τα ίδια και τα ίδια, τα χάλια τους. Καλό κουράγιο φίλε.

  3. Επεράσαμ’ όμοφα, όμορφα, όμορφα!!!!

  4. «και ο ανήλικος ξέρει ήδη περισσότερα από αρκετούς από τους αναγνώστες μου»

    Μπαμπάκη, ομολόγησέ το! Είμαι η Μούσα σου!!

    «με την οικοδέσποινα εκτός μάχης, δεν υπάρχει ελπίδα να περάσεις καλά»

    Γι’αυτό κι εγώ, αφήνω τον καλό μου στην κουζίνα και περνάω την ώρα πριν να έρθουν οι καλεσμένοι μπροστά στον καθρέφτη! Ο καθένας στο φυσικό του χώρο!!!

    Ερώτηση: σου πρόσφερε ο Μακμάνος καλό κρασί? Πολύ αμφιβάλλω! Ελα σε μας να δεις!!

    Απαίτηση: παραδέξου το δημόσια! Χωρίς εμένα είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να περάσετε καλά!!!

  5. χρόνια πολλά!! (χθες τηλεφώνησα τον παππού μου να του ευχηθώ χρόνια πολλά και μου απάντησε ‘χρόνια πολλά και σε σένα’ και όχι απλώς ‘ευχαριστώ’, heh wisdom comes with age) οπότε ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και πάντα έτσι να περνάτε!! 🙂

  6. @Μακμάνους:
    🙂

    @An-Lu:
    Και εσείς το ίδιο γοργονίτσα!

    @Κυβικό:
    Μακμάνο, μην ψαρώνεις. Ο Κυβικός έχει τόση σχέση με το γήπεδο όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο (που έλεγαν οι παλαιοί). Χαχαχα – σε κάρφωσα!

    @Ντόλυ:
    Αυτό είπα κι εγώ, αλλά με περισσότερα λόγια.

    @Μούσα:
    Ψυχανεμίζομαι μία ζήλεια να το πω, έναν φθόνο να το πω, ένα «το στανιό μου και τις Βρυξέλλες μου μέσα θέλω να πάω» να το πω;
    Το σίγουρο είναι ότι θα περνούσαμε ακόμα καλύτερα αν ήσουν μαζί. Happy?
    ΥΓ: McFarland ήπια. Σκωτσέζος γιόρταζε, τι να κάνουμε.

    @Τρολ:
    Με γειες, με γειες, με γειες. Θα το διαβάσω εντός των ημερών.
    Σωστόοοοοοοος ο παππούς Θανάσης! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: