• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Δεκέμβριος 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Νοέ.   Ιαν. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Πέντε μήνες και μια βδομάδα μετά

Η Πάρνηθα κάηκε στις 28 Ιουνίου 2007, από μια φωτιά που δεν έχει σημασία πώς ξεκίνησε αλλά έχει σημασία πώς γιγαντώθηκε: από ανικανότητα. Για αυτό δεν υπάρχει πλέον η παραμικρή αμφιβολία. Παρόλα αυτά, η συγκεκριμένη φρίκη ήταν απλώς ένα (ήπιο) πρελούδιο του τι θα συνέβαινε το καλοκαίρι, και ειδικά τις τελευταίες ημέρες του Αυγούστου.

Με αυτή την είδηση μπορούμε να πούμε «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Ή μήπως όχι; Μήπως ο συγκεκριμένος (όπως και ο πολιτικός του προϊστάμενος) έπρεπε να είχε φάει ξεκάθαρο σουτ για παραδειγματισμό;

04-12-07_214203_1.jpg

Ουστ!!!

Advertisements

9 Σχόλια

  1. Καλώς σε βρήκα!
    Ελπίζω, μετά από το …υποχρεωτικό διάστημα σιωπής, να τα πούμε πλέον συχνότερα από δω! Υγεία και χαρά, εύχομαι!

  2. Αχ, μωρέ μπαμπάκη, μακάρι , χαρμόσυνες ειδήσεις γιά τήν Πάρνηθα νά είχαν νά κάνουν μόνο μέ τήν χλωροπανίδα της…

  3. Mήν ψαρώνουμε με την «παραίτηση».

    Σήμερα έχει ΚΥΣΕΑ. Θα τον «παραιτούσαν» έτσι και αλλιώς -μιας και ήταν προσωπική επιλογή του Πολύδωρα- και τους χάλασε την μανέστρα των εντυπώσεων.

    Ενδιαφέρον όμως θα έχουν οι «μεγάλες» αποφασεις του ΚΥΣΕΑ. Και εκεί θα χρειαστεί ψυχραιμία. Απ’ όλους μας, μέρες που είναι.

    😉

  4. @N.Ago:
    Χαίρομαι που σε «ξαναβλέπω» – περαστικά! Να είσαι καλά!

    @Βαγγέλακας:
    Έχεις απόλυτο δίκιο Βαγγέλακα…

    @Καλτσόβρακο:
    Ναι, το είδα μετά (είχα πρώτα πετύχει την είδηση για την παραίτηση). Έχει ενδιαφέρον ότι δεν ακούμε πια τίποτα για τις πυρόπληκτες περιοχές και τους ανθρώπους που συνεχίζουν να ξαναχτίζουν τις ζωές τους εκεί…

  5. … μα τίποτε όμως. Λες και δεν υπάρχουν. Αλλά σωστά, με τα αποκαΐδια θα ασχολούνται τα τρανά Μήντια; Έχουμε και σημαντικότερα. Γκρουμφ…

    ΥΓ. Απλά πνίγονται σε κάθε βροχή, αλλά πού να τρέχει ο ρεπόρτερ αφού πνιγέντες υπάρχουν και στα μπαζωμένα ρέματα της Αττικής, να εδώ δίπλα. Ξαναγκρουμφ.

  6. πήγα να συμφωνήσω με την κατακλέιδα σου και μετά είδα και το σχόλιο του καλτσόβρακου και κάπως τα είδα πιο καθαρά τα πράγματα.

    χμ…

  7. @Idάκι:
    Περιμένω ποιος και πότε θα αναρωτηθεί για την μόλυνση των υδάτινων αποθεμάτων από τα προϊόντα των καύσεων. Και δεν μιλάω για δέντρα και κορμούς: ζώα, στάνες, αυτοκίνητα. Όλα αυτά έχουν περάσει μέσα στο έδαφος της Πελοποννήσου…
    Όταν λέω «ποιος και πότε» εννοώ «αν».

    @Κροτ:
    ΠΑΙΔΙΑ ΤΡΕΧΑΤΕ, Η ΚΡΟΤ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ!!!

  8. @Idάκι, mpampakis:
    τα (περισσότερα) ιδιωτικά μίντια δυστυχώς ασχολούνται μόνο αν δουν κάτι πιασάρικο και κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε παραθυρικούς τηλε-καβγάδες. Τα κρατικά μίντια από την άλλη προσπαθούν να κάνουν μια πιο προσεκτική και ψύχραιμη προσέγγιση των γεγονότων, αλλά με ευλογίες στην εκάστοτε κυβέρνηση, οι οποίες οδηγούν τελικά σε ωραιοποιήσεις των καταστάσεων. Αρα εναπόκειται σε εμάς να αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς κρύβεται πίσω από τις λέξεις και ποια είναι η ουσία των γεγονότων, ώστε στη συνέχεια να αντιδράμε και να οργανώνουμε σωστά την επόμενη μέρα, χωρίς να στηριζόμαστε σε όλους τους φορείς «ελπίδας».

    Τρανό παράδειγμα αποτελεί το θέμα της μόλυνσης του υδάτινου ορίζοντα σε Ωρωπό και και Οινόφυτα με εξασθενές χρώμιο. Μόνο ο Σκάϊ φώναζε από τον Ιούνιο (και εξακολουθεί), τα άλλα κανάλια ασχολήθηκαν μόνο όταν έγινε… «ώριμο» το θέμα. Μετά πέσαν κάποια πρόστιμα για τα μάτια του κόσμου και έπαψαν να το βάζουν στα δελτία τους. Το ότι ο κόσμος εκεί θα πίνει καρκινογόνο νερό για δεκαετίες δεν τους απασχολεί…

    Όσο για τους ανθρώπους σε Πελοπόννησο, τώρα που πρέπει να ξαναχτίσουν τον τόπο τους και τις ζωές τους, είναι στο χέρι μας να μη μείνουν μόνοι…

  9. @coby:
    Συμφωνώ μαζί σου και μάλιστα το παράδειγμα για τον υδάτινο ορίζοντα που φέρνεις είναι ιδιαίτερα σημαντικό *και* για τις καμμένες περιοχές Πελοποννήσου, Ευβοίας κλπ. Το θέμα είναι πως ό,τι κάηκε έχει περάσει μέσα στο έδαφος και δεν μιλάω φυσικά για τα δέντρα: κάηκαν μαντριά και αγροικίες, ζώα, στέγες, μέταλλα, συσκευές με μπαταρίες. Όλα αυτά έχουν περάσει και κανείς δεν έχει προβληματιστεί για την ποιότητα του νερού σε όλους τους νομούς της χώρας….
    Λες: «είναι στο χέρι μας να μη μείνουν μόνοι…» Κι εδώ συμφωνώ. Για παράδειγμα, μπορούμε να διαλέξουμε αυτά τα μέρη για εκδρομές, να συμβάλουμε έστω και ως τουρίστες στην οικονομία τους.
    Το εντυπωσιακό πάντως είναι η δύναμη της Φύσης, που αν την αφήσουμε ήσυχη βρίσκει τον τρόπο. Τα καμμένα έχουν γεμίσει χορταράκια. Αν δεν τα τσιμεντώσουμε, η Ζωή θα βρει την άκρη μόνη της. Μεγάλο αν αυτό βέβαια…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: