• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Οκτώβριος 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Μετανάστης

Οι εικόνες από την ζωή που ζούσε παλιά στην χώρα του έχουν ήδη αρχίσει να σβήνουν σιγά – σιγά. Θυμάται ας πούμε ότι μεγάλωσε δίπλα σε ένα ποτάμι, σε μια καλύβα χτισμένη από πηλό και λάσπη. Θυμάται ότι είχε πολλά αδέλφια, αλλά σχεδόν δεν ξέρει πόσα από τα παιδιά που κοιμόντουσαν στην ίδια καλύβα είχαν τους ίδιους γονείς με αυτόν. Μετά, θυμάται πως είχαν μετακομίσει σε μια τσίγκινη παράγκα στις παρυφές μιας μεγάλης πόλης, ζούσαν ο ένας πάνω στον άλλο χωρίς νερό, χωρίς αποχέτευση, τις περισσότερες μέρες και χωρίς φαγητό. Αν κάποιος πέθαινε, έπρεπε να τον κουβαλήσουν και να τον ρίξουν μόνοι τους σε μια κοντινή χωματερή γιατί ο χώρος ήταν τόσο περιορισμένος.

Τα βράδια ανάβανε φωτιές σε μεταλλικά βαρέλια που είχαν κόψει στη μέση και συζητούσανε για πώς είναι η ζωή στην Δύση. Οι χώρες εκεί ήταν μαγικές, κανείς δεν κρύωνε και κανείς δεν πεινούσε. Αν ήσουν άρρωστος υπήρχαν γιατροί και νοσοκόμοι διαθέσιμοι για να σε θεραπεύσουν και δεν χρειαζόντουσαν τα ματζούνια της σοφής γριάς της παραγκούπολης. Το νερό ήταν καθαρό και τα παιδιά έπαιζαν αντί να ζητιανεύουν από τουρίστες. Η συζήτηση έσβηνε απαλά μέσα στη νύχτα και έμεναν να κοιτάζουν τα αστέρια. Μοιραζόντουσαν όλοι τους το ίδιο όνειρο, το όνειρο του μετανάστη για μια νέα ζωή.

Μετά, πριν ενηλικιωθεί ακόμη, έζησε το τρομακτικό ταξίδι του παράνομου. Αδίστακτοι δουλέμποροι τους πέρναγαν από τα σύνορα σε συνθήκες εξωφρενικές: ο ίδιος βρέθηκε τρέμοντας από το κρύο, κουλουριασμένος μέσα σε ένα φορτηγό – ψυγείο, κρυμμένος κάτω από σφαγμένα κρέατα ενός ζώου που η θρησκεία του, του απαγορεύει να φάει. Βρίσκονταν συχνά να τρέχουν να αποφύγουν αληθινούς πυροβολισμούς από συνοριοφύλακες – ώσπου κατόρθωσαν να λαδώσουν κάποιους. Οι κυνικοί οδηγοί τους έβαζαν να κάνουν κύκλους και τους εκβίαζαν για περισσότερα λεφτά. Κάποτε μπήκε σε μια βάρκα που βούλιαξε στη μέση του πελάγους, και χρειάστηκε να επιστρέψει στην ξηρά. Συνέχιζαν την οδύσσειά τους, κρυμμένοι και πεινασμένοι τις μέρες, βιαστικοί και εξαντλημένοι τις νύχτες. Ένα βράδυ με πανσέληνο έτρεξαν πάνω σε ένα παλιό ναρκοπέδιο, είδε τον αδελφό του να ανατινάζεται λίγα μέτρα μπροστά του. Μετά από καιρό ο αδελφός του θα γινόταν στοιχείο μιας λίστας – κάτι που ο ίδιος δεν θα μπορούσε να καταλάβει ποτέ. Με τα πολλά, έφτασε στη Δύση.

Αυτά έγιναν χρόνια πριν. Τώρα, στη νέα του ζωή, περνά τις μέρες του σε ένα φανάρι καθαρίζοντας τα τζάμια των αυτοκινήτων που περιμένουν το πράσινο. Φορά μακρυμάνικο πουκάμισο χειμώνα – καλοκαίρι, γιατί στον τόπο του μόνο οι πολύ φτωχοί δεν έχουν αρκετά λεφτά για να αγοράσουν το ύφασμα που χρειάζεται ένα ρούχο. Φορά και ένα ικετευτικό χαμόγελο και προσπαθεί να πείσει τους οδηγούς πόσο βρώμικα είναι τα τζάμια τους.

Οι οδηγοί του λένε αυστηρά όχι. Κάποιοι κάνουν ότι δεν τον βλέπουν και αφήνουν το αμάξι να τσουλήσει καθώς το ακουμπά. Άλλοι βάζουν μπρος τους υαλοκαθαριστήρες λες και αυτός είναι ένα μίασμα για το σεπτό όχημά τους, μια μύγα που σκοτώθηκε πάνω στο γυαλί. Και τον ξεχνάνε πολύ πριν έρθει το βράδυ, πριν βγουν να πιούνε ένα κρασί με φίλους από τα παλιά και να θυμηθούν τα χρόνια τους ως αριστεροί. Ταξιτζήδες τον βρίζουν και του φωνάζουν να γυρίσει στη χώρα του, και παιδιά στο πίσω κάθισμα μοντέρνων τζιπ αντιγράφουν το ύφος των γονιών τους και τον κοιτάνε σαν ανύπαρκτο. Οι μέρες του κυλάνε ίδιες, κουραστικές. Είναι εκτεθειμένος στον καιρό και στους ανθρώπους. Και πάλι, είναι πιο χορτάτος από όσο ήταν στην πατρίδα του.

Ώσπου μια μέρα είδε ένα τυπικό ζευγάρι που έφευγε για ταξίδι. Καθαρό, καινούργιο αυτοκίνητο, όμορφα ρούχα, όμορφα βλέμματα. Μοντέρνα ζωηράδα και ρυθμός της μεγαλούπολης. Η συνοδηγός κρατούσε ένα τουριστικό οδηγό της χώρας του, του τόπου του. Συζητούσαν για το πόσο γραφική είναι η ζωή ακόμη εκεί, πόσο αυθεντική και ανέγγιχτη από τον πολιτισμό. Πόσο υπέροχα θα είναι να πάνε, πόσο μοναδικά να περπατήσουν και να βιώσουν αυτό που οι ντόπιοι βιώνουν με τον αρχαίο πολιτισμό τους. Τι εμπειρία.

Εκείνος δάκρυσε. Οι επιβάτες συγκινήθηκαν. Τον συμπάθησαν. Του έδωσαν ένα ολόκληρο δίευρω. «Νοστάλγησε τον τόπο του, ο καημένος» είπαν. Και έφυγαν νιώθοντας καλοί άνθρωποι. Κι έμεινε αυτός ακίνητος ανάμεσα σε δυο λωρίδες κινούμενων αυτοκινήτων να δέχεται τα κορναρίσματα.

Δεν είχε νοσταλγήσει τον τόπο του. Δάκρυσε γιατί θυμήθηκε πως όταν ζούσε ακόμη την παλιά του ζωή, όταν ασφυκτιούσε, μπορούσε να ελπίζει ότι στερείται κάτι πανέμορφο. Και τώρα πια ήξερε πως αυτό δεν ήταν αλήθεια. Ο μετανάστης δεν νοσταλγεί την παλιά ζωή του, νοσταλγεί την ελπίδα που είχε όσο ζούσε την παλιά του ζωή. Την ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει κάτι καινούργιο, κάτι όμορφο, κάτι ανέμελο και για αυτόν. Στην καινούργια του ζωή, αυτό λείπει: η ελπίδα.

Προχώρησε προς το επόμενο αυτοκίνητο και χαμογέλασε ικετευτικά δείχνοντας το παμπρίτζ. Έτσι κι αλλιώς, έπρεπε να μαζέψει ένα ποσό για να πληρώσει τον αέρα της ημέρας, για να τον αφήνουν να λειτουργεί το πόστο, οπότε έπρεπε να συμμαζέψει το μυαλό του στο εδώ και τώρα. Παράτησε λοιπόν τις ελπίδες ή τις απουσίες τους και πρότεινε το χέρι του προς το παράθυρο του οδηγού. Άλλη ρεαλιστική επιλογή δεν είχε. Ποτέ του δεν είχε.

Advertisements

30 Σχόλια

  1. «Αυστηρότερα μέτρα μετανάστευσης ζητούν οι πολίτες» λένε οι έρευνες, και διαβάζω στην Καθημερινή ότι «Σε πολλά μέρη του κόσμου η μετανάστευση θεωρείται αποσταθεροποιητικός παράγοντας και πολιτισμική απειλή».

    Το σχετικό άρθρο είναι εδώ:
    http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_15_05/10/2007_206590

    (Ναι, το ξέρω, σκατένιο ποστ για Δευτέρα πρωί…)

  2. «Είναι εκτεθειμένος στον καιρό και στους ανθρώπους.»
    Το χειρότερο υποπτεύομαι ότι είναι η έκθεση στους ανθρώπους…
    Respect!

  3. Οργίζομαι για την συντριπτική πλειοψηφία εδώ στη χώρα μας που «δεν είναι ρατσιστές» απλά έχουν ρατσιστικές απόψεις.
    Οργίζομαι όχι τόσο γιατί δεν έχουμε την απαραίτητη παιδεία αλλά γιατί δεν έχουμε την ευαισθησία να δούμε τον κόσμο με τα μάτια του άλλου, όπως κάνεις σε αυτό το ποστ.
    Οργίζομαι με τους τύπους που μπήκαν στην βουλή και μιλάνε ψύχραιμα και ορθολογικά για ποσόστωση στους μετανάστες, κρύβοντας τα πραγματικά πιστεύω τους , που αναγράφονται ξεκάθαρα στα βιβλία που πουλάνε.
    Οργίζομαι με τα μεγάλα «σοβαρά» κόμματα που ο μόνος λόγος που δείχνουν ένα πιο ελαστικό πρόσωπο στο θέμα των μεταναστών είναι επειδή αυτό είναι το συμφέρον των μεγαλοεπιχειρηματιών που ζητάνε φτηνά εργατικά χέρια.

  4. Μετανάστης ονομάζεται ο αλλοδαπός ο προερχόμενος από φτωχότερη ή/και λιγότερο «ανεπτυγμένη» χώρα, μικρότερο ΑΕΠ.
    Οι μετανάστες αποτελούν μια δικλείδα ασφαλείας για τη χώρα της προέλευσής τους : αποτελούν ένα είδος εξαγωγής ανεργίας, ψήφου αμφισβήτησης και ψήφου πολιτικής ανατροπής, ενώ η εργατική τους δύναμη ένα εξαγώγιμο προϊόν που αποφέρει ‘σκληρό’ συνάλλαγμα. Ταυτόχρονα, αποτελούν και δικλείδα ασφαλείας για τις χώρες υποδοχής : είναι ένα εργατικό δυναμικό στο οποίο μπορεί εύκολα να επιβάλλονται διαπραγματεύσιμες κοινωνικές παροχές αλλά και αέναη κινητικότητα, είτε με το να επαναπροωθείται σε περιόδους ύφεσης στη χώρα προέλευσης, είτε με το να προωθείται σε τρίτες χώρες, με τη μορφή ‘ρευστής εργατικής δύναμης’.
    Και βέβαια, όταν ανακοινώνονται οι επίσημοι δείκτες της ανεργίας, υπάρχει η ευχέρεια να μην γίνεται αναφορά στην ανεργία των μεταναστών είτε συνολικά, είτε εκείνων ‘χωρίς χαρτιά’.
    Οι χώρες υποδοχής ζητούν προς απορρόφηση σε συγκεκριμένους τομείς της αγοράς εργασίας τους, συγκεκριμένου τύπου μεταναστευτικά εργατικά χέρια : χωρίς χαρτιά και σε πλεονασματικούς αριθμούς. Αυτό εναρμονίζεται απόλυτα και με τις πολιτικές επιλογές για την διεθνοποίηση της διαθέσιμης εργατικής δύναμης, την εκ βάθρων αναθεώρηση των εργασιακών σχέσεων και των ωραρίων, την λεγόμενη ελαστικοποίηση της απασχόλησης, τις διαφόρων ειδών ‘φιλελευθεροποιήσεις’, τη μείωση των απασχολούμενων στον αγροτικό τομέα, την μαζική προλεταριοποίηση των εργαζομένων, τη συμπίεση του κόστους εργασίας, τη μεγιστοποίηση του κέρδους από την εργασία τους. Συμβαδίζει επίσης και με τις ευρωπαϊκές εκτιμήσεις για μειωμένη προθυμία των Ευρωπαίων εργαζομένων για γεωγραφική κινητικότητα, σε σύγκριση, πχ με την Αμερική ή με την ενδοευρωπαϊκή κινητικότητα κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960.
    Με αποκλειστική προτεραιότητα την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας μέσω κυρίως του χαμηλού κόστους εργασίας, αποσιωπάται η όλο και πιο ανοικτή προς τα κάτω αναθεώρηση της αντίληψης του κράτους για το ρόλο του στη διαχείριση της ταξικής αντιπαράθεσης. Παράλληλα αποσιωπάται το γεγονός ότι οι επιλογές στη μεταναστευτική πολιτική δεν είναι αυτόνομες, αλλά αποτελούν σημαντική συνιστώσα της οικονομικής πολιτικής.

  5. 😦

    σχόλιο προς τον Λεξ: ξέχασαν βλέπεις πως, όχι πολύ παλιά, μέχρι πριν από 40 χρόνια, ήταν κι αυτοί στη ίδια μοίρα. ή έστω οι γονείς τους.
    τωρα έχουν τζιπ και πίνουν φραπουτσίνο…

  6. Ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό ό ό ό ό , Μπαμπάκη ❗ ❗ ❗

    (Με πρόλαβε η αλεπού στο σχόλιο που ηθελα να κάνω!)

  7. Υπέροχο ποστ, φίλε! Ξέρεις, τώρα με το σχολείο που συναναστρέφομαι αυτούς τους ανθρώπους, βλέπω και κάτι ακόμα: την αγωνία τους και την επιθυμία τους να ενταχθούν στη νέα «πατρίδα». Η δική τους τους έδιωξε γιατί δεν μπορούσε να τους θρέψει, η καινούρια τους αρνείται να τους ενσωματώσει.

    Κι εμείς, οι «αυτόχθονες ιθαγενείς» ξεχνάμε πως κανείς δεν είναι παράνομος και πως είμαστε όλοι μετανάστες.

  8. Πολύ καλό, μπαμπάκη!

  9. Άστα, μόλις προχτές ταξίδευα πίσω από ένα φορτηγάκι, που είχε παστωμένους εργάτες μετανάστες από τις γειτονικές καλλιέργειες, και τράβηξα μια φρίκη, την οποία επίσης τραβάω κάθε τριες και λίγο που πηγαίνω στην Πάτρα, και περνάω δίπλα από το λιμάνι. Περιστοιχιζόμαστε από ανθρώπους που η καθημερινότητά μας και η υποκρισία μας, προσβάλει την ύπαρξή τους ως ανθρώπους και δεν το καταλαβαίνουμε καν.

  10. @Αλεπού:
    Και οι υποψίες σου είναι στην σωστή κατεύθυνση.
    Φιλιά πολλά, πότε θα τα πούμε;

    @Λεξ Λούθορ:
    Πριν καιρό είχα μπλέξει με κάτι παιχνίδια στρατηγικής μέσω internet (θα γράψω και γιαυτά κάποια στιγμή) και είχαμε ρίξει έναν τρελό καυγά, σε επίπεδο forum, με έναν λεβεντομαλάκα αμερικάνο, ρεπουμπλικάνο του κερατά για θέματα μετανάστευσης κλπ. Αφού είπε διάφορα τσιτάτα της τάξης του, προχώρησε στο πόσο σημαντικό θέμα είναι η μετανάστευση για τις ΗΠΑ και πώς εμείς δεν καταλαβαίνουμε κλπ.
    Του είπα ότι η παράνομη μετανάστευση ήταν πάντα μεγάλο πρόβλημα για την Αμερική, και αν ρωτήσει οποιονδήποτε Ινδιάνο θα του το επιβεβαιώσει.
    Δεν μου ξαναμίλησε.
    Την οργή σου τη νιώθω κι εγώ – αυτό προσπαθώ να πω.

    @L’Enfant de la Haute Mer:
    Η ανάλυσή σου είναι σωστή και συμφωνώ μαζί σου. Απλώς εδώ δεν ήθελα να επικεντρωθώ στην πολιτικο-κοινωνική διάσταση του θέματος όσο στην ανθρώπινη: αυτός που υφίσταται την κατάσταση δεν θα κάτσει να την αναλύσει, προσπαθεί απλώς να επιβιώσει. Σωστά;

    @Κροτ:
    Προσωπικά μένω μακρυά από ανθρώπους που εσκεμμένα ξεχνάνε την καταγωγή τους. Δείχνει τρελά κόμπλεξ νεοπλουτισμού και τίποτα το ανοιχτόμυαλο (όπως προσπαθούν να περάσουν). Θα γίνω σκληρός, αλλά ήξερα ένα ζευγάρι που δήλωνε όλο «πεηφάνεια» ότι στο γλέντι του γάμου τους δεν θα βάλουν ούτε ένα ελληνικό τραγούδι. Έχουν ήδη χωρίσει και μάλιστα με πολύ άσχημο τρόπο. Οι ίδιοι άνθρωποι μου παραπονιόντουσαν κάποια στιγμή για την παραδουλεύτρα τους ότι της δίνανε τα αποφόρια τους και αυτή δεν τα ήθελε.
    Όλο το παραπάνω ακούγεται πολύ κυνικό, αλλά προσπαθώ απλώς να πω ότι ο σεβασμός προς τον συνάνθρωπο δεν αγοράζεται με λεφτά. Και δυστυχώς ζούμε σε μια κοινωνία που το μόνο που επαινεί και προωθεί είναι η οικονομική επιτυχία.
    Ακόμη ελπίζω πάντως. Είναι φούσκα. Και οι φούσκες σπάνε.

    @Ρενάτα:
    Η Αλεπού 100 χρονών και το Ρενατάκι 110 λοιπόν! 😉
    Ευχαριστώ κοπέλα μου!

  11. @Ντόλυ:
    Ξέρεις τι μου την δίνει; Όλοι, μα όλοι, έχουν κάποιον (πατέρα, θείο, παππού, ξάδελφο) που πήγε μετανάστης σε Αμερική ή Γερμανία. Και όλοι το παίζουν αφεντικά!!!
    Έχω ακούσει και άνθρωπο να μου λέει ότι δεν μπορεί να πάει το παιδί του στο δημόσιο σχολείο γιατί στο σύλλογο γονέων πώς θα κάτσει να μιλήσει σαν ίσος προς ίσον με αυτούς που δουλεύουν στα χωράφια του; (και οι οποίοι προφανώς έπρεπε να κάνουν στείρωση και όχι παιδιά που πάνε και σχολείο από πάνω…)

    @Νατασσάκι:
    Μερσί!

    @Σοφία:
    Και είναι και πολλοί αυτοί που κάνουν σκατά την δεξαμενή γονιδίων γαμώτο…. 😦

  12. Οργίζομαι με τους τύπους που μπήκαν στην βουλή και μιλάνε ψύχραιμα και ορθολογικά για ποσόστωση στους μετανάστες, κρύβοντας τα πραγματικά πιστεύω τους , που αναγράφονται ξεκάθαρα στα βιβλία που πουλάνε.

    Τί γράφουν, ξεκάθαρα, τά βιβλία πού πουλάνε;

  13. τις απαντήσεις σου σε μένα και στη Ντόλυ να τις κάνεις ποστ.
    επίσης, λέω να τις δανειστώ για disclaimer.

  14. Έτσι Μαπμπάκη…. Να μας τους δείχνεις!
    Περνάνε καθημερινά δίπλα μας… και όλο και πιο συχνά κάνουμε πως δεν τους βλέπουμε…
    Μετανάστες, άστεγοι, επαίτες, παιδιά στους δρόμους και στα φανάρια…
    Δυνατό ποστ.

  15. Αν σκεφτείς πως είμαστε πολίτες μια χώρας που μετράει εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες σε διάφορα μέρη της γης είναι απίστευτος ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τους «ξένους» που ζουν στην χώρα μας… Με έπιασε ένα σφίξιμο διαβάζοντας το Post σου… Όχι μόνο για όλους τους ανθρώπους που παλεύουν για ένα μέλλον, έστω και χωρίς ελπίδα, στον τόπο μας, αλλά και για όλους εμάς που τους προσπερνάμε καθημερινά στον δρόμο για την μικρή μας καθημερινότητα εντάσοντας τους σε ένα τοπίο γύρω μας, το τοπίο της ζωής μας, που δεν έχουμε μάθει καν να παρατηρούμε…

  16. Καλημέρα σε όλους,

    @Βαγγέλακας:
    Ρε συ, μην κάθεσαι να υπερασπίζεσαι ανθρώπους για τις πράξεις και τις θέσεις των οποίων δεν έχεις ευθύνη. Άλλο μια γενικότερη πολιτική τοποθέτηση και άλλο συγκεκριμένα προβλήματα επί συγκεκριμένων ζητημάτων. Τι άλλο να πω;
    BTW, στα σχόλια στο μαγαζί σου ο blogger αντιμετωπίζει εμάς του WP σαν ανώνυμους, οπότε δεν μπορώ να αφήσω κάποιο από τα πνευματώδη σχόλιά μου που αφήνουν εποχή…

    @Κροτ:
    Άλλο να στα λέω, άλλο να είσαι από μια μεριά να βλέπεις την καλή μου να με κρατάει να μην τους δαγκάσω….

    @ΑΦΜ:
    Ευχαριστώ ρε συ – αρχίζουν να δείχνουν σχεδόν σαν κομμάτι του φόντου, και οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίζονται σαν κομμάτι του φόντου…

    @Fevis:
    Η μεγάλη μου απορία είναι αυτό ακριβώς που θίγεις: πώς γίνεται οι ίδιοι άνθρωποι που τους φωνάζαν γκασταρμπάϊτερ να γκρινιάζουν σήμερα για το πώς μας παίρνουν τις δουλειές οι ξένοι και τέτοια. Μιλάμε ούτε καν για διαφορά δυο γενεών, σε πολλές περιπτώσεις οι σημερινοί συνταξιούχοι έφαγαν την Γερμανία ή το Σικάγο με το κουτάλι και τώρα βλέπουν τα πράγματα από την άλλη πλευρά. Κρίμα…

  17. ❗ ❗ :!::!:
    Έγραψες….

    …όπως πάντα…

  18. Ωχ! Σοβαρά;;; Μά γαμώ τό χαρτί μου! Καί τώρα; (Γιά τά σχόλια)

    Γιά τό θέμα υπερασπίσεως, επειδή διαθέτω όχι λίγα βιβλία τών εκδόσεων πού (προφανώς) μνημονεύονται καί επειδή διαβάζω/γνωρίζω ποιές οι πραγματικές προθέσεις κάποιων γιά τούς λαθρομετανάστες, ήθελα νά μάθω κάτι διαφορετικό. Προφανώς κάτι άλλο γνωρίζει ο Λέξ Λούθορ.

  19. @An-Lu:
    Μερσί! – ωραίο θαυμαστικό, κίτρινο – κίτρινο.

    @Βαγγέλακας:
    Περί σχολίων: έχει κάπου επιλογή. Μπορείς να τα έχεις χύμα ή με moderation ή με word verification. Το τελευταίο είναι κατά την γνώμη μου το καλύτερο, αλλά δική σου επιλογή είναι.
    Για τα βιβλία των εν λόγω εκδόσεων, το αφήνω στον Λεξ. Ξαναλέω όμως ότι προσπαθούσα να δω τις ιστορίες των μεταναστών από την ανθρώπινη διάστασή τους.

  20. Καί πολύ καλά έκανες, καί πολύ όμορφα φάνηκε μέσω τού γραπτού σου. Είπα απλώς νά σχολιάσ ω κάποιο σχόλιο. Συμπάθα με.

  21. @ Vangelakas

    Για να μην μπούμε σε αντιπαράθεση στο blog του Μπαμπάκη, υποχωρώ, παραδεχόμενος ότι πιθανότατα έχω άδικο μια και δεν έχω διαβάσει ούτε μία λέξη πέραν του τίτλου, των βιβλίων που πουλάει ο κύριος Γεωργιάδης. Πιθανότατα δε, τα στελέχη του ΛΑΟΣ να αναζητούν, στα πλαίσια της αδερφοσύνης των λαών αλλά και της καλής γειτονίας, γαμπρούς Αλβανούς , Βούλγαρους και Φυρομιανούς για τις κόρες τους.

  22. Μπαμπάκη, το κείμενο δεν είναι σκατένιο. Σκατά έχουμε γίνει εμείς. Κι έχουμε αναγκάσει κι άλλους να κάνουν τις ελπίδες τους παπάρα στον βούρκο. Δεν είναι μόνο οι μετανάστες -είναι ευρύτερο το φάσμα του οχετού… (μόλις αντιλήφθηκα ότι και η γλώσσα μου είναι λίγο οχετός, αλλά το βρίσκω απαραίτητο… Συγγνώμη)

    Πριν από ένα χρόνο φίλοι μου στην Πάτρα σκέφτονταν να οργανώσουν σε έναν χώρο ένα «φροντιστήριο» για τους μετανάστες που έφταναν εκεί. Όχι τους νόμιμους (καλά, και αυτούς) αλλά κυρίως αυτούς που βρίσκουν κάθε τόσο στα φορτηγά – ψυγεία και τους κρατάνε σαν ανθρώπους-ελέφαντες στο τσίρκο μέχρι να τους απελάσουν. Σκοπός τους ήταν να τους μάθουν βασικά πράγματα για να μπορούν να συνεννοούνται με τις αρχές ή με τον κόσμο στις αρχές της παραμονής τους. Εθελοντικά ασφαλώς. Μου είχαν ζητήσει αν θα μπορούσα να πηγαίνω κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο και είχα πει ναι με την μία. Ένα μήνα μετά, όταν ρώτησα πώς πάει οργανωτικά το θέμα, μου είπαν ότι το είχαν παγώσει. Κανένας δεν παραχωρούσε χώρο για τέτοια «δραστηριότητα» -ούτε με καταβολή ενοικίου!- και σκάλωσαν και σε διαδικαστικά γραφειοκρατείας… Καταλαβαίνεις.

    Ρατσισμός δεν είναι μόνο ο ασπασμός διακρίσεων. Εδώ που έχουμε φτάσει είναι και -ίσως και «κυρίως»- η αδιαφορία. Κι από τέτοια, δυστυχώς… είμαστε πλούσιοι…

    Καλησπέρα!! 🙂

  23. Έλα μωρέ αδερφέ, δέν γίνεται αντιπαράθεση! Οι έν λόγω πάντως, πιθανώς νά έχουν σπεύσει καί στό χρυσό κουφέτο τής Αννίτας… Μού αρκεί βεβαίως τό ότι αναφέρεις ότι δέν έχεις διαβάσει κανένα βιβλίο από αυτές τίς αποτρόπαιες πράγματι εκδόσεις ώστε νά έχεις άποψη, η οποία πάντως διατυπώνεται στό πρώτο σχόλιό σου.

  24. ρέ μπαμπάκη… (άσχετο) είχες παλαιότερα λογαριασμό στόν βλόγερ;

    Ε, κάνε λογκίν κι έλα καμιά φορά!

    Αμάν πιά! Όποιος βαριέται νά ζυμώση…

    😛

  25. Update

    Νέα άρθρα για το θέμα:

    «Αναμένεται μεγάλο κύμα παράνομων μεταναστών»
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100070_10/10/2007_244598

    «Η νομιμοποίηση ίσως δώσει τη λύση στη Γηραιά Ηπειρο»
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100068_10/10/2007_244585

    Read on!

    (στα σχόλια απαντήσιες μετά, είμαι λίγο πνιγμένος τώρα, καλημέρα)

  26. «Ο μετανάστης δεν νοσταλγεί την παλιά ζωή του, νοσταλγεί την ελπίδα που είχε όσο ζούσε την παλιά του ζωή»

    ΚΑΙ ο μετανάστης.

    αυτό το και μας διαφεύγει.

    και αυτό.

    Καλημερα.

  27. sfina…
    mpaino kai paratiro oti exeis na grapseis 1 mina post gia ton gioka sou… opote ase ta upoloipa gia grapse kati… auta 8a meinoun file
    back to the future
    ps. pare kana til gia na me pas gia kanena psagmeno fagito mias kai mas eir8es konta.
    filoures

  28. «Ο μετανάστης δεν νοσταλγεί την παλιά ζωή του, νοσταλγεί την ελπίδα που είχε όσο ζούσε την παλιά του ζωή»

    αυτη ειναι η πεμπτουσια αυτου του ποστ.Εξαιρετικο!

  29. @Λεξ:
    Αυτό ακριβώς που λες πάντως είναι το τελικό κριτήριο: (σχεδόν) κανείς δεν βγαίνει να πει ανοιχτά «είμαι ρατσιστής», όμως όταν τους ρωτήσεις αν θα υπήρχε πρόβλημα να παντρευτεί το παιδί τους μια Αλβανίδα βλέπεις την πραγματική θέση τους. Αν μάλιστα ρωτήσεις και για την περίπτωση γάμου με Σουηδέζα ή Κονγκολέζα, έχεις πλήρη ανάλυση της τοποθέτησης…

    @industrial daisies:
    Θλιβερή η ιστορία που παραθέτεις – και ακόμα θλιβερότερο ότι μου φαίνεται αναμενόμενη εξέλιξη. Δεν ξέρεις ένα σωρό ιδιοκτήτες που αρνούνται να νοικιάσουν διαμερίσματα σε αλλοδαπούς;
    Είχα πετύχει πριν καιρό ρεπορτάζ του ΑΝΤ1 (νομίζω) για το πώς οι μετανάστες αγοράζουν πλέον διαμερίσματα σε ακριβές περιοχές. Επίσης, έχω πετύχει ρεπορτάζ για Αλβανό που έγινε εργολάβος, μετά από πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Τα ρεπορτάζ αυτά δεν έπαιρναν κάποια θέση, αλλά φαινόταν η ενοχλημένη έκπληξη παντού. Κάτι σαν «σηκώθηκαν τα πόδια…» περίπου. Λες και δεν πρόκειται για λεφτά που τα δούλεψαν ή εμπειρία που την απέδειξαν στην πράξη. Τι να πεις…
    Θα μείνω στο εξαίρετο συμπέρασμά σου, ότι ρατσισμός είναι και η αδιαφορία.
    Πάντως, βρίζε πού και πού, κάνει καλό! 😉

    @Βαγγέλακας:
    Λογαριασμό στο blogger δεν είχα ποτέ, και βαριέμαι να φτιάξω μόνο και μόνο για να σχολιάζω. Έχω gmail, αλλά είναι με το κανονικό μου ονοματεπώνυμο, οπότε ούτε αυτό βολευεί. Τέλος πάντων, μεγάλο παιδί είσαι, αν θες να ζήσεις χωρίς τα σχόλιά μου εσύ χάνεις – LOL!!! 🙂

    @confused:
    ???
    (πλάκα κάνω)

    @Ελένη:
    Με βάση αυτή την ανάγνωση, είσαι η καλύτερη αναγνώστρια ever.
    (κατά το καλύτερος commentator ever…)

    @Cubic:
    2:30 είπαμε, έτσι; 😉

    @squarelogic:
    Χαίρομαι που το έπιασες, γιατί κι εγώ εκεί προσπαθούσα να καταλήξω όλο το κείμενο. Ευχαριστώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: