• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιουνίου 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Το bachelor του Δημήτρη

Βγήκαμε έξω, τρέχοντας πίσω από τον Δημήτρη που έδειχνε έτοιμος να ξεράσει. Τον είχαν πάρει και τα κλάματα «τι κατάντια είναι αυτή» και «τι κατάντια είναι αυτή», μόνο αυτό έλεγε. Δαγκωθήκαμε και δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Είχε αρχίσει να χαράζει.

Η νύχτα μας είχε πάει εντελώς κατά διαόλου σου λέω. Ο Δημήτρης παντρευόταν σε δυο μέρες και αυτά που είχαμε περάσει στο πάρτυ – έκπληξη που κανονίσανε ο Γιάννης κι ο Πέτρος ήταν από αυτά που λες ότι γίνονται μόνο στις ταινίες. Είχαμε ήδη την «επίθεση» της γυναίκας του Ανδρέα, ο μαλάκας δεν της είχε πει ότι θα πάει σε μπάτσελορ για να μην του γκρινιάξει κι αυτή το έμαθε από αλλού και εμφανίστηκε μπροστά μας στα μπουζούκια και του έκανε τρελή σκηνή. Είχαμε το σκηνικό με το ποτό του Στέλιου, που έπεσε μέσα τσιγάρο και τρέχαμε στο νοσοκομείο νυχτιάτικα. Και το αποκορύφωμα της αποτυχίας ήταν φυσικά η στριπτιζού που είχε κλείσει ο Γιάννης.

Ο Δημήτρης κουρέλι. Ένα με το χώμα. Κι εμείς όλοι, εμβρόντητοι φυσικά. Γιατί, αφού τρέξαμε τον Στέλιο στις πρώτες βοήθειες, γυρίσαμε στο σπίτι του Γιάννη που είχε κανονίσει σκηνικό. Και ενώ ο Δημήτρης ήταν στεναχωρημένος από το πώς πήγε το βράδυ μας, μπήκε μέσα η στριπτιζού. Μουνάρα, σκεφτήκαμε όλοι μ’ ένα στόμα μια φωνή. Ψηλή, κατάξανθη, θεωρητική γυναίκα με σφιχτό κώλο και τρελό βυζί. Εντάξει, προφανώς πλαστικό αλλά δεν χαλιέσαι κιόλας με το πλαστικό, μην κρυβόμαστε. Βαμμένη, ντυμένη με κολλητά δερμάτινα και ψηλοτάκουνα, η τύπισσα μπήκε μέσα, καλησπέρισε, έβγαλε χειροπέδες από την τσάντα και ψιθύρισε με μπάσα φωνή, γεμάτη υποσχέσεις: «Είναι να παντρευτεί κάποιος από σας μεθαύριο;»

Γυρνά ο Δημήτρης, την κοιτά και η στριπτιζού παγώνει. Κέρωσε λέμε. Φαντάστηκα εκείνη την στιγμή ότι θα την είχε ξαναπετύχει σε κανένα μπαρ ή τίποτα τέτοιο, αν και ο Δημήτρης είναι εντελώς καλό παιδί, αποκλείεται να έκανε τσιλιμπουρδίσματα με τέτοιου τύπου γυναίκα, τέλος πάντων. Τον βλέπω λοιπόν κι αυτόν να την κοιτάει περίεργα και μετά να γουρλώνει τα μάτια, να ανοίγει διάπλατα το στόμα και να λέει «Θόδωρε;» και η στιρπτιζού να απαντά «Δημήτρη; Εσύ είσαι;» κι απαντά ο Δημήτρης «Ρε μαλάκα, πώς έγινες έτσι; Έβαλες βυζιά;» και ενώ εμείς ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε γυρνά η στριπτιζού και μας λέει «Ήμασταν μαζί φαντάροι» και τα σαγόνια πέσανε στα πατώματα.

Ο Δημήτρης άρχισε να φωνάζει «Δεν είναι δυνατόν, είναι το μπάτσελορ πάρτι μου και είναι λες και το σύμπαν συνωμότησε για να περάσω χάλια, τι κατάσταση είναι αυτή, πώς έγινες έτσι μαλάκα Θόδωρε», «Ρούλα πλέον» τον διόρθωσε η στριπτιζού και ο Δημήτρης να φωνάζει «Ήσουνα φίλος, ήσουνα κολλητός, μιλούσαμε για το τι θα κάνουμε όταν απολυθούμε και τις γυναίκες που μας περιμένανε» και απαντά ο Θόδωρος «Όλα αλήθεια ήταν Δημήτρη μου, μόνο που η δική μου γυναίκα ήταν άνδρας» και ο Δημήτρης πια είχε εντελώς εξαγριωθεί «Μα να μου γδυθείς ρε μαλάκα, που κάναμε μπάνιο στους ίδιους θαλάμους; Σε έχω δει γυμνό χωρίς να σε πληρώσω, μαλάκα, ε μαλάκα» και ο Θόδωρος «Μην βρίζεις Δημήτρη μου, τι να έκανα, αυτός είμαι», «Ποιος; Ποιος είσαι;» του φωνάζει ο Δημήτρης, «Αυτός, ο παλιός σου φίλος από τον στρατό που πάντα ήθελε να είναι γυναίκα και τώρα έγινε.»

Εκεί ήταν που ο Δημήτρης βγήκε έξαλλος από το σπίτι, χτυπώντας την πόρτα. Ο Γιάννης του φώναξε ένα «Σιγά την πόρτα ρε μαλάκα, θα με κρεμάσει ο νοικοκύρης!» κι έτρεξε από πίσω του. Εγώ έριξα μια ματιά στον Θόδωρο – Θοδωρούλα – Ρούλα που είχε το κεφάλι κατεβασμένο και τους ακολούθησα. Ο Πέτρος έμεινε λίγο παραπάνω κι έπιασε κουβέντα με τον Θόδωρο, αλλά ο Πέτρος από τότε που μπαρκάρισε καταφέρνει να πιάσει κουβέντα με οποιονδήποτε.

Τέλος πάντων, να μην σου τα πολυλογώ, είμαστε σιωπηλοί, ο Δημήτρης κάθεται στο πεζοδρόμιο και εμφανίζεται ο Πέτρος και λέει «Ρε συ, νομίζω πρέπει να του ζητήσεις συγνώμη του Θόδωρου». Ο Δημήτρης τον κοίταξε σαν εξωγήινο.

– Πας καλά πρωί – πρωί;
– Ρε μαλάκα, τον θυμάμαι τον Θόδωρο. Μας έχεις μιλήσει για αυτόν.
– Ναι, φυσικά και σας έχω μιλήσει. Κάναμε πολύ παρέα στο στρατό, γαμώ την τύφλα μου γαμώ. Τον θεωρούσα φίλο μου. Του είχα ανοίξει την καρδιά μου.
– Και μετά;
– Τι μετά; Αυτός πήγε στην πόλη του, εγώ στην δική μου. Χαθήκαμε. Μιλάγαμε στο τηλέφωνο πού και πού, αλλά τα χρόνια περνάνε. Δεν ήξερα.
– Είπες όμως ότι ήταν φίλος σου.
– Χέσε με τι είπα. Δεν ήξερα.
– Δεν ήξερες τι;
– Τι με ρωτάς ρε μαλάκα; Ότι το γύρισε, ότι έγινε γυναίκα.
– Και έτσι παύει να είναι φίλος σου;

Ο Δημήτρης τον κοίταξε τσαντισμένος και ο Πέτρος συνέχισε:

– Όταν τελειώσαμε το Λύκειο λέγαμε ότι θα αλλάξουμε τον κόσμο. Πήγαμε, σπουδάσαμε, κάναμε θητείες, πιάσαμε δουλειά. Εγώ στα καράβια βέβαια, αλλά πιάσαμε δουλειά. Προσαρμοστήκαμε, αλλάξαμε. Παρατήσαμε τα παλιά. Και τώρα σε βλέπω να γουστάρεις το σκηνικό της καριέρας και να το κυνηγάς, παράτησες τις αλλαγές του κόσμου. Αλλάξανε αυτά που θες από την ζωή σου. Έπαψες για αυτό να είσαι φίλος μου; Όχι βέβαια.
– Αυτό δεν είναι το ίδιο. Δεν σε πειράζει εσένα τι κάνω στη ζωή μου.
– Αλήθεια; Ο Γιάννης μας από δώ ασχολείται με το ψάρεμα. Το βαριόμαστε όλοι – το ξέρει και το ξέρουμε ότι το ξέρει. Κι όμως, όποτε πάει για ψάρεμα καθόμαστε και ακούμε τις ιστορίες του. Μας πειράζει; Όχι. Γιατί είναι φίλος.
– Έλα ρε συ, αυτό είναι χόμπυ, δεν είναι κάτι που αλλάζει το ποιος είσαι, το πώς σε βλέπει ο κόσμος. Δεν είναι κι επιλογή ζωής.
– Θες λοιπόν παράδειγμα επιλογής ζωής. Όπως όλοι θυμόμαστε, ο Στέλιος ήθελε να παντρευτεί εκείνη την μαλάκω, τη Νάντια. Όλοι του λέγαμε μακριά, αυτός εκεί, κολλημένος με την γκόμενα. Δεν μας έκοψε από φίλους όμως. Και μετά που την τσάκωσε να του τα φοράει, εκεί ήμασταν, δίπλα του. Το ποια γυναίκα παραλίγο να παντρευτεί δεν είναι επιλογή ζωής; Το τι πέρασε μαζί της, δεν τον άλλαξε σαν χαρακτήρα; Ε, τον κόψαμε από φίλο;

Ο Δημήτρης είχε σκύψει και σκεφτόταν σιωπηλός. Ο Πέτρος του έβαλε το χέρι στον ώμο και συνέχισε:

– Δεν λέω ότι αυτή η περίπτωση είναι συνηθισμένη. Αλλά έτσι είναι οι φίλοι ρε μαλάκα. Μένουμε φίλοι ό,τι κι αν συμβεί. Ό,τι επιλογή κι αν κάνει ο κολλητός σου τον στηρίζεις. Του λες αν σου άρεσε ή όχι, αν το εγκρίνεις ή όχι, και γιατί. Αλλά μένεις δίπλα του ρε μαλάκα. Αυτό κάνουμε οι φίλοι, μένουμε ο ένας δίπλα στον άλλο. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που του άνοιξες την καρδιά σου. Απλώς προχώρησε με την ζωή του, κι έκανε αυτό που ήθελε. Έβαλε βυζιά. Είναι ο ίδιος άνθρωπος όμως.

Θυμάμαι ακόμα τον ήλιο να ξεμυτίζει στο βάθος της λεωφόρου καθώς ο Δημήτρης μπήκε στο σπίτι. Ζήτησε συγνώμη από τον Θόδωρο, αγκαλιάστηκαν και μάλιστα του πρότεινε να συνεχίσουμε παρέα για ποτά. Αν και είχε ήδη ξημερώσει, πήγαμε σε ένα κωλόμπαρο οι τέσσερίς μας και η «Ρούλα» μαζί και περάσαμε τζάμι. Τα λέγαμε την άλλη μέρα στον Ανδρέα και στον Στέλιο και χτυπιόντουσαν από τα γέλια. Άλλο πράγμα σου λέω. Τέτοιο μπάτσελορ δεν έχει ματαγίνει!

Advertisements

39 Σχόλια

  1. ΓΛυκόπικρο και άκρως διδακτικό αγαπητέ μπαμπάκιε!

  2. μη μου πεις ότι έχεις ζήσει τέτοιο σκηνικό, γιατί θα λιποθυμήσω!!!!!

  3. Πριν απ’ οτιδήποτε να πω πως θα γινόταν ταινιάκι μια χαρά!! 😉 Σε διαβάζει άραγε ο cpil?? Μετά να πω πως είσαι σωστός! Καλησπέρα 😀

  4. Mpampaki, όταν σε πιάνει το λογοτεχνικό σου, δεν παίζεσαι, λέμε! 😉

  5. Ωραίος, μέσα απ’ την καρδιά μου.

    Κι ο φίλος -επιτέλους!- είναι ακριβώς αυτό.
    Αποδοχή. Ανοιχτή αγκαλιά.

    Όχι κριτική, όχι.

  6. Πως είπαμε σε λένε? Coe? Jonathan Coe?
    ;-D

  7. Φτου. Με πρόλαβε η Sophia.
    Πρόσεξε όμως κάτι. Δύο αναγνώστες σκέφτηκαν το ίδιο πράγμα, τον ίδιο συγγραφέα…
    Απ’ την καρδιά μου σ’ το λέω, μην το ψάχνεις… Μια απόφαση είναι. ΟΚ, όχι απλή, αλλά απόφαση. Τα άλλα τα έχεις νιώθω…

    May the Force b with u…
    papet

  8. ρε αυτα τα μπαρτσελορ και τα μαστερ (ελλεινο αστειακι)

  9. ααααααααααααα
    δεν είναι από τις νεανικές σου αναμνησεις…
    τώρα κατάλαβα!!

  10. καλά. δεν παίζει. με τίποτα.

  11. οκ! λιγο στεvαχωρο αλλα ομορφο!
    οι ατακες μια και μια!
    🙂

    -και να σκεφτεις οτι ειπα να σε διαβασω με τον καφε! χαλια μπρε τα εκανα ολα! φτου!-
    😉

  12. Μάγκας ο Πέτρος.

  13. Ρε συ μπαμπάκη, είναι πραγματικό αυτό το σκηνικό? Μιλάς σοβαρά. Ούτε στη λάμψη να πούμε…ούτε στο άλλο το αμερικάνικο πριν 20 χρόνια…πως το λέγανε δεν θυμάμαι…με τον Ριτζ και τον Θόρν.
    Αυτά είναι τα καλά γυρίσματα της ζωης!

  14. η συζήτηση έχει ως εξής:
    Θοδωρας: Βρε Δημήτρη,καθόλου δεν έχεις αλλάξει…..

    Δημήτρης:Ε,δεν μπορώ να πως το ίδιο και για σένα..

    υγ ε, λοιπόν ποτέ δεν πίστευα ότι ένας Θόδωρας θα γινόταν Ρούλα
    υγ Αλλα, πάλι θα μου πεις το Αναίς, από το Παναίς είναι καλύτερο?

  15. Αν πραγματικά το έζησες τι να πω…Και νόμιζα πως μόνο σε μένα συμβαίνουν τα παράξενα..
    Φοβερή ιστορία, φοβερά διατυπωμένη.
    Καλησπέρες μπαμπάκιε

  16. Είναι πολύ καλύτερο ο κολλητός σου στο στρατό να το γυρίζει στο έτσι παρά να σου το έπαιζε επαναστάτης και ονειροπόλος και να τον ξαναβρίσκεις με ξεπουλημένες ιδέες , πατώντας τους αποκάτω για να ανέβει πάνω…

    Που πας και τα κατεβάζεις αυτά τα σκηνικά ρε μπαμπάκη…

  17. @An-Lu:
    Μερσί γοργονίτσα!

    @Κροτ:
    Όπως ξέρεις, είμαι άνθρωπος με ανύπαρκτη φαντασία και ο μόνος τρόπος να (περι)γράψω κάτι είναι να το έχω βιώσει…
    Σαχλή!

    @Ρενάτα:
    Γεια σου Ρενάτα! Δεν ξέρω για αν με διαβάζει ο cpil, φαντάζομαι μπορεί να το μάθουμε στις επόμενες εβδομάδες.

    @Νατασσάκι:
    Γλυκομίλητή μου εσύ! 🙂

    @Καπετάνισσα:
    Γεια σου Καπετάνισσα! Κάθε φορά που σχολιάζεις βλέπω ότι έχεις πιάσει τον πυρήνα της συζήτησης επακριβώς!

    @Σοφία:
    My name is Bond. James Bond.
    χαχαχαχαχα
    (κόλακα!)

    @papet:
    Άλλος κόλακας από δω! Ευχαριστώ ρε σεις!
    Προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά τον χρόνο που διαθέτω για γράψιμο. Αν τα καταφέρω, θα έχω κάποια στιγμή αρκετό υλικό για να αποτολμήσω κάτι πιο ουσιαστικό. Για την ώρα, ό,τι έχω είναι ποστ σε αυτό το μπλογκ και ιδέες στο μυαλό και στις σημειώσεις μου.

    @idimon:
    Τα PhD να δεις!
    (συνέχεια ελεεινού αστειακίου 😉 )

    @Κροτ ΙΙ:
    Άϊντε μπράβο!

    @Γιωρίκας:
    χμ…Πού έκανες φαντάρος είπαμε;

    @Βασιλική:
    «Πώς πίνετε τον καφέ σας;
    Με μια κουταλιά ζάχαρη και ένα κείμενο Μπαμπάκη παρακαλώ.» 😉

    @Παν:
    🙂

    @Μάνος Σ.:
    Δεν είναι πραγματικό το σκηνικό. Αρκεί αυτό;

    @Τσαπερδόνα:
    LOL! Πολύ καλό!!! 🙂

    @BeBe:
    Δεν το έζησα λέμεεεεεεε!!!!
    Πάντως από περίεργα (που έχω ζήσει) δεν έχω λίγα να διηγηθώ, αντιθέτως…

  18. @Lupa:
    Δεν έχεις άδικο στη σύγκρισή σου εδώ που τα λέμε…

  19. μελαγχόλησα…

    εύκολο θα μου πεις :)))

    αλλά μετά διάβασα τα σχόλια !!!

  20. Βρε την παλιοσειΡούλα!
    Ωραίος ο μπαμπάκης!

  21. Ρε «μπαμπάκη» θα μας τρελλάνεις εντελώς;;;; Αν το έβλεπα στο σινεμά, θα έλεγα «Α! Τους μαλάκες, τί αμερικανιά ήταν αυτή!..»

    Και δε μου λες, η Ρούλα ήταν στο γάμο;;;;;;

  22. Εξαιρετικό. Τέτοια ανατροπή με τον Θόδωρο που έγινε Ρούλα ούτε στον Coe δεν βρίσκεις. 🙂

  23. O ορισμός της φιλίας είναι ακριβώς αυτό που περιγράφεις: η αποδοχή. (Mα, που τα κατεβάζεις mpampaki όλα αυτά τα απίθανα?)

  24. Η γραφή σου είναι εξαιρετική. Εδώ στέκομαι εγώ. Κάνεις την εξωγήινη ιστορία να φαντάζει αληθινή. Αυτό είναι ταλέντο. Εξωγήινη, από την άποψη της περιγραφής της Ρούλας. Είναι λίγο απίστευτο η γκομενάρα με το σφιχτό κ… να σου προκύψει ο παλιός φαντάρος και να μην έχεις πάρει καν μυρωδιά. Πάντως απόλαυση η διήγηση! Όπως όλες!:)

  25. Σκέφτομαι πως η Ρούλα τώρα θα μπορεί να γίνει πιο κοντινή φίλη, γιατί τώρα τα έχει καλά με τον εαυτό της. Κι όταν συμβαίνει αυτό, τόσο πιο κοντά μπορούμε να έρθουμε και στους άλλους…

  26. Καλά σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ:
    Μπαμπάκης ο …αναντικατάστατος.
    Δεν παίζεσαι αδελφέ.
    Εγώ ξέρω πως είναι αλήθεια όλα αυτά.

  27. H Ελληνική Αστυνομία επί το ….έργο

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=719730

    Και εδώ
    http://www.youtube.com/profile?user=hitthat1983

  28. H Ελληνική Αστυνομία επί το ….έργο
    Και εδώ
    ‘Ασπρος Λύκος

  29. @envain:
    Έχεις έρθει στο σωστό μέρος για σχόλια άλφα – άλφα ποιότητας! 😉

    @Σκύλος της Βάλια Κάλντα :
    «παλιοσειΡούλα» LOL! Καλό! 🙂

    @Δημοσθένης:
    «Και δε μου λες, η Ρούλα ήταν στο γάμο;;;;;;»
    Ναι, μοίραζε μπομπονιέρες.

    @Αλεπού:
    Κόλακα!

    @liastidomata:
    Μην σου πω, ο ορισμός της αγάπης, σε κάθε της μορφή.

    @ghteytria:
    Σ’ ευχαριστώ πολύ, υπάρχουν κείμενα στα οποία βάζω προσπάθεια (όπως αυτό εδώ) και χαίρομαι να λαμβάνω σχόλια που δείχνουν ότι η προσπάθεια αναγνωρίζεται. Να είσαι καλά!

    @industrial daisies:
    Χμμμ…Ναι, γιατί όχι;
    Να σου πω, με το σχόλιό σου συνειδητοποίησα ότι την Ρούλα ως χαρακτήρα δεν την είχα δουλέψει καθόλου. Και ίσως δεν χρειάζεται κι όλας να δουλευτεί. Είναι ο καταλύτης που προξενεί όλη την υπόλοιπη ιστορία, αλλά στην ουσία είναι (σχεδόν) βουβό πρόσωπο.

    @Δημήτρης-Ρ:
    Μεγάλη η φιλοφρόνησή σου φίλε μου κι ευχαριστώ. Λοιπόν, έχω αρχίσει να ανυπομονώ είτε για μια εκδρομή δική μας στη Μύκονο είτε για μια δική σας στο κλεινόν άστυ. Τι θα γίνει, θα τα πούμε επιτέλους και από κοντά; 🙂

    @Άσπρος Λύκος:
    Όπως είδες, δεν θα άφηνα τέτοια ιστορία ασχολίαστη.

  30. Λοιπόν πιθανότατα το έχεις βγάλει από το μυαλό σου, αλλά ένας Καθηγητής κάου κάποτε μάς έλεγε για έναν τέως άντρα χειρουργημένο που σαν γυναίκα ήταν πιό όμορφη από την πιό όμορφη γυναίκα… Παντρεύτηκε μάλιστα και ο σύζυγος ποτ΄ςε δεν έμαθε πως η καλή του ήταν τέως άνδρας, τού ξεφου΄ρνιθσε ένα παραμύθι ότι δεν μπορεί να κάνει παιδιά λόγω κάποιας πάθησης και ο άλλος ακόμα δεν ξέρει το παρελθόν της γυναίκας του.
    πο
    Δεν σου΄κάνω πλάκα! Στη Γαλλία έγιναν όλα αυτά, όπου πρέπει να περάσεις από αυστηρότατες διαδικασίες για ν’ ανάψει το πράσινο φως για το χειρουργείο, γι αυτό και οι χαμερπείς πηγαίνουν και χειρουργούνται παράνομα στο Μαρόκο. Αλλάζοντας όμως φύλο νόμιμα, αλλάζεις και ταυτότητα! Προφανώς επειδή κάποιοι άνθρωποι πραγματικα΄έχουν γεννηθεί σε κορμί λάθος φύλου…

    Σ:)))

  31. @Μαύρος Γάτος:
    Αυτό με το οποίο κλείνεις («κάποιοι άνθρωποι πραγματικα΄έχουν γεννηθεί σε κορμί λάθος φύλου») είναι απολύτως σωστό. Δεν ξέρω τώρα πόσο αδύνατον είναι να καταλάβεις την διαφορά – δεν το έχω ψάξει κι όλας (το σχόλιο εδώ αρχίζει να θυμίζει ταινία Αλμοδοβάρ). Σίγουρα θεωρώ ότι σε έναν γάμο μυστικά, και μάλιστα τέτοιου μεγέθους, δεν πρέπει να υπάρχουν.
    Τέλος πάντων, το ποστ έτσι κι αλλιώς είναι κατά βάση για την φιλία και όχι για τις εγχειρήσεις. 🙂

  32. Κι όμως φίλε μου είναι αληθινή ιστορία. Κι εμένα με προβληματίζει το πόσο υγιές είναι να κρατάει κανείς ένα τέτοιο μυστικό σε μια σχέση. Κι επειδή θέλω να σού θυμίσω ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιό περίεργη από τη φαντασία, θα σού πω και για τον άλλο που ήρθε ν αλλάξει φύλο συνοδευόμενος από την γυναίκα του και τις δύο κόρες του,που ήταν γύρω στα είκοσι…

    Αν θέλεις με πιστεύεις, πάντως δεν έχω λόγο να ξεφουρνίζω σαχλαμάρες…

  33. Σε λίγο θα με «κατηγορήσεις» για ρεπορτάζ φίλε Γάτε! Ήμαρτον!!!

    Εγώ πάντως, καλού – κακού, σου έσβησα δύο σχόλια. Μπουχαχαχαχαχα 😉

  34. hellooo!!!
    Gelasa toso me thn istoria!! Telika egine sthn pragmatikothta h oxi??? Mperdeuthka! 🙂
    Na sai kala!!!

  35. @Mimilou:
    Σε ποια πραγματικότητα!
    *Εκεί* είναι το μπέρδεμα!!!
    χεχεχεχε
    Χάρηκα που σου άρεσε!

  36. πραγματικά,΄πέρα απο τα «επιφανειακά»,την πράξη αυτή καθ`αυτήν,δείχνει το μεγαλείο της φιλίας..του να δέχεσαι τον άλλον ακριβώς όπως είναι..

  37. @caspergirl:
    …και δεν είναι και καθόλου απλό τελικά…

  38. σίγουρα δεν ήταν απλό,αλλά έστω και δύσκολα ( αν και το λέω έτσι «απλά» δε ξέρω αν θα το έκανα εγώ) δείχνει το μεγαλείο την φιλίας

  39. @Βιργινία:
    Ούτε εγώ πιστεύω ότι μπορώ παντού και πάντα να κρατάω το μυαλό μου ανοιχτό. Το παλεύουμε όμως – κι αυτό είναι το πρώτο βήμα, έτσι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: