• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Μαρτίου 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Φεβ.   Απρ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Γιατί μου το κάνετε αυτό;

Βρε Χρήστο, βρε παιδάκι μου, πώς να χωρέσω μόνο 7 ταινίες στο ποστ σε αυτό το καινούργιο παιχνίδι; Καλά έκανες και με κάλεσες να παίξω και σ’ ευχαριστώ, αλλά πώς να το περιορίσω εκεί ο αχόρταγος σινε-φάγος;;;

Καινούργιο παιχνίδι αλυσίδας στη μπλογκό-σφαιρα λοιπόν, με αντικείμενο επτά αγαπημένες ταινίες. Λοιπόν, κατ’ αρχήν θα βάλω τους κανόνες μου. Πρώτος κανόνας: μόνο μία ταινία ανά σκηνοθέτη (διαφορετικά όλη η επτάδα θα ήταν Κιούμπρικ). Ίσως και μία ανά είδος, αλλά αυτό δεν είναι εξ ίσου εύκολο να καθοριστεί.

Δεύτερος κανόνας: αγαπημένη δεν σημαίνει και καλύτερη. Αγαπημένη είναι αυτή που την έχεις δει και ξαναδεί και όταν την πετύχεις βράδυ στην τηλεόραση κολλάς και περιμένεις χαμογελαστός σκηνές και ατάκες που ξέρεις (ήδη) απ΄έξω. Κάπως σαν απρόοπτη συνάντηση με φίλο παλιό κι αγαπημένο.

Τρίτος κανόνας: δεν χρειάζεται να εξηγήσεις πολιτικά, καλλιτεχνικά ή σε οποιοδήποτε αισθητικό επίπεδο τις επιλογές σου. Σιγά μην γίνουμε Δανίκες στα γεράματα… (γκουχ γκουχ έβηξε με νόημα).

Τέταρτος κανόνας: Για να μην είναι ξερό το ποστ, ας βάλουμε και αγαπημένες σκηνές από την κάθε ταινία.

Οι επτά πιο αγάπημενες μου ταινίες λοιπόν:

  1. Καζαμπλάνκα. Αγαπημένη σκηνή: «Of all the gin joints in all the towns in all the world, she walks into mine». Μπόγκι, το απόλυτο πρότυπο. «Here’s lookin’ at you kid»
  2. Σινεμά ο παράδεισος. Κι αν δεν κλάψεις στην τελική σεκάνς με το μοντάζ των κομμένων φιλιών, δεν θα κλάψεις ποτέ στη ζωή σου (από πέτρα είσαι φτιαγμένος γμτ;;;; )
  3. Ο Νονός. Το βλέμμα του Πατσίνο κυριαρχεί, οι διακριτικές χειρονομίες του Μπράντο δεν παίζονται, αλλά ο τρόπος που κλείνει η πόρτα μέσα στη μούρη της Κήτον στο τέλος της ταινίας είναι ανεπανάληπτος.
  4. Blade runner. Ο Κάφκα συναντά τον Φρανκενστάϊν και η επιστημονική φαντασία θέτει τα πιο άγρια υπαρξιακά ερωτήματα. Τι άλλο μπορείς να ρωτήσεις τον Δημιουργό σου εκτός από το προφανές: γιατί με έφτιαξες να πεθαίνω. Η τελειότητα βρίσκεται στο περιστέρι που αφήνει ελεύθερο ο Ρούντγκερ Χάουερ.
  5. Dr Strangelove. Πάλεψα πολύ ανάμεσα σε αυτή την ταινία και το Κουρδιστό πορτοκάλι και ίσως η τελική επιλογή είναι μόνο και μόνο για χάρη του Σέλλερς. Δυστυχώς η ταινία παραμένει αληθινή στις μέρες μας. Αγαπημένη σκηνή: όλες οι σεκάνς στις οποίες εμφανίζεται ο Δόκτωρ.
  6. Η ζωή του Μπράϊαν (aka Ένας προφήτης μα τι προφήτης). Monty Python και τα μυαλά στα κάγκελα. You are all individuals. Το χιούμορ δεν πάει πιο ψηλά.
  7. Τα φώτα της πόλης. Ο Τσάπλιν δημιουργεί ένα μελό ακολουθώντας πλήρως τους κανόνες του είδους, χωρίς όμως να υποτάσσεται καθόλου σε αυτούς, και τελικά χωρίς να δίνει ένα ξεκάθαρο τέλος στην ιστορία. Λατρεύω την τελική σκηνή της αναγνώρισης, αλλά η «χορογραφία» στο ρινγκ του μποξ, με τον Τσάπλιν να κρύβεται διαρκώς πίσω από τον διαιτητή, με τρελαίνει!

Και αυτό ήταν. Επτά. Μόνο.

Πάμε για τις συγνώμες λοιπόν: Συγνώμη Άγνωστε του Εξπρές, συγνώμη Φρανκενστάϊν τζούνιορ, συγνώμη κι από σένα Μεγάλε Λεμπόφκσι (ή μήπως Πέρασμα του Μίλλερ?), λυπάμαι Αμελί, Χριστουγεννιάτικε εφιάλτη, Εις το όνομα του πατρός, συγχώρεσέ με Πολίτη Κέϊν, κι εσύ Θρόνε του Αίματος, κι εσείς Μπανάνες, κι εσύ Γυνή να φοβείται τον Άνδρα. Ταπεινά απολογούμαι σε σας Συνήθεις Ύποπτοι, Πόλεμε των Άστρων, All that jazz και Πάρτυ. Συγνώμμη Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, συγνώμη Underground, λυπάμαι Λαίδη και Αλήτη, Διπλή Ζωή της Βερόνικα και Αγέλαστη Πέτρα, και χίλια συγνώμη ζητώ από τον Μπούλιτ και τη Μία Νύχτα στην Όπερα. Γεμίσαμε! Τι να κάνω, μόνο επτά είπαν!

Πάσα τώρα σε:

Krotkaya

Idάκι

Λούκι

Artanis

Αθήναιος

Και μετά, αγρανάπαυση από τα μπλογκο-παίχνιδα! 😉

Advertisements

70 Σχόλια

  1. Γιατί ρωτάς «Γιατί μου το κάνετε αυτό;»… μπήκες στο χορό και θα χορέψεις αγόρι μου.
    «Και μετά, αγρανάπαυση από τα μπλογκο-παίχνιδα!»
    Μπουχαχαχα…. έλα λίγο στριπτιζάκι ακόμα!! Αααα και ξέχασα… άρχισε και ένα άλλο μπλογκο-παιχνιδάκι…. οι ωραιότερες 7 ημερήσιες κατα–στάσεις,
    aka, χέσιμο διαβάζοντας Τράφικ ή Έκο, αυτοικανοποίηση διαβάζοντας τα μπλογκοκείμενά μας ή κοιτάζοντας το κορμί μας στον καθρέπτη (ανά περίπτωση), κλπ κλπ.

    PS. Brian is born on the original Christmas, in the stable next door. He spends his life being mistaken for a messiah.

  2. Με κάλεσε και η Εβελίνα, κάτι ετοιμάζω και σου δηλώνω πως θα συμπέσουμε σε μερικά.

    Η σκηνή του Νονού που αναφέρεις δεν είναι η τελευτάία. Η τελευταία είναι μόνος του στην μπαλκονόπορτα και ο αέρας σηκώνει τα φύλλα σοτν κήπο και παράλληλα οι δικοί καθαρίζουν όλους τους αντιπάλους του. Μια από τις πιο κορυφαίες σκηνές στον παγκόσμιο κινηματογράφο και βέβαια μια από τις πιο άπαιχτες ερμηνείες….

  3. Συμφωνώ -και επαυξάνω- με όλες (και με τις ταινίες και με τις σκηνές)

  4. είναι καλό που έχουμε τα ίδια γούστα;;;

    να είσαι καλά…

    την καληνύχτα μου…

  5. Διάβασε το Frankenstein της Mary Shelley υπό το πρίσμα του ερωτήματος που θέτεις για το Blade Runner, την ευθύνη του δημιουργού απέναντι στο δημιούργημά του. Πάντως, λίγο πολύ, όλοι στις ίδιες ταινίες κινούμαστε!!!!
    ;-D

  6. Βλέπω πως έχεις μια χαρά γούστα. Μπαμπάκη 😉 Αυτό με το Δανίκα γέλασα μέχρι που μ’ έπιασε βήχας!;)

  7. Χώσε σε σώσε (για το Δανίκα εννοώ!!!).
    Κύριε Μπαμπάκη, ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ, που έχω φάει ένα κόλλημα δεν σας άρεσαν;
    Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση. Θ΄ανταποκριθώ άμεσα…

  8. Καλά βρε παιδάκι μου .. πως βγήκες γκρινιάρης εσύ με τόσα ψυχωφελή θεάματα?
    Εύγε Μπαμπάκιε :))

  9. Βρε μπαμπάκη…αν είσαι εσύ γέρος εμείς τι να πουμε;!!!!
    Μια χαρά σας βρίσκω αγαπητέ!

  10. @Cubic:
    Τι λες ρε συ; Γράφει ο Έκο στην Τράφικ;
    Τι εποχή! Έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα! 😉

    @Κροτ:
    Τελευταία του Μέρους Ι. Αυτή που αναφέρεις, επίσης υπέροχη, είναι η τελευταία του Μέρους ΙΙ. Άσε, γιατί αν το πάμε σκηνή – σκηνή θα βάλουμε ολόκληρο το 9-ωρο μέσα στο ποστ! χαχα

    @Χρήστος:
    Μερσί! Και οι δικές σου είναι πολύ δυνατές επιλογές!

    @Γιώργος:
    «είναι καλό που έχουμε τα ίδια γούστα;;;»
    Εξαρτάται. Για σένα ή για μένα; χεχεχε

    @Σοφία:
    Μα ακριβώς έτσι το έχω διαβάσει, και όχι ως «τρόμου», γιαυτό και το αναφέρω στο Blade runner. Το οποίο επίσης είναι μόνο σε πρώτη ανάγνωση ταινία επιστημονικής φαντασίας, στην πραγματικότητα πάει πολύ βαθύτερα.

    @Ρενάτα:
    Γκουρμέ ακόμα και στις ταινίες όπως καταλαβαίνεις!
    (φτου, ξέχασα το Sideways!)

    @Λούκι:
    Με τον ορισμό που έδωσα στις αγαπημένες είναι δύσκολο να συμπεριλάβω πρόσφατες, γιατί θέλω να έχει περάσει η επήρρεια της πρώτης ανάγνωσης και να έχει «χωνευθεί» η ταινία. Από τις φετεινές πάντως και οι Ζωές των Άλλων και το Little Miss Sunshine είναι πιθανόν να είναι στη λίστα μου μετά από λίγα χρόνια.
    (ενώ μόλις πρόσεξα ότι ξέχασα και το Full Monty – μα πώς να χωρέσω σε μόλις επτά????)

    @Οίστρος:
    Α, όλα κι όλα. Η γκρίνια είναι χόμπι. Εγώ κατακρίνω τα χόμπι σου; ;^p

  11. @Γοργονίτσα:
    Προκειμένου να πεις την φράση «μην καταντήσω σαν τον Χ (please insert malako-name) τώρα στα γεράματα» είσαι ήδη στα γεράματα! 😉

  12. αλλά ο τρόπος που κλείνει η πόρτα μέσα στη μούρη της Κήτον στο τέλος της ταινίας είναι ανεπανάληπτος.

    Ναί ρέ μάστορα! ακριβώς! Ύμνος στήν ανωτερότητα τών ανδρών η σκηνή πού λές! Η άκρατος πώρωσις!

    Καί δέν νομίζω αντιρρεύεσαι ότι η Κήτον στά καπάκια δέν πήγε νά πλύνη πιάτο! Έβαλε τό τρύλετ επ’ώμου καί βούρ γιά τό μέρος τό οποίον αρμόζει σέ κάθε γυναίκα!

    Ξέρεις τί ανάλογο παίζει;

    Στό Μάριο Πούτσος, ο νονόν παρττού, (τό δεύτερο εννοώ άν δέν μέ κατάλαβες) εκεί πρός τό τέλος, όταν ήδη τό ζεύγος Πατσίνου έχει χωρίσει, κατόπιν τής ανακοινώσεως τής πόρνης τής Κέυ(ς) ότι εξέτρωσε τό μωρό της… Τά παιδιά τή συνδρομή τσή θειάς των (τής Άντριαν τού Ρόκυ) έχουν δεχθεί επίσκεψιν τής μητρός των. Η θειά έρχεται γρήγορα: «Κέυ, τόν μπούλο, έρχεται ο τσακμάκης!» Η Κέυ όμως νάααα! Τήν γράφει, καθυστερεί. Ώσπου νάτος, κατέφθασε ο γιατρός! Στήν κουζίνα, στήν πίσω τήν πόρτα. Ανέκφραστο τό βλέμμα του, παγωμένο, κενό (κρατώντας εκείνο τό γαμάτο καπέλο – θυμάσαι;) βλέπει τήν Κέυ!

    Ο θεατής κανονικά νομίζει ότι ή θά παίξη σμυρνέικο δράμα (τί θέλεις μωρήηηηη, εδώωωωω, παλιοπουτάναααααα, παστρικιάάαααα! Δέν σού’χω πεί νά μήν πλησιάσης εδώ ούτε γι’αστείοοοοο;;;;;!!!) ή θά προκύψη επανασύνδεσις! (αγάπη μου, πόσο μού έλειψες, θέλω τά μάλα νά ξαναπεράσω μέ μίνιο κάθε σου τετραγωνικό εκατοστό τού γεωγραφικού διαμερίσματος τού κόλπου σου, έλα στόν θείο μωρήηη!) αλλά…

    Αλλά πλησιάζει, τούκ τούκ τούκ τά βήματα, ο φακός στόν Πατσίνο… Ησυχία άκρατος, τούκ τούκ. Πλησίασε, έφθασε, ο φακός στήν κλαψοαιδιάζουσα Κέυ, τουίκ (=μικρό βήμα στοίχισης ποδιών) καί ………

    Καί καραμεγαλοπρεπώς, η πόρτα κλείνει (δυνατά) στήν μάπα τής Κέυ!

    ΧτούπουΜπάμ!

  13. @Βαγγέλακας:
    ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!
    Φοβερό σχόλιο φίλε! Εντελώς πολίτικαλι ιν-κορρέκτ λέμε! ΧΑΧΑΧΑ!!!
    Πέρνα τώρα τη μπουκάλα και προς τα δω, γιατί προβλέπεται δύσκολη μέρα στο γραφείο! 😉

  14. χαχαχα! Γάμησέ τα λέμε!

  15. Ναι, ναι συμφωνώ ακόμα και για τις συγνώμες σου…
    Ειδικά για το «Σινεμά ο Παράδεισος», θυμάσαι ότι σου έχω περιγράψει τις συνθήκες κάτω απ’ τις οποίες το είχα δει…

  16. @Βαγγέλακας:
    χικ! χεχεχε

    @Αλεπού:
    Αμέ! «Δύο έργα σεξ» θυμάμαι. Ισχύει; ;^p

  17. εννοείται ότι ισχύει.

  18. Θα συμφωνήσω με τη sophia!

    Και χαίρομαι που βρήκα επιτέλους,πολλούς μαζεμένους φαν των Monty!

    «Fuck off! We’re the People’s Front of Judea!» 😉

  19. α δεν παίζω, εμένα μου είπαν να γράψω μόνο 5 ταινίες! χαλασμένο τηλέφωνο έχει καταντήσει αυτό το μπλόγκιν 😉

  20. αυτη που λέει ο Βαγγέλακας εννοούσα, κι εγώ. εσύ σε ποια αναφέρεσαι; κοίτα που θα με βάλεις να κάτως να τα ξαναδώ σερί (όπως έκανα πριν από 2 πσκ και εξοντώθηκα λέμε!!!).

    Βαγγέλακα, λέγε εσύ. Εξαρτάται από τον άντρα. Αμα μου το έκανε κι εμένα ο ΑΛ Πατσίνο, αυτό όχι απλά θα το δεχόμουν, θα του ζητούσα κι αλλο!χα!

  21. @Αλεπού:
    Ωραία, ωραία. Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι.

    @Εβελίνα:
    Θα ενωθούμε λοιπόν και θα δημιουργήσουμε το People’s Front of Blogea!

    @Αδιέξοδο_Μυαλό:
    Μην χαλιέσαι! Κι εμένα επτά μου είπαν, αλλά όπως είδες συνέχισα και έγραψα τελικά 4,398. Και πάλι έχω ξεχάσει πολλές!

    @Κροτ:
    Στο τέλος του Μέρους Ι, μετά την βάφτιση, η Κέϊ ρωτάει τον Μάϊκλ αν είναι αλήθεια ότι δολοφόνησε τον γαμπρό του. Αυτός φορτώνει, την κράζει, της λέει να μην τον ρωτάει ποτέ ποτέ ΠΟΤΕ για την δουλειά του. Μετά ηρεμεί και της λέει ότι για μία και μοναδική φορά θα την αφήσει να τον ρωτήσει. Η Κέϊ του ξαναλέει «είναι αλήθεια» κι αυτός σοβαρός και χαμηλόφωνος της απαντά «όχι». Ανακουφισμένη η Κέϊ βγαίνει από το δωμάτιο να φέρει ποτά να το γιορτάσουνε, και καθώς λείπει βλέπει να μπαίνει ο Κλεμένσε (?) και να φιλάει το χέρι του Μάϊκλ αποκαλώντας τον Νονό. Ο Ρόκκο (νομίζω) σπρώχνει την πόρτα και το τελευταίο πλάνο είναι το απελπισμένο πρόσωπο της εξόριστης Κέϊ.
    Η πόρτα εδώ σφραγίζει σχεδόν από μόνη της, δεν έχει την οργή του *ΣΛΑΜ* που γίνεται στο Μέρος ΙΙ.

  22. αααααα, ναι, βέεεεβαιααα…. με γλίτωσες από 9ωρη παρακολούθηση ΑΠΟΨΕ!
    Clemenza τον έλεγαν και καταλαβαίνουμε στο δεύτερο ποιος είναι.

    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ σκηνή, όντως!!

  23. Θέλω να γίνω Γ.Γ. ( γενικός γραμματέας ε) του People’s Front of Blogea!
    Romanes…Romani…

    Kαι να προσθέσω και εκείνο το ψάρι που το έλεγαν Γουάντα!

  24. “Γιατί μου το κάνετε αυτό;”
    Τραβάτε τον κι ας κλαίει!!! 🙂

  25. @Krot:
    Είδες που σλέω;;;;

    @Κρουσίλα:
    100 φορές να το κλίνεις και αύριο με τον κηδεμόνα σου! ;^p

    @Ημίαιμος:
    Βρεεεεεεε, κοιτάχτε ποιος ξεμύτισε! 😉
    Έχω μπει σε πειρασμό τις τελευταίες μέρες να σου κάνω ποστ – αφιέρωμα. Που σιγά που το χρειάζεσαι βέβαια. Επειδή αυτά που γράφεις θα έπρεπε να στρωθούν να τα διαβάσουν όλοι!
    Άσχετο βέβαια, αλλά έχεις δει ότι σε έχωσα στο παιχνίδι των 5 λέξεων; Αν μάλιστα τις ταιριάξεις και στην ιστορία του Βέλους, θα σου δώσω ξανά το Κύπελλο βρε μπαγάσα! χεχεχε

  26. Από πειρασμό σε πειρασμό είν’ η ζωή σου όλη μου φαίνεται… 🙂
    Όταν ξεπήξω!

  27. Μπαμπάκη όχι ο Ρόκκο… Επίτρεψόν με… Στό 1ο, τήν πόρτα κλείνει ο Άλ Νέρι, σμίγει τά χείλη μέ βλέμμα/ύφος «Ε, μάς συγχωρείς τώρα, ώρα γιά δουλειά, εμπιστευτική δουλειά κι όταν λέμε δουλειά εμπιστοσύνης τί σχέση μέ κάτι τέτοιο μπορεί νά έχει μιά γυναίκα!;;!»

    Ο οποίος Άλ είναι από τούς ελαχίστους οίτινες τόν παίζουν καί στά τρία έργα. Μέσα στό σαλόνι είναι ο Κλεμέντσα, ο Τέσσιο κι ο Νέρι.

    Μού είναι ιδιαίτερα συμπαθής ο χαρακτήρας τού Νέρι. Στό τέλος τής τριλογίας είναι αυτός πού σκοτώνει τόν καρδινάλιο, ενώ επίσης στό τρίτο έργο, φαίνεται νά είναι στόν στενότατο κύκλο τής οικογενείας· συμμετέχει σέ «συνεδριάσεις» μέ παρόντες τόν Μάικλ, τήν γυναίκα τού Ρόκυ καί τόν Βιντσέντζο.

  28. @ Κροτ…

    Έτσι, έτσι! Μαρτύρα τα!

    Αλλά καί πάλι, τί γουστάρεις από αυτό τόν μπασμένο τόν Μιγκέλε;

    Τσάκω τόν Κλεμέντσα τόν παίχτη!

  29. Καταλαβαίνω απόλυτα τον περιορισμό των 7 ταινιών, γι΄αυτό και εγώ θα αναφερθώ στην φετινή παραγωγή γιατί έτσι και πιάσω παλιές ταινίες θα κάνω ένα άλλο blog που θ΄ασχολείται αποκλειστικά με το θέμα σινεμά!

    Καλημέρα

  30. Βαγγέλακα είσια πολύ καλά διαβασμένος, μπράβο!

    Εγώ θέλω Μιγκέλε. Αλλωστε κι εγώ δεν είμαι πρώτο μπόι, όπως ξέρεις! Μου κανει.

    Ο Κλεμέντσα δεν μου αρέσει.

  31. Γιατί καλό μου;

    Σέ χαλάει ο κοιλιακός του ;

    Θά τό ρίξη σέ μπόι!

    Θυμήσου τήν σκηνή πού φτιάχνει κρέας στήν κουζίνα έν αναμονή τής ρεβάνς πρός τούς Τατάλια…

    Αντιλαμβάνεται ότι ντρέπεται μωρέ ο Μιγκέλε στό τηλέφωνο νά μιλήση ελευθέρως μετά τής καλής του καί μόλις κλείνει, τού ξεδιπλώνει τό ρομαντσάδικό του είναι:

    Έι Μάικλ; Γιατί δέν είπες στήν κοπέλα ότι τήν αγαπάς; Νά τής έλεγες ότι δέν βλέπεις τήν ώρα μέχρι νά τήν συναντήσης…

    Πολύ ερωτύλος καί ρομαντικός ο μή αρεστός σέ σένα, Κλεμέντσας!

  32. ναι, οκ, ισχύει. αλλά έχιε άσχημη φάτσα. ενώ ο άλλο…. μμμμμ!! μμμμμμμ!!!!

    άμα τον θες τόσο πολύ τον Κλεμέντσα, να τον παρεις εσύ.

    όσο για την Κέυ, πφφφφ…. καλά της έκανε και την έστειλε στον αγύριστο!

  33. @Ημίαιμος:
    Μη νομίζεις, κι εγώ σε τρελό πήξιμο είμαι. Σε λίγο θα ακυρώσω για τρίτη συνεχόμενη φορά ραντεβού με την οδοντίατρο!

    @Βαγγέλακας:
    Μερσί για την παρέμβαση! Είπα, δεν ήμουνα σίγουρος αν ήταν ο Ρόκκο ή όχι, δεν φαίνεται και τόσο καθαρά (κι έχω να δω την σκηνή χρόνια). Διαβασμένο σε βρίσκω, μπράβο μπράβο!

    @Λούκι:
    Αναμένω ανυπομόνως.

    @Κροτ + Βαγγέλακας:
    Καλά, χωράει στα σοβαρά σύγκριση του Μικέλε με τον fat Clemenza (που συντάσσεται πάντα με «φατ», σε όλο το πρώτο μέρος, στο δεύτερο τουλάχιστον δεν έχει προλάβει να παχύνει).
    Για την Κέυ συμφωνώ, η Σισιλιάνα που του σκοτώσανε αντίθετα ήταν κουκλάρα!
    Κάνετε φασαρία btw, κι ο Ημίαιμος δεν έχει ξεπήξει.

  34. ε, γι αυτό, αναπληρώνουμε το κενό, επάξια.
    και ΒΕΒΑΙΑ δεν χωρ’αει σύγκριση!!!

  35. «και ΒΕΒΑΙΑ δεν χωρ’αει σύγκριση!!!»

    Μεταξύ τίνος;

    Του μακαρίτη του Ρίτσαρντ Καστελλάνο (aka Κλεμέντσα) και του Αλ;
    Ή εσού και του Ημιαίμου;

    μπουχαχαχαχα ;^p

  36. χαχα. και των δύο, αγαπητέ μου. είναι προφανές πως ο Αλ κι εγώ φτιάχνουμε πολύ ωραιότερο ζευγάρι από τον Ημίαιμο με τον Κλεμέντσα!!!!

  37. όλες μου άρεσαν κι εμένα. όλες λέμε!

  38. Μπορεί να έχω πήξει αλλά, ΚΡΑΤΑΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ….!!!!

  39. Μπαμπάκη, ηγόραρα, πρός διετίας, τό συλλεκτικόν δβδ όπερ πλήν τών τριών ταινιών , έχει καί ένα τέταρτο μέ έξτρας γαμάτο.

    Μέχρι καί γενεαλογικό δένδρο παίζει. Τά κομμένα από τό δεύτερο είναι πάρα πολλά, κυρίως σέ φάσεις μέ τόν ΝτέΝίρο. Υπάρχει επίσης στά κομμένα η εκδίκηση τού Μάικλ γιά τόν δολοφόνο τής Απολλωνίας (τί κα*λα γκόμενα! Άν καί τίς προτιμώ γεματέστερες) τόν οποίον δολοφονεί (τί έκπληξις γιά τόν Μάικλ!)

    Στό δεύτερο ο Κλεμέντσα παίζεται από ηθοποιό γνωστό μέν αλλά ξέρεις… Άγνωστο. Καρατερίστα, πώς τό λέτε εσείς στό ελλάντα…; Τό πρώτο έργο στό οποίον νά έχει παίξει καί μού έρχεται στό νού είναι τό Sleepers. Μέ συνθήκη νά έπαιζε επίσης κι ο ΝτέΝίρο. Ο Κλεμέντσας έκανε τόν πατέρα τού ενός παιδιού (νομίζω τόν πρωταγωνιστή – αφηγητή) από τά 4 πού κατεδικάσθησαν.

  40. λοιπον τα νεα μου!
    ειναι Νο 40!!!!!!
    πινω καφε!!!
    και σημερα ειναι Παρασκευη!!!!
    🙂

  41. Βαγγελακα, έχουμε την ίδια συλλεκτική έκδοση. Κι όταν τα είδα μου φάνηκε παράξενο που έχιε τόσο Ντε Νίρο στο δε’υτερο, όταν το είχα δει κανονικά στην τηλεόραση είχε πολύ λιγότερο.

    Αυτός που δολοφονεί ο Μάικλ στην ιταλία δεν ήταν μόνο ο δολοφόνος της Απολλώνια, αλλά και του παππού του, αυτός που ήταν η αιτία για την οποία χριεάστηκε το Βίτο να φύγει από τη Σικελία.

    Τα είδα σερί πριν από 3 εβδομάδες και τα χω φρέσκα!!!

  42. Ημίαιμε, τι ακριβώς σημειώνεις;

  43. Καλημέρα, φοβερή μέρα έξω, σκέτη κούκλα, κι εγώ έχω ημικρανία από την πίεση των τελευταίων ημερών που ξεσπά μόλις νομίσει ότι την παίρνει…

    @Κροτ:
    Πάντως ο Κλεμέντσα σίγουρα μαγειρεύει καλύτερα από σένα. Και ο έρωτας περνά από το στομάχι, όπως γνωρίζεις.
    (μου ανακάτεψες την σειρά των ονομάτων όμως)

    @Ντόλυ:
    Κι ακόμα βρίσκω ταινιάρες που ξέχασα. Το πρωί σκεφτόμουνα το Ρόκκο και τ’ αδέλφια του ας πούμε.

    @Ημίαιμος:
    Σκρίπτα μάνεμ ή κάπως έτσι. Δεν είναι και για κάζους μπέλι η συζήτηση.

    @Βαγγέλακας:
    Σε βρίσκω πολύ δυνατό, και στα γούστα σου στις ταινίες και στα γούστα σου στις γυναίκες (συμφωνούμε απόλυτα κοινώς)
    Πάμε κόντρες και στο Γκοσινύ τώρα: Σε ποιο τεύχος του Αστερίξ εμφανίζεται ξάδελφος του Οβελίξ; 😉
    (ρε συ, γιατί δεν έχεις σχόλια στο blog σου; α; )

    @Βασιλική:
    Πολύ χαίρομαι όταν πίνεις τον καφέ σου!!! 🙂

  44. @Κροτ, the return of Krot:
    Σου έχω πει ότι το βαλς του Νονού ήταν ο πρώτος χορός στον γάμο μου έτσι;
    (σας έσκισα, απο και κλείεται να είστε πιο dedicated fans από μένα, χαχαχα)
    Τίποτα, το μόνο στραβό σε όλη την τριλογία είναι η κόρη Κόππολα στο III. Η οποία (ωραίο τρίβιαλ) είναι και το μωρό στην σκηνή της βάφτισης στο I.

  45. @ Μπαμπάκη… χαχαχαχα! Όχι ρέ γαμώτο! Μέ έβγαλες οφσάιντ! Παρότι καραγουστάρω Αστερίξ, δέν θυμάμαι πράμμα… Όσο γιά τά σχόλια, έτσι ξεκίνησε καί τώρα ντρέπομαι νά τά ανοίξω…

    @ Κρότ… Καλή μου, πρακτικώς αδύνατον νά εφόνευσε ο δόν Τσίτσο (ή έστω κάποιο τσιράκι του) τόν Αντόνιο Αντολίνι αλλά καί τήν Απολλωνία. Οι δύο δολοφονίες απέχουν 45 – 50 χρόνια.

    Ο φονιάς τής Απολλωνίας ήταν ο ένας από τούς δύο σωματοφύλακες τού Μάικλ τόν καιρόν πού αυτός «παρεθέριζε» στήν Σικελία μετά από τό φονικό τών Σολότσο καί ΜάκΚλάσκυ.

  46. Τό οποίον μωρό, νομίζω ότι είναι η κόρη τού Κόππολα.

    Μπαμπάκη, ποιό βάλς βρέ; Αυτό πού είναι πουρούρουρου ρου ρου ρου ρου ρουυυυ!

    Αυτό λές; Τό έχω ξυπνητήρι στό κινητό μου.

    Καί τό Ι’m gonna make him an offer he can’t refuse, ήχο εισερχομένου μηνύματος! Τρομάζω ενίοτε… Χαχαχαχαχα!

  47. Βαγγέλακα, θα το πάρει το ποτάμι αργότερα μπας και θέλει και κανένας άλλος να ψάξει προσεκτικά την μνήμη του (και ουχί την συλλογή με τα κόμικς, ντροπή ντροπή, όχι λυσσάρια στα μπλογκς, όχι σκουπίδια και πλαστικά σε θάλασσες και ακτές).

    Σωστός για τις ανακατω-δολοφονίες. Σωστός και για το μωρό (βλ. παραπάνω σχόλιο). Σωστός και για την χρήση του κινητού! χαχαχα 🙂

    (πάντως τα σχόλια μπορείς να τ’ ανοίξεις, δεν τρέχει τίποτα)

  48. 1. scripta manent και casus belli. αφού δεν το’χεις το λατινικό, τι το κουράζεις, μάνα μου;

    2. για τον Τσίτσο επιμένω. Είναι και στην ίδια βίλλα. Τον πατέρα του Βίτο τον είχε σκοτώσει ένα τσιράκι του Τσίτσο και αυτόν καθαρίζει ο Μάικλ. Πάω να ξαναπαίξω την σκηνή! Ο φονιάς της Απολλώνια είναι ένας τύπος που έκανε το φίλο στο Μάικλ όταν κρυβόταν στην Σικελία.

    3. δεν είναι ο ξάδερφος του Όβελίξ, αλλά του Αστερίξ, στο Αστερίξ στους Βρετανούς και δεν θυμάμαι πως λέγεται. Δεν έκλεψα, τα τεύχη τα έχω στην Ελλάδα.

    4. Πού το ξέρουμε πως ο Κλεμέντσα μαγειρέυει; Ενα ζυμάρι έφτιχνε, πού ξέρουμε αν είναι νόστιμο;

    5. Για το βαλς επιφυλάσσομαι, δεν έχω παντρευτεί ακόμα! χα!

    6. Συμφωνώ πως η Σοφία είναι μείον, εντελώς ατάλαντη και άσχημη επίσης. Ευτυχώς που το κόψε το σπορ, στην σκηνοθεσία τα πάει καλύτερα.

    7. Λίγο τρίβιαλ ακόμα; Σε ποιο τεύχος εμφανίζεται για πρώτη φορά ο Ιντεφίξ;

    8. Με εξοντώσατε λέμε!!!

  49. Καλημέρα,

    Μόνο στα γκοσινικά γιατί είμαι χωμένος στην κουζίνα:

    #3: Άλλος είναι αυτός.
    Το παίρνει το ποτάμι: Ξάδερφος του Οβελίξ είναι ο Μαλαματίξ. Ο δρεπανοποιός που έχουν απαγάγει οι Ρωμαίοι στο «Χρυσό δρεπάνι». Δεν πάει το μυαλό σου γιατί είναι τσιλιμπιθρόξυλο.

    #7: Ο γύρος της Γαλατίας, ναι;

    🙂

  50. Γιά τό …

    Σέ ποιά φάση είναι;

    Πού ακριβώς ;

  51. είσαι άφταστος στα Γκοσινικά! Θα σκίσω το άβατάρ μου!!!
    Τι μαγειρεύεις;

    @Βαγγελακας, δυσκοεύομαι να σας εννοήσω!

  52. λεω βρε, σε ποια φαση ο Μαικλ σκοτωνει τον φονια του παππου του…

  53. στο 3 όταν επιστρέφει μεγας και τρανός στη σικελία πουλάκι μου!

  54. Λυσσάξατε με τον Νονό!!!!!
    Εύγε, αγαπητοί μου. Από κάτι τέτοια μαλλιοτραβήγματα φαίνονται οι πραγματικοί λάτρεις του σινεμά…

    Μπαμπακίξ, ούτε τον εαυτό μου στον καθρέπτη δεν πρόλαβα να δω αυτήν την εβδομάδα, αλλά δεν του πέρασε. Τις έγραψα τις εφτά ταινίες μου και θενκς για την πρόσκληση και τώρα πάω να ΚΟΙΜΗΘΩ, ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΟΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ‘ΠΑΙΞΑ!!!
    😀

    Καληνύχτα σε όλους!

  55. @Κροτ & Βαγγέλακα:
    Παίδες, πολύ την χάρηκα αυτή την συζήτηση για afficionados του Αστερίξ και του Νονού! Να το ξανακάνουμε! χεχεχε

    @Artanis:
    Καλά, φωτογραφίες σου δεν έχεις πουθενά; Ούτε στην ταυτότητα; μπουχαχαχα ;^p

  56. Α, ναί; Σέ ποιά φάση κοκόνα μου; Πού ακριβώς; Δέν θυμάμαι γαμώτη!

  57. Κύριε Μπαμπάκη!

    Φανταστικέ κύριε Μπαμπάκη!

  58. Βαγγέλακα, λίγο ακόμα και θα μου φωνάζεις «Στάσου! Μύγδαλα!» 😉

  59. Εχμ… Γιατί όχι;! Θά σάς πείραζε φανταστικέ, εκπληκτικέ κύριε συβλόγερ;!

  60. Κάνε δουλειά σου αγαπητέ!
    (να δεις που σκοεπύει να μου ζητήσει δανεικά, δεν εξηγούνται αλλιώς τόσοι έπαινοι…)

  61. Μάγος είσαι;

    Μωρέ ξέρεις;

    Διάβασα κάπου ότι έχεις τό σάουντρακ τού Νονού.

    Καί ήθελα απλώς νά μού πείς πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι νά τό εύρω στό εμπόριο…

  62. virgin megastore, metropolis… μα πού ζείτε; :ΡΡΡ

  63. Α! Εσείς είστε; Τί κάνετε; Είδα μόνον τήν απάντηση καί νόμιζα ότι ο καταπληκτικός… Ο ανυπέρβλητος… Ο υψιπετής… Ο ανεπανάληπτος… ο φανταστικός κύριος Μπαμπάκης μου απήντησε… Περιμένω τόν εκπληκτικό κύριο Μπαμπάκη. Χαίρετε μαντάμ.

  64. Περί ost: το έχω σε βινύλιο, σόρρυ.
    Παρόλα αυτά έχω κάποια από τα θέματα σε mp3 από μια συλλογή του Νίνο Ρότα που είχε βγει πριν από καιρό. Θες αυτά; Αλλά δεν θα είναι πλήρες.

  65. Nτρέπομαι τώρα μπροστά σέ όλον τόν κόσμο (μάς βλέπει κι αυτή η αχώνευτη η κρότκαγια) νά απαντήσω θετικά στό ερώτημά σας, μπαμπάκη…

    Ρητορικώς ερώτησα… Δέν είχα σκοπό νά σάς ζητήσω κάτι…

    Αλλά μιάς καί τό αναφέρετε…ΝΑΙ!

    [ 🙂 ]

  66. Κάτι σε mail μήπως σου βρίσκεται;

  67. ( σάς γίνομαι φορτικός; )

  68. (vangelakas παπάκι gmail.com)

    Σάς ευχαριστώ πολύ…

  69. Όχι ρε συ, απλώς δεν βρήκα mail στο profile σου!
    Θα τα βρω και θα στα στείλω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: