Η φυσική απορία της Δευτέρας

Περνά η βδομάδα από πάνω σου σαν τανκ. Κι έρχεται επιτέλους η πολυπόθητη Παρασκευή και αφήνεις ένα βροντερό ουφ. Γυρνάς σπίτι και λιώνεις στον ύπνο.

Το άλλο πρωί, σηκώνεσαι και πίνεις καφέ. Φεύγεις για βαφτίσια στην άλλη άκρη του λεκανοπεδίου, σε ένα μικρό εκκλησάκι χωμένο μέσα σε ένα άλσος, για το οποίο ο δήμαρχος της περιοχής δεν έχει βάλει καμία (κα-μί-α) ταμπέλα. Ευτυχώς, μια αγνή χωριατοπούλα με τοπική φορεσιά στην τοπική διάλεκτο σου δείχνει τον δρόμο χαμογελώντας με τα αγνά, ροδοκόκκινα μάγουλά της. Φτάνεις στη βάφτιση, πετυχαίνεις γνωστούς και φίλους, κουτσομπολεύεις ασύστολα και με πλήρη αδιαφορία για το δράμα που ζει η βαφτιζομένη (να μας ζήσει btw), παίρνεις μπομπονιέρα και συνεχίζεις για καφέ με όλη την παλιοπαρέα σε παρακείμενο αναψυκτήριο.

Ο υιός σου ο αγαπητός έχει βγάλει τα αυτοκινητάκια του και παίζει με τους παλαιούς σου φίλους ώσπου να έρθει το τοστ που παρήγγειλε αυτοπροσώπως στο γκαρσόνι, και μάλιστα με άψογο timing. Το τρώει και παραγγέλνετε και δεύτερο γιατί προφανώς ήθελε να δείξει σε όλους ότι για να φάει στο σπίτι πρέπει να κλαδέψει μόνος του τον φίκο και να βράσει ό,τι καταφέρει να συγκεντρώσει. Η παρέα συνεχίζει σε μοντέρνα ταβέρνα, όρος που γενικά σε εκνευρίζει, αλλά στην Γιορτή του Μπαξεβάνη δεν ταιριάζει κάτι άλλο. Την οποία γιορτή προσεγγίζετε από ύποπτο περιφερειακό δρόμο πάνω από τα βουνά και την ανακαλύπτετε με μεγάλη χαρά καθώς το μέρος είναι πανέμορφο, η εξυπηρέτηση ανάλαφρη και πρέπουσα, τα πιάτα καλά και το κόστος φυσιολογικό. Ήπιαμε (ζωή να έχουμε) τέσσερα μπουκάλια κρασί, και οι περισσότεροι του τραπεζιού δεν πίνανε, με την μεγάλη τομή να αλλάξουμε ετικέτα από τα πρώτα στα κύρια. Ήπιαμε και τον καφέ μας και γυρίσαμε σπίτι για την γιορτή του παιδικού σταθμού.

Στην γιορτή του παιδικού σταθμού συμμετείχαμε ντυμένοι καβούρι. Η καλή μας, η οποία δήλωσε στην μαμά της ότι όταν μεγαλώσει θα παντρευτεί τον υιό Μπαμπάκη, ήταν ντυμένη χταπόδι και τα καβουροχτάποδα έτρεχαν γύρω – γύρω στη σκηνή. Σε μια σουρεαλιστικού ύφους και απίθανου γέλιου παράσταση τα πιτσιρίκια το καταφχαριστήθηκαν και η καλή μου γέλασε ακόμα περισσότερο όταν τα μεγάφωνα έπαιξαν Χατζηγιάννη κι εγώ δεν μπορούσα να σηκωθώ να φύγω βρίζοντας.

Βλέπουμε μετά το ματς. Αναλογίζομαι όσο βλέπω μπάλα: από τους 11 της εθνικής, κανένας δεν είναι στον Παναθηναϊκό. Από τους ίδιους 11 της εθνικής, μέσα στα τελευταία τρία χρόνια, ήρθαν κι έφυγαν από τον Παναθηναϊκό οι 6. Οι δύο εξ αυτών έβαλαν τα γκολ. Κάπου υπάρχει κάποια σειρά λάθος χειρισμών ή εγώ είμαι ο περίεργος;

Το βραδυνό πάρτυ το κάνουμε σκιπ, γιατί δεν αντέχουμε. Μετά, ξημερώνει Κυριακή και πάμε στην έκθεση Χαλεπά. Προσπαθείς να εξηγήσεις στον πιτσιρικά τι είναι η γλυπτική, την ώρα που (τρομάρα σου) ούτε εσύ την καταλαβαίνεις ιδιαίτερα. Όμορφη η έκθεση, αν και πολύ χύμα στήσιμο, χωρίς «σκηνοθεσία» για τον επισκέπτη. Μετά παιδική χαρά μέχρις εξαντλήσεως, μαζί με φιλικό ζευγάρι με φιλικό παιδάκι. Μετά ταβέρνα (οικογενειακή, όχι πειραγμένη αυτή την φορά) μαζί με το ίδιο ζευγάρι με το ίδιο παιδάκι. Μετά παγωτό στη Δωδώνη, φανταστική η νέα γεύση almond & caramel, την συστήνω ανεπιφύλακτα.

Γυρνάμε κάποια στιγμή το απόγευμα σπίτι, μιλάω με το γραφείο (ναι, Κυριακή απόγευμα, I know), μαγειρεύουμε (για να υπάρχει κάτι), κάνουμε τον διάδοχο μπάνιο, τον βάζουμε για ύπνο και βγαίνουμε για βράδυ. Πήγαμε στο Ευρωπαϊκό φεστιβάλ τζαζ στην Τεχνόπολη, το οποίο είναι πολύ ζωντανό ως φάση και έχει πλέον δίπλα του και πανέμορφο σταθμό μετρό, του Κεραμεικού. Ακούμε Φινλανδούς και Πολωνούς (οι δεύτεροι πολύ καλοί, με τον leader της μπάντας να έχει εμφανιστεί με κόκκινα γυαλιστερά παπούτσια και γυαλιά ηλίου Τζον Λέννον), χαιρόμαστε την ατμόσφαιρα και τις φάτσες. και κάποια στιγμή γυρνάμε σπίτι. Τρώμε, πέφτουμε για ύπνο.

Και ξεκινάει η δουλειά την Δευτέρα κι έχω μια απορία: γιατί δεν ξεκουράζομαι πια τα Σαββατοκύριακα;

Άντε, καλή βδομάδα να έχουμε!

44 Σχόλια

  1. Η ριζική αλλαγή κλίματος είναι επιλογή. Αυτό δεν σημαίνει ότι ξεχνιόμαστε, σωστά;

  2. Καλή βδομάδα, Μπαμπάκη. Και, όχι, δεν είσαι εσύ ο περίεργος, εξυπακούεται. Τους ίδιους αυτονόητους συνειρμούς κάνουμε όλοι οι έχοντες σώσας τας φρένας Παναθηναϊκοί…

  3. Πρέπει να μας δώσει το κράτος αργία και την Τετάρτη.

    Άντε πια. Να προλαβαίνουμε να ξεκουραζόμαστε.

    Νεογέννητο έχουμε…

    Υ.Γ. Έχει γούστο να είχαμε πάει στα ίδια βαφτίσια… Πολύ γνωστή η περιγραφή του χώρου…
    🙂

  4. μια χαρά περνάτε, έχω να δηλώσω… μπράβο, μπράβο… Το φεστιβάλ πρέπει να ήταν πολύ καλό, νομίζω.

    Απορία αρ. 1: Γιατί τα πήρες που έπαιζαν Χατζηγιάννη στον παιδικό σταθμό; Σε αυτές τις ηλικίες δεν απευθύνεται ο Χατζηγιάννης;

    Απορία αρ. 2: εσύ κια ο μπαμπάς μου -και ο Χρήστος από πάνω- γιατί διάολο εξακολουθείτε να είστε βάζελοι; Είδατε κανενα καλό;

    Απορία αρ. 3: καλά, δέχτηκες εσύ να πας για φαγητό σε τέτοιο μέρος; και να αλλάξεις και ετικέτες κατά την διάρκεια του γεύματος;
    Έλα παιδί μου εδω, που ξέρουμε να τρώμε και κυρίως να πίνουμε, να σου δείξουμε πώς ζει ο κόσμος!!

  5. Άστα, σε καταλαβαίνω απόλυτα, κι εγώ στις διακοπές κουράζομαι πολύ βρε παιδί μου… Πέρα, δώθε… κουραστικό. Τελικά, πρέπει κάτι να κάνουμε με εκείνο το κόλπο που διακτινίζεσαι εκεί που θες!
    ;-D

  6. …και αν μιλάτε οι μπαμπάδες για κούραση του Σαβ/κου, τι να πούμε κι εμείς! Έχουμε παρόμοιο πρόγραμμα ΚΑΘΕ Σαββατοκύριακο, και όσο μεγαλώνουν οι «διάδοχοι», τόσο αυξάνονται και οι υποχρεώσεις-είμαστε και κοινωνικοί τύποι, βλέπεις!.. Και, όχι δεν είσαι εσύ περίεργος, όλοι το ίδιο σκεφτόμαστε.
    Καλή υπόλοιπη εβδομάδα, και καλό κουράγιο-σε όλους.

  7. 1. Όχι δεν είσαι εσύ ο περίεργος. 😦
    2. Γιατί δε θες να χάσεις τίποτα 😉

    Καλή εβδομάδα 😀

  8. Ουφ… Κουράστηκα μόνο που τα διάβασα… έχεις δει αυτή την διαφήμιση με τα αρκουδάκια της Duracel? Πολύ μου τα θυμίσατε οικογενειακώς… Άντε πάω τώρα να ξαπώσω στον καναπέ να δω τηλεόραση γιατί λαχάνιασα από το γράψιμο…:-)

  9. μα και μόνο που γράφεις Σ Α Β Β Α Τ Ο Κ Υ Ρ Ι Α Κ Ο, δεν κουράζεσαι?

    απο το κεφάλι βρωμάει το ψάρι…….

    καλή βδομάδα!

  10. @Χρήστος:
    Σε ζητήματα Παναθηναϊκού δεν ξέρω αν έχω σώας τας φρένας πάντως! 😉

    @Άγγελος Σπύρου:
    Δυτικά ήσουνα; Έως και νοτιο-δυτικά;
    Τι ώρα; Εμείς στις 11:00.

    @Κροτ:
    Απάντηση 1: Όντως σε αυτές τις ηλικίες απευθύνεται, γιαυτό και έκανα τα στραβά μάτια (ο στραβούλιακας)
    Απάντηση 2: Ναι, το μπάσκετ.
    Απάντηση 3: Κάτι δεν μετέδωσα σωστά. Το συγκεκριμένο μαγαζί μου άρεσε και μάλιστα πολύ. Ο Μπαξεβάνης είναι γνωστός εδώ και καιρό, «σκουφάτος» σεφ στο παλιό μαγαζί του, την Hytra. Και η αλλαγή κρασιού είναι κίνηση επιθυμητή έως σούπερ, διότι είχαμε άλλο με τα πρώτα πιάτα και άλλο με τα κύρια.
    Απορία δική μου: θα μου δείξεις *εσύ* /εμένα/ πώς να τρώω; Μπουχαχαχαχαχα (σόρρυ, δεν συγκρατήθηκα!)

    @Σοφία:
    Το χειρότερο είναι να φτιάχνεις καφέ για να αράξεις στην ξαπλώστρα. Βάλε νερό. Βάλε ζάχαρη. Βάλε καφέ. Χτύπα. Βάλε παγάκια. Βάλε νερό. Βάλε καλαμάκι.
    Ευτυχώς τον πίνω χωρίς γάλα, θα είχα πάθει υπερκόπωση! 🙂

    @Νατασσάκι:
    Άμα χαθεί και η αριθμητική υπεροπλία, άστα βράστα! χαχαχαχαχα

    @Confused:
    Ακριβώς όπως το είπες: προσπαθώ να μην χάσω τίποτα.

    @Fevis:
    Ο μικρός ειδικά είναι τόσο ενεργητικός, ζωή νά ‘χει, που μας στέλνει αδιάβαστους ξανά και ξανά. Όσο έπινε από τα γάλατα που πουλάνε τα φαρμακεία, αναρωτιόμασταν τι είχε μέσα η σκόνη. Τώρα ξέρουμε ότι πρέπει να έπεσε στην μαρμίτα με τις duracel την ώρα που δεν κοιτούσαμε.

    @Τσαπερδόνα:
    Με μεγάλα γράμματα σινεμασκόπ κιόλας;
    Πω-πω, για βαρέα και ανθυγιεινά πάμε! 😉

  11. @Τσαπερδόνα (επίσης):
    Μια σημείωση για ένα θεματάκι που έχω δει ξανά: έχοντας κόψει τους ανώνυμους έχεις κόψει κι όσους από εμάς της wordpress δεν έχουμε account στο blogger. Σκέψου μήπως προτιμάς το word verification ως τρικ για να περιορίζεις τους ανεπιθύμητους επισκέπτες. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είσαι υποχρεωμένη να αλλάξεις κάτι, απλά ο επισημαίνω γιατί υπάρχει πολύς κόσμος που δεν το ξέρει.

  12. το μπάσκετ!

    μπουαχαχαχα!!!
    ___________________________________________

    μύδια σε σως λευκού κρασιού με πατάτες τηγανητές και γνήσια τριπλοζυμωμένη βέλγικη μπύρα έχεις φάει, ρε;
    έχεις πολλά να μάθεις ακόμα από μένα, αγαπητέ μου!

    Το ότι δεν ξέρω να μαγειρεύω και δεν τρώω ψάρια, είναι απλές λεπτομέρειες! Η ούσια είναι στο να εκτιμάς την καλή τηγανητή πατάτα -στο οποίο είμαι άπιαστη! (μύδια και λοιπά κολυμπώντα, δεν τρώω).

  13. η πολιτικη του παναθηναικου και ο γενικοτερος χειρισμος του πανω στο ροστερ τα τελευταια χρονια ειναι μια θλιβερη αλλα και περιεργη ιστορια !

  14. γιατί έχεις την εντύπωση πως το επέλεξα? έτσι το βρήκα και δεν ξέρω και πως να το αλλάξω.

    πω πω, θα νομίζει ο κόσμος ότι είμαι και καμιά περίεργη!

    το ψάχνω ήδη!
    ευχαριστώ

  15. Απορίες-εξομολογήσεις ομοιοπαθούντος:

    Όταν την Κυριακή βάλατε το διάδοχο για ύπνο, είχατε baby sitterή απλά μπήκε στον αυτόματο;
    Συμπαραστέκομαι και σου στελνω τους συναγωνιστικούς μου χαιρετισμούς.

    Αν είχατε οντως baby sitter είστε παρα πολυ τυχεροι. Εδώ, εμείς στη Σουηδία έχουμε πήξει μόνοι…

  16. ειναι γεγονος οτι εντελλει κοραζομαστε περισσοτερο τα σβκ παρα τις καθημερινες.Τι να σου κανουν αλλωστε δυο μερουλες? Τι να φροντισεις ? παιδι, συζηγο, σπιτι ? να κανεις βολτες, να εκπληρωσεις κοινωνικες υποχρεωσεις ?

    αστα ..καθε σβκ η ιδια απογοητευση!!

  17. Την ίδια ακριβώς απορία έχω κι εγώ τελευταία. Αλλά αν δε τα κάνεις το Σου-Κου πότε θα τα κάνεις; Όταν γυρνάς πτώμα τις καθημερινές;
    -Η επισήμανση για την 11άδα της Εθνικής, μου περνάει από το μυαλό τα τελευταία τρία χρόνια.
    -Είτε είστε άνθρωποι χωρίς άγχος ή εγώ είμαι αγχώδης ως το κόκκαλο. Παιδί δεν έχω ακόμα, αλλά τον αδερφό μου που είναι κοντά 2 ετών, ούτε για 10λεπτο δεν τον αφήνω να κοιμάται κι εγώ να πάω στον κάτω όροφο. Μάλλον είμαι αγχώδης.
    -Φοβερό το φεστιβάλ. Άλλος αέρας.
    Καλή μας εβδομάδα 🙂

  18. «γιατί προφανώς ήθελε να δείξει σε όλους ότι για να φάει στο σπίτι πρέπει να κλαδέψει μόνος του τον φίκο και να βράσει ό,τι καταφέρει να συγκεντρώσει»

    Χα, χα! Ακόμα γελάω! Να είσαι καλά 🙂

  19. παρατηρήσεις
    α. αυτό με τα σαββατοκύριακα είναι και δική μου απορία, και χωρίς να έχω παιδί. πώς καταλήγω να άνω δουλειές όλη την ώρα και να μην αράζω ποτέ δεν ξερω.
    β. συμφωνώ τα μάλα για τον χατζηγιάννη, πέστα βρωμόστομε κλπ.
    γ. καβούρι; χα χα χα πλάκα θα είχε ο πιτσιρικάς

  20. ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΘΩ ΤΟΝ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ.

  21. Κι εμείς κουραστήκαμε το ΣΚ κι ας μην είχαμε τόσα πολλά…είχαμε λιγότερα, αλλά η κούραση,κούραση…;-)

  22. Τώρα εμένα όλο αυτό μου έφερε στο νου σκηνή που φυσιολογικά ανήκει στην ταινία Love, Actually…
    κάτι η στολή χταποδιού (που υπήρχε και στην ταινία σε σχολική γιορτή)
    κάτι εσύ στο ρόλο του Hugh Grant (μοντέρνος, ρομαντικός, ουτοπικός, αποκλείεται-να συμβεί-ποτέ πρωθυπουργός της Αγγλίας)

    …εσένα το θέμα σου μπορεί να ήταν ‘πώς γεμίζει ο χρόνος του Σ/Κ αλλά εγώ θέλω να πω πως..
    Love, Actually, Is All Around

    Και δεν νομίζω ότι είμαι και εντελώς εκτός θέματος!

    Άντε καλημέρες.

  23. Lupa,
    «μοντέρνος, ρομαντικός, ουτοπικός, αποκλείεται-να συμβεί-ποτέ πρωθυπουργός της Αγγλίας»

    όλα αυτά ο Μπαμπάκης;;;;; Είναι προφανές ότι δεν τον έχεις συναντήσει!

    Ε, ΟΧΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΜΠΑΜΠΑΚΗ ΜΕ ΤΟΝ HUGH GRANT!!!
    αυτό είναι ύβρις!!

    :ΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

  24. Κρότ, είχα την τιμή να συναντήσω τον μπαμπάκη (τι γλυφτρόνι που έχω κατανήσει Θεε μου)

    Καλά δεν τον συνέκρινα με τον Hugh,

    ο καθένας μπορεί να είναι καλύτερος από έναν Άγγλο!

  25. Αχ, μπαμπάκη… κι εγώ για το δικό μου σκ έγραψα… πολύ διαφορετικό από το δικό σας! Παρά ταύτα, συμπάσχω τα μάλα!

  26. Re mpampaki se pe8imisa bre mpagasa.
    Kai esena krotaki…
    Filoures paidakia

  27. Πω πω πω! Την προηγούμενη βδομάδα είχατε μπει στην πρίζα να ΄στε φορτισμένοι για το Σ-Κ? Τύφλα να ΄χει ο Βέγγο ς! 😆

    Πέρασες πολύ όμορφα με την οικογένειά σου? Ε, αυτό μετράει! Όσο για το μικρό, πρέπει να ΄ναι φ ο β ε ρ ό ς! 😉 Θα έμοιασε στη μαμά του, πιστεύω! 😛

  28. @Κροτ:
    Κοίτα, πατάτες τηγανητές μπορεί να εκτιμήσει κι ο πιτσιρικάς μου. Επιπλέον, έχει ήδη αναπτύξει το γευστικό του κριτήριο τόσο που θα τις αφήσει στην άκρη για να δοκιμάσει το μύδι. Μόνο μοναστηριακή μπύρα δεν τον αφήνω να κατεβάζει (σιγά μην περισέψει και για τα μούτρα του, χαχαχαχαχα!!!)
    Θα ανεβάσω κάποια στιγμή ένα ποστ με τίτλο «Τι φαγητά σιχαίνομαι να φάω» και θα είναι άδειο, για να καταλάβεις!
    Και τι έχει το μπάσκετ, δεν κατάλαβα δηλαδίς! Άντε μπράβο!

    @idimon:
    Μου δίνει την εκπληκτική αίσθηση ότι ο Τζίγγερ προσπαθεί να φτιάξει την πρώτη ομάδα στην ιστορία του ποδοσφαίρου χωρίς ποδοσφαιριστές. Αν μπορούσε, θα το είχε κάνει ήδη, αλλά δυσκολεύεται…

    @tsaperdona:
    «πω πω, θα νομίζει ο κόσμος ότι είμαι και καμιά περίεργη!»
    Υπάρχουν δύο τρόποι να το σχολιάσω αυτό.
    Ο καλός:
    Μπα, μην ανησυχείς, σε πολλούς συμβαίνει. Να σου δώσω λίστα με μπλόγκερς που το είχαν ή και το έχουν ακόμη έτσι;
    Και ο κακός:
    Μπα, μην ανησυχείς, δεν ασχολούνται με το blog σου.
    Εγώ, μην κοιτάς που πλασσάρομαι ως ευαίσθητος χαζομπαμπάς, είμαι στα αλήθεια κακός άνθρωπος.
    χεχεχεχεχεχε 😉
    (πλάκα κάνω προφανώς, έτσι?)

    @dimosthenis:
    Με baby-sitting. Είναι 3,5 χρονών, δεν είναι για να το αφήσεις μόνο του το παιδί. Είπαμε.
    Χρειάζεται πού και πού να το καταφέρνεις πάντως, έστω για να περνά λίγο χρόνο το ζευγάρι εκτός σπιτιού. Σουηδία, ε;
    Καλώς ήλθες!

    @avra:
    Από αυτά που αναφέρεις εντωμεταξύ το παιδί είναι μάλλον αυτό που αφήνει τα λιγότερα περιθώρια να ασχοληθείς με οτιδήποτε άλλο. Δικαιολογημένα βέβαια, αφού μας στερείται τις καθημερινές και ξεσπάει όταν μας βρίσκει.

    @BeBe:
    Βλ. και απάντηση παραπάνω – τον αφήσαμε με άνθρωπο, όχι μόνο του.
    Το φεστιβάλ ήταν σούπερ, και (όχι που να το παινευτούμε) αλλά οι θιασώτες της τζαζ είναι ωραίες μούρες για να πιάσεις κουβέντα. Ποια μέρα πήγες;

    @Αλεπού:
    Θενκς!
    Έπρεπε να με δεις σε τι κατάσταση έφτασα στη βάφτιση, αφού είχαμε χαθεί, και αφού είχα μάθει στον μικρό μέσα σε μισή ώρα όλες τις βρισιές που δεν είχε ακούσει σε ολόκληρη την ζωή του. Εκεί να δεις πώς θα γελούσες! 🙂

    @Γιωρίκας:
    Την Κοσμοτέ τους μέσα λέμε! LOL!
    Το καβούρι ήταν σούπερ, τρελό γέλιο, αλλά όλα τα λεφτά ήταν όταν μετά από λίγη ώρα μας εντόπισε στο κοινό και έλαμψε το προσωπάκι του. 🙂

    @Αλεπού η αντιπαθούσα:
    Έχω βαρεθεί να μας τον σπρώχνουν λες και είμαστε χήνες και επωφθαλμιούν το συκώτι μας!
    Το δικό μου πρήστηκε πάντως, όποιος θέλει μολών λαβέ!

    @Γοργονίτσα:
    Σας σκίσαμε στο τεστ αντοχής, τσσσσςςςςς….. 😉

    @Lupa:
    Εδώ που τα λέμε, είσαι εντελώς εντός θέματος. Ευχαριστώ. 🙂

    @κορίτσια που ξεμαλλιάζονται:
    Είναι προφανές ότι δεν είμαι σαν τον Χιου Γκραντ. Όταν γελάω δεν κάνω λακάκια. Επίσης, δεν θα κεράτωνα ποτέ την Ελίζαμπεθ Χάρλεϊ, εκτός κι αν θεωρείται κεράτωμα να πας με την Αντζελίνα Τζολί.
    Για να μην αγχώνεστε, σας ενημερώνω, εντελώς εμπιστευτικά και κατ’ αποκλειστικότητα, ότι στο Ocean’s 15 μου έχει προταθεί να παίξω τον ρόλο του χαμένου όμορφου αδελφού του Μπραντ Πιτ, που εμφανίζεται για να διεκδικήσει μερτικό από όλες τις κλοπές σε καζίνα που έγιναν στις προηγούμενες ταινίες. Μην το αφήσετε να διαρεύσει παραέξω, ΟΚ?

    @Γιαγιά Ντακ:
    Το διάβασα. Το μεγάλο γέλιο το έριξα με τις πολλαπλές σαλατιέρες που μπορεί κανείς να βρει για…παπάρα. Τι τραβάμε κι εμείς οι γονείς!

    @Κυβικός:
    Φιλούρες ομοίως. Κι εγώ σε πεθύμησα βρε παλιόπαιδο. Ζεις;

  29. @Ρενάτα:
    «Θα έμοιασε στη μαμά του, πιστεύω!»
    Το «α παράτα μας ρε!» θα το φας εδώ ή να σου το τυλίξω για το σπίτι;
    χαχαχαχαχαχα 😉

  30. Lupa μου, θα διαφωνήσω! Ο Hugh Grant δεν είναι ένας οποιοσδήποτε Άγγλος! Είναι ο ωραιότερος!
    Αλλά, έχω απορία: ο Μπαμπάκης σου φάνηκε δλδ “μοντέρνος, ρομαντικός, ουτοπικός, αποκλείεται-να συμβεί-ποτέ πρωθυπουργός της Αγγλίας”????

    εμένα πάλι μου φάνηκε ένας απλός 30sth μηχανικός! :ΡΡΡΡΡ

    Cubic, κι εμείς! όλα καλα?

    Ρενατάκι, ξέρεις ε; σου χω ταξει σοκολάτες!
    keep up the good work!!!

  31. δεν ξέρεις να τρως!

  32. «δεν ξέρεις να τρως!»
    χεχεχεχεχε – ούτε η Γη είναι στρογγυλή!

    Όσο για τον μηχανικό, στο σπίτι της κρεμασμένης μιλάς για σχοινί ή μου φαίνεται;

  33. @ krot kai mpampakis…
    its coming from everywhere

    yg. 2 posts se 1 mera!!!!

  34. Γονείς…δεν μπορώ να μπω στην ψυχολογία σας. Πολύ γκρίνια…φαντάζομαι και εγώ έτσι θα είμαι τότε αν τα καταφέρω. Παρολαυτά τέλειο το avatar σου ο Felipe είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας απ’την Mafalda.

  35. gloop!

    ok, παραδεχομαι πως με τάπωσες και αποχωρώ διακριτικά…
    πάω στον cubic, που όλο καλά μου λέει!!

  36. Ως συνήθως άσχετο..

    Είμαι πολύ στεναχωρημένος μιας και πέθανε ο Σωτήρης Μουστάκας. Ο οποίος ήταν πέρα από Μέγας Κωμικός επιπρόσθετα και πολύ καλός Δραματικός Ηθοποιός.

    Από δραματικές ταινίες βλέπετε

    «Ζορμπάς»
    «Ένας νομοταγής πολίτης»

    Η τελευταία του ταινία έχει θέμα τη ζωή του Ελ-Γκρέκο

    Να είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει Σωτήρη

    ΑσπρόΛυκας

  37. Οι ήχοι έφταναν μέχρι Ιερά οδό τέρμα..Φοβερό όντως..Παρασκευή πέρασα..:)

  38. @Cubic:
    Duck!!!!
    Και δεν έγραψες δύο ποστ, δύο σχόλια έγραψες. Μην τα ισοπεδώνουμε κι όλα!
    @Γωγώ:
    Αν αυτό το θεωρείς γκρίνια, περίμενε να γράψω τις αναμνήσεις μου από τα αλλάγματα πάνας όλα αυτά τα χρόνια!
    @Κροτ:
    Μπααααα, σε ξέρω καλά, κάπου στις σκιές κρύβεσαι και περιμένεις να κάνεις βαβούρα πάλι!
    @Άσπρος Λύκος:
    Ρε φίλε, ο μόνος λόγος που δεν έχω γράψε κάτι είναι ακριβώς γιατί στεναχωρήθηκα τόσο με το όλο θέμα…
    Και δεν ήταν μόνο ο ηθοποιός που έφυγε, αλλά και ένας άνθρωπος με στάση, με ιστορία, με επιλογές. Όχι πάντα ορθές (για τα δικά μου κριτήρια), αλλά πάντα ειλικρινείς. Πραγματική απώλεια.
    Να είναι ελαφρύ το χώμα του, τον ευχαριστούμε για πολλά.
    @BeBe:
    Αστοχήσαμε τότε, εγώ Κυριακή. Ναι, η ατμόσφαιρα ήταν υπέροχη.
    Του χρόνου, αν αντέχει τα ξενύχτια ο δικός μου, σκοπεύω να τον φέρω κοντά.

  39. Συμφωνώ.
    Ακόμα και στις videoταινίες του κιλού της δεκαετίας του 80, με μόνο μία ατάκα του, ένα μορφασμό του τις απογείωνε
    Πολύ περήφανος άνθρωπος. Δεν ζήτησε την συμπάθεια κανενός παρά τα οικογενειακά του δράμματα(η γυναίκα του έχει σοβαρά προβλήματα υγείας)

    Δεν ξερω γιατί δεν πήγε στο Μπροντγουέι

    Αν παρατηρήσεις ένας πολύ καλός κωμικός
    είναι πολύ καλός δραματικός ηθοποιός(π.χ. Μουστάκας – Μπιλ Μάρει)
    Το αντίστροφο δεν γίνεται

  40. @Μπαμπάκη, αφού τον έχω δει μόνο από φωτογραφίες, πώς να κρίνω «αντικειμενικά»? Εξάλλου μια φορά που είδα τη γυναίκα σου, μου φάνηκε εξαιρετικός άνθρωπος!;)

    @Krot μου, δεν ξεχνώ υποσχέσεις που έχουν σχέση με φαγώσιμα! 😀

  41. @Άσπρος Λύκος:
    Ανέβασα σχετικό, το γυρνάμε εκεί;
    Το βασικό που λες είναι ότι ο καλός ηθοποιός είναι καλός ηθοποιός, ανεξάρτητα από το είδος που συνήθως υπηρετεί. Η συγκίνηση που βγάζει ένας φύσει (ή θέσει?) κωμικός δεν είναι καθόλου λίγη!

    @Ρενάτα:
    Τώρα μιλάς για τον γιο μου ή για τον Χιου Γκραντ; 😉

  42. Βρε ποιος τον … το Χιου! Μπλιααχ! Για το γιο σου μιλάω, που κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις! 😛

  43. @Ρενάτα:
    Τσιν-τσον-τσόου μέϊν.
    (κάνω τον Κινέζο)

  44. […] τα έχουν περιγράψει και άλλοι-και τα δικά μας κάπως έτσι […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: