• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Φεβρουαρίου 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    2526272829  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Short cut 2: Πώς φτωχαίνει μια πόλη

Μερικά σύντομα στιγμιότυπα των τελευταίων ημερών, ένα ιδιόρρυθμο στίγμα όσων ήρθαν και ήδη φεύγουν.

Για να λέμε την αλήθεια, δεν πιστεύω ότι ο Μάκης ή ο διάδοχος του Χριστόδουλου θα κάνουν κάτι που θα αλλάξει την ζωή μου – αν και σίγουρα, και οι δύο, θα πιστεύουν ότι αποτελούν ελέω Θεού κυβερνήτες της Ελλάδας. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος: πιστεύω ότι σε βάθος χρόνου όλοι οι χαμηλού επιπέδου άνθρωποι ξεπέρνιουνται από τα γεγονότα. Εντάξει, για τον νέο Αρχιεπίσκοπο δεν έχω ακόμα άποψη, αλλά δεν περιμένω ότι μια αυλή που χτίστηκε γύρω από τον Χριστόδουλο θα εκλέξει κάποιον πνευματικό ηγέτη.

Αντίθετα λοιπόν με όλα αυτά που παίρνουν τα φώτα της επικαιρότητας, σε ένα πολύ πιο μικρό εύρος αλλά σε σημαντικό βάθος χρόνου, η ζωή μας θα αλλάξει σε ένα πιο ουσιαστικό επίπεδο, καθώς η Αθήνα θα γίνει φτωχότερη σε θέατρα.

Κλείνει το Αμόρε. Διαβάστε σχετικά εδώ και εδώ.

Ειδικά όσοι έχουμε απολαύσει θέατρο εκεί, όλα αυτά τα χρόνια, θα νιώσουμε την απουσία. Θυμάμαι παραστάσεις με τον Καταλειφό σε Ίψεν, τον Λεμπεσόπουλο σε Ντοστογιέφσκι και τόσους άλλους. Ο χώρος θα μου λείψει, αλλά μένω και με την απορία: τελικά, πόσο κρατικοδίαιτα είναι τα θέατρά μας, ώστε ακόμη και ένας καλλιτεχνικά επιτυχημένος (κατά γενική ομολογία) οργανισμός όπως το Αμόρε, κλείνει όταν κλείνουν και οι στρόφιγγες των επιχορηγήσεων;

Advertisements

13 Σχόλια

  1. την καλησπέρα μου 🙂

  2. δε νομίζεις πως ένας συσχετισμός με τα σκάνδαλα στο ΥΠΠΟ μπορεί να είναι διαφωτιστικός?

    άλλωστε «αυτή είναι η ελλάδα» και αυτός είναι και ο πολιτισμός της…

  3. Όσες φορές, πλην γιορτών, πάω στον ΙΑΝΟ και την Πρωτοπορία, τα δυο μεγαλύτερα και πιο κεντρικά βιβλιοπωλεία της Θεσσαλονίκης (δεν έχει και πολλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία η πόλη, 3-4 όλα κι όλα), βρίσκομαι κατά κανόνα για αρκετή ώρα μόνος μου σε ολόκληρο βιβλιοπωλείο με τρεις-τέσσερις άπραγους πωλητές να περιμένουν να με εξυπηρετήσουν. Άντε να μπουν και δυο-τρεις ξέμπαρκοι πελάτες. Ενώ αν πάω στο κομμωτήριο ή στο κουρείο (κάθε μέρα ξεφυτρώνουν καινούργια στη γειτονιά, τετράγωνο και κομμωτήριο, πρέπει να υπάρχουν εκατοντάδες πια) θα είναι τις περισσότερες φορές τίγκα στον κόσμο. Φαίνεται ότι πολλοί (πάρα πολλοί φοβάμαι) συμπολίτες μας φροντίζουν σχολαστικά το εξωτερικό του κεφαλιού τους αλλά το εσωτερικό το έχουν αφήσει αχτένιστο. Όταν σε μια πόλη και σε μια ολόκληρη χώρα φυτοζωούν τα βιβλιοπωλεία και ανθούν τα κομμωτήρια, αυτό κάτι σημαίνει. Όπως και όταν κλείνουν θέατρα.

  4. Θα κάνω μια μικρή παρένθεση στα σχόλια, αλλά πριν προλάβω να το ανεβάσω, έχει ασχοληθεί με το θέμα, καθώς *και* με τις επιχορηγήσεις, η Αλεπού εδώ:
    http://theatro.wordpress.com/

    Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

  5. @Δηιάνειρα:
    Είμαι σίγουρος ότι τα ίδια λες σε κάθε μπλόγκερ που προσεγγίζεις! LOL! 🙂
    Καλημέρα κι από μένα λοιπόν!

    @Κροτ:
    Μου έχει περάσει κι εμένα από το μυαλό, όχι τόσο ως σκάνδαλο αλλά ως απλή ακυβερνησία. Όσο ο Ζ. είναι στο νοσοκομείο, ποιος υπογράφει ανανεώσεις επιχορηγήσεων; Και μιλάω για τις νόμιμες, όχι αυτές που εμπεριέχουν σκάνδαλα.

    @Γεράσιμος:
    Πετυχημένο το παράδειγμά σου. Και φαντάσου ότι έχεις την εικόνα της Θεσσσαλονίκης, μιας πόλης με φοιτητές (άρα ζωηρό εν δυνάμει αναγνωστικό κοινό), με ικανό μέγεθος πληθυσμού, με ιστορία. Φαντάσου τι ισχύει στην υπόλοιπη χώρα.
    Παρόλα αυτά, για το βιβλίο έχω μια μικρή αισιοδοξία. Μετά από αρκετά χρόνια, είναι ξανά αποδεκτό να δωρίζεις βιβλία. Θυμάμαι μια εποχή (όταν ο νεοελληνικός νεοπλουτισμός είχε μόλις στρογγυλοκαθήσει στο θρόνο του) που το βιβλίο ήταν «εκτός μόδας», αν είναι δυνατόν. Τουλάχιστον τώρα υπάρχει κόσμος που θέλει και να δίνει και να δέχεται βιβλία για δώρα.

  6. Μπαμπάκη μου,
    σ’ ευχαριστώ για την αναφορά.
    Είναι πράγματι θλιβερό να κλείνουν θέατρα και γενικότερα να αγνοούνται σημαντικοί φορείς πολιτισμού.
    Δεν βλέπω τακτικά το σόου των ειδήσεων, αλλά υποπτεύομαι ότι ουδείς θα ασχολήθηκε με το θέμα του «Αμόρε» επί της ουσίας. Αν έγινε θα αφιέρωσαν λίγα λεπτά και άριν κουτσομπολιού μάλλον. Αντίθετα, βλέπουμε όλοι καθημερινά πόσο χρόνο καταλαμβάνουν οι ειδήσεις για τον αριεπίσκοπο ή για το θέμα του Ζαχόπουλου…

  7. mpampakis μια μικρούλα ενστασούλα μόνο. Φοβάμαι πως περισσότερος κόσμος προτιμά να δωρίζει βιβλία διότι είναι φθηνότερα και μας κάνουν και δείχνουμε και ‘ψαγμένοι’ ως κομιστές τους (αμάν είπα κομιστές;) παρά να τα λαμβάνει. Ότι δηλαδή γενικότερα αρκετός κόσμος δίνει και δέχεται για δώρα βιβλία που δεν πολυδιαβάζουν ούτε οι δωρητές ούτε οι αποδέκτες τους. Διότι αν τα διάβζαν θα είχαν αλλάξει αυτή την άθλια στατιστική που λέει ότι ο Έλληνας διαβάζει κατά μέσο όρο το πολύ ένα βιβλίο το χρόνο.

  8. @Αλεπού:
    Αμφιβάλω αν το έπαιξαν καθόλου οι τηλεοράσεις. Το είχα διαβάσει στο Internet (φυσικά) από την 1η του μήνα, απλώς δεν πρόλαβα να ανεβάσω ποστ νωρίτερα.
    Εδώ και καιρό διαβάζω ειδήσεις ή έστω ακούω ειδήσεις, αλλά σε καμία περίπτωση δεν βλέπω ειδήσεις. Ανορθόδοξο; 🙂

    @Γεράσιμος:
    Προσοχή με τους κομιστές! χε χε χε χε
    Χωρίς να έχεις άδικο, δεν είναι τόσο απόλυτο αυτό που λες. Κάτι φλασάτες εκδόσεις, με σούπερ-ντούπερ χαρτί και ιλουστρασιόν φωτογραφίες, που είναι καλές μόνο για coffee table είναι αυτές που συνηθίζονται από – προς ανθρώπους που δεν διαβάζουν. Και αυτές δεν είναι φτηνές τελικά. 🙂
    Όλα είναι θέμα παιδείας εδώ που τα λέμε. Ως κοινωνία νεόπλουτων, τρέφουμε ελάχιστη εκτίμηση στην άποψη και την γνώση. Φιάξαμε ένα σχολείο προσανατολισμένο στην αποστήθιση και στην ισοπέδωση προς τα κάτω κι αυτό δημιουργεί νέες γενιές ανθρώπων που μαθαίνουν από μικροί να σιχαίνονται τα βιβλία. Παρόλα αυτά, και το ξαναλέω, είμαι αισιόδοξος, γιατί έχω την αίσθηση ότι πριν 20 χρόνια που έβγαλα το Λύκειο η γενιά μας είχε ακόμα χειρότερη σχέση (σαν μέσος όρος εννοώ) και οι καινούργιοι, ίσως και λόγω έκθεσης στο internet έχουν πιο θετική άποψη για την ανάγνωση.
    20 χρόνια; Κιόλας;;; Πω-πω, τι πήγα και θυμήθηκα τώρα…

  9. mpampakis κι εγώ πριν ακριβώς είκοσι χρόνια τελείωσα το σχολείο και θυμάμαι στο τέλων των χρονιών τις πυρές έξω από τα σχολεία στις οποίες έκαιγαν τα παιδιά τα σχολικά τους βιβλία. Ελπίζω αυτά να μη γίνονται πια.

  10. @Γεράσιμος:
    Παλίο-γερε! Τι κάνεις μέσα στα blog; 😉
    (άκου κιόλας 20 χρόνια…..)

  11. Χερ..χερ..χερ.. μας βλάπω να γκρινάζουμε σαν τα γεροντάρια του Μάπετ σόου!

  12. @Γεράσιμος:
    Το χειρότερο απ’ όλα είναι τα ανέκδοτα του αρκούδου. Και δεν εννοώ τον μπλόγκερ! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: