• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Μαΐου 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Ταινίες χωρίς λεσβιακές σκηνές: υπέρ ή κατά;

Κανόνες για το ποστ της ημέρας: Σήμερα θα βρίσω. Ξέρω ότι σας σοκάρω, γαμώ το φελέκι μου, αλλά κάτι πρέπει να γίνει με την επισκεψιμότητα του blog, κι από την στιγμή που δεν θέλω να ξαναγράψω για την Μαρία την Άσχημη, δεν έχω άλλη επιλογή. Γαμώτο, μόλις ξανάγραψα! Σκατά. Τέλος πάντων, θα βρίσω, σε περίπτωση που δεν το πιάσατε ήδη το υπονοούμενο, βλαμμένα. Τι να έκανα άλλωστε; Προλάβανε και γράψαν άλλοι για το Gitar, οπότε, το μόνο που με έμενε ήταν να κάνω το ποστ υλικό για stand-up comedy. Παρασκευή είναι, θα το αντέξετε. Σοφή εφεύρεση η Παρασκευή. Πράγμα που με φέρνει στο άλλο μεγάλο θέμα της ημέρας, που λένε και στα δελτία ειδήσεων: Δεύτερος κανόνας του ποστ είναι ότι σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας την εμπειρικά κερδισμένη σοφία μου, τόσο στον τομέα της ανατροφής παιδιών όσο και στον τομέα της κινηματογραφικής απόλαυσης.

Βασική αρχή διαπαιδαγώγησης (κρατάτε σημειώσεις ελπίζω): πάντα προτείνεις στο παιδί σου να ασχολείται με πράγματα που δεν βαριέσαι να κάνεις. Διότι θα βρεθείς να τα κάνεις μαζί του. Λογικό φαίνεται αλλά ελάχιστοι το ακολουθούν. Εξήγηση; Όποιοι δεν έχουν παιδιά, καθώς και συντριπτικό ποσοστό όσων έχουν, δεν συνειδητοποιούν ότι το παιδί γράφει στα παπάρια του το τι κάνει μαζί με τον μπαμπά ή η μαμά, αρκεί να το κάνει για πολύ ώρα. Δεν θα το ένοιαζε λιγότερο αν είναι παζλ, ζωγραφική, παιχνίδι στο κομπιούτερ ή μπάλα στο πάρκο – το μόνο που το νοιάζει είναι να έχει τον χρόνο του γονιού δικό του. Και με το δίκιο του! Δηλαδή ήμαρτον, δεν φτάνει που το ρίξαμε σε τούτο δω τον κωλόκοσμο χωρίς να το ρωτήσουμε, δεν φτάνει που θα του καταστρέψουμε την εφηβεία και θα το στείλουμε στον ψυχαναλυτή, δεν θα ασχοληθούμε καν μαζί του τώρα; Σόρρυ κιόλας, αλλά γονιός είσαι 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, δεν βάζεις το παιδί on hold (με την σχετική μουσικούλα ανελκυστήρα), για όποτε τύχει να θυμηθείς ότι θα κάνεις πράγματα μαζί του. Επίσης, αν το δούμε πιο κυνικά, πρέπει να είμαστε καλοί με αυτούς που θα διαλέξουν το γηροκομείο μας, μην το ξεχνάμε!

Με το παραπάνω λοιπόν πειραματικά επιβεβαιωμένο συμπέρασμα, δηλώνω ευτυχής που ο μικρός δείχνει μεγάλη προτίμηση μεταξύ άλλων στο σινεμά. Εντάξει, δεν πήγαμε ακόμα να δούμε Κουροσάβα (εδώ δυσκολεύομαι να πάω την γυναίκα μου σε Κουροσάβα, πώς θα καταφέρω τον γιο μου?) αλλά αισιοδοξώ. Πήγαμε πάντως να δούμε Λούκυ Λουκ, ο οποίος του αρέσει πολύ εδώ και λίγους μήνες.

H αφίσα της ταινίας

Πράγμα που με φέρνει στο άλλο μεγάλο θέμα της ημέρας: οι ήρωες που προσφέρονται στα παιδιά μας είναι πολλών και διαφορετικών προελεύσεων. Έχεις τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη – ξέρετε τις ιστορίες με το ΕΣΡ, έτσι; Ο Μπομπ μετατρέπει λέει τα παιδιά σε γκέϊ. Σε αντίθεση φαντάζομαι με τον Μίκυ και τον Γκούφυ που είναι οι απόλυτα αρρενωποί γαμιάδες. Τέλος πάντων. Έχεις από την άλλη κάτι στρατόκαυλους, τους Power Rangers. Σόρρυ κιόλας, αλλά πιο γκέϊ στολή από των Power Rangers ούτε έχω δει ούτε τολμώ να φανταστώ. Για όνομα δηλαδή! – υπάρχουν βίντεο-κλιπ από συναυλίες του Elton John με τους μουσικούς να φοράνε λιγότερο φανταχτερά χρώματα και υφάσματα από τους Power Rangers! Σε σύγκριση με αυτούς, ο Πάτρικ ο Αστερίας είναι πρότυπο ανδρισμού και ο Καλαμάρης Πλοκάμιας κινητή βόμβα τεστοστερόνης!

Ευτυχώς πάντως δεν βλέπουμε Power Rangers. Βλέπουν κάποια παιδιά στο σχολείο, και έχουμε μια περιέργεια να δούμε κι εμείς, αλλά δεν βλέπουμε. Βλέπουμε όμως φανατικά Λούκυ Λουκ, προς μεγάλη χαρά του Μπαμπάκη που διακρίνει βουρκωμένος έναν άξιο διάδοχό του στον σκληρό αυτό κόσμο, έναν κόσμο στιγματισμένο από συνωμοτικά τηλεοπτικά προγράμματα, που μεγαλώνουν παιδιά που παραγγέλνουν λατέ αντί για φραπόγαλο κι ακούνε Μπάρμπαρα Στρέϊζαντ αντί για Λε Πα. Ο ελληνικός πολιτισμός κινδυνεύει σας λέω!!!

Τέλος πάντων, προσπαθώ να πω ότι αυτό τον καιρό έχει βγει ταινία Λούκυ Λουκ στις αίθουσες. Πήγαμε το ΣΚ που μας πέρασε, με τα ποπ-κορν μας, το νερό μας, τα όλα μας. Μου είπε κιόλας ότι έχουμε ξαναέρθει σε αυτό το σινεμά (αλήθεια ήταν, είχαμε δει τον Ρατατούη) και αφοσιώθηκε στην ταινία. Ευρωπαϊκή παραγωγή, καλογυρισμένη και σπιντάτη, με πετυχημένα σκίτσα και χαλαρές αναφορές στο «Καραβάνι» και αρκετά ενήλικα αστεία ανάμεσα στις πλάκες με τους Ντάλτον και τον Ραν Ταν Πλαν, την προτείνω, βλέπεται πολύ ευχάριστα.

Με εξαίρεση ένα ζήτημα.

Κρατηθείτε από κάπου, αυτό που θα διαβάσετε είναι casus belli.

Έτοιμοι;

Η Ντόλυ είναι άντρας.

Μιλάω σοβαρά. Δεν φτάνει που ο Λουκ έκοψε το κάπνισμα (υπάρχει μια αναφορά στους Ινδιάνους της ταινίας στο «τσιρότο της ειρήνης» 😀 ), αλλά άλλαξαν φύλο και στη Ντόλυ. Λέγεται πια Jolly Jumper και την πέφτει σε μία φοράδα κατά την διάρκεια του φιλμ.

Μα είναι πράγματα αυτά; Είναι εντελώς ακατανόητο – το politically correct κόψιμο του στριφτού το καταλαβαίνω μέχρι ένα σημείο, αν και πάλι το θεωρώ υπερβολή. Αλλά τι προσφέρει η αλλαγή φύλου στη Ντόλυ; Γιατί ήταν ξεκάθαρα αλλαγή φύλου, δεν υπήρχε περίπτωση να μπερδευτείς και να πεις το ξανθό άλογο φοράδα. Δυστυχώς η αλλαγή έγινε χωρίς καμία απολύτως υποψία λεσβιακής σκηνής.

Ο άκαπνος καουμπόϋ έχει ήδη πυροβολήσει – ο ίσκιος του ακόμα ετοιμάζεται

Εντάξει, έχουμε αυτό τον καιρό και την πιο σουρρεάλ μήνυση ever να τρέχει για την καθιέρωση ΟΠΑΠ λεσβίας, που βγαίνει μόνο από την Μυτιλήνη και ξέρει από καλό λάδι. Αλλά με το σινεμά τι γίνεται; Πράγμα που με φέρνει στο άλλο μεγάλο θέμα της ημέρας: που έχουν κρυφτεί όλες οι λεσβιακές σκηνές στο σινεμά; Τα παλιά, καλά χρόνια, όταν έβλεπες ταινία φορτωμένη με βραβεία και εξυμνητικές κριτικές ήξερες ότι τουλάχιστον μία ηρωίδα θα είναι λεσβία και μπορούσες να ελπίζεις σε αξιόλογο θέαμα. Αν μάλιστα η ταινία χαρακτηριζόταν σινεφίλ ή δεν ήταν στα Αγγλικά, έπαιζες σίγουρα.

Πρόταση κινηματογραφικής αισθητικής

Τα τελευταία χρόνια αντίθετα κινδυνεύαμε για καιρό να μείνουμε ανίκανοι, παρακολουθώντας τρίωρα έπη γεμάτα τριχοπόδαρα Χόμπιτ . Όταν το Χόλλιγουντ το γύρισε στους μαφιόζους που αλληλοσκοτώνονται με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους, κάτι ελπίσαμε, αλλά ήρθαν οι Κοέν και μας αποτελειώσανε (πολύ καλά παιδιά, αλλά αδύνατοι στις λεσβιακές σκηνές ρε παιδί μου). Κι αν είχαμε ελπίδα να δούμε καμιά μαφιοζο-γκόμενα της προκοπής, ξαναπέφτουμε στις αναμνήσεις των Χόμπιτ και καταντάμε να περιμένουμε χαρά από τα ξωτικά.

Πράγμα που με φέρνει στο άλλο μεγάλο θέμα της ημέρας: από ποιον κινδυνεύουν περισσότερο τα παιδιά του κοσμάκη να γίνουν γκέϊ τελικά, από τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη ή από τον Ορλάντο Μπλουμ;

Οι ομοιότητες είναι προφανείς

Αχ, τι κόσμος είναι αυτός που ζούμε…

ΥΓ: Το Αθηνόραμα γράφει για την ταινία εδώ, ενώ το site της ταινίας είναι ici.

Advertisements

28 Σχόλια

  1. Εχω καρασιχαθει και καραβαρεθει την politically incorrect k@*%κατασταση του γ@*%Χολλυγουντ….Ετσι οπως το πανε οι μλκες, το «μελλον» θα καταντησει σαν το «Demolition Man» και το αποστειρωμενο περιβαλλον του….Φοβου το σωτηρα με το «ratburger» ανα χειρας…..

  2. Μπαμπάκη, εσύ σούπερ σταρ!!!!

    Μόνο εσύ μπορούσες να συνδυάσεις κείμενο με Πα-λουκι Λουκ, Μπομπ, ΟΠΑΠ Μυτιληνιές και ανατροφή του κανακάρη.

    Άξιος!

    Ι.

  3. Ανάθεμα και μυριανάθεμα στην τρισκατάρατη παραγωγή που άλλαξε φύλο στη Ντόλυ! Αγγέλοι να τους θάβουνε και διαβόλοι να τους ξεχώνουνε! Ασταδγιάλα συγχίστηκα πάλι με τους ιερόσυλους. Ήμαρτον!!!!

    (αγαλλιάζω ωστόσο που βλέπω ότι υπάρχουν γονείς οι οποίοι μεγαλώνουν τα παιδιά τους με σωστά αναγνώσματα, Λούκυ Λουκ, Αστερίξ κλπ. Εύγε φίλε μου!)

  4. Άπαιχτο το κείμενο, τόσο ως προς τις πρτάσεις του όσο και ως προς τα ηθικά, χρήσιμα συμπεράσματα του.

    «Επίσης, αν το δούμε πιο κυνικά, πρέπει να είμαστε καλοί με αυτούς που θα διαλέξουν το γηροκομείο μας, μην το ξεχνάμε!» Ε, αυτή η φράση έγραψε!

  5. νομίζω μπορώ να σε βοηθήσω
    Σε μερικά γιαπωνέζικα manga μπορείς να βρεις ότι τραβάει η ορμονική σου όρεξη…
    …και κινούμενα σχέδια και σεξ και παρεκτροπές και συμπλέγματα…

    που το βγάζεις βρε αδερφέ το σπλάχνο σου έτσι στον κόσμο;
    με την Ντόρα την εξερευνήτρια και τον Ντακ Ντότζερς θα μεγαλώσει το παιδί σου;

  6. Αυτά είναι τα σημερινά ερωτήματα του σύγχρονου πατέρα ? Μελετημένο πολύ σε βρίσκω! 😛

    Ο Λούκυ φοβερή αγάπη, που την κόλλησα στον ανιψιό. Ο Μορίς μόνο σ΄ένα μικρή ιστορία σ’ ένα τεύχος (με «φτωχές» ιστορίες) κάνει την Ντόλυ «Ντόλη» κι αυτό λόγω μη εμπνεύσεως, όπως αναφέρει.

    Βλέποντας τον Μπλουμ πάντως μου ΄ρχεται μια στομαχική διαταραχή κάθε φορά.

    Αα! Έχεις πρόσκληση !

  7. Και μόνο ότι μαθαίνει το τέκνο τι εστί Λούκυ Λουκ, σου διαβιβάζω συνημμένως, τα σέβη μου 😉
    :-p

  8. το «σε ένα μικρή» είναι «σε μια μικρή» 😳

  9. Είσαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόϋ, γι’αυτό σου προτείνω να δεις την ταινία «Οι Ώρες» καμιά 50αριά φορές να στανιάρεις, μέχρι να έλθει η ανταπόκριση στο κάλεσμά σου.
    Πάντως κι εγώ είμαι περήφανη για την αδερφή μου, που τρελαίνεται για τον κο Καβούρη και τον Γκάρι το Σαλιγκάρι, που δεν έχει δει ούτε ένα επεισόδιο από τη Μαρία την Πρόστυχη και παίζει με τις φιγούρες του Καραγκιόζη ακόμα. Και μιας και βρίσκομαι στο Γκασμαδόνησο για λίγο (aka Μυτιλήνη), σκέφτομαι πως αντί να διεκδικήσουν την αποκλειστικότητα της λέξης «λεσβία» ως «βέρου λεσβιακού προϊόντος», τραβάνε και τις κοτσίδες τους… Λες κι όλοι αυτοί οι δήθεν υπέρμαχοι δεν κα*λώνουν με λεσβιακές ταινίες!!! Ό,τι να΄ναι!!!

  10. χαχα! επος!!
    ειχα την επιλογη, να διαβασω τους πειρατες που δε θυμομουν τι ειχε γινει πριν (ημαρτον – περασαν και 4 μηνες) ή να διαβασω αυτο με τις λεσβιες? η επιλογη μου με αποζημιωσε.

    καλε συ να σου πω, κι εμεις με τον Τεν Τεν μεγαλωσαμε και μια χαρα αντρες βγηκαμε, αχαχουχα

  11. Αυτά με τις ταινίες είναι γελοιότητες. Εγώ φχαριστιέμαι τεύχη Λουκι Λουκ με τσιγάρο, αγορασμένα προ αμνημονεύτων ετών.
    Και, οχι, δεν καπνίζω.

  12. λεσβιακές είναι οι ταινίες από τη Λέσβο?

    αμαν πια, με μπερδέψατε

    [και ναι, ο Μπομπ το γυαλίζει το πόμολο χαχαχα]

  13. Στο Κατηχητικό, αγαπημένοι μου γονείς, στο Κατηχητικό

    Τίγκα στα σωστά πρότυπα, βλέπε Βαβύλησ, Φωφώ κουτουλου. Μη γυρεύετε τη βασιλεία των φυλών στο Χόλιγουντ. Τέλοσ 😛

    Πάντως, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες ακόμη πληροφορίες, το γκεϊλίκι κολλιέται και με το φτάρνισμα! Ίωσισ!

    Η Ντόλυ άντρασ – μάλιστα – το ξέρει αυτό η φίλη σας η Nina C., καλέ;

    Δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω με αυτή σας την εγγραφή, mpampakis. Απολαυστικότατος άλλη μία φορά 😀

  14. Α, και ο Μπομπ είναι άντρακλασ – Επιμένω!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  15. γι αυτό και γω το παιδί το μεγάλωσα με τη μικρή Λούλου και τον Τάμπι. Για να μάθει πως οι γυναίκες είναι πιο εξυπνες απ τους άντρες και να μην φερνει και πολλές αντιρρήσεις (μεταξύ μας τελικά δεν ειχα το επιθυμητό αποτέλεσμα… :p)

  16. Σχετικά με τον Λούκυ Λούκ, θυμάμαι μικρός σε κάτι κινούμενα σχέδια που έπαιζε στην τηλεόραση (με υπότιτλους) τη Ντόλυ με ανδρική φωνή. Άρα δεν είναι κάτι νέο.

    Από κει και πέρα, σου ξεφεύγει το προφανές: όλοι μεγαλώσαμε με Στρουμφάκια- ένα χωριό γεμάτο με αρσενικά (εκ των οποίων ένας ήταν ο Μελένιος που μάλλον τη στρούμφιζε την αχλαδιά) και μία γυναίκα. Τί συμπεραίνεις;

  17. μόδα είναι θα περάσει.
    θα αρχίσουν μετά οι σκηνές με άντρες

  18. Καλημέρα, καλή βδομάδα….

    @JAD:
    Κι εμένα με ενοχλεί η πολιτική ορθότητα. Κατ’ αρχήν κρύβει από μόνη της όλη την υποκρισία του ρατσιστή – π.χ. αν πεις ότι ένας άνθρωπος είναι μελαχροινός γιατί έτσι είναι δεν έχει διαφορά από το να πεις ότι είναι μαύρος, επίσης γιατί έτσι είναι. Εκτός κι αν ο ομιλών βλέπει διαφορά. Οπότε, χρησιμοποιεί το αφροαμερικάνος….

    @ΙΚΔ:
    Μερσί, μερσί. Κι όλα αυτά με αφορμή την αλλαγή φύλου της Ντόλυ… 😀

    @Χασοδίκης:
    Για την ώρα αποφεύγω να του δείξω την συλλογή των κόμικ και μένουμε στα κινούμενα σχέδια. Είναι πολύ μετριότερα, αλλά δεν σκίζονται οι… σελίδες τους. 🙂
    Σούπερ οι κατάρες, προσυπογράφω και με τα δύο χέρια!!!

    @Αλεπού:
    Έχει ακόμα πιο γούστο όταν το λες αυτό στους γονείς σου… 😉

    @Τζων Μπόης:
    Λες να του δώσω τα μάγκνα; Πολύ βίτσια αυτοί οι Γιαπωνέζοι βρε αδερφέ – πράγμα που εξηγεί τελικά και το γουάσαμπι…

  19. @fog:
    Ευχαριστώ!
    BTW, γιόρταζες την προηγούμενη εβδομάδα; Πέρασα για ευχές από την «επικοινωνία» αλλά μπλόκαρα με την φόρμα, περίμενα ένα απλό mail. Τέλος πάντω, πολύχρονη! 🙂

    @Ρενάτα:
    Έχω κι άλλα ερωτήματα, αλλά είναι ακόμα πιο ακατάλληλα. 😉
    Τον Μπλουμ πιστεύω ότι κάθε γυναίκα (και όχι κοριτσάκι) τον βρίσκει στην καλύτερη αδιάφορο…Αλλά ποιος είμαι εγώ για να κρίνω;

    @An-Lu:
    Φαντάσου πόσο έχω χαρεί που του αρέσει, και μάλιστα τόσο πολύ. Και παρότι κανείς από τους συμμαθητές του (με εξαίρεση έναν νομίζω) δεν έχει ιδέα περί φτωχού και μόνο καουμπόϋ.

    @gremiii:
    Είναι τελείως παλαβή αυτή η μήνυση για τις λεσβίες. Πρώτον, δεν είναι σωστά τα ελληνικά τους (άλλο λέσβια άλλο λεσβία). Δεύτερον δεν προκύπτει με τίποτα, εκτός κι αν παραδεχτούν φάτσα κάρτα τον ρατσισμό τους, το γιατί είναι ντροπιαστικό να είναι κάποιος γκέϊ, είτε λεσβία είτε (insert word here για τους άνδρες). Πρόκειται για εξόφθαλμη μεροληψία εις βάρος ανθρώπων, λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Γκρουμφ!
    Τι ηλικίας είναι η αδελφή σου;

    @fight back:
    Αμάν αυτές οι μπηχτές σου, αμάν! Το τρίτο μέρος έχει προχωρήσει πάντως, προβλέπω σύντομα να ανεβαίνει,.
    Ο Τεντέν κάτι πάει κι έρχεται, αλλά η σχέση των Ντυπόν και Ντιπόν (που κυκλοφορούσαν και με χειροπέδες εκτός των άλλων) είναι απίστευτα ύποπτη!

  20. @passer by:
    Απολύτως μαζί σου. Ούτε καπνίζω, ούτε κάπνιζα ποτέ. Όπως έλεγα και σε κάτι φίλους, προσπαθώ να το αρχίσω αλλά δεν έχω θέληση. 😉

    @mad:
    Πιάσε ένα ουζάκι, κάτσε, και θα τα εξηγήσουμε όλα! 🙂

    @aaduck:
    Μόνο άμα βγάλουν εμβόλιο σε ενέσιμη μορφή θα γλυτώσουμε από τους γκέϊ. Άντε και σε μορφή υπόθετου… 😆
    ΥΓ: Γιατί ειδικά αν το ξέρει η Νίνα;

    @Επιρρεπής:
    Μην το λες. Τα αποτελέσματα θα φανούν μόνο όταν φύγει εντελώς από την φωλιά…

    @antonis_x:
    Την φωνή την έκανε ο Αρναούτογλου, γιαυτί μπερδευόσουν βρε συ!
    Στρουμφίστηκα όμως με την αναφορά σου στο στρουμφοχωριό! Αμ, τα κόκκινα καλσόν του Μπαρμπαστρούμφ πού τα βάζεις; Για να μην μιλήσω για τον κακό μάγο Μητσοτάκη, μπρρρρρ, αυτό κι αν είναι βίτσιο! 😀

  21. @Σακαφιόρα:
    Στο παρόν μπλογκ δεν γράφουμε για θέματα μόδας. 😛

  22. επειδή τη λέτε Ντόλυ καμιά φορά, και σκέφτηκα μήπως οφείλει να παρεξηγηθεί;;; 😳

  23. @aaduck:
    Αααααα, τώρα το έπιασα! Εκείνο όμως είναι παραφθορά του Composition Doll, και παραπέμπει μάλλον στο κλωνοποιημένο πρόβατο παρά στο άλογο (δεν ξέρω γιατί, αλλά πάντοτε στο μυαλό μου έτσι το είχα).
    Δίκιο είχες δλδ για την απορία, αλλά πού να τό ‘βρεις εδώ που έμπλεξες! 🙂

  24. 8 ετών! (δεν είπαμε ότι θα τα προξενέψουμε τα παιδιά;! Του πέφτει λίγο μεγάλη, βέβαια, του υιού σου, αλλά δε βαριέσαι, η γρια η κότα…!)
    Πες τα βρε μπαμπάκη… ούτε λεξιλόγιο δεν έχουν αυτοί οι δηθεν ελληνόφρονες. Με διαφορά τόνου η βλακεία τους.

  25. Αχαχαχαχαχα,

    α) Δεν έβρισες πολύ. Ομολογώ ότι όσον αφορά στις προσδοκίες μου σε αυτόν τον τομέα με απογοήτευσες. (τςτςτς)

    β) Όποιος ξαναπεί γκέι τον Μπομπ να του βγει ο πρώτος του ξάδερφος γκέι και η γκόμενα λεσβία, ρε, ουουουουου, που ένα πολιτικοποιημένο καρτούν έσκασε μύτη κι έπεσαν να το φάνε…

    γ) δεν ξέρω τι ζόρι τραβάς με τον Ορλάντο, όχι ότι κόβω φλέβα, αλλά για ασέξουαλ ξωτικό του Άρχοντα ήταν ιδανικός. Για πειρατής δεν το πολυλέει η καρδιά του αλλά δεν βαριέσαι. Η πειρατία στις μέρες μας είναι για τον καθένα που έχει ADSL…

    δ) πέθανα στα γέλια με το ποστ. Ποιος να το φανταζόταν ότι ένα ποντικι που θέλει να γίνει σεφ θα ήταν πιο αρρενωπό κι από τον Λούκυ. Ώστε αυτή είναι η αντίληψη του σινεμά για εξάλειψη των διακρίσεων…

    ε) Εμένα πάντα θα μου τη σπάνε αυτά τα σεμνότυφα και του σινεμά, και της πολιτικής και της κοινωνίας. Εντάξει, ό Λούκυ στριφογυρίζει στα δόντια του κοτσάνι. Το εμπεδώσαμε. Στο μέλλον, θα αντικαταστήσουν ψηφιακά το τσιγάρο του Μπόγκαρτ με γλειφιτζούρι και το νυχτικό της Μελίνας με κελεμπία. Ήμαρτον.

    Και τα γαμωστρουμφάκια συνεχίζουν αμέριμνα τα «τραλαλαλα».

    Φιλιά!!

  26. @gremiii:
    Το είπαμε, αλλά δεν θυμόμουνα λεπτομέρειες. Δεν έχετε περάσει κι εσείς ένα βράδυ από το σπίτι με κανένα φοντάν, καμιά γλαδιόλα, τέτοια πράματα. (Θράσος, ε; Υποτίθεται ότι ο γαμπρός πάει από το σπίτι της νύφης… 🙂 )

    @industrial daisies:
    Μπα; Ακόμα μπαίνεις στο internet εσύ; 😛
    α) Έχεις σπόλυτο δίκιο, έλεγα ότι θα βρίσω, αλλά μου βγαίνει φυσικό το γλυκομίλητο. Γαμώτο.
    β) Όλοι αυτοί, που διαδίδουν κακοήθιες για τον Μπομπ, είναι πράκτορες του Πλανγκτόν!
    γ) «Η πειρατία στις μέρες μας είναι για τον καθένα που έχει ADSL» LOL! Είσαι θεά! 😀
    δ) Και πού να με πετύχαινες μετά το σινεμά, που μου πήρε ώρες να ηρεμήσω από το σοκ!
    ε) Down with politically correctness λέμε! Είναι η μάσκα του υποκριτή που κάνει διακρίσεις και τίποτα παραπάνω.
    Φιλιά πολλά – πολλά και με ψυχραιμία τα σουτζουκάκια! 😉

  27. Χρόνια και καιρούς είχα να δω αυτό το ποστ. Λοιπόν, αντιγράφω από τους Όρους Χρήσης, για να υπενθυμίσω ότι

    «Ο ιδιοκτήτης του ιστοχώρου διατηρεί το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων σε περίπτωση που κρίνει ότι είναι κακόβουλα απέναντι σε άλλους επισκέπτες και σχολιαστές αυτού του ιστολογίου»

    Κατανοητό (ελπίζω).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: