• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Μαΐου 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Το ακούσαμε και αυτό

(κατ’ εξαίρεση στο ύφος του μπλογκ, ένα αμιγώς αθλητικό σχόλιο)

Κώστας Πολίτης, σχολιάζει τον αγώνα Παναθηναϊκού – Πανιωνίου και καταθέτει την άποψή του για τον Ζήση και τον Σπανούλη: «Σε σύγκριση με τον Γκάλη, τολμώ να πω, ότι είναι πιο ολοκληρωμένοι παίκτες».

Κι εμείς, σε σύγκριση δική σου κε Πολίτη με τον Γκάλη, τολμούμε να πούμε ότι είσαι πιο ολοκληρωμένη σκυλιασμένη γριά μάγισσα. Κι αυτό γιατί ξέρεις ότι δεν τον πλησίασες ποτέ.

Δεν έχουμε ξεχάσει ποιος του έκοψε το μπάσκετ το 1995. Δεν έχουμε ξεχάσει ότι ήταν επί προσωπικού και όχι για θέματα αγωνιστικής ικανότητας. Δεν έχουμε ξεχάσει τι μας χάρισε εκείνος και η παρέα του. Έχουμε καταλάβει ποιοι ήταν οι αιτίες για το ’87, και δεν είσαι ανάμεσά τους. Δεν ξεκινήσαμε όλοι να παρακολουθούμε μπάσκετ την τελευταία εβδομάδα.

Τέλος, χειροκρότημα σαν αυτό που περίμενε τον Γκάλη στον τελικό του φάϊναλ-φορ δεν θα περιμένει ποτέ του λόγου σου, όπου κι αν βρεθείς.

Λίγε.

(φούντωσα βραδυάτικα)

Advertisements

28 Σχόλια

  1. Έτσι, έτσι…….(δεν περίμενα να το σχολιάσει κανείς, ευτυχώς που το έκανες γιατί εγώ εδώ και μια ώρα βρίζω…..)

  2. Άντε στο διάλο, χαζοπρεμέντο, Πολίτη ελάχιστε (ξεφούντωσα τώρα).

  3. «σκυλιασμένη γριά μάγισσα» χαχαχα! αυτή περίπου τη σκέψη έκανα όταν είδα τη σκοτεινή του φάτσα με τα ακουστικά «σαν κακιά γριά» είπα μέσα μου. Ξινός όπως πάντα. Κρίμα…
    (ο λύκος κι αν εγέρσε κι άσπρισε το μαλλίτου.. λέει μια παροιμία)

    :-)))

  4. Να σου πω εγώ τι θυμάμαι γι αυτό τον Μουσιού.
    θυμάμαι στάνταρ τους πανηγυρισμούς και τα σαλαλαααα που κάναμε οικογενειακώς και χοροπηδούσαμε, που γελούσαμε, που κλαίγαμε. Ηταν όμως μια σκηνή που πάγωσε την εικόνα. Ανάμεσα στους πανηγυρισμούς, στα αποδυτήρια και στις κάμερες, κάποιοι έκαναν ένα ντου με τη μητέρα του Κόουτς. Και ήταν μια γιαγιούλα ταπεινή ρε παιδί μου, με τα άσπρα της μάλλια, με τον κότσο της, με τα γυαλάκια της, με τα μαύρα της ρούχα. Και ο Κόουτς σαν να ντράπηκε, σαν να προσπάθησε να κρυφτεί. Ντράπηκε φάδερ; ρώτησα. Θυμάμαι ακόμη τη φωνή του: Ναι o μαλααααααααααα***ς! Μπορεί και να μας φάνηκε, δεν λέω… Αλλά με κάτι τέτοιες ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ(;) φαίνεται το ποιον του ανδρός…
    Μπορεί και να μας φάνηκε… Αλλά όλο και κάτι επετειακό θα παιχτεί κάποια στιγμή… Για δείτε και πείτε…
    Well done, mpampakis, για τον σχολιασμό σου.
    ThanX.

  5. Σκυλιασμένη γριά μάγισα , από το στομα μου το πήρες 😛

    Οτι και να λένε ο κοσμος δεν είναι ηλίθιος. Ο άνθρωπος έβαζε 40 πόντους βρέξει χιονίσει και έπρεπε να παίζει και άμυνα, υποτιθεται.

  6. Γι’αυτό κλείνουμε τη φωνή της ΤιΒου και βάζουμε οτιδήποτε άλλο να ακούγεται, για να απολαμβάνουμε την ομάδα χωρίς να φουντώνουμε με τους #$*@#$&*@#$ 😉
    Καλή εβδομάδα 😀

  7. Συμφωνώ απόλυτα. Κόντεψα να βάλω τα κλάμματα όταν βγήκε ο Γκάλης στο γήπεδο και πήρε το βραβείο του.
    Πρόσεξες τη φάτσα του Γιαννάκη που χειροκροτούσε από τις κερκίδες; ΧεΧε. Μεγάλη κόντρα κι αυτοί οι δύο.

  8. Πέστα, Μπαμπάκη! Ανεξάρτητα των διαφορών τους, και το ποιον παίχτη προτιμάει ο καθένας, μην παραγνωρίζουμε την αξία του Γκάλη.

  9. Εμ, Μπαμπάκη, γι’αυτό πάμε γήπεδο! Όχι περιττά ακούσματα.. 😉

  10. Καί φώναζε ό γήπεδος (όλος ο γήπεδος) :

    Νίκο Γκάληηηη, γά*ησέ τους πάλι!

  11. @Νατασάκι:
    Και μαγειρεύουμε και βλέπουμε μπάσκετ λοιπόν. Μια χαρά σε βρίσκω! 🙂

    @cropper:
    Χώσε, χώσε, χώσε!

    @Ροδιά:
    Του χώνεις μια μαύρη κουκούλα και το ερώτημα είναι αν θυμίζει περισσότερο την μάγισσα από την Χιονάτη του Disney ή τον Σηθ αυτοκράτορα από το Star Wars…

    @aa-duck:
    Δεν θα το θεωρούσα λεπτομέρεια. Το φυσιολογικό και πρέπον είναι να σπρώξει το παιδί τον γονιό σε πρώτο πλάνο, να τον βοηθήσει να ρουφήξει την στιγμή της επιτυχίας του παιδιού (στο κάτω – κάτω, ο φυσιολο0γικός γονιός θα ενθουσιαστεί περισσότερο με τις επιτυχίες του παιδιού παρά με τις δικές του). Καθόλου λεπτομέρεια…
    «Ευρωκόουτς» my ass.

    @Λεξ:
    Συμφωνώ απόλυτα. Και αυτό χωρίς να μιλάω για Ζήση ή Σπανούλη, τους οποίους και τους δυο τους θεωρώ παικταράδες.

    @Confused:
    Τον πρόσφατο τελικό του φάϊναλ-φορ τον είδα στο σπίτι ενός φίλου, τέσσερις μαντράχαλοι είμασταν. Μας τα είχε πρήξει ο Συρίγος και η ξερολίασή του τόσο που βάλαμε την τηλεόραση στο mute και ανοίξαμε ραδιόφωνο για να ακούγεται στο βάθος ο ήχος του γηπέδου. Τι να πεις πια…

    @Μαεστρία:
    Έχεις δίκιο, αλλά ο Γιαννάκης δεν αναφέρθηκε κι ούτε θα αναφερθεί ποτέ υποτιμητικά στην αξία του «Νικ» ως μπασκετμπολίστα. Ο «ευρωκόουτς» είναι που προσπαθεί να απαξιώσει το μέγεθος για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα που έκανε ο ίδιος πριν 12 χρόνια.

  12. Ώπα, έχουμε κι άλλα:

    @Ρενάτα:
    Και δεν μιλάμε καν για καλόπιστη κριτική, έτσι; Σκέτη, ωμή απαξίωση.
    Τι τα θες, άμα ο άνθρωπος είναι ετερόφωτος είναι δύσκολα τα πράγματα.

    @ampot:
    Απολύτως σωστό. Μλκία μου που δεν ήμουνα μέσα, έτσι κι αλλιώς.

    @Βαγγέλακας:
    Ο κόσμος της ίδιας ομάδας από την οποία ο Γκάλης έφυγε περίπου ως ανεπιθύμητος, σωστά; Και με τον ίδιο πρόεδρο που υπήρχε και τότε, να δέχεται το σκηνικό.
    Είναι ανόητοι όσοι νομίζουν πως ο κόσμος δεν έχει κριτήριο στα αθλητικά. Οι άνθρωποι που γίνονται θρύλοι γίνονται για κάποιον λόγο, και αυτοί που τους χειροκροτούν ξέρουν πολύ καλά τον λόγο αυτό.

    Και συμπληρώνω:

    Άσε που τελικά αυτό το «ολοκληρωμένος παίκτης» είναι η μεγαλύτερη βλακεία που ακούγεται στο σπικάζ. Δώσε μου έναν που βάζει 50 πόντους στο παιχνίδι κι ας μην παίρνει ούτε ένα ριμπάουντ, θα έχω πρόβλημα με την έλλεψη ολοκλήρωσής του;

    Το μόνο που χρειάζεται να λειτουργεί ολοκληρωμένα σε ένα γήπεδο είναι η ομάδα.

  13. Πωπω τσαντίλα! Χώσε αβέρτα!

  14. Πέστα βρε άνθρωπε. Με τον κάθε ειδικό να κρίνει τον Γκάλη. Του ελέους.
    Έχω ακούσει και παρόμοιου τύπου πάντως. Στο final four Χατζηγεωργίου-Συρίγος σύγκριναν Διαμαντίδη και Παπαλουκά με Γκάλη και Γιαννάκη. Ήμαρτον Παναγία μου…
    Άλλες εποχές, άλλοι παίχτες, άλλα συστήματα, άλλα βοηθήματα. Ναι είναι από τους καλύτερους που έχουμε, αλλά όχι και ΓιαννακοΓκάληδες τώρα!
    Καλημέρες

  15. Συμφωνούμε απολύτως! (ίδια γενιά γαρ!) 😉
    Καλή εβδομάδα!

  16. Καλά έχω μαύρα μεσάνυχτα επί των αθλητικών.
    Τον μόνο Κώστα Πολίτη που ξέρω είναι τον προπονητή της Εθνικής στο μπάσκετ του ’87. Αυτόν εννοείς;

  17. ως πραγματικος ειδημων στα αθλητικα δρωμενα(χεχε!) εχω να πω τα εξης .
    Το Ματς το ειδα χτες. Πρωτον ο Πολιτης αναφερθηκε για τους Διαμαντιδη και Παπαλουκα. Δευτερον πραγματικα ειναι πιο ολοκληρωμενοι παιχτες απο τον Γκαλη. Επιτρεψε μου να συμφωνησω μαζι του. Εννοουσε οτι εχουν καποια στοιχεια στο παιχνιδι που δεν ειχε ο Γκαλης, οπως σωστη αμυνα και ομαδικο πνευμα. Επισης ο ανθρωπος εκθιασε τον Γκαλη λεγοντας οτι ηταν παγκοσμιο φαινομενο γιατι μπορουσε να συνδιασει ουσια και θεαμα, τονισε οτι παιχτες σαν τον Γκαλη δεν βγαινουν και τον ανηγαγε και σε αθλητικο συμβολο της χωρας μας. Προσωπικη μου αποψη ειναι οτι ο Πολιτης δεν ειχε ποτε εμπαθεια με το Γκαλη, απλα σε μια εποχη που ο Νικ ηταν σαν θεος αλλα και στα τελευταια του επρεπε με καθε τροπο να τον προσγειωσει για το καλο της ομαδας(αναφερομαι στο γνωστο συμβαν στον Παναθηναικο που ουσιαστικα οδηγησε και τον Γκαλη στην εξοδο) Ειναι δυσκολο ενχειρημα να διατηρεις ισσοροπιες σε μια ομαδα οταν εχεις εναν παιχτη που στα 36 του ζητα 40 λεπτα συμμετοχης και την μπαλα στα χερια του και εσυ προσπαθεις να παιξεις συγχρονο μπασκετ. Βεβαια ειναι δυσκολο και για τον Γκαλη να βαλει νερο στο κρασι του , δε του το επιτρεπει ο αθλητικος του εγωισμος και αυτο ειναι περα για περα κατανοητο.
    Ενταξει δεν ειναι και τοσο μισητος ο Πολιτης.Οπως δεν ειναι και ο καλυτερος προπονητης. Απλα ετυχε σε μια περιοδο οπου ευτυχησε να πλαισιωνεται απο παιχταραδες!

  18. αλλες εποχες ομως.Ασυγκριτες μεταξυ τους. Τοτε εφτανε ενας παιχτης να σου βαζει 40 ποντους τωρα οχι. Τωρα χρειαζεσαι ομαδα. Τοτε παιζοταν χαλαρες αμυνες και παιχνιδι ενας με ενας. Τωρα θελει κορμια και εγκεφαλικο παιχνιδι για να ξεκλυδωσεις συνθετα αμυντικα συστηματα. Τελος δεν ξερω πραγματικα αν θα μπορουσε να σταθει ο Γκαλης με τα σημερινα δεδομενα. Σιγουρα δεν θα ηταν τοσο αποτελεσματικος οπως τοτε.

  19. σήμερα που επέστρεψα τέτοια ξενερωτικά ανεβάζεις; πφφφφ…

    τι να σχολιάσω εδώ;

  20. Χεχε, το καλύτερο δώρο για τη γιορτή του εσύ του το έκανες!!!!!!! lol Μπάμπάκη, έγραψες πάλι!

  21. Για να θυμούνται οι παλαιότεροι (όσοι τουλάχιστον φαίνεται να έχουν ξεχάσει) και να μαθαίνουν οι νεότεροι δείτε στη σελίδα που παραθέτω τα δύο πρώτα βίντεο:
    http://www.sport24.gr/html/ent/844/ent.175844.asp

  22. Δεν ξέρω αν έχει πει ή όχι ο Γιαννάκης για τον Γκάλη (δεν τα παρακολουθώ τόσο στενά), αλλά τέτοιο σφιγμένο χαμόγελο (του Γιαννάκη) δεν έχω ξανάδει! Έριξα πολύ γέλιο.

    Καλημέρα 🙂

  23. @Παν:
    χεχε, ό,τι μπορούμε κάνουμε αγαπητέ! 🙂

    @BeBe:
    Η σύγκριση αυτή καθ’αυτή δεν με ενοχλεί γενικά. Και η σύγκριση στο φάϊναλ-φορ έγινε (αν θυμάμαι σωστά) στο επίπεδο «όπως είχαμε εκείνους τότε, έχουμε τώρα αυτούς», που δεν προϋποθέτει την λογική τους βάζουμε κάτω και τους συγκρίνουμε τεχνικά. Εν προκειμένω όμως φούντωσα γιατί υπάρχει μια συγκεκριμένη ιστορία με μια οριακή αντιπαλότητα (του κόπηκε το μπάσκετ του άλλου, και δεν ήταν κι ακριβώς ένα τυχαίο παικτάκι) πρέπει τουλάχιστον να προσέχει τι λέει και εις βάρος τίνος χωρίς να μας το παίζει αδιάφορος τιμητής.
    Δλδ, δεν με πειράζει η σύγκριση σε επίπεδο τοτέμ (αν και δεν βλέπω τον λόγο να γίνεται, από την στιγμή που όπως πολύ σωστά λες το παιχνίδι έχει αλλάξει ριζικά). Με ενοχλεί βαθύτατα να το παίζει αντικειμενικός παρατηρητής ο άνθρωπος που του έκοψε το παιχνίδι.

    @An-Lu:
    Τα καλύτερα παιδιά έχουν γεννηθεί περίπου όλα μαζί! (αντικειμενικό και αυτό) χαχαχα

    @Αλεπού:
    Ακριβώς!
    (θύμησέ μου όταν παίξουμε Τρίβιαλ να σε ρωτάω συνέχεια αθλητικά…)

    @Ειδήμων:
    Θυμάμαι ξεκάθαρα να μιλάνε για Σπανούλη και Ζήση…Τέλος πάντων, δεν βάζω είμαι και απόλυτα σίγουρος, γιατί μόλις το είχα γυρίσει στο μπάσκετ. Έβλεπα Μπόρατ, καταλαβαίνεις επίπεδο! 😉
    Στην πραγματικότητα όμως δεν έχει σημασία με ποιον έγινε η σύγκριση αλλά ποιος την κάνει. Η διαφωνία μου είναι στην προσπάθεια ενός ντε φάκτο μέτριου προπονητή, που στάθηκε αδικαιολόγητα τυχερός πριν 20 χρόνια, να απαξιώσει έναν παίκτη με τον οποίο είναι δεδομένο ότι έχει προηγούμενα. Τα γεγονότα του ’95, βάζελος καθώς είμαι και μπασκετόφιλος από πιτσιρίκι, τα θυμάμαι διαφορετικά, καθώς ήδη είχε δεχτεί την φυσιολογική μείωση χρόνου συμμετοχής ο Γκάλης. Και εν πάσει περιπτώσει, κάποιος τράβηξε την κόντρα στα άκρα και δεν πιστεύω ότι ένας παίκτης σταματά το μπάσκετ από γινάτι και μόνο. (Από την άλλη, κανείς δεν έχει ξεκαθαρίσει τον ρόλο του Γιαννάκη σε εκείνη την σύγκρουση, ο οποίος παραμένει σκοτεινός. Όμως ο Γιαννάκης δεν βγαίνει να ρίξει χολή επί του αντίπαλου δέους.)
    Τέλος, περί της ιδέας της σύγκρισης: θεωρώ ανούσιο να συγκρίνει κανείς παίκτες από άλλες εποχές και μάλιστα με στόχο την εκτίμηση του «ποιος είναι καλύτερος». Το μπάσκετ ειδικά παίζεται με συγκλονιστικά διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι παιζόταν πριν 20 χρόνια. Αν δούμε ματς από το Ευρωμπάσκετ του ’87 θα μας φαίνονται οι παίκτες σαν σταματημένοι. Επιπλέον, ηλικιακά πρέπει κανείς να φροντίσει να συγκρίνει παίκτες σε παρόμοιο στάδιο τεχνικής και σωματικής ακμής. Εν πάσει περιπτώσει, εγώ θυμάμαι ότι είχε και την ασσίστ και το σκοράρισμα με κάθε πιθανό τρόπο και αν του έλειπε λίγο η άμυνα αυτό δεν ήταν πρόβλημα γιατί έτσι κι αλλιώς η αντίπαλη πεντάδα αναγκαζόταν να έχει μέσα ξυλοκόπους μήπως και τον περιορίσουν. Με άλλα λόγια πιστεύω ότι παίκτες με το τάλαντο και την εργατικότητα του Γκάλη, του Γιαννάκη, του Παπαλουκά, του Πέτροβιτς ή του Λάρι Μπερντ θα επιβιώναν και θα «ανθούσαν» σε κάθε εποχή του μπάσκετ, απλώς θα τροποποιούσαν λίγο τις προτεραιότητες στο παιχνίδι τους. Για τους άλλους, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά.

    @Κροτ:
    Τι να κάνω, τρέχω ο έρμος και βγαίνουν τα ποστ με το σταγονόμετρο τελευταία…

    @industrial daisies:
    ΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!! – δεν το είχα συνδυάσει, δίκιο έχεις! 🙂

    @gazakas:
    Γμτ, είμαι στη δουλειά και δεν το παίζει. Θα το δω το βράδυ από το κομπιούτερ του σπιτιού.

    @Πάνος:
    Πολυλογά! 😉

  24. Καλημέρα Μαεστρία! Να του πούμε να μην φοράει ζώνη για λίγο καιρό, τι λες; 😉

  25. Ο Πολίτης δεν μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό στο Ευρωμπάσκετ ’87. Η ομάδα ήταν ο Γκάλης κι ο Γιαννάκης και όποιος το αμφισβητούσε θα τον έτρωγε το αιώνιο έρεβος. Αυτό το κατάλαβε ο Πολίτης και έμεινε στο παρασκήνιο τότε. Ήταν λάθος που τον έφεραν οι Γιαννακόπουλοι, αφού δεν είχε καμία τύχη να επιβληθεί σε παίκτες όπως ο Γκάλης, ο Κόμαζετς (εντάξει, αυτός ήταν κωλόπαιδο), o Στόγιαν.

    Αλλά αυτή την τελευταία σύγκριση Ζήση και Σπανούλη με Γκάλη δεν την καταλαβαίνω. Ούτε ο Ζήσης ούτε ο Σπανούλης μπορούν να πάρουν ένα ματς μόνοι τους όπως ο Γκάλης, ή να αναγκάζουν τους άλλους να παίζουν με ξυλοκόπους (θυμάσαι τον Μπιλμπά και τον Εμ-Μπαγιά της Λιμόζ; αξέχαστοι) για να τους σταματήσουν.

  26. συμφωνω πως αμα μοντελο παιχτη του σημερα συνδυαζε φυσικα προσοντα και το εμφυτο ταλεντο του γκαλη θα ηταν παγκοσμιως απιαστος.Απλα συγκρινα τον γκαλη με τα δεδομενα του τοτε και του σημερινους αστερες με τα δεδομενα του τωρα. Αν ομως θελεις να περιοριστουμε στο ταλεντο αυτο καθε αυτο τοτε σαφως ο Γκαλης υπερεχει, εστω και αν οι συγκρισεις ειναι λιγο αδοκιμες.

  27. @exitmusician:
    Κατά την γνώμη μου είναι γενικά ατυχής η σύγκριση παικτών που έζησαν σε τελείως διαφορετικές γενιές. Μπορείς να συγκρίνεις επιτεύγματα και τίτλους και από αυτήν την άποψη ο Γκάλης έκανε για το ελληνικό μπάσκετ μόνος του όσα δεν έχουν κάνει κόσμος και κοσμάκης. Όσο για Ζήση και Σπανούλη, ένα ματς μπορούν να το πάρουν μόνοι τους. Σαιζόν ολόκληρη (όπως μπορούσε ο Νικ) όχι.
    Μπιλμπά και Εμ-Μπαγιά; Πού πήγες και τους θυμήθηκες; χαχαχα

    @idimon:
    Αυτό που λέω είναι ότι πιθανότατα δεν αξίζει να μπει κανείς στην διαδικασία σύγκρισης, γιατί κάθε παίκτης είναι *και* προϊόν της εποχής του.
    Η έμφαση του ποστ όμως (το οποίο γράφτηκε βιαστικά Κυριακή βράδυ, οπότε είναι και λίγο φουντωμένο) είναι πως όταν έχεις αμφιλεγόμενη (στην καλύτερη) προϊστορία με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, αποφεύγεις να εκφράζεις δημόσια αρνητικές απόψεις για αυτόν, έστω και για ξεκάρφωμα. Έστω και για λόγους fair-play.
    Όχι, ο Πολίτης δεν είναι μισητός, έχεις δίκιο. Αλλά μετά από κάποιες δεκαετίες δεν είναι ο προπονητής που θα μας έχει μείνει αξέχαστος. Και λίγη συναίσθηση του ποιος είναι δίπλα στο μέγεθος του Γκάλη (αλλά και του Γιαννάκη) θα ήταν σκόπιμη. Γιατί είναι λίγος και δεν το δέχεται.
    Αυτά. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: