Η απομυθοποίηση αναβάλλεται

santa23121

Χθες το απόγευμα, αραχτοί στην κουζίνα. Χυμός πορτοκάλι και μπισκοτάκια «Μιράντα».

– Μπαμπά;
– Ναι…
– Ο Άγιος Βασίλης…υπάρχει;;;
– (σκέψου, σκέψου, σκέψου τι θα πεις γαμώτο!) Εσύ τι πιστεύεις; Ότι υπάρχει;
– Ναι.
– Ε, τότε υπάρχει.
– Και είναι αθάνατος;
– Ναι.
– Α.

Χυμός. Μπισκότα. Περισυλλογή.

– Να σου πω όμως. Ζει στο Βόρειο Πόλο;
– Ναι.
– Και τότε, γιατί δεν του επιτίθενται οι πολικές αρκούδες να τον φάνε;;;
– Όλα τα ζώα ξέρουν πόσο πολύ καλός είναι  ο Άγιος Βασίλης και για αυτό δεν του επιτίθενται.
– Α.

Έτσι πάντα. Απορίες εποχικές, ηλικιακές και, για το γκραν φινάλε, ζωο-βοτανολογικές – ο τομέας του ενδιαφέροντός μας.

Συμπέρασμα: Ο Άγιος Βασίλης την γλύτωσε και για φέτος. Όχι μόνο από τον σκεπτικισμό της ενηλικίωσης, αλλά και από τις πολικές αρκούδες. Για τα ξωτικά όμως ανησυχώ – δεν είμαι σίγουρος ότι οι αρκούδες θα τα σεβαστούν όσο τον Άγιο….

Άντε, να σπάσει λίγο η ρημαδο-ζέστη κι οι σιχαμένοι οι νοτιάδες, μπας και καταλάβουμε ότι έρχονται Χριστούγεννα!

Advertisements

26 Σχόλια

  1. Ο μικρός μου πιστεύει στον Άγιο, ο μεγάλος όχι και οι δυο έχουν δίκιο, μα πιο πολύ εγώ που πιστεύω στα στρουμφάκια. 😉
    Καλές γιορτές να έχουμε. 🙂

  2. 1. Ξέρω περίπτωση που ο ΄’Αη Βασίλης αποκαλύφθηκε λόγω… παουτσιών: φορούσε τα παούτσια του μπαμπά!
    Προσοχή στις λεπτομέρειες λοιπόν!

    2. Έπρεπε να πεις πως οι πολικές αρκούδες και οι τάρανδοι είναι οι φίλοι του Άη Βασίλη ντε!

  3. υγ. η επιστροφή πλησιάζει. Οι προσφορές σε αποκεφαλισμένα ζώα δεν γίνονται δεκτές! 🙂

  4. Γιατί έχω την εντύπωση ότι ο μικρός ξέρει πως δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης αλλά δεν σας το λέει; :))))))
    Καλημέρα και καλές γιορτές να έχουμε!

  5. ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ
    Τζέημς Φινν Γκαρνερ
    Εκδ. Δίαυλος 1995

    Τη νύχτα της παραμονής σ΄όλο το συνεταιρισμό
    κανένα πλάσμα δεν ξυπνούσε το κοιμισμένο status quo
    Τα παιδιά ξαπλωμένα στα ζεστά κρεββατάκια
    ονειρεύονταν όσπρια και σταρένια ψωμάκια

    Ο χειμώνας μας ήρθε με χαρά και νταούλι
    που ηχούσε στη σχόλη σαν καιγόταν το Γιούλι (Yule)
    Κι ο καπνός του τιμούσε πιο πολύ τον Πλανήτη
    απ΄τα ψεύτικα δώρα της μαμάς μας στο σπίτι

    Ή απ’ το άψυχο δέντρο που το πήρανε σβάρνα
    και το στόλισαν σαν να ήταν σκέτη πουτάνα
    Η καλή μου συμβία με τα φώτα σβησμένα
    σε μακάριο ύπνο με τραβούσε κι εμένα

    Οταν ξάφνου ο κήπος αντηχεί μες στα πλάτη
    κι η τρομάρα με ρίχνει κάτω από το κρεββάτι
    Στο παράθυρο πάω και τ’ ανοίγω σιγά
    «να’χει ο φύλακας φύγει από τη γειτονιά;

    Βλέπω έξω στα σκότη της νυχτιάς και του ψύχους
    οχτατάρανδο έλκηθρο ακανόνιστου ύψους
    Στο θρονί εκαθόταν ο αφέντης αράθυμος
    που τα ζώα σκλαβάκια του είχε ο άτιμος

    Είχα δει τη μορφή του από τις διαφημίσεις
    που σου λέγαν τι μάρκα ποτό να ζητήσεις
    Θάχε μόλις πουλήσει την πολλή του πραμάτια
    η χαρά των χρημάτων ξεχειλούσ’ απ΄τα μάτια

    Και μιλούσε στα ζώα με ανθρώπινα ονόματα
    λες και έπρεπε εκείνα να γυρίζουν αυτόματα
    Σε ονόματα τέτοια ευρωπαιοκεντρικά
    όπως Ντόντερ και Μπλίτζεν, αγγλοσαξωνικά

    Σ’ ένα κλακ των χεριών του με τρομάρα σκορπούσαν
    πεινασμένοι υλοτόμοι, που να φαν δεν μπορούσαν.
    Το έλκηθρό του ανεβάσαν στου σπιτιού τη σκεπή,
    τα σημάδια απ’ τις τρύπες είναι ακόμα εκεί.

    Αναπήδησε εκείνος πάνω στην καμινάδα
    και εγώ τότε μούρθε η εξής εξυπνάδα:
    Να φορέσω παντόφλες, να κατέβω στη σάλα
    και να δω αυτόν που μπήκε, όχι βέβαια από τη σκάλα.

    Πού’ταν όλος χωμένος στην καπνιά από τα ξύλα
    που η ενέργειά τους ήταν σκέτη εναλλακτικίλα
    Στη βρωμιά ξεχωρίζω την υφή του φορέματος
    κι ήταν όλο από γούνα και πολλές στάλες αίματος

    «Φιλικό σπίτι έχω» του φωνάζω με ζέση
    και χτυπά στα κουτσούρια, παραλίγο να πέσει.
    Στέκεται ξαφνιασμένος μα γελάει ο τύπος
    και εγώ τότε προσέχω το αφύσικο ύφος

    Κι ήταν τόσο φαρδύς, όσο ήταν ψηλός
    υποθέτω πως θα ήταν τρομερά φαγανός
    Με υπήρχε και κάτι πιο πολύ τρομερό
    είχε πίπα στο στόμα που σκορπούσε καπνό

    Είχ’ εισβάλει στο σπίτι, λες και το’θελε η μοίρα
    μια υπέρβαρη, καρκινογέννητη ψείρα.
    Με μια μούρη ιδρωμένη, κόκκινη απ’ την προσπάθεια
    «που ταμπλάς να του’ρχόταν» είπα δίχως συμπάθεια

    Και ξωπίσω σερνόταν ένας κόκκινος σάκος
    με διαόλου παιχνίδια, κλοπιμαία γεμάτος
    Με ρωτά «Πού’ν’το δέντρο, πού το πήγες καθήκι»
    κι εγώ λέω «στον κήπο, εκεί όπου ανήκει»

    «Αλλά πού θα τα βάλω όλα τούτα που φέρνω;»
    τον κυττάζω στα μάτια: «Παρ’τα όλα» του λέω.
    «Δωσ’τα όλα ε κείνους που νομίζουν πως χρεία
    της ζωής τους και μόνο είναι η απληστία

    Και χαρά τους γεμίζει να ξοδεύουν σε ψώνια
    να αδειάζουν τα ράφια των εμπόρων για χρόνια.»
    Κρυφογέλασε κι είπε «Χο, Χο, πλάκα μου κάνεις.»
    μα εγώ τον καρφώνω με ματιά να τα χάνεις.

    «Τα παιδάκια δεν παίρνουν μπιχλιμπίδια για δώρα
    παύουν να’ναι παιδάκια πριν να φτάσει η ώρα»
    Με κυττάζει στα μάτια μην τυχόν και λυγίσω
    όμως μάταια ελπίζει και αρνούμαι να βρίσω.

    «Εχουν τόσα να κάνουν», λέω μ’ επιμονή
    «κι οι δικές σου αηδίες τα γεμίζουν οργή
    Εχουν το κινητό τους για να σώζουν ζωές
    και μ΄εράνους βοηθάνε τις φτωχογειτονιές.

    Ανακύκλωση κάνουν στα γυαλιά, στο χαρτί
    και πασκίζουν τα δόλια για να σώσουν τη γη.
    Όταν κάνουν πορείες για τα πυρηνικά
    τα ζηλεύουμε όλοι που’χουν ιδανικά.»

    «Τα παιχνίδια γεμίζουν με χαρά τα παιδιά»
    «Α, γι’ αυτό κουβαλήθηκες ρε μασκαρά;»
    «Για να δώσεις χαρά στις καρδιές των παιδιών;
    Για να δούμε επιτέλους, τι μας φέρνεις λοιπόν;

    Και ανοίγει το σάκο όπως του’χα ζητήσει,
    χρυσοκέντητη Μπάρμπι βγάζει έξω για χρήση
    «Τι νομίζεις καϋμένε; Τα δικά μου κορίτσια
    θα γουστάρουν αυτήν την σεξοκαρακίτσα;

    Τη λιανή τούτη κούκλα που γελά σαν Κατίνα
    και ωθεί τις κοπέλλες να πεθαίνουν στην πείνα
    Και να λιώνουν στο κλάμα που δεν είναι λεπτές
    τα κορμιά, την ψυχή τους να φορτώνουνε στρες,

    Ν’απαρνιώνται το σχήμα, την υφή του προσώπου
    τις καμπύλες, το ύψος, τη μορφή του ανθρώπου;»
    Ψάχνει μες στη σακούλα για παιχνίδι αγοριού
    λέει «τούτο το πράγμα θε ν’αρέσει παντού.»

    Και τι λέτε μου βγάζει στο τρεμάμενο χέρι,
    των Brain Blasters το όπλο που η TV έχει φέρει.
    «Τούτο δω είναι’ αλήθεια» απαντώ μ’ ειρωνεία
    «μια μεγάλη πανούκλα για όλη την κοινωνία.

    Φέρε μας και μπαζούκας, φέρε χειροβομβίδες
    να γενούν τα παιδιά μας τρομοκράτες ατσίδες.»
    Και αρπάζω το σ’άκο για να δω πιο καλά,
    η βρωμιά του γλυστρούσε απ’ την κάθε γωνιά.

    Ενας φούρνος κυμάτων, ω θεέ μου κομπίνα!
    Τα κορίτσια να κλείσει για καλά στην κουζίνα
    Κι ένα τόξο με βέλη που πετιούνται στα πλάτη
    ακριβώς ό,τι πρέπει να σου βγάλει το μάτι

    Και τρακτέρ, γερανούς και κασμάδες χιλιάδες
    να σκοτώνουν τα δέντρα, να ματώνουν κοιλάδες.
    Και «παιχνίδια» για χρήμα «Μονόπολη» και «Ταμεία»
    να μαθαίνουν νωρίς τι θα πει απληστία.

    Κι άλλα όπλα απ’ αυτήν την Σκοτώστρα Ομάδα
    με κανόνια κι αχτίνες που’χουν τόση γυαλάδα!
    Ολο τέτοια γεμάτη ήταν κείνη η σακούλα
    διαστροφή και κακία να σε πιάνει τρεμούλα

    {Όμως βρήκα και κάτι που αξίζει τον κόπο
    παραμύθια ενός Γκάρνερ, μ’ αξιόλογο τρόπο)

    «Πάρ’τα όλα και φύγε» ξεφυσώ θυμωμένα
    Οι δουλειές του εμπορίου δεν αγγίζουν εμένα.
    Στα βλαστάρια μου δίνω αρετή περισσή
    Τα παιχνίδια σου είναι ραπανάκια τουρσί.»

    Τα μαζεύει στον ώμο και κινάει να φύγει
    Κι ήταν έκπληκτος τόσο που τον πιάσανε ρίγη.

    «Ω φτωχά μου παιδάκια εδώ πέρα που ζείτε
    κι οι γονείς σας δεν θέλουν τη ζωή να χαρείτε
    Σας στερούν τη χαρά που η χαρά φέρνει μόνο
    Πόσο νοιώθω για σας, φοβισμένα μου, πόνο!»

    «Αρκετά θεατρίνε! Συμπονάς τα παιδιά
    Σαν δεν έχουν παιχνίδια που προστάζει η αγορά.
    Αυτά ζουν με καμάρι, στις αρχές μας πιστά
    Και γνωρίζουν τα πάντα» είπα με σιγουριά.

    Μήπως ψάχνεις να τα βρεις; Πάει ο κόπος σου στράφι
    Πήγαν πάνω στη στέγη να σου λύσουν το ελάφι!»
    Τότε ο Αγιος Βασίλης πάτησε τις τσιρίδες
    Μα ήταν τόσο χαμένος, που δεν είχε ελπίδες.

    Σαν καπνός π’ ανεβαίνει από την καμινάδα
    Πήγε πάνω στη στέγη με φωνές κι αγριάδα.
    Τρέχω έξω από το σπίτι για να δω τι θα φτιάξει
    Όταν δει των παιδιών την υπεύθυνη πράξη.

    Τα κυνήγησε ώρες και χωρίς να τα φτάσει
    Τσαντισμένος γυρίζει στο θρονί του να κάτσει.
    Με χαρά τον κυττούσα που απομακρυνόταν.
    Είχε γίνει ρεζίλι και δεν θα ξαναερχόταν.

    Και τραβώντας καβάλα, ο χοντρός η μπουλτόζα
    Τι νομίζετε είπε, ολο στόμφο και πόζα
    Των ταράνδων και νάνων ο προεστός ο μπαγάσας;
    Αντε καλά Χριστούγεννα και να ‘ν’ περαστικά σας!

  6. Μια γλύκα μου φαίνεται ο μικρός σου!! Να τον χαίρεστε!! 🙂

  7. Καλά, τι λες τώρα.. εγώ πάω με κοντομάνικο στο σχολείο… Θα κάνουμε Πρωτοχρονιά με τα μπικίνια (εκτός από τα μπικικίνια). Βρε, μπας και είμαστε στην Αουστράλια και δεν το έχουμε καταλάβει??? Όχι τίποτις άλλο, να πάμε και για windsurfing (είχε και ένα ωραίο αεράκι χτες…)
    ;-D

  8. Απίστευτος ο μπαμπακόσπορος τελικά! 😀

    Καλά κάνει το παιδί. Κι εμείς που χάσαμε τις αυταπάτες μας τι καταλάβαμε?

  9. Αυτή τη συζήτηση για το αν υπάρχει ή όχι Άγιος Βασίλης τη φοβάμαι περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη! Για το «πώς γίνονται τα παιδιά» είμαι προετοιμασμένη, έχω κάνει και 2-3 πρόβες μπροστά στον καθρέφτη, που λέει ο λόγος… Αλλά για το θέμα του Άγιου Βασίλη… Βοήθειά μου… Περιττό να πω ότι έσκισες απαντώντας στην ερώτηση με ερώτηση… 🙂

  10. Αλήθεια, τι ζήτησε απ’ τον Άγιο Βασίλη;

  11. Εγώ δεν κατάλαβα γιατί χρειάστηκες τόση σκέψη για να απαντήσεις. Ο Αη Βασίλης δεν είναι ένας χοντρός κύριος στο Σύνταγμα που έχει και γαμώ τις φωτογένειες κάθε Χριστούγεννα;

  12. Α! Έχει κι έναν δίδυμο που έχει μεταναστεύσει στην Αμερική και είναι υπάλληλος της κοκα κόλα. Αλλά δεν μιλιούνται γιατί ο δίδυμος (ο Santa [και καλά…]) αρνήθηκε να μοιράζεται τα κέρδη μαζί του και τα σπάσανε…

  13. Α! Και πες στον μικρό ότι ο Αη Βασίλης δεν τραβάει ζόρι στον Πόλο. Στην Ισπανία θα είχε πρόβλημα αν έκανε διακοπές στην Παμπλόνα. Και σε ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού στο Ο.Α.Κ.Α. (Εντάξει, αυτό μπορείς να μην το πεις γιατί ο μικρός θα νομίζει ότι ο Αη Βασίλης εκτός από λέρα είναι και γαύρος και νατη η απομυθοποίηση στο δευτερόλεπτο.)

  14. Α! Και καλό Σαββατοκύριακο.

  15. Έχεις δίκιο. Ξεσπάω στα σχόλια του κοσμάκη. Ή μάλλον όχι. Ξεσπάω στα σχόλια του μπαμπάκη. 😛

  16. Χα, χα… Είχα κι εγώ την ίδια… αγωνία, ώσπου κάποια χρονιά που τον ρώτησα τι θέλει να του φέρει ο Άη Βασίλης μου απάντησε «καλά ρε μπαμπά, δεν ξέρεις ότι δεν υπάρχει Άη Βασίλης;»
    Ο μικρότερος (3 ετών) αντιθέτως, τον περιμένει εναγωνίως…

  17. Ξέρεις τί μου ομολόγησε ο … μικρός μου (25άρης σήμερα) , πέρισυ τέτοιες μέρες ;
    – Από τα 5 μου , μου το … ξεκαθάρισε ο Γιάννης (ο 11χρονος τότε αδερφός του) , ότι ΔΕΝ υπάρχει Αη-Βασίλης . Μου είπε πως … «ο μπαμπάς και η μαμά σε κοροϊδεύουν» κι εγώ είπα «η μαμά … αποκλείεται να με κοροϊδεύει…» και πίστευα , πως είσαι εντελώς θύμα του … μπαμπά για να πιστεύεις τέτοιο πράγμα … Γύρω στα 11 με 12 μου , όταν μου είπες πως όλα αυτά , είναι γιορτινές λαϊκές παραδόσεις για να χαίρονται παιδιά και μεγάλοι , σκέφτηκα «επιτέλους … ξύπνησε η μαμά μου» …. Χα χα χα !!!
    ———————————–
    …. είπε , και γέλασε με εκείνα τα υπέροχα μεγάλα πράσινα μάτια του .
    =======================
    Καλές γιορτές , να έχετε .
    Ένα παιδί έχεις μόνο Μπαμπάκη ; Αν ναι , να κάνεις κι άλλο …. κι ας κινδυνεύεις να να σε εκθέσει στα μάτια του /της μικρού/ης ο μεγάλος .

  18. Είμαι ο Άγιος Βασίλης… με ζήτησε κανείς;

  19. Και πώς να κρυφτείς από τα παιδιά! 🙂

  20. @fog:
    ΦΥΣΙΚΑ και υπάρχουν τα στρουμφάκια! Ο μόνος που εύχεται να μην υπήρχαν είναι ο Μητσοτάκης! (aka Δρακουμέλ) 😉

    @Κροτίδι:
    Δεν κάνω μεταμφίεση. Με φαντάζεσαι, με το δικό μου φυζίκ, να προσπαθώ να φαίνομαι ασπρομάλλης, στρουμπουλός και κοκκινομάγουλος; Άσε που θα έπρεπε να φοράω τα (ίδια) γυαλιά μου για να μην στουκάρω σε κανένα δέντρο! 😀

    @Maria Mikro Analogo:
    ΤΙ ΠΡΑΓΜΑ; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;;;;;;;
    …..
    σοκ
    🙂
    Καλές γιορτές να έχουμε όλοι!

    @Tyler Durden:
    Έχω φτάσει στη σελίδα 172, δεν το έχω διαβάσει ακόμα όλο. Την καλησπέρα μου. 🙂

    @CrazyTourists:
    Ευχαριστώ πολύ! Πού να τον γνώριζες και από κοντά! 🙂

  21. @Σοφία:
    Ναι, ένα διακριτικό αεράκι, αύρα θα το έλεγα, που ξερίζωνε τα δέντρα του δρόμου.
    Εγώ πάντως έβαλα χιονάκι να πέφτει στο βλογ, ωραίο δεν είναι; 🙂

    @Ρενάτα:
    Τίποτα απολύτως δεν καταλάβαμε. Άσε που μας χτυπάει ο κυνισμός στο κεφάλι και πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν κι άλλα πράγματα, εξίσου σημαντικά για την ζωή μας με τον Άγιο που μοιράζει δώρα….

    @Άσπα:
    Διπλωματία αγαπητή μου, διπλωματία.
    Αυτό με την πρόβα στον καθρέφτη πάντως είναι σούπερ υλικό για ποστ! 🙂

    @Αλεπού:
    Τον Wall-e. Είπε και κάτι για πίστα αυτοκινήτων, αλλά από έγκυρες πηγές, τον Wall-e θα πάρει.

    @industrial daisies:
    Φαντάζομαι είναι ο σατανικός δίδυμος που υπάρχει στο σενάριο κάθε σαπουνόπερας, έτσι; Αυτός που τιμωρεί τα naughty παιδιά.
    Το λέω γιατί ο δικός μας χαρίζει δώρα σε όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από το αν ήταν καλά ή όχι. Η αγάπη δίνει, δεν κρίνει. 😉 (author’s message).
    Τράβα τώρα να γράψεις κανά ποστ!!!

  22. @Αταίριαστος:
    χα χα χα – έχει πλάκα η προσέγγιση, του στυλ «μα πού ζεις εσύ;» που έχουν όταν γίνεται η…αποκάλυψη. 🙂

    @silia:
    Υπέροχη η σκηνή που διηγείσαι, αληθινά τρυφερή, πολύ απολαυστική. Ναι, έναν έχουμε, και δεν φοβόμαστε μην εκτεθούν οι συνωμοσίες μας…

    @Άγιος Βασίλης:
    Άγιε, ήθελα πάντα να σε ρωτήσω: ο Παράφωνος…υπάρχει;

    @N.Ago:
    Και να θέλαμε, δεν θα μπορούσαμε φίλε μου!

  23. Κατόρθωσα να αναβάλλω την απομυθοποίηση για τη κόρη μου μέχρι τη Α΄γυμνασίου!!!
    Δε ξέρω ποιός τελικά φχαριστιόταν πιο πολύ. Το παιδί, με τη γλυκειά αναμονή και τη γοητεία του υπερφυσικού ή…η μαμά, με τις μυστικές προετοιμασίες και τα ‘στημένα’ σκηνικά …

  24. Καλό, καλό, αλλά δεν μπορούμε ούτε οχυρό να φτιάξουμε με αυτό, ούτε ιγκλού (το απωθημένο μου) και κυρίως, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΧΙΟΝΟΠΟΛΕΜΟ…. Γιατί άμα δεν ρίξεις μια καλή χούφτα χιόνι μέσα στην μπλούζα του αντιπάλου, ΤΙ νόημα έχει το χιόνι?? (Τα βαρελάκια στο χιόνι, θεωρούνται βασικά και αυτονόητα…)
    ;-D

  25. Η κόρη μου,σε ηληκί 6ή 7 χρονών,μες στο αυτοκίνητο,γυρνώντας απ’ το σχολείο στο σπίτι:
    -Ήρθε σήμερα ο Αη Βασίλης στο σχολείο και μας μοίρασε δώρα.Εγώ όμως ξέρω ότι δεν υπάρχει Αη Βασίλης και κατάλαβα ότι ήταν ο κ.Γ… ντυμένος Αη Βασίλης.
    Το αφήνω ασχολίαστο και μετά από πέντε λεπτά,όπως είχε ξεχαστεί,την ρωτώ αιφνιδιαστικά:
    -Και πού άφησε ο Αη Βασίλης το έλκυθρό του;
    -Στην ταράτσα του σχολείου φυσικά!!!

  26. Σόρρυ, θα απαντήσω και σε αυτά τα πολύ καλά σχόλια, αλλά σήμερα η διάθεσή μου είναι ίσα με το πάτωμα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: