• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Οκτώβριος 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά

Ολοήμερο συνέδριο χθες. Μεγάλη αίθουσα, κόσμος και χειραψίες, κανάλια και κάμερες. Ενδιαφέρον θέμα, ανιαροί (ως επί το πλείστον) εισηγητές. Φυσιολογικά πράγματα. Τρεις θέσεις αριστερά μου κάθεται ο κλασσικός ελληνάρας μάνατζερ. Άτονο κουστούμι, έντονη γραβάτα (δηλώνει άποψη), καλωδιωμένος με το κινητό, σαν να είναι σεκιούριτι στη Μαντόνα, ξεφυλλίζει με προσήλωση τζάμπα περιοδικά. Τα βρήκε στους πάγκους έξω από την αίθουσα του συνεδρίου. Οι ομιλητές έχουν ξεκινήσει, αυτός συνεχίζει να διαβάζει. Φεύγει όταν τελειώσει την ανάγνωση, παρατώντας στην θέση του, πάνω στο τραπέζι, τα τσαλακωμένα σελοφάν που ήταν περιτυλιγμένα τα περιοδικά. Το βλέπω αφού είχε ήδη φύγει.

Δυο μέρες πριν στο μετρό, μια κυρία σηκώνεται κι ετοιμάζεται να κατέβει. Παρατάει στο κάθισμά της την freepress που διάβαζε. Η διπλανή της, της βάζει τις φωνές (και καλά κάνει), επιμένει ευγενικά αλλά χωρίς να δίνει περιθώρια να πάρει την εφημερίδα μαζί της και να την πετάξει κάπου σωστά. Η όρθια κάνει την εμβρόντητη, προσπαθεί να την πείσει ότι επίτηδες την αφήνει, για να την διαβάσει και κανένας άλλος, «λιγότερο μίζερος» της λέει επί λέξει. Η καθιστή δεν μασάει, κρατά την ευγένειά της και την επιμονή της. Η εφημερίδα αποσύρθηκε και μπράβο στην κυρία που επέμενε.

Αν γύρναγα να τους πω βρωμιάρηδες θα ένιωθαν προσβολή και θα αντιδράσουν. Κι αν έλεγα ότι απλώς αναφέρω ένα γεγονός, πιθανότατα θα φούντωναν ακόμα περισσότερο. Δύο παραδείγματα σε λίγες μόλις μέρες κι όχι «παλιότερες γενιές, χαμηλή εκπαίδευση» και άλλες τέτοιες δικαιολογίες. Με Η καταστροφή αυτής της χώρας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Κι αν αυτές οι δύο σκηνές δείχνουν μικρές, μην ξεχνάμε ότι, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρωτόγονοι, «εξ όνυχος τον λέοντα». Και από το μικρό του νύχι ξεχωρίζει το λιοντάρι. Και από το μικρότερο σκουπίδι ξεχωρίζει ο αναίσθητος βρωμύλος.

Με κουράζει η νοοτροπία μας, ειλικρινά. Με κουράζει η προσπάθεια τόσο κόντρα σε όλα. Δεν έχω εναλλακτική φυσικά, δεν έχω εναλλακτική στην οποία να μην σιχαθώ τον εαυτό μου. Αλλά είναι τόσο κουραστική η επιστροφή στην παλαβή σιχαμάρα της νεοελληνικής Αθήνας, πού ούτε καν το χόμπι της γκρίνιας δεν μου φτάνει για να έρθω στα ίσα μου!

Γκρουμφ!

Advertisements

22 Σχόλια

  1. Δε λένε κάτι για το χούι και την ψυχή; Στο πετσί μας βαθιά ριζωμένες «κακές συνήθειες» δύσκολα ξεκολλάνε απ’ όποιες εκπαιδεύσεις κι αν περάσουμε. Ας ελπίσουμε στα νέα παιδιά και στους καιρούς που είναι ώριμοι για ευαισθησίες!!

  2. Η καλύτερη θέση παρκαρίσματος στην περιοχή μου έχει αποδειχτεί αυτή έξω από το δημοτικό σχολείο, πάνω στη διάβαση των μαθητών. Μήνες αφήναμε σημειώματα ενημερώνοντας, τους έτσι κι αλλιώς ασυνείδητους αφού παρκάρουν στη διάβαση, συμπολίτες μας, ότι τα παιδιά μας ΔΕΝ έχουν φτερά να περάσουν πάνω από το αυτοκίνητό τους και καλά θα κάνουν να το βάλουν την άλλη φορά αλλού. Στο τέλος αφήναμε απειλές για βανδαλισμούς.

    Ο δήμος, η αστυνομία, οι καθώς πρέπει συμπολίτες μας, όλοι τους μας γράψαν εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Και ένα ωραίο μεσημέρι στο σχόλασμα… έβγαλα το σπρέι μπροστά τα μάτια, της μπούζινες γούμαν οδηγού που πάρκαρε όλο άνεση την ώρα που περνούσαν τα παιδιά μας. Δεν πρόλαβε να βγάλει λέξη.

    Λυπάμαι αλλά δεν καταλάβαινε κανείς και κανείς τους βέβαια δεν θα μας έφερνε πίσω όποιο παιδί σκοτώνονταν στη λεωφόρο. Αφού υποσχέθηκα μπροστά στις αρχές ότι θα σπάω κάθε αμάξι που θα βλέπω εκεί μέχρι να δώσουν λύση ή να με κλείσουν μέσα, βάλαν πλαστικά κολωνάκια.

    Η σαπίλα έχει φτάσει στο κόκκαλο. Αν χρειάζεται καταστροφή για να καταλάβουν όσοι την προκαλούν, λυπάμαι που πέφτω στο επίπεδό τους, αλλά θα την έχουν.

  3. Είναι γεγονός πάντως ότι στη Στοκχόλμη προ δεκαετίας, το να αφήνεις τη Metro στο κάθισμα ήταν καθιερωμένη πρακτική για να βρει να διαβάσει και ο επόμενος επιβάτης. Το οποίον ως πρακτική δεν μου φάνηκε άσχημο (υποθέτω βέβαια ότι κάποια στιγμή αργά το απόγευμα κάποιος θα φιλοτιμούνταν να την πετάξει στην ανακύκλωση…).

    Εδώ βέβαια, με τις πολιτιστικές προσλαμβάνουσες που έχουμε, ούτε εγώ θα πίστευα την όποια κυρία θα μου προέβαλε αυτό σαν δικαιολογία…

  4. Να δεις πόσες εφημερίδες έχω μαζέψει τέτοιες στο τρενο! Γιατί βέβαια ντρέπομαι να την βάλω στην άκρη για να κάτσω. Το χειρότερο είναι πως αν πεις και τίποτα τρως και βρισίδι. Εμ είμαστε γύφτοι, εμ βγαίνουμε από πάνω!

  5. Άστα! Σε κάθε εξωτερική γωνιά του σχολείου έχουμε κάδο κανονικό κι ανακύκλωσης και ένα μεγάλο δοχείο για τα μπάζα (σκάιπ νομίζω το λεν). Ε, πρωί πρωί χτες στο πέρασμα ένα στρώμα πεταμένο δίπλα απ΄τους κάδους πάνω στο πέρασμα των παιδιών. Τι να πεις μετά? Γυφτιά παντού γμτ! 😡

  6. Μπήκε ο φθινόπωρος και επιστρέψαμε παραδοσιακά στη γκρινίτσα μας; 🙂

    καλά τα λες βέβαια.

    α, και σωστός ο φογκ.

  7. Η αληθεια ειναι πως εχουμε ξεφυγει κ το προβλημα ξεκινα απο την κακη μας παιδεια (προσοχη: οχι εκπαιδευση), απο τα σχολεια. Κανεις δεν μπαινει στον κοπο να διδαξει μερικα σοβαρα πραγματα περιβαλλοντολογικου περιεχομενου κ το αποτελεσμα το βλεπουμε, δυστυχως, καθημερινα…

  8. Άτονο κουστούμι, έντονη γραβάτα (δηλώνει άποψη)

    εντάξει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ με κάνεις περήφανη, σχεδόν βούρκωσα.

  9. Στην οικογένειά μας είμαστε ευαισθητοποιημένοι οικολογικά.Παραπονούμασταν,λοιπόν,γιατί στην πόλη μας δεν γινόταν ανακύκλωση.Μέχρι…που ο δήμος ξεκίνησε το ενλόγω πρόγραμμα.Ενθουσιαστήκαμε.Βάλαμε καινούργιο κάδο για τα ανακυκλούμενα απορρίμματα.Οι κόρες μου ειδικά,έχοντας κάνει τα σχετικά μαθήματα στο σχολείο(συν τις δραστηριότητες της HELMEPA) άρχισαν με χαρά να προσέχουν που πετάνε τι.Και τότε ενημερωθήκαμε ότι καλόν είναι οι συσκευασίες τροφίμων(από γάλα,γιαούρτι,κονσέρβες κλπ) να ξεπλένονται για να μην μένουν υπολείμματα τροφών.Έκτοτε μαζεύω κεσεδάκια από γιαούρτι,κουτιά από γάλα κλπ από τα σκουπίδια(«Αχ μωρέ ξεχάστηκα!»).Και μιλάμε για παιδιά που μαλώνουνε στο δρόμο με κάποιον που πέταξε κάτι ή καθαρίζουν από τα σκουπίδια την παραλία που θα κάνουν μπάνιο.
    Το ζήτημα,λοπόν,είναι αν εμείς οι οικολογικά «ευαισθητοποιημένοι» είμαστε έτοιμοι να τροποποιήσουμε την καθημερινότητά μας,χάνοντας μερικές φορές τη βόλεψή μας,προκειμένου να βελτιώσουμε το περιβάλλον μας (και βέβαια και την ποιότητα ζωής μας).

    (Για να μη λέτε ότι είσαστε ο μόνος γκρινίλος εδώ μέσα…).

  10. Αυτό το θέαμα – το ‘απολαμβάνει’ κανείς συχνότερα από το αυτοκίνητο – πεταμένων στις πρασιές και στα πεζοδρόμια κάθε λογής πραγμάτων που μένουν εκεί για μέρες, εβδομάδες, μήνες ή δεν ξέρω ίσως και χρόνια, μου αφήνει αυτήν ακριβώς την αίσθηση που περιέγραψες… της ματαιότητας του να προσπαθεί κανείς να του πάει κόντρα αυτού του πράγματος. Είμαστε απλώς βρωμιάρηδες, δυστυχώς. Και η βρωμιά, όπως και η βλακεία παραμένει αήττητη στην Ελλάδα.

  11. Όλα αυτά είναι το αποτέλεσμα της έλλειψης αγωγής (απ΄το σπίτι), παιδείας (απ΄το σχολείο), ελέγχου και τιμωρίας (απ΄την πολιτεία).
    Ας βρεθεί ένας επιτέλους να επιβάλει πρόστιμα σ΄όλους τους δήθεν φιλόζωους (γιατί αν είσαι φιλόζωος αγαπάς τη ζωή – δηλαδή τη φύση- και δεν την καταστρέφεις) που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι το πεζοδρόμιο του γείτονα δεν είναι τουαλέττα του σκύλου τους (που τον θέλουν και ράτσας τρομάρα τους οι γελοίοι).
    Έλεος πιά ! κι εγώ έχω σκυλί αλλά την ανάγκη του τον έμαθα να την κάνει σ΄εφημερίδα που πετιέται στον κάδο αμέσως. Δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο; Στο εξωτερικό ακόμη και τα τσίσα του σκύλου τον εκπαιδεύουν να τα κάνει στις σκάρες των υπονόμων. Εδώ δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο που όλοι οι δρόμοι μας είναι σε τριτοκοσμική κατάσταση;
    ΥΓ. Συγνώμη για το λίβελλο αλλά βαρέθηκα να αναγκάζομαι να περπατάω στο δρόμο γιατί το πεζοδρόμιο ζέχνει.

  12. Καλημέρα,

    Σήμερα στο editorial του Αθηνοράματος, η Έλλη Μπουμπουρή γράφει για περιστατικό με ουρά σε διόδια, όπου ο οδηγός του διπλανού αυτοκινήτου ανοίγει πόρτα και αδειάζει το τασάκι με τα αποτσίγαρα στον δρόμο. Και συνεχίζει με ανάλογα περιστατικά, εκφράζοντας την απελπισία της (και δική μας!) για την αδυναμία (χμ) του πολιτισμένου ανθρώπου απέναντι στο θράσος της αγένειας και της έλλειψης παιδείας. Έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από τον προκλητικό, επιθετικό ακτιβισμό.

    Επίσης, να σημειώσω μια ωραία, σχετική δήλωση του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου για την Αθήνα: «Ευτυχισμένος ολοκληρωτικά όμως μαζί της ένιωσα μόνο για μια στιγμή: όσο διήρκεσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Και τότε κατάλαβα: μια πόλη για νά ‘ναι όμορφη, πρέπει και οι άνθρωποί της να είναι είναι όμορφοι…Μέσα τους.» Συμφωνώ απολύτως.

  13. @panther03:
    Μακάρι να αποδειχτούν οι νεότεροι πιο ευαισθητοποιημένοι. Δυστυχώς όμως, οι περισσότερες συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα και παραγωγή της μίμησης, από γενιά σε γενιά. Αν δεν μάθουμε ότι σπίτι μας είναι *και* η γειτονιά μας, *και* η πόλη μας, *και* η χώρα μας, δεν θα ανασάνουμε.

    @fog:
    Αν πω ότι διαφωνώ, θα πω ψέμματα.
    Σκηνικό, από τότε που το παιδί το είχαμε σε καροτσάκι: κατεβαίνω πεζοδρόμιο με το καρότσι. Ο ελληνάρας θέλει να παρκάρει για το περίπτερο. Στα δέκα μέτρα απόσταση λοιπόν από μένα, και παρότι με βλέπει να έρχομαι, ανεβάζει ΟΛΟΚΛΗΡΟ το αυτοκίνητο στο πεζοδρόμιο, αφήνοντάς μου την επιλογή να μην περάσω ή να κατεβάσω το παιδί μου στο δρόμο.
    Ακτιβισμός τους χρειάζεται πια και τίποτα παραπάνω!

    @Χασοδίκης:
    Δεν αντιλέγω ότι θα μπορούσε να είναι και η «ανταλλαγή» εφημερίδων ως πρακτική μια κάποια εξήγηση. Αλλά αν γινόταν γενικά, τότε μόνο θα είχε κάποιο νόημα. Άσε που φαντάζομαι ότι ο μέσος Σουηδός επιβάτης δεν έχει την ίδια…διακριτική σχέση με το μπάνιο που έχει (δυστυχώς) ο μέσος Έλληνας. Κάτι που διαπιστώνουμε πάντα με το που πιάνουν οι πρώτες ζέστες…
    Άσε δε το στυλ: «Δεν είναι όλοι τόσο μίζεροι.» Τι-λες-τώρα! 🙂

    @FoodJunkie:
    «Το χειρότερο είναι πως αν πεις και τίποτα τρως και βρισίδι. »
    Συμφωνώ απόλυτα. Είναι εντωμεταξύ καθαρά της λογικής φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης.

    @Ρενάτα:
    Το καταπληκτικό είναι το τι βγάζουν σε απεργίες σκουπιδιάρηδων, εκεί ακριβώς που ένας άνθρωπος με στοιχειώδη αστική συνείδηση θα καταλάβαινε ότι δεν πρέπει να βγάλει καθόλου σκουπίδια.
    Άστα να πάνε. Βρωμύλοι!

  14. @Κροτ:
    «Μπήκε ο φθινόπωρος και επιστρέψαμε παραδοσιακά στη γκρινίτσα μας»
    Ε, ξέρεις, άμα είσαι καλός σε κάτι, πρέπει να επιδιώκεις να το κάνεις. 🙂
    Α, και είναι η fog.

    @#FN$#:
    Σχεδόν στη ρίζα κάθε προβλήματος είναι η παιδεία. Και όχι η εκπαίδευση, όπως πολύ σωστά λες. Η ελληνική κοινωνία εντωμεταξύ πιστεύει ότι το μόνο που πρέπει να διορθωθεί στην παιδεία (όπως αποκαλεί την εκπαίδευση) είναι να παίρνουν όλοι πτυχία και να έχει φοιτητές σε ρόλο ένεσης ρευστότητας κάθε μικροσκοπική κωμόπολη. Υπάρχει ξεκάθαρα πρόβλημα οπτικής γωνίας εδώ….
    Καλώς ήλθες!
    ΥΓ: Τρελό νικνεϊμ btw! 🙂

    @Μαργαρίτα:
    χε χε χε, έπρεπε να γράψω και για τους πολυκαιρισμένους λεκέδες από τα ντελίβερι, αλλά κρατήθηκα… 🙂

    @Σελιτσανος:
    «Το ζήτημα,λοπόν,είναι αν εμείς οι οικολογικά “ευαισθητοποιημένοι” είμαστε έτοιμοι να τροποποιήσουμε την καθημερινότητά μας,χάνοντας μερικές φορές τη βόλεψή μας,προκειμένου να βελτιώσουμε το περιβάλλον μας (και βέβαια και την ποιότητα ζωής μας).»
    Συμφωνώ απολύτως. Στην τελική, όλα θέμα βολέματος και ξεβολέματος είναι. Άλλο αν ο καθένας ορίζει αλλού το κατώφλι των αντοχών του.
    Όσο για το αν είμαι ο μόνος γκρινίλος, δεν ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο. Απλά, είμαι ο μόνος που μπορεί να φτάσει την γκρίνια σε επίπεδο τέχνης. 😀

    @Γεράσιμος:
    Κι αυτό που με διαολίζει φίλε μου είναι ότι αν τους πεις κατάμουτρα ότι είναι βρωμιάρηδες, στην καλύτερη θα σε βγάλουν τρελό και στην χειρότερη θα τσαμπουκαλευτούνε. Και (σίγουρα) *δεν* θα θυμηθούν τι τους είπες την επόμενη φορά που θα ανοίξουν το πακέτο των τσιγάρων πετώντας το σελοφάν στο πεζοδρόμιο.

  15. @Εβίτα:
    Πολύ σωστά και όλα αυτά που λες. Θεωρητικά, αν υπήρχε κάποιος που έκοβε πρόστιμα (και κάποιος που αντί να τα σβήνει, να τα εισπράτει) ούτε πεταμένα σκουπίδια θα είχαμε στο πλάϊ των δρόμων. Αντί για αυτό, ζούμε σε ένα περιβάλλον όλο και πιο υποβαθμισμένο και παίρνουμε και ύφος ανωτερότητας από πάνω. Δεν ξέρω, είμαι πολύ προβληματισμένος για το τεράστιο έλλειμα παιδείας που υπάρχει στην χώρα.

  16. Εβίτα, όχι πως διαφωνώ μαζί σου, αλλά το εξωτερικό στο οποίο αναφέρεσαι είναι μάλλον Ελβετία και οι χώρες άνω της Βόρειας θάλασσας. Ειδικά στις «κέλτικης ιδιοσυγκρασίας» χώρες… χμμ…. ένα πολύ ωραίο παράδειγμα είναι το Παρίσι ή το Βρυξελλοχωριό μου.
    Θέλω να πω, μην εξιδανικεύουμε τα εξωτερικά. Κι ας είναι κατάτι καλύτερα από τα εσωτερικά.

    Φογκ, με συγχωρείτε για την αλλαγή φύλου, δεν θα επαναληφθεί. 🙂

  17. Ο Σουηδός επιβάτης έχει καλύτερη σχέση με το μπάνιο, αλλά έχει και πολύ καλύτερη σχέση με το αλκοόλ. Θυμάμαι ακόμα Κυριακή πρωί το βαγόνι να βρωμάει οινόπνευμα, ενώ η κυκλοφορία του μετρό σταματούσε στις 2 το βράδυ…
    Κάθε χώρα με τα προβλήματά της.

    (ουσιαστικά συμφωνούμε πάντως, απλώς προσθέτω εγκυκλοπαιδικά καλολογικά στοιχεία στην ανάρτηση 🙂

  18. Μικρή διευκρίνηση για την αγαπητότατη Κρότ (που τη διαβάζω συχνά και πολύ μου αρέσει) αλλά και τον Χασοδίκη: Και βέβαια δεν εξιδανικεύω το εξωτερικό. Αλίμονο, οι άνθρωποι διαφέρουν ως προς τον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς και σαφώς δεν εγκρίνω πολλές απο τις «πολιτισμένες» ενέργειες τους. Απλά ανέφερα ένα παράδειγμα για να τονίσω ότι πρέπει να υπάρξουν και κάποιοι νόμοι (αφού δεν το καταλαβαίνουμε μόνοι μας) και και τηρούνται βεβαίως βεβαίως.
    Μπαμπάκη ευχαριστώ για τη φιλοξενία !

  19. @Кроткая:
    Πλάκα – πλάκα, το μετρό του Παρισιού είναι από τις πιο βρώμικες και κορεσμένες χωματερές που έχω δει στη ζωή μου…

    @Χασοδίκης:
    Ναι, από αυτή την άποψη δεν το συζητάω. Στο κάτω – κάτω, αν εντοπίσει/αναγνωρίσει κανείς κοινά στοιχεία που συγκροτούν αυτό που (λίγο επιπόλαια) λέμε χαρακτήρα λαού, δεν υπάρχει κάποιος που έχει όλα τα καλά ούτε και κάποιος που έχει όλα τα στραβά.
    Αυτό το θέμα όμως με την αυθαιρεσία του θράσους είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό. Γιατί στην τελική ζημιώνει την ποιότητα ζωής και των δικών μας, όχι μόνο αυτών που συμπεριφέρονται σαν να βγήκαν προχθές από τα σπήλαια…

    @Εβίτα:
    Παρακαλώ, απολύτως ευπρόσδεκτη. Η μεγάλη διαφορά ίσως να είναι τελικά αυτό που αναφέρεις: η τήρηση των νόμων. Όχι η ύπαρξή τους, αλλά ο σεβασμός του πολίτη απέναντι στους νόμους και η τήρηση αυτών.

  20. επειδή έγραφα στην εφημερίδα metro (που είναι παγκόμσια αλλά έγραφα για της Αθήνας την έκδοση) ξέρω ότι έβγαζαν μικρό τιράζ αλλά παρακαλούσαν τους επιβάτδες/αναγνώστες να μην πετούν την εφημερίδα τους παρά να την αφήνουν στην θέση τους για να την διαβάζουν οι επόμενοι επιβάτες.
    τώρα αν έβγαζαν περισσότερο τιραζ για να φτάνει σε περισσότερους αναγνώστες ίσως ήταν καλύτερα. ίσως όμως και χειρότερα αν σκεφτούμε πόσα δέντρα πρέπει να κοπούν για να γίνει το χαρτί… κλπ κλπ.
    τι να πω; τα πάντα έχουν και μια άλλη πλευρά αλλά τον ζαμανφουτισμό του έλληνα δεν την ανέχομαι με τίποτα!

  21. @simela:
    Μακάρι να μπαίναμε σε αυτή την λογική οι Έλληνες, αλλά πιστεύω ότι αν η συγκεκριμένη κυρία το είχε πράγματι σκεφτεί έτσι, (α) θα επέμενε να αφήσει την εφημερίδα και δεν θα παρατούσε την προσπάθεια και (β) δεν θα έριχνε μπηχτές για σιχασιάρηδες και τέτοια…
    «τα πάντα έχουν και μια άλλη πλευρά αλλά τον ζαμανφουτισμό του έλληνα δεν την ανέχομαι με τίποτα!» – Συμφωνώ απολύτως!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: