• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Αύγουστος 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Σκέψου τι θα ψηφίσεις

Δορυφορική λήψη των πυρκαγιών

Δεν θα σας πω κάτι που δεν ξέρετε αν διαπιστώσω ότι τις τελευταίες μέρες οι φωτιές καίνε ανεξέλεγκτα. Παρά την αυταπάρνηση των πυροσβεστών πρώτης γραμμής, παρά την απελπισμένη αυτοθυσία των κατοίκων των περιοχών που βρίσκονται στις φλόγες, τα μέσα, οι υποδομές και οι προσπάθειες δεν επαρκούν. Με εντυπωσιάζει μάλιστα ότι σχεδόν όλες οι πυρκαγιές καίνε όπου και όπως βρούνε, χωρίς κανένα σχέδιο αντιμετώπισης έστω ορισμένων από αυτές. Δεν βλέπω κάποιον επιχειρησιακό επικεφαλής να λέει το προφανές «κάηκε ό,τι κάηκε αλλά τραβάμε μια γραμμή στο χάρτη και ταμπουρωνόμαστε εκεί για να την σταματήσουμε την καριόλα». Εντάξει, υπήρξαν εμπρησμοί και μάλιστα πολλοί. Εντάξει, το πλήθος των μετώπων ήταν πρωτοφανές. Εντάξει, το καλοκαίρι ήταν γεμάτο καύσωνες και αλλόκοτο καιρό. Αλλά δεν είδα να νικάμε την φωτιά σε κάποια μέτωπα και να χάνουμε σε κάποια άλλα: το μόνο που φαίνεται στο χάρτη είναι άτακτη υποχώρηση παντού.

Με άλλα λόγια, η αίσθηση που έχω είναι αυτή μιας χώρας ακυβέρνητης, στο έλεος της φωτιάς και των ανέμων. Με το τελικό αποτέλεσμα να εξαρτάται μόνο από το φιλότιμο του κάθε άοπλου πολίτη. Ένα κράτος χωρίς κανέναν σχεδιασμό, χωρίς καμία πρόβλεψη, χωρίς μέριμνα για τις ζωές των πολιτών του. Διορθώστε με αν εσείς βλέπετε κάτι άλλο.

Και οι φετινές φωτιές δεν είναι κάτι απλό που διορθώνεται. Έχουν αλλάξει την ίδια μας την χώρα. Η Πελοπόννησος θα κάνει δεκαετίες για να συνέλθει και ειδικά τα ορεινά χωριά της αμφιβάλω αν θα κατοικηθούν ξανά. Έχω πάψει να παρακολουθώ την καταμέτρηση των νεκρών, ξέρω όμως ότι ούτε σε πόλεμο δεν χάνονται 70 άνθρωποι σε τρεις μέρες.

Ανδρίτσαινα Ρίψεις νερού μΏ?α στο Αρχαίο Στάδιο

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση έχει πελώρια ευθύνη. Και ο τυχάρπαστος αποπροσανατολισμός περί ασύμμετρης απειλής (χωρίς όχι αποδεικτικά στοιχεία αλλά έστω κάτι που να επιτρέπει βάσιμες υπόνοιες) δεν πρόκειται να τους σώσει, αντίθετα εξαγριώνει τον κόσμο. Άλλωστε, ακόμα και αν υπήρχε ένα σατανικό σχέδιο εναντίον μας, πού είναι η μέριμνα και ο σχεδιασμός αποτροπής τέτοιων σχεδίων;

Είναι επίσης προφανές ότι το τωρινό μπάχαλο δεν οφείλεται μόνο στους τωρινούς, γιατί δυστυχώς είναι θέμα νοοτροπίας και απλώς έσκασε τώρα. Η έλλειψη σχεδιασμού, η προχειρότητα, η αδιαφορία (ειδικά του δημοσίου υπαλλήλου) και η τσαπατσουλιά χαρακτηρίζουν τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόμαστε σχεδόν όλοι οι Έλληνες. Κάηκε ο τόπος τον Ιούνιο και τον Ιούλιο και παρόλα αυτά κανείς δεν κοίταξε να συντηρήσει δίκτυα, οχήματα και να ξαναδιαβάσει τα σχέδια εκτάκτων αναγκών.

Όσο για το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος και πώς το αντιμετωπίζουμε, αρκεί να σκεφτούμε τις καταστροφές που έχουμε επιφέρει μόνοι μας, τσιμεντώνοντας τα πάντα με την δικαιολογία της αντιπαροχής, καθώς και την ανικανότητα απροθυμία μας τόσες δεκαετίες να λύσουμε το θέμα της διαχείρισης απορριμμάτων και της καθιέρωσης κτηματολογίου – δασολογίου.

Και τα δύο κόμματα εξουσίας (sic) φέρουν ευθύνες για την έκταση που πήραν οι καταστροφές, σε διαφορετικό επίπεδο το καθένα. Και θα ήθελα πολύ να τιμωρηθούν και οι δύο στις εκλογές που (εξακολουθούν να) έρχονται. Δεν είναι εύκολο βέβαια, το πρώτο κόμμα θα βγάλει κυβέρνηση όποιο κι αν είναι. Έχει διαφορά όμως να βγαίνεις πρώτος με 42% ή με 31%. Δεν σου επιτρέπει να πανηγυρίζεις νομίζω.

Το μεγάλο κόλπο με το οποίο συντηρείται ο δικομματισμός το έχουμε καταλάβει πια όλοι: είναι οι διορισμοί στο δημόσιο. Ειδικά οι κάθε λογής συμβασιούχοι (και οι οικογένειές τους) είναι περίπου όμηροι της διατήρησης του status quo, καθώς ξέρουν καλά ότι αλλαγή κατάστασης θα σημαίνει και ανεργία. Αυτοί οι άνθρωποι είναι που αποτελούν έναν «σκληρό πυρήνα» κομματικής βάσης, πιο αφοσιωμένο και από τους γραφικούς συνταξιούχους καθώς νιώθουν ότι η δουλειά τους και κατ’ επέκταση η επιβίωσή τους εξαρτώνται από την ψήφο τους. Εναποθέτουν τις ελπίδες τους στο κόμμα,, και για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο εργασιακά το ψηφίζουν. Είναι ανθρώπινο όλο αυτό και δεν το διαπιστώνω περιφρονητικά. Αλλά αν πιστεύουν ότι διασφαλίζουν την οικογένειά τους έχοντας δουλειά, ας σκεφτούν αν την διασφαλίζουν επιβραβεύοντας αυτούς που οδήγησαν την χώρα σε αυτό το χάλι.

Σε ποια περίπτωση θα ήμουνα πιο αισιόδοξος για το μέλλον του παιδιού μου: αν ήμουνα χωρίς δουλειά αλλά με την Ελλάδα όπως ήταν πριν τις φωτιές ή αν είχα δουλειά σε μια χώρα καμένη και κατεστραμμένη όπως την σημερινή;

Παπάγου Επιχείρηση απεγκλωβισμού στην Φρίξη

Θα ήθελα να το σκεφτούν αυτό όλοι. Δεν είμαι σε θέση να πω στον καθένα τι να ψηφίσει, σκεφτείτε όμως τις ευθύνες της καταστροφής και αναρωτηθείτε αν θα ήσασταν καλύτερα έστω και χωρίς δουλειά αλλά με ελπίδα, ή με δουλειά αλλά σε έναν τόπο που έχει πλέον ημερομηνία λήξης. Αυτοί οι άνθρωποι που ζητάνε την ψήφο μας έχουν άμεση ευθύνη για την καταστροφή. Αυτοί οι άνθρωποι αν εκλεγούν πάλι θα αποθρασυνθούνε. Αυτοί οι άνθρωποι με τις αλλοπρόσαλλες πολιτικές «ανάπτυξης» οδηγούνε την χώρα σε μια κατάσταση χωρίς προηγούμενο. Αυτοί οι άνθρωποι που διαλύουν την αξιοκρατία, που επιβραβεύουν μόνο την κομματική ιδιότητα, που αδιαφορούν για παραγωγικότητα και υπευθυνότητα.

Το να τους ψηφίσουμε τους επιβραβεύει. Το να δεχτούμε ότι προσπάθησαν υποβιβάζει και εμάς και τους θεσμούς και την ίδια την έννοια της προσπάθειας. Αποτελεί ύβρη στη μνήμη των νεκρών και των ανθρώπων που προσπαθούν στην πρώτη γραμμή. Δεν μας αρκεί η προσπάθειά σας κύριοι πολιτευτές, και δεν είναι και αλήθεια ότι προσπαθείτε. Το μόνο που προσπαθείτε είναι να μας πείσετε ότι όλα θα πάνε χειρότερα αν δεν μας κυβερνάτε. Ε, χειρότερα δεν γίνεται, οπότε τραβάτε αλλού να την πουλήσετε την παραμύθα.

Προτιμότερο το ρίσκο, ακόμα και της ανεργίας, σε μια Ελλάδα που στέκεται όρθια, παρά η σιγουριά μιας καρέκλας στο κέντρο ενός οικοδομήματος υπό κατάρρευση. Στην πρώτη περίπτωση διατηρείς πάντα μια ελπίδα. Στην δεύτερη αναρωτιέσαι απλώς πότε η μπάλα που γκρεμίζει θα πάρει και εσένα.

Ταϋγετος

Σκεφτείτε απλώς όλα αυτά στις 16 του μηνός. Μας το χρωστάμε.

Advertisements

28 Σχόλια

  1. Θα το σκεφτούμε γαμώ το… αλλά είμαστε σε αδιέξοδο…
    Δεν θέλω λευκό…δεν θέλω άκυρο…
    Δεν θέλω και πολλά από τα «μικρά» κόμματα….
    Γιατί γίναμε έτσι ρε π$%^&στη μου;;;;;;;;

  2. Όποιος τους ψηφίσει με πλήρη συνείδηση όσων συνέβησαν είναι άξιος της μοίρας του. Όσοι όμως πιστεύουμε πως αξίζουμε κάτι καλύτερο, πρέπει ν΄αντιδράσουμε! Αρκετά παίξαμε τους «Μοιραίους»!

    Λευκό ή άκυρο= ψήφο στο πρώτο κόμμα!

  3. Το μόνο που προσπαθείτε είναι να μας πείσουν ότι όλα θα πάνε χειρότερα αν δεν μας κυβερνάτε. Ε, χειρότερα δεν γίνεται, οπότε τραβάτε αλλού να την πουλήσετε την παραμύθα.

    αυτό, μωρέ μπαμπάκη….

    χειρότερα δεν γίνεται….

  4. Ας σκεφτούμε πως θα αλλάξουμε και να αρθρώσουμε κανα σοβαρό λόγο. Να προτείνουμε κάτι… να παλέψουμε και να αγωνιστούμε με σοβαρότητα. Έχοντας γνώση. Ας ασχοληθούμε με τα κοινά καθημερινά και όχι όποτε τύχει. Ας προοδεύσουμε επιτέλους.

  5. κανέναν από τους δύο .

    (τους το χρωστάμε)

  6. Πρέπει να το σκεφτούμε.
    Αυτοι που πρέπει να το σκεφτούν περισσότερο απο όλους είναι ολοι αυτοί που δίνουν το 90% στα «μεγάλα» (μη χ@@@ω) κόμματα.Αν δούμε πάλι τα ίδια μετά δεν φταίνε οι 300 αλλά αυτοί που τους έβαλαν εκεί μέσα.Πρέπει να αλλάξουμε μυαλά σε αυτή τη χώρα.

  7. Μπαμπάκη, θυμήσου, είμαστε χώρα ΚΣ…

  8. και για να αγανακτήσετε ακόμα πιό πολύ δείτε το http://www.naftemporiki.gr/news/maties.asp

  9. Να το πω κι εγώ: Όχι λευκό, όχι άκυρο, όχι αποχή. Αυτά είναι το ζαμπόν, το τυρί κι η μαγιονέζα στο ψωμί τους…

  10. Εγώ θα ψηφίσω εκείνη την γιαγιά που την τραβάγανε να φύγει και αυτή τους έγραψε όλους στα παλιά της και έσωσε το σπίτι της μόνη της. Πάντως, για πρώτη φορά, αυτός που θα πει την 17η Σεπτεμβρίου «παραλάβαμε καμμένη γη», θα έχει, κυριολεκτικά δυστυχώς, απόλυτο δίκιο.

  11. Εκτος των αλλων να σκεφτουμε και το αρθρο 16,αλλα και την μαλακια που εκανε η κυβερνηση,φετος με τις πανελλαδιθκες εξετασεις….

  12. Αντιγράφω από το in.gr:

    «από την Πυροσβεστική εκφράζεται συγκρατημένη αισιοδοξία ότι την Τετάρτη, εάν βοηθήσει ο καιρός, θα μπορέσουν να ελέγξουν σε σημαντικό βαθμό τις πυρκαγιές στη Μεσσηνία και την Πέμπτη στην Εύβοια, ενώ για την Ηλεία εκτιμούν οι αξιωματικοί ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον τρεις μέρες και με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες για να τεθούν υπό έλεγχο οι πυρκαγιές.»

    Προσοχή, για να τεθούν υπό έλεγχο, όχι για να σβήσουν.

    Θλίψη. Σκέτη θλίψη.

    Απαντήσεις αργότερα, ΟΚ?

  13. Δεν θέλω να ψηφίσω. Καταλαβαίνω βέβαια ότι αυτή δεν είναι σωστή πολιτική πράξη, αλλά προς το παρόν δεν με νοιάζει. Δεν θέλω να κάνω τον κόπο να συρθώ μέχρι το εκλογικό τμήμα για μια ακόμα παράσταση από εκλογές- παρωδία.

  14. Σ’ ευχαριστώ που φυσάς μες στη ψυχή μου και την ψηλώνεις και της δίνεις δύναμη.
    Εσύ και κάμποσοι ακόμα από τούτη τη γειτονιά, με κάνετε να νιώθω πως ίσως να υπάρχει ακόμα λίγο φως μπροστά.
    Μια πιθανότητα να πάψουν οι επηρμένες βρωμόφατσες να τσουρουφλίζουν τα όνειρά μας.
    Σε νιώθω μωρέ. Είναι οι κοινές απόψεις, οι θέσεις και οι στάσεις ζωής που μοιάζουν συγγενικές, ναι, αυτό είναι.
    Το μαζί.
    Συμφωνώ, τι να πω τώρα.
    Η ώρα του κυρίαρχου λαού -που λένε- είναι εδώ.
    Κι είναι, κάθε 4 χρόνια.
    Και δεν είναι για πέταμα.

  15. Η Παιδεία και η αναθεώρηση του άρθρου 16, το σκάνδαλο των ομολόγων, η καταστροφή της Πάρνηθας, το ολοκαύτωμα της Πελοποννήσου και της Νότιας Εύβοιας, ο χαμός 70 ανθρώπων, το βιός τόσων συνανθρώπων μας που έγινε στάχτη, το ατύχημα του Sea Diamond και το σκάνδαλο, που έχουμε όλοι πλέον ξεχάσει, της Vodafone ίσως αξίζουν μία σοβαρότατη αναθεώρηση όσον αφορά αυτό το κωλόχαρτο που θα ρίξουμε στην κάλπη.
    Εγώ πιστεύω στον πολυκομματισμό στην κυβέρνηση πέρα από όποιον άλλον μπαίνει στην βουλή και ισχυρίζεται πως ασκεί αντιπολίτευση. Χαίρομαι που οι Οικολόγοι Πράσινοι φέτος θα έχουν δικό τους ψηφοδέλτιο.
    Μία ευχή κάνω κάθε μέρα (μπας και πραγματοποιηθεί) λίγο πριν κοιμηθώ: να ξυπνήσουν οι έλληνες και να δούνε πως το συμφέρον όλων είναι πάνω από όλα και δικό τους.
    Βαρέθηκα να σταματάω κόσμο στον δρόμο επειδή πέταξε την τυρόπιτά του έξω από παράθυρο του αυτοκινήτου του δίνοντάς του μαθήματα αγωγής και πολιτισμού. Βαρέθηκα να είμαι η μόνη που αν σκοντάψει πάνω σε κάποιον συμπολίτη της να λέει συγνώμη. Βαρέθηκα να μου παίρνει την σειρά στην εφορία κάποιος εξυπνάκιας επειδή ξέρει τον μπατζανάκη της καθαρίστριας της Δ.Ο.Υ
    Δεν υπάρχει λόγος να κλαιγόμαστε επειδή καήκανε «κάτι δέντρα» όπως είπε πολύ όμορφα ο κύριος Βουλγαράκης αναφερόμενος στο ιερό και πανάρχαιο δάσος της Ολυμπίας, ούτε ότι έγιναν στάχτη 70 άνθρωποι και δεν ξέρω πόσα νοικοκυριά. Διότι εμείς φταίμε, εμείς τους ψηφίζουμε κι πάλι θα τους ξαναψηφίσουμε. Και για να μην ρίχνουμε αλλού ευθύνες, δεν έκαψαν το δάσος ούτε οι εμπρηστές, ούτε το κράτος ούτε οι ταλαίπωροι πυροσβέστες που έτρεχαν από το Αλιβέρι στην Κρέστενα και μετά στον Χολαργό. Εμείς το κάψαμε ρίχνοντας το κωλόχαρτο στην κάλπη.

  16. Θα συμφωνήσω με την αλεπού.. Δεν ξέρω αν η αποχή θα είναι βούτυρο στο ψωμί τους, εξαρτάται φνατάζομαι από το πόσο βούτυρο μπορεί να φάει κανείς χωρίς να ανέβει η χοληστερίνη του, όμως εγώ δεν θέλω ούτε να κάνω τον κόπο να πάω μέχρι το εκλογικό κέντρο φέτος, και το είχα ξαναγράψει και πριν τις φωτιές… Αυτή η αναμέτρηση, αυτά τα ανθρωπάκια δεν με αφορούν…. Και μέχρι να εμφανιστεί κάποιος που να μου ΄δωσει όνειρο και όραμα, θα κάνω το μόνο που μπορώ και θέλω… Θα απέχω…

  17. Προσυπογράφω. Η αποχή και το λευκό-άκυρο δεν είναι λύση.

  18. Ποιος γελιέται ρε παιδιά; Πάλι οι ίδιοι και οι ίδιοι θα βγαίνουν, και μετά τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Το λευκό και η αποχή θα γυρίσουν υπέρ τους στο τέλος, συμφωνώ κι εγώ. Άλλες λύσεις πρέπει να βρούμε. Μπας και ξυπνήσουν, μεν και δε.

  19. Αντί σχολίου, έγραψα πόστ… Κάνε το κόπο να δεις:)

  20. […] το παρόν πόστ αποτελεί απάντηση στο ποστ του Μπαμπάκη. Θα ήθελα να πω λίγες λέξεις παραπάνω κι έτσι σκέφθηκα […]

  21. η αποχη ειναι αποψη. το λευκο οχι

  22. Θα συμφωνήσω ότι η αποχή, το λευκό και το άκυρο είναι σα να γυρνάμε την πλάτη μας σε όσα συμβαίνουν. Μας αφορά η πολιτική ζωή. Κι αν πάρουν το μήνυμα ότι δεν περνάει πια ο δικομματισμός, ίσως, λέω ίσως, να δημιουργηθούν νέες, υγιείς πολιτικές δυνάμεις στο μέλλον που θα μας εκφράζουν. Προς το παρόν εγώ θα ψηφίσω αυτούς που πιστεύω ότι τουλάχιστον θα βάλουν μια γκαρίλα σε κατάσταση ανάγκης..
    Πολύ στεναχωρημένη είμαι γαμώτο..

  23. @Μάνος Σ:
    Κι εγώ περίπου στην ίδια κατάσταση βρίσκομαι. Κόβεις όμως τις εντελώς απαράδεκτες επιλογές και αξιολογείς τι μένει. Στο κάτω – κάτω, υπάρχουν και κόμματα που δεν πρωταγωνιστούν στα κανάλια και εκφράζουν κάθε πιθανό χώρο.
    Το ότι η Ελλάδα έφτασε σε ένα οριακό σημείο πάντως είναι αδιαμφησβήτητο νομίζω.

    @Ρενάτα:
    Συμφωνώ ότι χρειάζεται αντίδραση. Έστω και μόνο για την αντίδραση (αρκεί να μην θεωρηθεί από κανέναν αποδεκτή αντίδραση η ακρότητα του χέρι-χέρι). Βρίσκω ωστόσο κάπως την φράση «Λευκό ή άκυρο= ψήφο στο πρώτο κόμμα!». Δεν είναι ακριβής αλήθεια, γιαυτό το λέω. Απλώς το εκλογικό σύστημα πριμοδοτεί τον πρώτο, αλλά δεν προσμετρά τα λευκά/άκυρα στις ψήφους του.

    @Νατασσσάκι:
    Άσε ρε κορίτσι μου, κι έχουμε και πιτσιρίκια να μεγαλώνουμε. Πόσο ακόμα θα αντέξουμε εδώ πριν σκεφτούμε τη μετανάστευση;

    @arammos:
    Έχεις δίκιο. Ίσως το μόνο καλό που μπορεί να βγει από αυτή την καταστροφή είναι μια αφύπνιση. Σε επίπεδο οικολογικό, πολιτικό και συμμετοχής στην κοινότητα. Στο τελευταίο ειδικά οι Έλληνες παραδοσιακά πάσχουμε. Κι ακόμα και αν δεν αλλάξουν τρόπους οι παλιότερες γενιές, νομίζω οι νεότεροι θα αντιδράσουμε.

    @Ε.Ε.:
    Είσαι ατακαδόρα τελικά κι εσύ, έτσι; 😉

  24. @Τασσούλα:
    Ψιτ! Μεταξύ μας, γιατί μας ακούνε. Αλλά και *τώρα* αυτοί που τους βάλαμε τους 300 μέσα στη Βουλή φταίμε.

    @An-Lu:
    Οι ονομαστικές συνθήκες μας είναι κανονικές. Οι πραγματικές απέχουν όσο το πείραμα από την θεωρία.
    Ή, να το πω αλλιώς, θέλει πολύ δουλειά για να διατηρηθεί ένα σύστημα σε ΚΣ.

    @clementine:
    Αχ, αχ, αχ…
    Τι να πεις…
    Δυστυχώς βέβαια, οι οικοπεδοφάγοι και οι όποιοι άλλοι εμπρηστές έβαλαν τις φωτιές τους. Υπήρχε σχέδιο σου λέω. Ωραία ως εκεί. Το ερώτημα είναι γιατί το κράτος δεν είχε αντίστοιχο δικό του σχέδιο αντιμετώπισης!

    @cyrus:
    Συμφωνώ. Αυτό με την μαγιονέζα δεν το είχα ξανακούσει, αλλά φαντάζομαι ότι οι εξευρωπαϊσμένοι μας ηγέτες δεν θα βάζουν πολτό ελιάς στο ψωμί τους. Εκτός ίσως από τους κρυπτο-βασιλικούς…

    @Σοφία:
    Το κακό είναι ότι και κάποιοι από τους χαμένους πολεμήσανε την φωτιά για να σώσουν τα σπίτια τους και κάηκαν τελικά μαζί τους.
    Δεν ξέρω. Άκουγα το πρωί στο ραδιόφωνο ότι επεμβαίνανε οι βουλευτές στο κέντρο επιχειρήσεων και πηγαινο-φέρνανε τα αεροπλάνα για να προστατεύσουν τις περιοχές που εκλέγονται. Το θεωρώ πιθανό κι άλλωστε είναι η μόνη εξήγηση για το μπάχαλο που επικρατούσε. Δεν θα έπρεπε όμως να θεωρηθούν άμεσα εμπλεκόμενοι;

  25. @πρεζα Tv:
    Είναι πολλά. Είναι πολλά και δεν είναι ένα. Το άρθρο 16 είναι μια εντελώς άλλη συζήτηση βέβαια, αλλά προσωπικά το τελευταίο ΣΚ έφτασα να σκέφτομαι αν υπάρχει κράτος. Ένιωσα ότι οι συμπολίτες μου (και εγώ μαζί) είμαστε εντελώς απροστάτευτοι. Κι ότι πλέον είμαι αναγκασμένος να συμμετέχω με εντελώς διαφορετική λογική στα κοινά προκειμένου να κοιμάμαι και να νιώθω ασφαλής.

    @Αλεπού:
    Σε καταλαβαίνω, αλλά έτσι απλά τους αφήνεις ανεξέλεγκτους. Δεν διαφοροποιείς την στάση σου, την στάση της απόρριψης, από την στάση ενός απολιτίκ. Αυτό πιστεύω ότι πρέπει να το σκεφτείς.

    @Καπετάνισσα:
    Καθόλου για πέταμα καλή μου, καθόλου για πέταμα. Δεν νιώθω ότι οι επιλογές που έχουμε είναι ιδιαίτερα καλές, αλλά σε κάθε περίπτωση έχουμε την δυνατότητα να επιλέξουμε κάτι. Και αυτό το κάτι πρέπει να είναι διαφορετικό, γιατί εδώ που φτάσαμε πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμαστεί μια άλλη προσέγγιση.
    Σ΄ ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου.

    @Cyberella:
    «να ξυπνήσουν οι έλληνες και να δούνε πως το συμφέρον όλων είναι πάνω από όλα και δικό τους.»
    Αχ, μακάρι…
    Το μεγάλο μας πρόβλημα είναι η κοντοφθαλμιά μας. Νομίζουμε ότι το συμφέρον μας είναι όλα όσα συμβαίνουν υπέρ μας άμεσα και μόνο. Ενώ ισχύει το αντίθετο: το μακροπρόθεσμο συμφέρον μας προϋποθέτει συνεργασία, αίσθημα ευθύνης και σωστή συμπεριφερά μέλους της κοινωνίας.
    Από την στιγμή μάλιστα που έχει αναχθεί η μαγκιά και η κλανιά σε αξιέπαινες συμπεριφορές, από την στιγμή που ζηλεύουμε όσους κλέβουν αντί να τους περιφρονούμε, το φαινόμενο όλο και χειροτερεύει.
    (Στο ίδιο στυλ με σένα, αναρωτιέμαι πότε θα μου απαντήσουν την καλημέρα που τους λέω κάθε φορά που περνάω από διόδια…μόνο στην Αττική Οδό καλημερίζουν…)

    @Fevis:
    Έχεις δει καλά τον Καραμανλή; Έχεις σκεφτεί πόσο βούτυρο μπορεί να κατεβάσει στην καθησιά του;
    Σοβαρά τώρα: ούτε εγώ βλέπω κάποιον με όραμα που να με εκφράζει. Αλλά συνεχίζω να ψάχνω. Προσπαθώ να βρω κάποιον όσο πιο κοντά σε αυτό που θέλω. Άλλωστε, δεν σκοπεύω να ακουλουθώ για πάντα ένα ψηφοδέλτιο, αντίθετα θέλω να ψηφίζω κατά περίσταση και κατά συνείδηση.
    Δεν είναι ώρα για τσιτάτα, αλλά πρόσεξε γιατί αν όσοι τους σιχαινόμαστε δεν πάμε να ψηφίσουμε, θα βγούνε απλώς όποιοι έχουν τα περισσότερα κομματόσκυλα στο μισθολόγιό τους. Ε, αυτό δεν μπορώ να νιώσω ότι δεν έκανα κάτι για να αποτρέψω.

  26. @confused:
    Οπότε προχωράμε προσπαθώντας τουλάχιστον να ταρακουνηθεί το σύστημα.

    @Μαρία:
    Δεν είναι απολύτως έτσι. Μια πρωτιά με μικρό ποσοστό δεν συνιστά νίκη. Μια πεντακομματική Βουλή έχει πιθανότατα κυβέρνηση με αυτοδυναμία, αλλά όχι σίγουρα. Και μόνο το γεγονός ότι από τους 300 αρκετοί θα χάσουν τις καρέκλες τους, κάτι σημαίνει!

    @Δημοσθένης:
    Τον έκανα. Περισσότερα θα σου σχολιάσω εκεί, αλλά είμαστε πολύ κοντά στον τρόπο σκέψης.

    @argirisp
    «η αποχη ειναι αποψη. το λευκο οχι»
    Είσαι σίγουρος; Εγώ θα έλεγα το ακριβώς αντίθετο.
    Το λευκό, με τον άλφα ή βήτα τρόπο, το έχει διαλέξει αυτός που το έβαλε στο φακελλάκι. Η αποχή γίνεται πάντα εσκεμμένα και με επίγνωση, όπως της φίλης μου της Αλεπούς, και είναι έκφραση αηδίας; Ή μήπως υπάρχει και κόσμος που απέχει από απλή βαριεστημάρα και αδιαφορία; Αν δεν μπορώ να διευκρινήσω κίνητρο μου είναι δύσκολο να μιλήσω για άποψη.

    @blogaki:
    Αχ, κι εγώ το ίδιο. Μου μαυρίζει την ψυχή η όλη κατάσταση. Και πού να κάνεις και διαδρομές σε έστω γειτονικές στα καμμένα περιοχές!

  27. aplws thelw na thymisw se olous sas oti logikes «ti papagos ti plastiras» ferane mono deina gia ton topo mas kai idiws gia tous proodeftikous polites tis xwras…..episis o trikoupis kai venizelos epesan me to synthima :katw oi kleftes» apo tis tote syntiritikes dynameis.simera kai dikaiws tous anagnwrizoume san ethnarxes
    anarwtitheite pws tha antimetwpizoume ton simiti kai to pasok meta apo kapoia xronia kai pws ton karamanli……

  28. @Σταύρος:
    Η ισοπεδωτική θεώρηση των πολιτικών είναι λάθος, συμφωνώ. Από την άλλη, είναι εξίσου λάθος να θεωρούμε ότι έχουμε μόνο δύο επιλογές και όχι πολλαπλές. Η απαξιωτική όσο και καταστρεπτική λογική του «τι Παπάγος τι Πλαστήρας», που ορθώς θίγεις ως κίνδυνο, ταιριάζει περισσότερο με την αποχή παρά την συμμετοχή του ψηφοφόρου.
    Τέλος, ακόμα και αν διαλέγεις μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας στις 16 Σεπτεμβρίου, σίγουρα δεν διαλέγεις μεταξύ Καραμανλή και Σημίτη. Ο ένας υποψήφιος πρωθυπουργός είναι άλλος… 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: