• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιουλίου 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιον.   Αυγ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Where the hell is Matt?

Όταν ήμασταν ακόμη στο σχολείο, στο δημοτικό, νομίζαμε ότι τα ποιήματα κάνουν πάντα ρίμα. Μας πήρε καιρό για να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει ποίηση χωρίς ομοιοκαταληξίες αλλά και χωρίς στίχους με ίσες συλλαβές. Μεγαλώσαμε κι άλλο, καταλάβαμε ότι μπορεί να υπάρχει ποίηση χωρίς θέμα, αφηρημένη, σουρρεαλιστική. Ότι μπορεί να είναι ποίηση και γενικότερα τέχνη πράγματα εκ πρώτης όψεως άσχετα με τις παραδοσιακές έννοιες του όρου. Ένας καλλιτέχνης λέει φύτεψε ένα δέντρο στο κέντρο ενός γηπέδου. Αυτό από μόνο του δεν συνιστά τέχνη – αν όμως σκεφτείς ότι πρόκειται για γήπεδο στο οποίο βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν αντικαθεστωτικοί από την τοπική χούντα, αρχίζεις να το βλέπεις αλλιώς.

Δεν υπάρχουν εύκολα οριζόμενα όρια στο τι συνιστά τέχνη, στο τι είναι ποίηση και τι όχι. Από την στιγμή που είναι ιδιαίτερα δύσκολο άλλωστε να δώσουμε συγκεκριμένο ορισμό, αναγκαζόμαστε να προχωράμε με παραδείγματα και εις άτοπον απαγωγή.

Από χθες πάντως, θεωρώ ότι ποίηση μπορεί να είναι να γυρίζεις τον κόσμο και αντί να τραβάς φωτογραφίες, να χορεύεις παντού μια χαρακτηριστική, ατσούμπαλη και μάλλον αστεία χορευτική φιγούρα. Και μετά να το ανεβάζεις στο Internet.

Το site του Matt (ο ήρωάς μου!) είναι εδώ, ενώ για την ύπαρξή του έμαθα από το blog του Crazy Monkey.

Advertisements

14 Σχόλια

  1. Τώρα εγώ γιατί συγκινήθηκα;
    Είναι όντως αστείο,αστείο με την έννοια ότι σε κάνει να χαμογελάς και πολύ γλυκό, επειδή σε κάνει να χαμογελάς.Συγκινητικό δεν ξέρω γιατί το βρήκα.
    Ή οι ορμόνες μου χοροπηδάνε ή επειδή σε κάνει να χαμογελάς(;).
    Τελικά κάποια μικρά πράγματα είναι πολύ μεγάλα.

    Καλημέρα Μπαμπάκη! 🙂

  2. Φανταστικό!!! Μπορεί να φτιάξει έναν οδηγό, όπως το Lonely Planet, που θα λέγεται Dancing Planet!!
    ;-D

  3. πολύ όμορφο.
    ούτε η -για μια ακόμη φορά- ασύλληπτη νεοελληνική καφρίλα δεν μπορεί να το λερώσει αυτό.

  4. Τον είχα ανακαλύψει καιρό τώρα τον τύπο.

    Είναι 31 ετών. Ελπίζω να κρατήσει το μεράκι του αυτό για πολύ καιρό ακόμα.

    Αξίζει να διαβάσει κανείς γι’ αυτόν στο site του.

  5. ξέρω μερικούς «Matt» που το κάνουν αυτό και μέσα στα βλογς
    όχι πάντα τόσο χαριτωμένα

    (τα τυριά σας ήταν άψογα, το λέω εδώ για να μην ξανανοίγω το ψυγείο εκεί)

  6. Mάλλον θα είμαι η πρώτη (ίσως και η μόνη;) που θα διαφωνήσει, αλλά :
    πλακατζίδικο οκ, χαβαλεδιάρικο οκ, χαριτωμένο ναι, σπιρτόζικο και ευρηματικό επίσης. αλλά… τέχνη; χμμμ…

    Eπίσης, από το λινκ του κοπολόζου με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη τα σχόλια http://wherethehellismatt.typepad.com/blog/2006/05/athens_greece_n.html#comment-17172109
    και
    http://wherethehellismatt.typepad.com/blog/2006/05/athens_greece_n.html#comment-17179795.

    Φυσικά και οι μπάτσοι φέρθηκα ηλίθια, πάντα έτσι φέρονται άλλωστε και much ado about nothing. Ευκαιρία να δείξουν ότι είναι εξουσία και ότι αυτοί είναι εκεί για να τηρούνται οι κανόνες (ακόμα και αν αυτοί οι κανόνες βγήκαν από το κεφάλι τους).
    Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει πως μπορείς να κάνεις ό,τι σου γουστάρει, όπου σου γουστάρει. Υπάρχουν και όρια, ειδικά όταν είσαι ξένος σε έναν τόπο.
    Γιατί προφανώς και δεν υπάρχει καμία ταμπέλα που να λέει πως απαγορεύεται πχ να κατουρήσω στις γωνίες του αρχαιολογικού χώρου, αλλά δεν θα το κάνω (όπως ενδεχομένως θα το έκαναν πολλοί του αντίθετου από μένα φύλου στη γωνία του δρόμου έξω από ένα παμπ).

    Είναι σαν να πάω εγώ στη Μέκκα και να θέλω να κυκλοφορήσω χωρίς να καλύπτω το κεφάλι μου: διαφωνώ κάθετα με τη μαντήλα, αλλά σέβομαι πως αυτοί είναι οι κανόνες εκεί, πως πρόκειται για ένα πράγμα που είναι ιερό για τους ντόπιους και για εκατομμύρια κόσμο και άμα δε γουστάρω, ας μην πάω.

    Επίσης, από το ίδιο λινκ η φράση «There are places like Angkor Wat and Abu Simbel that leave me truly astonished. They have a magical quality. But the Taj Mahal? Pyramids? Parthenon? To me, it’s just a pile of rocks that doesn’t say anything worth saying.» εμένα μου λέει πολλά.

    Βέβαια, ο καθένας έχει δικαιωμα να θεωρεί a pile of rocks το Ταζ Μαχάλ ή τον Παρθενώνα.
    Από την άλλη κάποιος που πάει σε έναν τόπο χωρίς καν να έχει διαβάσει έναν ρημαδο-οδηγό (πολλώ δε μάλλον πέντε πράματα για την ιστορία και την κουλτούρα του τόπου), με μόνο στόχο να χορέψει μπροστά στο major hot spot του τόπου αυτού… ε, δεν περιμένω και να συγκινηθεί από ένα μνημείο. Είναι η ίδια λογική με την οποία τουρίστες φωτογραφίζουν την υπέροχη φάτσα τους μπροστά στην «Κραυγή» του Μούνχ κάνοντας γκριμάτσες τύπου candid camera. (το έχω δει με τα μάτια μου να συμβαίνει).

    Και βέβαια είμαι από τους πρώτους που θα αμφισβητήσουν δεδομένα, αυθεντίες και «αριστουργήματα» μόνο και μόνο επειδή μας είπαν πως είναι τέτοια. Φτάνει να ξέρεις και γιατι το κάνεις, όχι για το χαβαλέ σου ή επειδή δεν ξέρεις καν περι τίνος πρόκειται.

    Αν είναι να ταξειδέψεις, έχει αξία για μένα να ανακατευτείς με τις νοοτροπίες και τις συνηθείες του κάθε τόπου. Να τις γνωρίσεις έστω και επιδερμικά, να τις απορρίψεις έστω, αλλά να ανοίξεις και λίγο τους ορίζοντές σου, να δεις πώς σκέφτονται και οι άλλοι, ακόμα κι αν διαφωνείς.

    Αλλιώς, κάνεις όπως οι Άγγλοι τουρίστες, που γυρίζουν όλο τον κόσμο πίνοντας μπύρες μέχρι να γίνουν λιώμα στα local pubs.

    Και, στην τελική, in Rome, do as Romans do.

    sorry guyz.

  7. Είναι απλό: http://www.yppo.gr/5/51/chor/taxi/tad.jsp. Γιατί ο τυπάκος, (αστείος μεν και κουτουλουπού, ωραία ιδέα σαν concept και τα σχετικά) πήγε να κάνει το χορό μέσα στον αρχαιολογικό χώρο, και όχι έξω με φόντο τον Παρθενώνα κουτουλουπού. Οπότε η παραίνεση λογική, ο τρόπος των φυλάκων όμως παίρνει πολύ διόρθωση. Για κάντε να κόψετε εδώ στην Ολυμπία κανένα φυλλαράκι από τον αρχαιολογικό χώρο ή να πατήσετε καμιά πέτρα που έχει σχοινί, και θα αρχίσουν τα σφυρίγματα από 5 φύλακες που θα καταφθάσουν τρέχοντας (και φωνάξτε κι εμένα να τραβήξω την σχετική φωτό, χιχιχι)!! Επίσης απαγορεύεται ρητά και κατηγορηματικά στα μουσεία να ποζάρεις με τα εκθέματα , όπως ξέρω καλά από φωτογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις που κάνουμε με τα πιτσιρίκια στα εδώ μουσεία.
    ;-D

  8. Σοφία, ναι, αλλά το πρόβλημά του, αν είδες στο ποστ, ήταν πως δεν υπήρχε ταμπέλα που να απαγορεύει, άρα ό,τι δεν απαγορεύεται και δεν είναι και γραμμένο σε ταμπελάκι ότι απαγορεύεται -επιτρέπεται.
    ε, δεν υπάρχει πρόβλημα σε αυτό το σημείο;

  9. Εδώ που τα λέμε, έχει δίκιο η Κροτ.

    Κατά τα άλλα, η ποίησις είναι ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου, όπως είπε και ο ποιητής :), άρα γιατί όχι και αυτό (όπως το βλέπει ο καθείς, βέβαια…)

  10. Όπου θέλει τα βάζει τα σμάιλις το γουώρντπρες…

  11. @Кроткая
    Καλά, φυσικά, αυτό εννοείται, αλλά κάποιος έχοντας επισκεφθεί πάνω από 2 μουσεία στη ζωή του ή αρχαιολογικούς χώρους, έχει μια στοιχειώδη ιδέα του τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται, π.χ. θα μπορούσε να κάνει το ανάλογο μέσα στο Βρεττανικό Μουσείο? Εμένα θα μου πέρναγε από το μυαλό να ρωτήσω έναν φύλακα πάντως (ή ακόμα καλύτερα, να τσεκάρω ότι δεν με βλέπουν άμα είχα αμφιβολίες και καιγόμουν να κάνω το κομμάτι μου, μουαχαχα!). Φυσικά, δεν δικαιολογώ τον τρόπο των φυλάκων και όλα τα ευτράπελα. Άμα θες να σε παίρνουν στα σοβαρά, πρέπει να είσαι πρωτίστως σοβαρός. (Χιχι, chat το κάναμε εδώ μέσα!!!)
    ;-D

  12. Είμαι λίγο πνιγμένος, καθώς προσπαθώ να παραδώσω κάτι πριν φύγω για μια βδομάδα (yeah baby, yeah!), οπότε περισσότερα κάποια στιγμή μετά. Να πω μόνο ότι δεν είχα διαβάσει τις ταξιδιωτικές του εμπειρίες, έμεινα στο effect που είχε πάνω μου το βιντεάκι. Από τις τοποθετήσεις που διάβασα, περισσότερο θα επαναλάβω την Σοφία: οι φύλακες ήταν κάγκουρες και ψιλο-γελοίοι, σιγά το πράγμα που έκανε δλδ. Από την άλλη, και μιας και μιλάμε για cultural differences, τι πιο απλό από το να τους εξηγήσει τι κάνει και γιατί το θέλει; Αυτά τα «δείξε μου πού γράφει ότι απαγορεύεται» μπορεί να είναι culturally φυσιολογικά για Αγγλοσάξωνες, αλλά αποτελούν σκέτα ανέκδοτα για Έλληνες. Εμείς ενδέχεται να ακολουθήσουμε έναν άγραφο κανόνα, αλλά αποκλείεται να σεβαστούμε τον γραπτό – οπότε;
    Τέλος πάντων, ο (κάθε) Matt θα έπρεπε να καταλάβει το απλούστατο: δεν έχει σημασία αν εσύ θέλεις να προσβάλεις κάποιον. Δεν έχει σημασία αν νομίζεις ότι δεν θα έπρεπε να προσβληθεί. Αν αυτός ο κάποιος νιώθει προσβεβλημένος από την συμπεριφορά σου, πρέπει είτε να την αλλάξεις είτε να τον πείσεις ότι δεν είναι προσβλητική. Κι ο Matt δεν προσπάθησε τίποτα από τα δύο. Απέναντι σε τουλάχιστον γελοίους φρουρούς, να σημειώσω.
    Από την άλλη, θα επιμείνω ότι αυτό που κάνει ο τύπος είναι φανταστικό και οι άνθρωποι που «μοιράζονται» χρόνο χορεύοντας στο βίντεό του συμμετέχουν σε ένα από τα πιο αυθεντικά παγκόσμια πράγματα που έχω δει. Αυτό, ναι, είναι συγκινητικό.
    Περισσότερα μετά, τρέχω… 🙂

  13. Κι έτσι έληξε άδοξα μια ωραία συζήτηση πάνω σε ένα ταξιδιωτικό βίντεο… 😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: