Short cut 3: Περί ένστασης

Μερικά σύντομα στιγμιότυπα των τελευταίων ημερών, ένα ιδιόρρυθμο στίγμα όσων ήρθαν και ήδη φεύγουν.

Στον βαθμό που τα αθλητικά αποτελούν μέρος της καθημερινότητας (δλδ σε μικρό, να έχουμε να ασχολούμαστε) ενοχλήθηκα για την τεσσάρα που φάγαμε από τον γαύρο πριν λίγες εβδομάδες. Ένιωσα σχεδόν ντροπή. Αν όμως μάθαινα ότι η ομάδα μου έκανε ένσταση για να πάρει στα χαρτιά ένα ματς με αντικειμενικά πολύ μικρότερη ομάδα (που μάχεται να γλυτώσει τον υποβιβασμό) και μάλιστα ματς το οποίο είχαμε χάσει καθαρά και ξάστερα μέσα στο γήπεδο, τότε θα ένιωθα πραγματικά ντροπή.

Να το κάνουμε ανοιχτά προβοκατόρικο; Πόσο κακόπιστο είναι να πεις πως ο μόνος τρόπος που έχει ο Ολυμπιακός για να βρεθεί στην κορυφή της βαθμολογίας είναι να κινεί νήματα εκτός γηπέδων; Και πόσο κακόπιστο είναι να ισχυριστείς πώς έτσι ήταν και για όλα τα χρόνια της Παράγκας, οπότε δεν άλλαξε κάτι και τώρα; Καταλαβαίνω τους αληθινούς φιλάθλους του (ναι, αυτοί είναι ίδιοι σε όλες τις ομάδες τελικά και καταλαβαίνονται περισσότερο μεταξύ τους παρά με τους αδηφάγους οπαδούς που κραδαίνουν ίδια κασκώλ). Και λυπάμαι που τους στεναχωρεί όλο αυτό.

Αλλά δεν μπορώ να μην πω την κακία που μου ήρθε στο μυαλό: Ο Ολυμπιακός θα βρεθεί πρώτος στο πρωτάθλημα, με βαθμούς που μάζεψε εκτός γηπέδου. Κι όπως θα έλεγε κι ο Πέτρος: «αποκαταστάθηκε η φυσική τάξη των πραγμάτων».

Πάω να καλυφθώ τώρα και να περιμένω την έκρηξη. 🙂

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Ρε μπαμπάκη αφού ξέρεις ότι κανένας σωστός γάβρος δεν θέλει να πάρει η ομάδα του τους βαθμούς. Έχεις δίκιο για ντροπές κ.λπ.. Το να αναφέρεσαι όμως, εσύ και ο κάθε παναθηναϊκός (φίλαθλος ή παράγοντας) σε διαιτησίες, σε παράγκες ή σε νταβαντζήδες είναι αν μη τι άλλο αστείο. (δεν διαιούμαστε ούτε εσείς ούτε εμείς να ομιλούμε). Ας μη αναφέρω παραδείγματα δεν θέλω να κάνω κατάχρηση του χώρου, αλλά μη μας κάνετε και τις μωρές παρθένες.
    Σας έχουν δώσει μια καραμέλα, γλυκιά ή πικρή δεν ξέρω, τόσα χρόνια τώρα και την πιπιλάτε. Καταλαβάίνω την πίκρα αλλά αφήστε την επιτέλους την κλάψα γιατί μη νομίζετε ότι έτσι θα σας λυπηθεί το αεκάκι και σας χαρίσει το πρωτάθλημα.
    Για το σχόλιο δε του Κόκκαλη πάρτε το σαν ένα πείραγμα ενός οπαδού, από αυτά που έχουμε ακούσει οι μεν και οι δε όλα αυτά τα χρόνια.

  2. Πεστα ρε jojos, πέστα. Απλά οι άνθρωποι βλέπουν οτι στο ποδοσφαιρο δεν εχουν ουτε Γιαννακοπουλους ουτε Ομπραντοβιτς, και γιαυτο κάνουν όλη τη μανούρα…

    Ι.

  3. Καλημέρα!

    Τι; Μόνο δύο;

    @jojos:
    «Για το σχόλιο δε του Κόκκαλη πάρτε το σαν ένα πείραγμα ενός οπαδού, από αυτά που έχουμε ακούσει οι μεν και οι δε όλα αυτά τα χρόνια.»
    Και το δικό μου σχόλιο γιατί να μην το πάρετε έτσι λοιπόν; 🙂
    Θες να μιλήσουμε σοβαρά; Υπήρξε Παράγκα. Αυτό κάνει αρκετά από τα αποτελέσματα των τελευταίων ετών παράξενα (για να μην το πω αλλιώς). Από την άλλη, δεν αρκεί η παράγκα για να δικαιολογηθούν όοοοοολα τα αποτελέσματα των τελευταίων ετών, άρα πρέπει να πάψει να χρησιμοποίειται σαν δικαιολογία. Αυτό πιστεύω.
    Και συμφωνώ μαζί σου: κανένας αληθινός φίλαθλος του Ολυμπιακού δεν συμφωνεί με αυτή την ένσταση. Τώρα τουλάχιστον – αν φτάσουμε στο τέλος και αυτοί οι 3 βαθμοί κρίνουν τον τίτλο, ο πειρασμός θα είναι μεγάλος…

    @ΙΚΔ:
    Να προσέξεις ότι εγώ δεν προσπάθησα να γυρίσω την κουβέντα στο μπάσκετ, εσύ πας γυρεύοντας! 😉

  4. Να προσθέσω ένα σχόλιο από τον Αντώνη Καρπετόπουλο, γνωστό ολυμπιακό:

    »
    Αν ο Ηλίας Δαμήλος θέλει έναν καλό μάρτυρα υπεράσπισης όταν και εφόσον εκδικαστεί η υπόθεση του Βάλνερ, μπορεί να καλέσει τον Σωκράτη Κόκκαλη. Τον Ιανουάριο του 2005, λίγες μέρες μετά την έκδοση της πρωτοβάθμιας απόφασης για τα επεισόδια που είχαν γίνει στον αγώνα του Ολυμπιακού με τον Πανιώνιο, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού είχε δώσει μια μεγάλη συνέντευξη Τύπου και είχε δηλώσει τα εξής: «Είναι λυπηρό οι αγώνες να κρίνονται στις αίθουσες των δικαστηρίων. Το πρωτάθλημα πρέπει να κρίνεται μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Δεν μπορεί μια ομάδα να χάνει βαθμούς που έχει κερδίσει με τον ιδρώτα της. Ο Ολυμπιακός ζητάει να παίζονται τα ματς στα γήπεδα και να κερδίζει ο καλύτερος, διότι πιστεύει ότι είναι καλύτερος». Στην ίδια συνέντευξη Τύπου ο Γιώργος Δεληκάρης είχε δηλώσει ότι οι οπαδοί και οι παίκτες του Ολυμπιακού έχουν ρόζους στα χέρια διότι έχουν μάθει να παλεύουν…»

    Το κείμενο το πήρα από εδώ:
    http://www.sport-fm.gr/article.jsp?id=118913

  5. Αγαπητέ Μπαμπάκη, χαίρομαι που ασχολήθηκες με το θέμα, γιατί μου δίνεις τη δυνατότητα να κάνω μια τοποθέτηση χωρίς να μπλέξω σε οπαδική συζήτηση (άλλωστε εγώ είμαι τελείως ουδέτερος, ως ΠΑΟΚτζής 🙂

    Υπάρχει ο νόμος της κερκίδας και ο νόμος ο κανονικός: με βάση τον πρώτο, τα παιχνίδια πρέπει να παίζονται μέσα στο γήπεδο, και συνεπώς η προσπάθεια του Ολυμπιακού να πάρει το ματς με την Καλαμαριά στα χαρτιά δικαιολογημένα κατακρίνεται και αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση, ακόμα και από οπαδούς της ομάδας (και μπράβο τους, ας μου επιτραπεί να πω).

    Με βάση τον δεύτερο, όμως (dura lex sed lex), η Καλαμαριά παραβίασε τον κανονισμό. Και ο κανονισμός είτε πρέπει να εφαρμόζεται πάντοτε, είτε καθόλου. Στη Σκωτία, π.χ., έχουν επιλέξει το δεύτερο -με συμφωνία κυρίων μεταξύ των ομάδων. Εδώ, που δεν υπάρχει τέτοια συμφωνία, ο Ολυμπιακός φαίνεται να έχει (τυπικά και νομικά) δίκιο.

    Η σημασία του θέματος υπερτονίζεται από τη διαφορά δυναμικότητας των ομάδων, αλλά και από τους στόχους τους. Αν το ζήτημα είχε προκύψει σε αγώνα Ατρομήτου-Λάρισας, π.χ. (τυχαίο το παράδειγμα), πιθανόν δεν θα ασχολιόταν κανείς…

  6. @Χασοδίκης:
    Είναι προφανές ότι δεν τίθεται θέμα νομιμότητας της ένστασης. Είμαι σίγουρος ότι μια ΠΑΕ που πρωταγωνιστεί και συναλλάσεται με την UEFA έχει νομικούς που προσέχουν και ψάχνουν τέτοια πράγματα και η κίνηση γίνεται με επιβεβαιωμένο αποτέλεσμα. Δεν ισχυρίζομαι το αντίθετο.

    «δικαιολογημένα κατακρίνεται και αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση, ακόμα και από οπαδούς της ομάδας (και μπράβο τους, ας μου επιτραπεί να πω).»

    Συμφωνώ. Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ομάδα του, αγαπά κατ’ αρχήν την ομάδα και το άθλημα. Η μεγάλη διαφορά εντοπίζεται στο αν αγαπάς την ομάδα και στις νίκες και στις ήττες, για την χαρά του αθλητισμού. Και η νοοτροπία της ένστασης δείχνει για μένα κάποιους που αγαπάνε τη νίκη περισσότερο από τον αθλητισμό. Ανθρώπους με άλλα λόγια που δεν ξέρουν να χάνουν. Κι αν δεν ξέρεις να χάνεις, το μόνο βέβαιο είναι ότι μακροπρόθεσμα δεν θα κερδίζεις – γιατί ούτε αυτό ξέρεις να το κάνεις.

    Πολύ λάθος κίνηση, πολύ λάθος.

  7. Αχ βρε Μπαμπάκη μου… Εσύ το βλέπεις το θέμα σαν φίλαθλος (και έτσι πρέπει), αλλά οι διοικούντες της εκάστοτε ΠΑΕ, και δη μιας που διεκδικεί τα εκατομμύρια μπικικίνια του Champions League, καθόλου δεν το βλέπουν έτσι: πρώτα το μπαγιόκο, η αγάπη για την ομάδα (αν υπάρχει…) μετά.

    Είναι πολλά τα λεφτά, και ο ρομαντικός κόσμος του αθλητισμού, του ευ αγωνίζεσθαι κλπ. υπάρχει πια μόνο στο μυαλό μας…

  8. Συμφωνώ, απλά υπάρχουν και κάποιες κινήσεις που θίγουν την ιστορία του αθλητισμού. Ο Ολυμπιακός είναι μια ιστορική ομάδα, με ιστορία πολύ μεγαλύτερη από την περίοδο Κόκκαλη (όπως αντίστοιχα η ιστορία του Παναθηναϊκού δεν ξεκινάει με τους Βαρδινογιάννηδες, κλπ κλπ κλπ). Πρέπει να συνειδητοποιεί κανείς πως οι φίλαθλοι μιας ομάδας την αγαπούν είτε χάνει είτε κερδίζει. Άνθρωποι που αγαπούν τις νίκες περισσότερο από την ομάδα δείχνουν μια νοοτροπία αρπακτικών που, είμαι βέβαιος, οι παλιο-σειρές στους φιλάθλους του Ολυμπιακού την περιφρονούν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: