Writer’s block

Κεφάλαιο Πρώτο

Μια έξαψη τον είχε κυριέψει. Από τότε που θυμόταν τον εαυτό του, μία και μόνο μία επιθυμία ταλάνιζε τα βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής του: να γίνει συγγραφέας. Τώρα, μετά από καιρούς και προσπάθειες, είχε αποφασίσει επιτέλους να δοκιμάσει την τύχη του. Είχε την θέληση και είχε και τον χρόνο – έλπιζε να αποδειχτεί ότι είχε και την έμπνευση. Τα χέρια του έτρεμαν ελαφρά από την αδημονία και τον ενθουσιασμό καθώς ξεκινούσε πληκτρολογώντας τις λέξεις:

Κεφάλαιο Πρώτο

Μια έξαψη τον είχε κυριέψει. Από τότε που θυμόταν τον εαυτό του, μία και μόνο μία επιθυμία ταλάνιζε τα βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής του: να γίνει συγγραφέας. Τώρα, μετά από καιρούς και προσπάθειες, είχε αποφασίσει επιτέλους να δοκιμάσει την τύχη του. Είχε την θέληση και είχε και τον χρόνο – έλπιζε να αποδειχτεί ότι είχε και την έμπνευση. Τα χέρια του έτρεμαν ελαφρά από την αδημονία και τον ενθουσιασμό καθώς πληκτρολογούσε τις λέξεις:

Κεφάλαιο Πρώτο

Μια έξαψη τον είχε κυριέψει. Από τότε που θυμόταν τον εαυτό του, μία και μόνο μία επιθυμία ταλάνιζε τα βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής του: να γίνει συγγραφέας. Τώρα, μετά από καιρούς και προσπάθειες, είχε αποφασίσει επιτέλους να δοκιμάσει την τύχη του. Είχε την θέληση και είχε και τον χρόνο – έλπιζε να αποδειχτεί ότι είχε και την έμπνευση. Τα χέρια του έτρεμαν ελαφρά από την αδημονία και τον ενθουσιασμό καθώς πληκτρολογούσε τις λέξεις:

Κεφάλαιο Πρώτο

Μια έξαψη τον είχε κυριέψει. Από τότε που θυμόταν τον εαυτό του, μία και μόνο μία επιθυμία ταλάνιζε τα βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής του: να γίνει συγγραφέας. Τώρα, μετά από καιρούς και προσπάθειες, είχε αποφασίσει επιτέλους να δοκιμάσει την τύχη του. Είχε την θέληση και είχε και τον χρόνο – έλπιζε να αποδειχτεί ότι είχε και την έμπνευση. Τα χέρια του έτρεμαν ελαφρά από την αδημονία και τον ενθουσιασμό καθώς πληκτρολογούσε τις λέξεις:

Κεφάλαιο Πρώτο

Μια έξαψη τον είχε κυριέψει. Από τότε που θυμόταν τον εαυτό του, μία και μόνο μία επιθυμία ταλάνιζε τα βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής του: να γίνει συγγραφέας. Τώρα, μετά από καιρούς και προσπάθειες, είχε αποφασίσει επιτέλους να δοκιμάσει την τύχη του. Είχε την θέληση και είχε και τον χρόνο – έλπιζε να αποδειχτεί ότι είχε και την έμπνευση. Τα χέρια του έτρεμαν ελαφρά από την αδημονία και τον ενθουσιασμό καθώς πληκτρολογούσε τις λέξεις:

Κεφάλαιο Πρώτο

24 Σχόλια

  1. Είναι η μέρα που χτυπάτε στόχο με κλειστά μάτια μάλλον. Δεν εξηγείτε αλλιώς τόση ευστοχία σε θέματα και σχόλια.

    Χαίρομαι για σας που το βάλατε στα σατιρικά.
    Θα το έβαζα στα δραματικά…

  2. @fog:
    Ευχαριστώ πολύ, αν και δεν είναι απόλυτα δικό μου, είναι βασισμένο σε μια παλιά προσπάθεια του Quino, του σκιτσογράφου της Μαφάλντας (μόλις αποτίναξα από πάνω μου το μανδύα του λογοκλόπου). 🙂
    Η σάτιρα επιβάλεται, η μόνη σωτηρία έγκειται στον αυτο-σαρκασμό τελικά!

  3. ξέρεις ο Φελίππε, αυτοσαρκαζόμενος, λέει πως «τόση αποφασιστικότητα είναι πολύ ύποπτη για μένα!»

    με πιαν’ς? 😛

  4. ΝΑΙ, αυτό ήταν, Μαφάλντα… Στο μυαλό μου έρχονταν ο Σνούπυ-πιλότος και φράσεις του στυλ: «Ο πιλότος ετοιμάζεται για άλλη μια επικίνδυνη πτήση. Μπορεί να σκοτωθεί… Να σκοτωθεί; …Μπα άσε καλύτερα, μια άλλη μέρα», αλλά κάτι δεν μου κόλλαγε. 🙂

    Συμφωνώ για τον αυτοσαρκασμό. Θα το έκανα ευχαρίστως αν δεν ήμουν τόσο τέλεια και μπορούσα να βρω κάτι τόσο δα να σαρκάσω. Ελπίζω να με νιώθετε. 😛
    Καλημέρα (τώρα τρέχουμε πάλι)

  5. LOLO…LOL…LOL…Α-Ψ-Ο-ΓΟ-Σ…Μονο με τον αυτοσαρκασμο μπορουμε να «παμε μπροστα»…

  6. Ωπ, η μέρα της μαρμότας!!!!! Λες και εδώ, παρόλο που έχει πολύ θέληση όπως ο Φελίπε, να κυβερνάει και εδώ, «όπως συνήθως», η μειοψηφία?
    ;-D

  7. Ωραίο αυτό με το χρώμα στα γράμματα…

    Ήταν κάποιος που δεν ήξερε καμία ιστορία. Κι όλο έλεγε, ξέρω πολλές ιστορίες. Μία απ’ αυτές λέει πως ήταν κάποιος που δεν ήξερε καμία ιστορία. Κι όλο έλεγε, ξέρω πολλές ιστορίες. Μία απ’ αυτές λέει πως ήταν κάποιος που δεν ήξερε καμία ιστορία. Κι όλο έλεγε, ξέρω πολλές ιστορίες. Μία απ’ αυτές λέει πως ήταν κάποιος που δεν ήξερε καμία ιστορία. Κι όλο έλεγε, ξέρω πολλές ιστορίες. Μία απ’ αυτές λέει πως ήταν κάποιος που δεν ήξερε καμία ιστορία. Κι όλο έλεγε, ξέρω πολλές ιστορίες. Μία απ’ αυτές λέει πως…
    (Γ. Αγγελάκας)

  8. αααα….αυτό το ‘κανε ο Jack Torrance όταν ξεχειμώνιασε στο Overlook Hotel

    με τη διαφορά πως εκείνος πληκτρολογούσε
    All work and no play makes Jack a dull boy

    να το προσέξετε….σας συμπαθώ και δεν θα ‘θελα να σας δω παγωμένο σε καμιά γωνιά του web…

  9. αχαχαχα
    α στο καλο, απο τη νυστα μου θα ειναι!

  10. Ντροπή σας!
    Περιπαίζετε όλους τους εν δυνάμει «συγγραφείς». Ξέρετε, αυτό το τρέμουλο έχουν στο πρώτο κεφάλαιο. Αλλά στο τελευταίο πια τους πιάνει .. πάρκινσον 🙂

  11. με την εξαψη εμεινε
    μετα μπηκε σε κανα τσοντοσάιτ να ξεδώσει

  12. @Krot:
    Μ’ αρέσεις, γιατί έχεις διαβάσει την σωστή βιβλιογραφία! 🙂

    @fog:
    Αυτό το πρόβλημα με την τελειότητα το έχω κι εγώ. Το χειρότερο είναι ότι πάνω που πάω να το ξεχάσω, μου το θυμίζουν οι αναγνώστες μου: «Μα πώς γράφεις έτσι βρε Μπαμπάκη», «Μα τι εκπληκτικός που είσαι», «Τέρμα, Μπαμπάκηδες δεν βγαίνουν πια» και τέτοια. Αχ, το βάρος της ενσάρκωσης του μύθου… 😆
    BTW, δεν είναι από Μαφάλντα, αλλά από άσχετη γελοιογραφία του Quino. Αν την βρω, θα την σκανάρω να την ανεβάσω.

    @JAD:
    Ω, ναι. Και θέλουμε να πάμε μπροστά, εκτός κι αν υπάρχει γκρεμός, σωστά;

    @Σοφία:
    Άτιμη μειοψηφία, αυτό το δικαίωμα του βέτο μας έχει καταστρέψει!!!

    @Αντώνης_Χ:
    Προσπάθησα να αλλάξω μέγεθος στα γράμματα στην αρχή, αλλά δεν με άφησε. Θενκς! Ωραίος ο πρώην Τρύπας.

  13. Σόρρυ, πάω σε μήτινγκ, τα λέμε πάλι σε λίγο.

  14. Εμένα πιο πολύ μου άρεσε η τέταρτη προσπάθεια, ήταν πιο μεστό το κείμενο… Καλημέρα 🙂

  15. xe, με προλαβε ο ΚΚμοιρης

    here’s johnny!

  16. ….επανήλθα…

    @Κ.Κ.Μοίρης:
    Προσέχω, προσέχω. Μην σας τρομάζει ο ήχος του τσεκουριού που ακονίζεται, είναι σύμπτωση… 😉

    @Φάβα:
    Έκαναν πουλάκια τα μάτια σου; 🙂
    ΥΓ: Την πάτησες κι εσύ με την διαφορά ώρας, ε; Δεν είσαι η μόνη.

    @Οίστρος:
    Ε, πηγαίνανε κι αυτοί γυρεύοντας όμως!!!

    @keimgreek:
    Μα πας και αποκαλύπτεις την συνέχεια, κι εγώ μετά πώς θα κρατήσω ψηλά την επισκεψιμότητα;

    @Δενδρογαλή:
    LOL! Σωστό, αλλά το δεύτερο έβγαζε περισσότερο συναίσθημα πιστεύω. χα χα χα χα χα

    @Φάϊτ Μπακ:
    Μην απογοητεύεσαι, θα τον προλάβεις εσύ στο επόμενο! 😉

  17. Βγαίνει και σε λευκό το κείμενο?
    ;-D

  18. Θα συμφωνήσω με τον Αντώνη Χ. Κι εμένα τον Αγγελάκα μου θύμισε και μου άρεσε πολύ. Καλημέρα.

  19. @Σοφία:
    Βεβαίως, και το ζεσταίνεις ελαφρά πάνω από φλόγα κεριού για να φανεί το κρυφό μήνυμα. 😛

    @madame de la luna:
    Να ομολογήσω ότι δεν την ήξερα αυτή την ιστορία του Αγγέλακα; Θα το ομολογήσω λοιπόν. Καλημέρα κι από μένα!

  20. ζω τη μέρα της μαρμότας

    τέλος

    υγ παρεπιπτόντως,τη ζείτε και εσείς

    υγ ζήτω

  21. Να ομολογήσω ότι δεν την ήξερα αυτή την ιστορία του Αγγέλακα;

    Ήταν σε ένα δίσκο που είχε βγάλει ο Αγγελάκας μαζί με τον μπασίστα από τις «Τρύπες».
    Ο μπασίστας λεγόταν Γ. Καρράς (νομίζω), ο δε δίσκος «Υπέροχο Τίποτα».

    Ως δίσκος ήταν πολύ ενδιαφέρων από την άποψη ότι, εν μέσω του καταιγιστικού ήχου των Τρυπών (αρχές δεκαετίας 90 φαντάσου), έβγαλε μία δουλειά που θύμιζε περισσότερο τις μεταγενέστερες δουλειές με τον Ν. Βελιώτη και τους Επισκέπτες.

    Ξεφεύγω από το θέμα και συγγνώμη κιόλας, αλλά μ’ έπιασε η νοσταλγία.

  22. Μακάρι να έπιανε το αντίστοιχο writer’s block και κάποιους άλλους πολυγραφότατους τρόμπες. Και κάποιους τηλεορασόπληκτους εθισμένους στα παράθυρα, και κάποιους πολιτικούς εθισμένους στην εξουσία…

  23. Mpampaki, όντως πολύ ωραίο αυτό με τα γράμματα !(μυρίζουν και λεμόνι πριν τα περάσουμε από πάνω με σίδερο για αποκρυπτογράφηση;) :)))

    Δε ξέρω τι λέει ο Αγγέλακας και ο Τorrance, το άλλο με τον Τοτό ξέρω, που βαριόταν να γράψει έκθεση για το πως πέρασε το χειμώνα και ξεκίναγε «χιονιζε….χιονιζε…, χιονιζε…, χιόνιζε…», συνέχιζε :»χιονιζε….χιονιζε…, χιονιζε…, χιόνιζε…», εξακολουθούσε: :»χιονιζε….χιονιζε…, χιονιζε…, χιόνιζε…», και στην τελευταία σελίδᨻΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ’ΣΤΡΩΣΕ!»

    (τουλάχιστον εκείνος κατάφερε να πάει το γραπτό του ένα βήμα παρακάτω! :))))

  24. @Tsaperdona:
    Γαμώ τις ταινίες btw…Ζήτω κι από μένα! (ποιο είναι το θέμα μας?)

    @Αντώνης_Χ:
    Κάνε δουλειά σου, με ωθείς στα όρια: θα πω σε όλους ποιος είναι διαθέσιμος να παίξει μπουζούκι σε συνεστιάσεις και εκδηλώσεις… 😛
    χε χε χε χε

    @industrial daisies:
    Εκεί θα μας συνέφερε το speaker’s block…

    @Ρινιώ Μ.:
    χα χα χα χα – έχεις δίκιο, ακόμα κι ο Τοτός τα πήγε καλύτερα! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: