• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Μαΐου 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Πάσχα, των Ελλήνων Πάσχα

Από flickr, χρήστης ConGiannoulis

Περάσανε κι οι μέρες αυτές, από αύριο τα κεφάλια πάλι μέσα. Δεν έχω παράπονο, μια χαρά ήταν, πλήρης εμπειριών. Με άλλα λόγια, πάλι καταφέραμε να στριμώξουμε πέντε – έξι δραστηριότητες στις έως τέσσερις ζώνες που έχει μια φυσιολογική ημέρα. Και παρότι μου έσκασε ίωση Μ.Σάββατο το απόγευμα (και με ταλαιπώρησε μέχρι και την Τρίτη του Πάσχα) και τα κοκορέτσια τα τυλίξαμε με τον κουμπάρο μου, και το αρνί το σουβλίσαμε, και τις βόλτες μας τις κάναμε. Τις αγκινάρες τις φάγαμε φρικασέ, με κατσικάκι, και ένα ωραίο μπουκάλι Sauvignon Blanc. Άντε να δω πώς θα μαζευτούν τα μυαλά για το γραφείο!

Κάθε Πάσχα είναι ίδιο με τα προηγούμενα και κάθε Πάσχα διαφορετικό. Και αν ξέρεις τις καλές και τις στραβές όψεις των ανθρώπων με το οποίο τα περνάς, κι αν οι εκπλήξεις λιγοστεύουν χρόνο με τον χρόνο, και πάλι η έκφραση «χρονιάρες μέρες» σημαδεύει με την βαρύτητά της. Όταν μάλιστα συνδυάζεται με την έλευση της Άνοιξης (ναι, με κεφαλαίο) ακόμα καλύτερα.

Ακολουθεί flashback στο οποίο ο Αφηγητής αναπολεί τα φοιτητικά του χρόνια, αλλά αποδεικνύεται ότι κατά την διάρκειά τους ήταν συνέχεια τόσο πίτα που δεν θυμάται και πολλά πράγματα.

Πάντως, το πιο ιδιαίτερο Πάσχα που έχω ζήσει το έζησα την μία και μοναδική χρονιά που γιόρτασα ως «μετανάστης», σπουδάζοντας στη Βρετανία. Μέχρι και την Μ.Παρασκευή δίναμε εξετάσεις, οπότε οτιδήποτε εορταστικό στριμώχτηκε τις τελευταίες δύο μέρες. Πήγαμε για Ανάσταση στην ελληνορθόδοξη εκκλησία της πόλης (και όμως υπήρχε!), στις 22:00, για να ταυτιζόμαστε με ώρα Ελλάδας, και μετά για μαγειρίτσα σε τοπική ταβέρνα. Ανήμερα το Πάσχα είχαμε κανονίσει τραπέζι καμιά εικοσαριά άτομα, όλοι φοιτητές, όπου είχαμε μοιράσει τα πιάτα: άλλοι σαλάτες, άλλοι αλοιφές, άλλοι πατάτες, άλλοι να ψήνουν παϊδάκια. Μαθήματα project management το μαγείρεμα φοιτητών για φοιτητές.

Στο τραπέζι ήμασταν Έλληνες, Κύπριοι, Ινδοί, δυο –τρεις Άγγλοι, ένας Γερμανός. Μας έκανε καιρό, με αποτέλεσμα να βγάλουμε τραπεζάκια έξω, στο γρασίδι του campus – είχα διαλέξει και κάτι πορτογαλέζικα ρουστίκ κόκκινα κρασάκια κι είχαμε γίνει ντίρλα από νωρίς το πρωί. Ζήσαμε εξόχως σουρεαλιστικές στιγμές με όπλα μια φωτογραφική και ένα κασετόφωνο: βλέπετε, ο αδελφός μου, μου είχε στείλει ταχυδρομικά κασέτα με δημοτικά, την επονομαζόμενη συλλογή Greek Ylenti ’97, οπότε βάλαμε συρτούς και καλαματιανούς στο campus. Φτάσαμε και στα τσάμικα, όπου κανείς δεν τολμούσε να χορέψει, οπότε βγάλαμε στημένες φωτογραφίες, παίρνοντας πόζα αλλά ακίνητοι, ώστε να έχουμε αποδείξεις ότι και καλά χορέψαμε. Μόνο ποντιακά δεν είχαμε (hint hint) αλλά κι αν είχαμε πάλι ακίνητοι και φωτογραφημένοι θα τα χορεύαμε!

Μετά από κανένα μισάωρο και πάνω που είχαν αρχίσει να βγαίνουν τα πρώτα παϊδάκια από την φωτιά, μας έρχεται καρφωτή η ασφάλεια του campus. Πρώτη ερώτηση αν έχουμε πάρει άδεια να βγάλουμε τα έπιπλα έξω. Έπεσε το γέλιο της αρκούδας. ο τύπος δεν ήθελε να το παίξει μεγάλος και τρανός, αλλά υπήρχαν κάτι ξενέρωτες δύο κτίρια παραπέρα που θεωρούσαν ότι αναστατωνόταν το σύμπαν τους με ένα μεσημεριανό τραπέζι Ελλήνων – αναγκαστήκαμε να τα μαζέψουμε. Στριμωχτήκαμε σε μία κουζίνα flat, γύρω στα 20 άτομα, και μετά το απόγευμα ήρθαν και άλλοι – ένας φίλος που είχε γενέθλια και έπεσε στο κέντρο ενός ομαδικού μεθυσιού άνευ προηγουμένου. Σβήσαμε κεράκια και συνεχίσαμε τη νύχτα σε κλαμπ, από το οποίο έφυγα κατ ευθείαν γύρω στις δύο για να πάρω το λεωφορείο για Heathrow. Ξημερώματα ερχόταν η καλή μου να με δει – και αυτό ήταν πραγματικά νέο αναστάσιμο για έναν φοιτητή! 😀

Τέλος flashback, επιστροφή στο 2008 και στην σε καμία περίπτωση φοιτητική καθημερινότητα του Αφηγητή.

Φέτος, το καλό είναι ότι αντέξαμε τον παρανοϊκό καιρό της Μεγάλης Εβδομάδας και γυρίσαμε σε μια πόλη ανοιξιάτικη, με τις τριανταφυλλιές να μοσκοβολάνε στους κήπους και τις παπαρούνες να βρίσκουν κάθε διαθέσιμη χαραμάδα για να μας θυμίζουν με αγένεια ότι τα πιο απλά πράγματα παραμένουν και τα πιο όμορφα. Και μια πόλη γεμάτη δραστηριότητες: από σινεμά (είδαμε Λούκυ Λουκ, αλλά θα γίνει χωριστό ποστ) και τραπεζάκια έξω στις ταβέρνες, μέχρι χορό από νεανικές και ορεξάτες ομάδες. Έλαβα με mail το παρακάτω από μια φίλη, και δείχνει πολύ ενδιαφέρον. Όπως και πολλές άλλες «μικρές» δουλειές που γίνονται στην πόλη, δείχνει σημαδεμένη από την όρεξη και το κέφι για δημιουργία νέων ανθρώπων – αυτό από μόνο του είναι καλό σημάδι.

Καλή επιστροφή σε όλους μας! (ακόμα και σε όσους έχουν πάει ήδη αρκετές μέρες δουλειά)

Advertisements

13 Σχόλια

  1. Επιτέλους επιστρέψατε! Δεν νομίζω ότι λείπει κανείς άλλος! Κλείστε την πόρτα παρακαλώ, να γυρίσουμε στους κανονικούς μας ρυθμούς!
    Η αναδρομή στο φοιτητικό Πάσχα, πολύ νοσταλγική… Τι μένει τελικά από τα φοιτητικά χρόνια, κάτι τέτοιες στιγμές!
    (σε κάποιο σημείο πριν το flashback, αντί για πίπα, μήπως θέλετε να πείτε πίτα; λέω μήπως :))

  2. Για να κάνω έλεγχο:
    στο παιδί τί δώσατε να φάει;;;;;;;

    ΥΓ: ξενέρωτοι «Ugly»….

  3. Το ότι παρ’ όλες τις αντιξοότητες περάσατε καλά έχει σημασία τελικά! 🙂

    Καλό μήνα και καλό κουράγιο από αύριο που θα μπούμε στο ζυγό! 😉

  4. @Δενδρογαλή:
    Δύο ταυ ήταν! 😆

    Περισσότερα (και λεπτομερέστερα) αύριο, έχει μπάσκετ τώρα, φιλιά…

  5. Σ’ ευχαριστώ πολύ!!! Χρόνια πολλά, καλό μήνα και να μου φιλήσεις την φιλενάδα μου.. Και το αστέρι εννοείται…:-)

  6. XAXA, να δεις όταν γύρναγα τα σούπερ μάρκετ στην Σκωτία για να βρω συκωταριές να κάνω μαγειρίτσα τι πλάκα που είχε, και μετά, ακόμα περισσότερο όταν έσκασαν όλοι όσοι ήταν σε απόσταση που μυρίζαν το κατσικάκι που σιγοψήνονταν κάπου ένα 5ωρο+ στο φούρνο και τα όλα τα υπόλοιπα σχετικά και δεν ξέραμε ποιόν να πρωτοταΐσουμε!!!! Πάντως, μπράβο Μπαμπάκη, πολύ τις εγκρίνω τις αγκινάρες φρικασέ με κατσικάκι!!!!
    ;-D

  7. Καλημέρα,

    @Δενδρογαλή:
    Είπα να περάσω να δω τι κάνετε βρε… 🙂

    @gremiii:
    Τις νηστίσιμες μέρες, χταποδάκια και σουπιές. Τις αναστάσιμες ξεπέτσιασε το αρνί και μετά έφαγε μια γαβάθα μαρουλοσαλάτα. Δεν έχω παράπονο, τρομάξαμε όλους τους θείους – θείες που δεν τον έχουν ξαναδεί να τρώει!
    ΥΓ: Ξενέρωτοι δεν λες τίποτα! Ζουλιάρηδες άνθρωποι παιδί μου, ζουλιάρηδες!

    @Ρενάτα:
    Μερσί, επίσης, αν και μερικές – μερικές μετράνε ήδη αντίστροφα για το καλοκαίρι, ναι; 😉

    @fevis:
    Να είσαι καλά, μην το συζητάς. Φιλιά πολλά κι από μας, θα τα πούμε στις επόμενες βδομάδες, έτσι;

    @Σοφία:
    Άψογη σε βρίσκω, που προσπαθείς να διδάξεις γαστρονομικό πολιτισμό στους αδαείς ξένους! 😉
    Κατσικάκι με αγκινάρες rules λέμε, και μάλιστα εγώ τρελαίνομαι όταν έχει γίνει *μόνο* με αγκινάρες και δεν έχουν μπει και χόρτα στη σάλτσα. Γιαμ γιαμ γιαμ.
    Γενικά, δεν έχω παράπονο από το φαγητό των ημερών… 🙂

  8. καλημερα και χρονια πολλα!ξεκιναω με το «σιδερενιος», αφου εισαι μια χαρα μετα την ιωση σου!μετραω τρεις «αθλιες» μερες στη δουλεια, αισιως φτανω στην τεταρτη, ,η οποια ομως ειναι και η πρωτη κατα τηνοποια δεχομαι να δουλεψω.σε ενα αδειο γραφειο τοσες μερες, απλα αρνιόμουν!
    αντε τωρα, καλη μας επανοδο!!
    πολυ καλη σου εβδομαδα!

  9. @lifewhispers:
    Καλή μας επάνοδο, ακριβώς. Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές, καλή δύναμη να έχουμε!

  10. Καλή μας επάνοδο!
    (κάποια φορά να μου θυμίσεις να σου πω για το αρνί που είχε τον άψητο εις τας Αγγλίας βεβαίως-βεβαίως!!!!)

  11. Έχουμε ένα μήνα φουλ ακόμα, οπότε δεν το σκέφτομαι ακόμα. 🙂 Τις μετράνε οι μαθητές μου όμως! 😀

  12. για να μην μιλήσω για τα μνημειακής γεύσης μεταπασχαλινά σουτζουκάκια! 🙂

  13. @Γοργονίτσα:
    Πέστο ντε, τι περιμένεις;
    Καλή μας επάνοδο indeed! (που θα λέγαμε και στας Αγγλίας βεβαίως – βεβαίως)

    @Ρενάτα:
    Ολόκληρο μήνα βρε παιδί μου, σπαράζει η καρδιά μου! LOL! 😆
    (φαντάζεσαι τι σούρνω στην καλή μου κάθε χρόνο τέτοια εποχή…)

    @Κροτ:
    Omerta λέμε! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: