• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Απρίλιος 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μαρ.   Μάι. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Ωδή στην απολεσθείσα συνταγή

Το αλτζχάϊμερ βέβαια προχωρά
Και χτίζει γύρω μου τα τείχη
Δεν σκέπτομαι, δεν έχω πια χαρά
Τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη

Να μαγειρέψω πώς μπορώ; Δεν δύναμαι!
Αφού την συνταγή πού είδα έχω πια ξεχάσει
Τα συκωτάκια των πουλιών ήσαν μια κάποια λύσις
Όμως τ’ αυγά και τα καλάθια έχω χάσει

Μόνο τον τίτλο έχω πια, το σέσκουλο μου μένει
Άλλα υλικά είχε άραγε, Φτιαγμένα με τι τρόπο;
Τσιγάρισμα ή ζεμάτισμα; Άγνωστο παραμένει
Πότε την διάβασα και πού; Σε τι εντύπου τόπο;

Γιατί έλεγα θα φτιάξω τους ντολμάδες από σέσκουλα
Και μέσα θα είχανε από πουλιά τα συκωτάκια
Τα υλικά στα αζήτητα, τελειώσανε τα εύκολα
Αχ, τι θα φάει η οικογένεια απ’ τα δικά μου τα χεράκια;

Με πιάνει πονοκέφαλος και ρίγη τρομερά
Και μόνο ετούτα σκέφτομαι, απελπίζομαι
Πρέπει να ψάξω αλλού, στα απλά ,στα φανερά
Να πάψω πια μ’ όλο αυτό να ζορίζομαι

Έτσι, αν έχει κάποια άκρη κάποιος από εσάς
Την συμβουλή του ταπεινά παρακαλώ. Η γεύση
Της συνταγής στον ίδιο θε θα πιστωθεί – για μας
Κάτι πιο ταπεινό, πιο καθημερινό: η πέψη.

Advertisements

41 Σχόλια

  1. Κοντεύει μεσημέρι, η κατσαρόλα άδεια, το μυαλό άδειο, το αλτζχάϊμερ προχωράει… Η ωδή με άγγιξε.
    Λέω σήμερα να τραφώ με τέχνη… Δεν ξέρω αν θα αρέσει βέβαια και στους υπόλοιπους, αλλά έτσι κι αλλιώς και όταν τρέφονται με τα φαγητά μου… δεν δείχνουν περισσότερο ενθουσιασμό. 😛

    Καλημέρα

  2. Ξέρεις τι έχω πάθει; Βλέπω κάποια συνταγή, λέω «ωραία ιδέα, να δοκιμάσω να το φτιάξω» και μετά από καιρό ξεχνάω που την είδα. Τώρα, επειδή τελειώνει η σαιζόν για τα σέσκουλα, πήρα σέσκουλα, πήρα συκωτάκια και μου λείπει…η συνταγή. Θα ξεκοκκαλίσω τους «Γαστρονόμους», αλλά υποψιάζομαι ότι μπορεί να την είδα αλλού.
    Οπότε θα οδηγηθούμε σε μενού Πιραντέλλο. Απόψε αυτοσχεδιάζουμε. 😉
    Καλημέρα κι από μένα!

  3. χαιρετω σε, εμπνευσμενε μπαμπα!! απο ταλιγα που ξερω μαλλον χρειαζεσαι ρυζι, κολοκυθι, πατατα, ντοματα, μελιτζανα (αν θες) κρεμμυδι ξερο, αλατι, πιπερι, λεμονι,σελινο, μαιντανο φρεσκο και φυσικα συκωτακια πουλιων! τα παραπανω τα βαζεις στο μπλεντερ η τ αξυνεις σε μια ξυστρα , προσθετεις το ρυζι και γεμιζεις τα σεσκουλα, αγου πρωτα τα εχεις βρασει.α λλα λιγακιμονο για να μη σπανε. μπορει να λεω και βλακειες, αλλα παρασκευη ειναι σημερα!!

    καλημερες!!!

  4. @lifewhispers:
    Χμ, δύσκολο να τρέχω τώρα για μελιτζάνα. Τα υπόλοιπα υπάρχουν. Φανταζόμουνα ότι θα κάνω ένα πέρασμα και την γέμιση από π.χ. ένα τηγάνι πρώτα.
    Θα ενημερωθείτε για τα αποτελέσματα πάντως – καλημέρα κι από μένα κι ευχαριστώ για τις ιδέες!

  5. μια πρέζα Ιονέσκο, δύο κουταλιές Πιραντέλλο, μία μεζούρα Πίντερ, μια χούφτα Χάνκε και σε σιγανή φωτιά Ντάριο Φο, νομίζω θα γίνει χάρμα…

    αν αποτύχεις, υπάρχει και ο Τερλέγκας 🙂

  6. Μην ξεχνάτε και το ένα ποτηράκι του κρασιού Καβάφη, αγαπητέ Τζων Μπόη!

  7. δηλαδή με Καβάφη θα γίνει πιο πικάντικο;
    φανταστείτε αγαπητή An-Lu να το σβήσουμε και με Εμπειρίκο!

  8. Κάνε και μια αναζήτηση στο γούγλη μπας και τη βρεις.
    ΑΚΥΡΟ: ‘Εκανα εγώ για σένα, αλλά εις μάτην!
    Συνυπογράφω λοιπόν για τον θεατρικό τρόπο παρασκευής αλά Πιραντέλο. 🙂

  9. σεσκουλα?
    παρτε το χαμπαρι ρε παιδια αυτα τα φαγητα εχουν πεθανει εδω και 10 χρονια
    (αλεφαντος)

  10. ξερω μια καλη συνταγη με ξιφια, σπαραγγια, κρουασανακια βρυξελλων και αβοκαντο μονος σου

  11. αν ο αλτσχαιμερ ηξερε οτι θα βγαινανε στο ονομα του τετοια αθλια ποιητικα τερατουργηματα δε θα εδινε το ονομα του στην ασθενεια in the first place..

  12. Εγω μια φορα ειχα μαγειρεψει τη συνταγη της επιτυχιας του Μπραντ Πιτ και μολις τελειωσα το πιατο μου, ειχα αψογους κοιλιακους, σφιχτο κωλαρινι και εκανα προσεχτικες επιλογες στις ταινιες που πρωταγωνιστουσα.

  13. Το σεσκουλα παντως ειναι πολυ καλο ονομα για χασαποταβερνα.

    ΨΗΤΟΠΩΛΕΙΟΝ «ΤΑ ΣΕΣΚΟΥΛΑ»
    απο το κρεας,μεχρι την κοκα-κολα…ΟΛΑ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ

  14. Παντως ωραιο ονομα για ταβερνα ειναι και το
    «Ο ΚΛΩΒΟΣ ΤΟΥ ΦΑΡΑΝΤΕΗ»
    θα γινει στεκι φυσικων και μανιακων του λοστ (ειμαστε πολλοι)

  15. Α ρε μπαμπακη τυχερε τι αναγκη εχεις εσυ, εσυ καβατζωθηκες, εχεις τον γιο σου για κονσταντ.

    (Οσοι δεν εχουν δει 4ο κυκλο λοστ, και δε γελασουν, να ξαναρθουν αφου το δουν, να μου πουν αν ειναι η δεν ειναι πετυχημενο. Ολοι να κρινουν αμεσως, αντε)

  16. Τέτοια έμπνευση τα σέσκουλα ε? 😀

    Εναλλακτικός τίτλος :»Αναζητώντας τη χαμένη συνταγή»! Κι εσύ στο ρόλο του Ιντ.Τζόουνς! 8)

    Το παθαίνουν κι άλλοιστην τάξη π.χ. που δε θυμούνται ποιο απόσπασμα, από ποιο βιβλίο, ποιανού συγγραφέα κλπ. Άσ’τα!

  17. φτιάξε μια μακαρονάδα ρε παιδάκι μου, που είναι γκαραντί εγγυημένη νοστιμιά!
    άκου συκωτάκια πουλιών και σέσκουλα (τι διάολο είναι τα σέσκουλα;) -μπλιεεεχχχχχ!!!!!!

    (ζήλεψες τις δάφνες του στιχάκια;; 😉 )

  18. Εισαι spammer ρε, γνησιος, ντρομπρος, σωστος, μεστος και σταρατος.

    (Ολα αυτα λεγονται με δακρυα στα ματια)

  19. Αυτό το έπαθα κι εγώ! Kάπου είχα διαβάσει συνταγή για ratatοuille κι επειδή ήθελε γύρω στις δύο ώρες ψήσιμο, είπα, άσε, την κάνω το Σ/Κ. Και το Σ/Κ έψαχνα τη συνταγή αλλά δεν την έβρισκα… Είχα αγοράσει και τα υλικά, τελικά φάγαμε κάτι σαν τουρλού.
    Τελικά την βρήκα τη Δευτέρα τη συνταγή στο Γαστρονόμο Μαρτίου νομίζω, αλλά κάτι μου λέει ότι δε θα τη βρίσκω να τη φτιάξω το Σάββατο…

  20. ε, αν φάγατε κάτι σαν ντουρλού, κατά πάσα πιθανότητα φάγατε κάτι σαν ρατατούιγ, πρασινοτάτη! 🙂

  21. Αχαχαχαχαχα, γαμώ το αλτζχάιμερ το αίτιο της πείνας και της καταστροφής του μαμαλάκη!!

  22. Δεν σε αναγνωρίζω. Πάρε συνταγή για γιουβαρλάκια, αντικατέστησε τον κιμά με συκωτάκια λιανοκομμένα και σοταρισμένα με μπόλικο κρεμμύδι (πρόσθεσε το ρύζι κι ανακάτεψε καλά, τύληξε με ζεματισμένα τα φέσκουλα και κάνε το γνωστό κόλπο με την κυκλική τοποθέτηση στην κατσαρόλα σε όσους «ορόφους» σε βγάλει η ποσότητά σου και καπάκωσε με πιάτο για να μη διαλυθεί το σύμπαν στην κατσαρόλα σου.
    Νομίζω (απ’ ότι έχω καταλάβει δηλαδή) στο σπίτι δεν θα σε παρεξηγήσει κανείς για το αποτέλεσμα.
    Αβγολέμονο εννοείται!

  23. ρε Μπαμπάκη δεν έρχεσαι να παντρευτείς τη γυναίκα μου ;

    Βάζω πλυντήριο, απλώνω, σιδερώνω, σκουπίζω, βοηθάω στα πιάτα αλλά ……………………..

    «ένα πιάτο φαΐ δεν έφαγα από εσένα ρε παιδάκι μου, όλα από εμένα τα περιμένεις»!!!!!!!!!!!!!

    εε ,τις αποδίδω το ακαταλόγιστο και ξεμπερδεύω

    προς το παρόν 🙂

  24. Ποιητής εκ του προχείρου
    έχων τη μορφή του σέσκουλου (; δεν πάει, φτιάξε χοιρινό με πράσσο…) 🙂

  25. δύσκολη συνταγή , τα έμμετρα τα παραψήνω και μου βγαίνουν στουμπέτσια

  26. Έξοχο, έξοχο! Μου θυμίσατε εκείνα τα ωραία του Σουρή… Όσο για το Αλτσχάιμερ μην ανησυχείτε απο τώρα. Μάλλον η βραχύχρονη μνήμη παραφορτώνεται κι ξεχνάτε. Καλημέρα και καλή βδομάδα!

  27. Μάλλον χρειάζεσαι σουπίτσα με φακές, ενισχυμένη με την ντόπα την καλή (όχι αυτή που δίνουμε στους πελάτες).
    Κι εσύ και κάτι παληκάρια, κατά Λεωφόρο μεριά

  28. @όλους:
    Λαμβάνω την τιμή να αναφέρω ότι το Σάββατο το βράδυ, αφού λέρωσα όλη την κουζίνα και είδα τα σέσκουλα να λυώνουν στα χέρια μου (αργκχ), κατάφερα να φτιάξω δύο (2) πιάτα ντολμαδάκια, να τα αυγοκόψω και να τα απολαύσουμε με την καλή μου για βραδυνό. Νόστιμο, αλλά όχι αντάξιο της βαβούρας.
    Δεν σκέφτηκα να τα βγάλω φωτογραφία, γμτ… 😦
    Τουλάχιστον φάνηκε να διασκεδάζουμε όλοι με το…πόνημά μου.
    Άντε καλημέρες!

  29. ενώ άμα είχες φτιάξει τη μακαρονάδα που σου έλεγα!!!…

  30. Μα συκωτάκια με σέσκουλα;;; Ποιο να πιάσεις, ποιο να αφήσεις δηλαδή;… Και η καλή σας, αλήθεια, έδειξε να ενθουσιάζεται;;; Η πολύ σας αγαπά, ή πολύ σας δουλεύει!! Την επόμενη φορά κάτι πιο haute cuisine παρακαλώ :))

  31. όταν πεθυμώ συκωτάκια κότας
    πάω στη μάνα μου
    εκεί πάντα ξέρω
    ότι θα τα φάω όπως θέλω

    ή μήπως όπως έχω μάθει;

    (και ποίηση, και προβληματισμός)

  32. by the way, what the fuck is sheskoula??

  33. ax!

    σαν το σπάνιο πόνημα μου «ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΤΖΟΓΕΡΟΣΑΡΜΑ»

    αλλά εγώ το εμπνεύστηκα από δίαιτα
    όχι αλσχαιμερ,,

  34. Εγώ πάντως στη θέση σου θα τα έκανα ένα ωραίο σαβόρ και θα τέλειωνε η ιστορία με συνοπτικές διαδικασίες.
    ;-D

  35. Ώρα για καθυστερημένες απαντήσεις…

    @Τζων Μπόης:
    Μόνο μία λέξη έχω για σένα: Cartier.

    @An-Lu:
    Μόνο *ένα* ποτηράκι; Με υποτιμάς…

    @Αλεπού:
    Μερσί για το ιντεράκτιβ γουγλάρισμα.

    @Φάϊτ Μπακ:
    «παρτε το χαμπαρι ρε παιδια αυτα τα φαγητα εχουν πεθανει εδω και 10 χρονια»
    Μα όχι, ήταν πιο φρέσκα τα σέσκουλά μου!
    Όταν λες κρουασανάκια Βρυξελλών, τι ακριβώς εννοείς;
    Για τον Αλτσχάϊμερ έχεις δίκιο πάντως, είναι θλιβερό να βρίσκεται συνδεδεμένος με τέτοια τρισάθλια ποιήματα. Ευτυχώς θα το ξεχάσει, όπως όλοι μας…

    @Misirlou Oubliez:
    Εγώ αυτό με το σφιχτό κωλαρίνι το έχω πετύχει ήδη – μήπως να αποφεύγω να τρώω;
    «Όλα στα κάρβουνα – Σέσκουλα καθ΄εκάστη»: Πώς σου ακούγεται;
    Εντάξει, το σχόλιό σου για την constant ήταν θεϊκό, και δεν μου άφησες άλλη επιλογή παρά να σε σπαμάρω σωστά, βαρειά και πρόστυχα, με την πιθανή απάντηση για το τι διάολο συμβαίνει στο γαμο-νήσι επιτέλους!!! (μας έχουν σπάσει τα νεύρα πλέον, δεν πάει άλλο!) 🙂

  36. @Ρενάτα:
    Βγαίνει και τέταρτος Ίντυ, το ξέρεις;
    Θα σε ξαναρωτήσω την άλλη εβδομάδα, για να δω αν θυμάσαι. 😉

    @Κροτ:
    Το σέσκουλο είναι χόρτο. Φαντάσου κάτι σαν σπανάκι, που κινείται όμως ανάμεσα στο σπανάκι και το μαρούλι στην όψη, πιο αρωματικό και με υφή κάπως κέρινη (δεν έχω καλύτερη περιγραφή αυτή την στιγμή).
    Αν στήσω συνταγή για μακαρονάδα με σέσκουλα, θα δοκιμάσεις;
    Είπα να δοκιμάσω μια φορά και κάτι με ομοιοκαταληξία, έχει πιο πλάκα από το να γκρινιάξω έτσι γενικά και αόριστα για την απώλεια της συνταγής.

    @QueenElisabeth:
    Θα συμφωνήσω με την Κρότκαγια πάντως (παρότι με ενοχλεί αυτό ως πράξη): το ρατατούιγ και το τουρλού είναι πολύ κοντινά ξαδέλφια. 🙂
    Βγήκε καλό;

    @industrial daisies:
    Ηλία ζεις, εσύ μας οδηγείς! 😆

    @dimitris-r:
    Ορθή στρατηγική και επιτυχής κατάληξη, παρά την ταλαιπωρία της κουζίνας. Ευχαριστώ που έβαλες την λογική μου στο σωστό δρόμο. 🙂

  37. @periplanomenos:
    Να έρθω, αλλά δεν θα βάζω πλυντήριο, δεν θα απλώνω, δεν θα σιδερώνω, δεν θα σκουπίζω, δεν θα βοηθάω στα πιάτα. Deal? 🙂

    @Κωστής Γκορτζής:
    Κολασμένο φαγητό το χοιρινό με πράσα…

    @Κ.Κ.Μοίρης:
    What is στουμπέτσια;;;

    @madame de la luna:
    Καλημέρα κι από μένα, ευχαριστώ για τα καλά λόγια!

    @Αντώνης_Χ:
    Αχ, αυτά τα χτυπήματα κάτω από την ζώνη…
    Φακές πάντως έκανα την Κυριακή το βράδυ. Σούπερ βγήκανε, έφαγε ακόμα κι ένα φιλαράκι του Α., ο οποίος (το φιλαράκι) είναι μάλλον δύσκολος στο φαγητό. Και πολύ το χάρηκα.
    Ναι, προσπαθώ να αλλάξω το θέμα, πού το κατάλαβες; 🙂

  38. Το ξέρω και το αναμένω πώς και πώς! 😉

  39. @Δενδρογαλή:
    Την έχω εκπαιδευμένη να τρώει οτιδήποτε από το χέρι μου…όπως κι εγώ από το δικό της! 😉

    @Γιωρίκας:
    Και ποίηση και προβληματισμός, πράγματι. Όπως λέμε και βουνό και θάλασσα (και εννοούμε περίπου το σύνολο της ηπειρωτικής Ελλάδας…)
    Όσο για τα σέσκουλα, επαναλαμβάνω για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι: Είναι χόρτο. Φαντάσου κάτι σαν σπανάκι, που κινείται όμως ανάμεσα στο σπανάκι και το μαρούλι στην όψη, πιο αρωματικό και με υφή κάπως κέρινη (δεν έχω καλύτερη περιγραφή αυτή την στιγμή).

    @Τσαπερδόνα:
    Συμφωνείς πάντως ότι το κίνητρο για την τέχνη είναι να υποφέρουμε…

    @Σοφία:
    Συκωτάκια σαβόρο;
    Με έστειλες!

    @Ρενάτα:
    Σ’ έχω! 🙂
    http://www.imdb.com/video/trailer/me707209951/
    To καλύτερο πλάνο είναι στα 48+ δευτερόλεπτα περίπου, που βλέπουμε τα πόδια του Φορντ καθώς σηκώνει από κάτω το καπέλλο του.

  40. Όντως εξελίσσεται στο καλύτερο στιγμιότυπο καθώς βλέπουμε τη σκιά του στην πόρτα. 😉
    Αμέσως μετά όμως φαίνεται το γερασμένο του πρόσωπο! 😐

  41. @Ρενάτα:
    Τι να κάνουμε, έχουν περάσει και κοντά είκοσι χρόνια. Δεν σου έχει τύχει να συναντάς παλιούς συμμαθητές και να λες «βρε πώς μεγάλωσε…» Ε, μην τρομάξεις αλλά το ίδιο σκέφτοναι και αυτοί για εμάς. 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: