• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιανουαρίου 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Τηλεγράφημα από το μέτωπο των διακοπών

Αν ήθελα να κάνω ένα ποστ σε στυλ ημερολογίου, θα ήταν αυτό που ακολουθεί. Η περίληψη του κειμένου θα ήταν:

Επιστροφή στη δουλειά ίσον ξεκούραση στοπ

Το πλήρες κείμενο θα ήταν αυτό:

Περάσαμε καταπληκτικά, αλλά έχουμε λιώσει στο τρέξιμο! Επειδή είναι πια κι ο μικρός σε ηλικία που μπορεί να κάνει πολλά και να απολαύσει περισσότερα, οι τελευταίες 15 μέρες περάσανε σε εξοντωτικούς ρυθμούς, με τέσσερις ζώνες της ημέρας (πρωί / μεσημέρι / απόγευμα / βράδυ) να γεμίζουν δραστηριότητες και ζωντανές συναντήσεις με ανθρώπους με μάτια που λάμπουν. Ξεκίνα να γράφεις και να σημειώνεις, πριν σε προδώσει η μνήμη.

Παραμονή στην Ευρυπίδου: η ουρά στου Μιράν έχει βγει από το μαγαζί και κόβει τον δρόμο. Τι να γίνει, χωρίς παστουρμά οι φετεινές γιορτές, αφού την ουρά δεν την αντέχω. Τυριά από το Μωριά και αλλαντικά από το μικρό Ντέλι στην Βουλής – με την φιάλη του Ρουσουνέλου να έχει ήδη προγραφεί για το σχετικό τσιμπούσι. Το βράδυ σπίτι, με επεισόδια του (επιτέλους) τρίτου κύκλου του Lost. Sayid rulez λέμε!

Πρωί με τα δώρα να ξεχειλίζουν κάτω από το δέντρο. Βόλτα με το αμάξι στην Αθήνα – είμαστε μόνοι μας στους δρόμους. Επιστροφή και άνοιγμα δώρων με θερμή υποδοχή: πρώτο και καλύτερο το τραινάκι που έφερε ο Αη-Βασίλης. Γίναμε μηχανοδηγοί για μέρες ολόκληρες. Μεσημέρι στους γονείς μου, βράδυ στην Χριστίνα.

Πρωί επόμενης στο βαφτηστήρι για τα δώρα του και τις ευχές. Απόγευμα στο θέατρο: Το ταξίδι της μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα, του Ο’ Νηλ. Σούπερ ο Καταλειφός, άψογος ο Κούρκουλος αλλά απόλυτα υπέροχη η Οικονομίδου. Βραδινή απόλαυση με το πλατώ των αλλαντικών με τον ερυθρωπό (sic) του Δημήτρη.

Την άλλη μέρα δουλειά –ήρεμο βράδυ, στο σπίτι. Και την Παρασκευή επίσης δουλειά, το απόγευμα σκάει σόϊ, όμως το βράδυ είχε πολύ-αναμενόμενη έξοδο στην Χρύσα (μας κακομαθαίνετε κύριε πρέσβη!). Χάρηκα πολύ που γνώρισα τους ανθρώπους που γνώρισα, αλλά ακόμα περισσότερο χάρηκα που είδα μια φίλη που κουράστηκε πολύ τους τελευταίους μήνες, να αναζωογονείται και να αποκτά πάλι εκείνη την λάμψη της σκανταλιάς στο μάτι – να ήξερες πόσο σου πάει!

Το Σάββατο αφιερωμένο στην καλή μου. Κατεβήκαμε στην πόλη, ψωνίσαμε (Marks & Spencer αυτή, Ελευθερουδάκη εγώ – χα χα, σε κάρφωσα!!!). Φάγαμε στο Pasaji – ακριβό για αυτό που προσφέρει, αλλά νόστιμο. Αραλίκι στη σκιά της Ακρόπολης και το βράδυ Χύτρα: απίθανο φαγητό, πραγματικά εξαιρετικό και (παραδόξως) μας έφυγαν όσα λεφτά είχαν φύγει και το μεσημέρι. Το σέρβις όμως προβληματικό, ειδικά η επικοινωνία της σάλας με την κουζίνα.

Ξεκούραστος ύπνος και την επόμενη βόλτα για ποδηλατάδα στο πάρκο. Μεσημεριανό με αχώνευτη θεία που λατρεύει να στήνει κόσμο όταν την περιμένουνε (τους συγγενείς δεν τους διαλέγουμε δυστυχώς) και δοκιμασία ψυχραιμίας με τις ατάκες της. Άντε, χρονιάρες μέρες, να ξεπλύνουμε τις αμαρτίες μας. Άντε λέμε.

Η παραμονή της πρωτοχρονιάς πέρασε με μαγειρική – όχι κάτι παράδοξο. Πήγε καλά και φχαριστήθηκαν όλοι το τραπέζι. Την άλλη μέρα νέκρα – και στις δύο το μηνός άρχισε το αληθινό τρέξιμο!

Κούρσα στα ΚΤΕΛ του Κηφισού, επίσκεψη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (οι βούβαλοι, έστω και βαλσαμωμένοι, έχουν πολύ μεγάλα αρχίδια!), σύντομος καφές με το Νίκο που είχα να δω δώδεκα χρόνια και νιώθω ότι δεν πρόλαβα να δω ούτε αυτή την φορά. Υπέροχη βραδιά στο La Kuzina, με δυο ανθρώπους που λες και υπάρχει πεπρωμένο να απολαύσουμε μακρόχρονες φιλίες μαζί.

Την άλλη μέρα ήρθε πρωί ο βαφτιστήρας και τον κρατήσαμε μέχρι το απόγευμα – μαγειρέψαμε όλοι μαζί πίτσα και σαλάτα και κάνανε το σπίτι άνω κάτω με τον δικό μου. Το απόγευμα παιδικό θέατρο στο Εθνικό με κόστος (σνιφ) ένα καπέλο και ένα λαμπατέρ ξεχασμένα στο ταξί. Το βράδυ μπακουρο-έξοδος με τους κουμπάρους μου (σας έχω μιλήσει για τους κουμπάρους μου?).

Την άλλη μέρα στο Mall για λίγα ψώνια, παιδικό σινεμά, καφέ με ταξιδιάρικο πουλί και όχι μόνο (όχι μόνο καφέ και όχι μόνο ταξιδιάρικο). Και το απόγευμα ήρθαν οι συμμαθητές του μικρού μου με τις μαμάδες τους. Και μετά έξω για χαρτί το βράδυ. Περάσαμε το παραδοσιακό μισάωρο καβγαδίζοντας για τους κανόνες (μεγάλα χαρτόμουτρα όλοι, δεν τους θυμόμαστε ποτέ!) και τελικά παίξαμε το γνωστό και ως «Περίπου Blackjack». Και φυσικά κέρδισα – δεν είχατε αμφιβολίες, έτσι; Τα χαρτιά μαζί μου δεν είναι παιχνίδι τύχης – χε χε χε.

Και την άλλη μέρα, συρθήκαμε μέχρι το Mall ξανά (γκρουμφ), επειδή τα μαγαζιά έχουν βλαμένες πωλήτριες, και φύγαμε άρον – άρον. Και μετά στο Kidom του Allu Fun Park, που είναι ένα καλό λούνα παρκ αλλά δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα καλό λούνα παρκ. Και ταβέρνα για μεσημεριανό. Και το βράδυ βγήκαμε σε μπαρ για να γιορτάσουμε τον Γιάννη, έναν άνθρωπο που πραγματικά αξίζει να γιορτάζουμε. Όμορφα κι εκεί, μέχρι που χορέψαμε και λίγο πριν καταρεύσουμε και γυρίσουμε σπίτι.

Για να ξημερώσει ο Θεός την Κυριακή και να πάμε σε φίλους που έγιναν πρόσφατα γονείς να περάσουμε όλο το πρωινό παίζοντας με το… λαμπραντόρ τους! Μετά δεχτήκαμε το βράδυ φίλους, φάγαμε κι ήπιαμε παρέα και έπεσε στο τραπέζι και ιδέα για καινούργιο όνομα μπλογκ. Χε χε χε, ίσως και να το κάνω τελικά.

Το σίγουρο είναι ότι τις τελευταίες μέρες μπαίνουμε σπίτι μόνο για ύπνο, άντε και για κανένα ντουζάκι. Όχι άλλο κάρβουνο λέμε! (κλικ για αληθινό γλέντι παραδοσιακού ελληνικού κινηματογράφου!)

Νομίζετε γκρινιάζω; Νομίζετε παραπονιέμαι; Αντίθετα! Απλώς δεν μπορώ να βρω την ανάσα μου για να αρθρώσω πόσο πολύ μου άρεσε!

Ευτυχώς δεν θέλω πια να κάνω ποστ σε στυλ ημερολογίου. Τότε δεν θα είχα γράψει μόνο όλα τα παραπάνω (που είναι μια πτωχή περίληψη του πώς περάσαμε τις φετινές γιορτές), αλλά θα είχα τολμήσει να κάνω και απολογισμό του 2007. Και παρότι είμαστε καλά, είμαστε πολύ καλά, ούτε το 2007 καταφέρνει να ενταχθεί στις χρονιές που θέλω να κάτσω να αναλογιστώ. Δηλώνω και είμαι έτοιμος για βήματα μπροστά, και αυτό είναι το μόνο που θέλω να βλέπω. Το παρελθόν καίγεται – όχι άλλο κάρβουνο όμως, εντάξει;

Καλή χρονιά να έχουμε όλοι!!! 🙂

Advertisements

25 Σχόλια

  1. Sayid rulez, μαμάει και δέρνει 😳

    Μη πηγαίνετε στο Mall, το κτίσμα, απ’ όσο έχω ακούσει από κάνα δυο αρχιτέκτονες, είναι επικίνδυνο! («κουνημένες» ημέρες που περνάμε κι όλας…)

    Καλή χρονιά με υγεία και ευτυχία σ’ εσένα και την οικογένεια 😀

  2. Χοχοχο, κι εσείς τρενάκι??? Τσαφ τσουφ!!!
    ;-D

  3. Ο μικρός είναι απολύτως αξιολάτρευτος! Έχει που να μοιάσει! 😉
    Όσο για το θέατρο θα το διαπιστώσω την Τετάρτη!

    Πάντα τέτοια! 😀

  4. έτσι, έτσι, την αναγνωρίζω αυτή τη φαση.

    α, δε σου’πα! φέτος δε θα σου λέω κακιες!!!!

  5. Και εμείς χαρήκαμε πολύ σας γνωρίσαμε και ανυπομονούμε να ξαναβρεθούμε… Θα πω και στον Μάνο να διαβάσει το post γιατί αναρωτιιώταν πως σας φάνηκε το φαγητό στην Χύτρα… Να περάσει και αυτή η εβδομάδα που είναι φουλ και από την επόμενη να περιμένετε τηλεφώνημα.. Σιγά μην μας γλυτώσετε… Καλή χρονιά!!!

  6. Θεικό post
    Το La Kuzina που λες είναι αυτό στην Ανδριανού?
    Φιλάκια στο μπόμπιρα κι εύχομαι να συνεχίσετε να περνάτε τόσο όμορφα 🙂

  7. βασικα, πρωτα ενα μπραβο. γιατι το περιεκτικο ποστ πραγματικα τ ασπασε, κι ας μη θελεις να γραφεις τετοιου ειδους ποστ.
    δευτερον, μου αρεσει η ελλειψη απολογισμου του 2007.
    και τριτον, στη θεση σου εγω θα ειχα καταρρευσει. οποτε τα σεβη μου στις αντοχες σου!
    🙂
    🙂
    καλη χρονια

  8. Σιγά την κούραση…ΜΠΑΜΠΑΚΗΣ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ δεν υπάρχει φίλε μου!!! 😉

  9. Καταπληκτικό ποστ!!!
    Μακάρι να είχαμε κάνει κι εμείς τόσα πολλά…
    Ζηλεύω όσες καταγραφές είχαν μέσα φαγητό, είτε έτοιμο είτε σπιτικό και ακόμα περισσότερο, όσα μαγειρέψατε σπίτι σας!
    🙂

  10. Καλή Χρονιά με υγεία, ευτυχία και δημιουργικές στιγμές!

  11. αυτό δεν ήταν τηλεγράφημα από το μέτωπο, αυτό ήταν το «Οι άνεμοι του πολέμου … της μάσας, της ξάπλας, της τρεχάλας» 🙂

    Καλή Χρονιά και πάλι σε όλό το μπλογκοχωριό.

    Ι.

  12. Καλή χρονιά Μπαμπάκη για άλλη μια φορά, σούπερ οι γιορτές και το ημερολόγιο με καλμάρισε λίγο γιατί κατάλαβα οτι δεν ήμουν μόνη μου που από την τρεχάλα (ευχάριστη δεν λέω) δεν κατάλαβα πώς πέρασαν οι μέρες! Να είσαι καλά και του χρόνου τα….ίδια και χειρότερα σου εύχομαι!

  13. Καλησπέρα σε όλες και όλους. Πολλές – πολλές ευχές για την χρονιά που έρχεται. Υγεία και ευτυχία στους ανθρώπους σας και σε σας!

    Για να δούμε τώρα…

    @confused:
    Όταν λες «μαμάει και δέρνει» κυριολεκτείς, σωστά; 😉
    Το Mall γενικά το αποφεύγω, τόσο για τα πλήθη που μαζεύει όσο και για την ανασφάλεια που ορθώς επισημαίνεις (ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες για την ανύπαρκτη οικοδομική του άδεια…). Γιαυτό και ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακό πώς η μοίρα με τράβηξε σε αυτό τόσες φορές σε μία μόλις εβδομάδα!
    Ευχαριστώ πολύ για τις ωραίες ευχές και ανταποδίδω!!! 🙂

    @Σοφία:
    Imaginext. Εσείς; 😉

    @Δηιάνειρα:
    Καλησπέρες και σε σένα.

    @Ρενάτα:
    Κόλακα εσύ, περιμένω αναφορά – ποστ για την παράσταση, ‘νταξει;
    Να φάμε την δουλειά από την Αλεπού!

    @Κροτ:
    Γιατί πουλάκι μου χωρίς κακίες; Έβαλες θερμόμετρο;

  14. Κόλακας? Πάλιιι? Τς τς τς! Τσάμπα το καλόπιασμα 😆

    Α, την Αλεπού τη συμπαθώ πολύ. Δεν έχω τέτοιες βλέψεις! ; )
    Γιατί δε γράφεις εσύ, αλήθεια?

  15. @fevis:
    χα χα χα – τέτοιες απειλές μου αρέσουν! 😉
    Για τη Χύτρα θα τα πούμε κι από κοντά, αλλά οι γενικές εντυπώσεις ήταν δύο: γουάου φαγητό (κάτι ζελέ χταποδιού με «σταγόνες» ελιάς που έσκαγαν στο στόμα, κάτι απίθανα μπαρμπούνια τηγανισμένα με τα λέπια τους και τόσο ανάλαφρα που αναρωτιόσουν αν έβαλαν λάδι, μια τέλεια ψημένη παντσέτα, πού να αρχίσω και πού να τελειώσω, γιαμ γιαμ). Και (δυστυχώς) σοβαρά παράπονα από το σέρβις. Υποθέτω ότι τους έλειπε κόσμος, αλλά είναι δικαιολογία αυτό για να φτάνει το μενού στα χέρια σου 20 λεπτά αφού έχεις κάτσει στο τραπέζι; (παράδειγμα και όχι μοναδικό φάουλ δυστυχώς)
    Πάντως θα ξαναπάμε, και σίγουρα στο καλοκαιρινό. Λεπτομέρειες από κοντά. 🙂

    @garbofanoula:
    Ναι, της Ανδριανού. Καλό. Όχι φθηνό, αλλά πολύ ευχάριστο κ’ με ωραία, ζωηρή ατμόσφαιρα.
    Φιλιά πολλά, ευχαριστώ για τις ευχές!

    @lifewhispers:
    Κι εγώ έχω καταρεύσει, απλά είμαι πολύ κουρασμένος για να το συνειδητοποιήσω! 😉
    Φιλιά πολλά και τα καλύτερα σου εύχομαι για το 2008!

    @Μάνος Σ:
    Έτσι, έτσι…(κάτι ξέρεις εσύ, χε χε χε)

    @mamma:
    Θα ανεβάσω και συνταγή συντόμως (στα Οινομαγειρέματα μάλλον) αλλά κάτσε να ανασάνουμε λίγο, χε χε χε
    Ελπίζω να περάσατε κι εσείς πολύ καλά.

  16. @Αλεπού:
    Να είσαι καλά μάτια μου, ό,τι καλύτερο και σε σας!

    @ΙΚΔ:
    Ήταν περίληψη σε πληροφορώ. Το πλήρες σετ θα ήταν 33,333 στίχοι! 😉
    Και (πάλι) ευχές!

    @Λένα Μαντά:
    LOL! Τέτοιες…κατάρες («του χρόνου….ίδια και χειρότερα») τις τιμώ και τις ανταποδίδω! χε χε χε
    Ακριβώς έτσι: ευχάριστη η τρεχάλα, αλλά πολύ τρεχάλα βρε αδελφέ! Πολλές – πολλές ευχές για την χρονιά που έρχεται!

    @Ρενάτα (again):
    «Κόλακας? Πάλιιι? Τς τς τς! Τσάμπα το καλόπιασμα»
    Α, την είχα κάψει αυτή την απάντηση; Πτου! Για κάτσε να βρω κάτι άλλο! 😉
    Για την κριτική, αν προλάβω θα γράψω κάτι αναλυτικό. Είμαι και σε σεμινάριο αυτή την εβδομάδα και είναι λίγο μυστήρια τα πράγματα από άποψη χρόνου, αλλά επειδή πραγματικά άξιζε (κλασσικό θέατρο, στηριγμένο στις ερμηνείες) θα κοιτάξω να ανεβάσω κάτι.

  17. Εμείς koumparosxt!!
    ;-D

  18. καλές γιορτές! εγώ είμαι με τον Χάρλει στο lost, να φανταστείς τι κολληματίες που είμαστε, πήγαμε και πήραμε και το επιτραπέζιο (μάπα το καρπούζι).
    τώρα περιμένουμε στις 31 να προβληθεί το πρώτο επεισόδιο του 4ου κύκλου στις ΗΠΑ και μετά να δούμε κι εμείς σαν άνθρωποι από πού θα το κλέψουμε χα χα χα
    καλή χρονιά φίλε μου

  19. @Σοφία:
    ΟΚ, ΟΚ, δεν θα ξανατολμήσω γκρίζα διαφήμιση! 😛

  20. μπραααβο αντοχη!!!

    να περνατε παντα καλα.

    καλη χρονια.

  21. Kαλή χρονιά mpampaki. Γεροί κι αγαπημένοι να στε, και να περνάτε πάντα όμορφα!

  22. Χεχεχε! Πάντα τέτοια και καλύτερα για το 2008 μπαμπάκη!

  23. ts ts ts άκου «όχι άλλο κάρβουνο».
    Εμ, δεν ξαναπατάω το πόδι μου εγώ εδώ…δεν!
    Και μια ερώτηση:
    Κουρκούλεια ή Λουκούλεια κατά το μάλλον ;
    Καλή χρονιά!

  24. @Γιωρίκας:
    Την υποψιαζόμουνα την δουλειά με το επιτραπέζιο, γιατί είχαμε κάνει το λάθος να παίξουμε του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών κι ήταν μπαρούφα τέτοιου μεγέθους που είπαμε να αποφύγουμε τα εκ μεταφοράς.
    Κι ο Χάρλεϊ γαμάτος είναι.
    Καλή χρονιά να έχουμε αγόρι μου και φιλιά στην *ξέρεις ποια*! 🙂

    @Ονοματοδοσία:
    Δεν ξέρω βρε παιδί μου τι βάζει η ΝΟΥΝΟΥ στο γάλα της, αλλά πολύ σπίντα το νιάτο! χε χε χε – Ευχαριστούμε, πολλές ευχές!

    @Λιαστή ντομάτα:
    Να είσαι καλά κορίτσι μου, και σε σένα ό,τι καλύτερο εύχομαι!

    @Γοργόνα:
    Και σεις το ίδιο βρε!

    @Δημήτρης:
    Παρεξηγησιάρη!
    (προφέρεται: «παρεξηγησhάρη»)
    χε χε χε χε χε
    Καλή Χρονιά να έχουμε, φιλιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: