• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Δεκέμβριος 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Νοέ.   Ιαν. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

WTF?

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί συνεχίζουμε να ζούμε σε αυτή την πόλη, σε αυτή την χώρα, και δεν έχουμε πάρει όλοι τον δρομο για το εξωτερικό – ήδη;;;

Μα τι σκατά συμβαίνει επιτέλους; Ποιος και γιατί παίζει παιχνίδια με τις ζωές μας; Με τις ζωές μας και με τους θανάτους μας, γαμώ το στανιό του γαμώ!

Δεκαπέντε χρονών ρε φίλε, δεκαπέντε χρονών.

Κι από χθες το βράδυ να ακούω ράδιο ή τηλεόραση και να μην μπορώ να βγάλω άκρη για το τι γίνεται γύρω μας και (κυρίως) γιατί. Με ποια λογική, με τι θράσος, υπάρχουν άνθρωποι που παίζουν με ζωές για να δικαιολογούν την καρέκλα τους – ή που παίζουν με ζωές για να νομίζουν ότι ζουν την επανάσταση.

Ζήσε τον μύθο σου. Αλλά στάσου μισό κι εξήγησέ μου: what the fuck????

Advertisements

28 Σχόλια

  1. Έβλεπα χτες τον ανιψιό που γύριζε απ΄τη Σαββατιάτικη έξοδό του μόλι ςτο ΄μαθα και τρελαινόμουνα στη σκέψη πως κι αυτός μόλις έκλεισε τα 15.

    Θα μπορούσε να ΄ναι ο γιος τους καθενός μας…

  2. Τα νεκρά παιδιά μας είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε όλοι εμείς οι γονείς που συντηρούμε και εναλλάσουμε στην εξουσία δολοφόνους παιδιών και άτομα που ξυλοκοπούν συνταξιούχους σε πορείες για να έχουμε το μέσον για κείνη τη δουλίτσα, εκείνο το δανειάκι, εκείνη την επιδότηση ή την άλλη λαμογιά. Το να ελπίζουμε να είναι μακριά από τα …οπίσθιά μας δεν θεωρείται αντίσταση ούτε επανάσταση, οπότε μεγειά μας και καλά μας κάνουν. 😦

  3. […] Μπαμπάκης ρωτάει γιατί μένουμε εδώ ακόμα. Δε θα φύγουμε εμείς από την […]

  4. Εξοργίζομαι και μόνο που τους ακούω να ζητάνε συγνώμη;
    Θα γυρίσει μήπως πίσω ο 15χρονος Αλέξης;
    Θα απαλύνει τον πόνο της μάνας του το συγνώμη του Παυλόπουλου ή των εκπροσώπων της Αστυνομίας;

  5. @fog:
    Σκέφτομαι ακριβώς τα ίδια πράγματα, αλλά δεν θα μπορούσα να τα διατυπώσω καλύτερα. Συμφωνώ απολύτως.

    Όσο το προσωπικό βραχυπρόθεσμο όφελος υπερισχύει του μακροπρόθεσμου κοινωνικού, δεν υπάρχει καμμία ελπίδα.

  6. Ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου:όταν γεμίζεις,σε καθημερινή βάση,με αστυνομία και ειδικούς φρουρούς,μια συνοικία σαν τα Εξάρχεια,η οποία είναι γεμάτη με νεολαίους,που είτε είναι είτε παριστάνουν τους αντιεξουσιαστές,ή απλώς βράζει το εφηβικό τους αίμα,τότε κρατάς την αναπνοή σου και περιμένεις πότε θα συμβεί…Κι έχεις κι έτοιμες τις ανακοινώσεις «συγγνώμης»για να ολοκληρωθεί το σκηνικό.Περαστικά μας!

  7. Μη μου πεις, μετά από αυτά ο Άη Βασίλης έγινε χαλκομανία…

  8. Δεν κατάλαβα τι έκανε στην πρώτη γραμμή ο 15-χρωνος

    Λυπάμαι τον αστυνομικό που δεν άντεξαν τα νεύρα του να βλέπει χορτάτους ανεύθυνους να καταστρέφουν περιουσίες από βαριεστιμάρα.

  9. Ακούστε τον ρεπόρτερ του Alpha Radio, Γιώργο Κακούση, την ώρα που δίπλα του τα ΜΑΤ, χτυπούν δυο 15χρονα και ο κόσμος τους αποδοκιμάζει. Ένα απο τα πολλά περιστατικά που απέφυγαν να αναδείξουν τα δελτία ειδήσεων των καναλιών.

    http://papachatzis.tumblr.com/post/63589410/policeviolence

  10. Μπορείς να μάθεις στον γιο σου το ταξίδι στη φαντασία, την περιπλάνηση στον μύθο και την αποδοχή του Άγιου Βασίλη και του κόσμου του φανταστικού, αλλά μπορείς να του εξηγήσεις τον πραγματικό κόσμο και τη λογική που τον κινεί;

    Εγώ αυτό σκεφτόμουν χτες όλη την ημέρα που έβλεπα τηλεόραση. Δεν μπορούσα να εξηγήσω τα γεγονότα ούτε στον εαυτό μου, πόσο μάλλον σε έναν μικρό άνθρωπο στον οποίο δείχνω τον κόσμο 😦

  11. Το ερώτημα δεν είναι γιατί είμαστε εμείς εδώ αλλά γιατί ανεχόμαστε αυτούς που είναι εδώ.
    Καλημέρα.

  12. @Renata:
    Γαμώ το κέρατό μου, ακριβώς αυτό είναι το θέμα. Θα μπορούσε να είναι ο γιος, ο σύζυγος, ο αδελφός οποιουδήποτε. Έχω σιχαθεί τα μεμονωμένα συμβάντα σε σχέση με την τήρηση της τάξης σε αυτή την ρημαδο-χώρα.

    @fog:
    Είναι φορές που η σαφήνεια της έκφρασής σου με συναρπάζει. Σε αυτό το σχόλιο νιώθω ότι έπιασες κι έβγαλες έξω όλα αυτά που ήθελα να πω και δεν έβρισκα πώς.
    Έχεις απόλυτο δίκιο. Τίποτα άλλο, έχεις απόλυτο δίκιο.

    @Αλεπού:
    Ο Παυλόπουλος τουλάχιστον μίλησε αμέσως για παραίτηση – όπως και όφειλε – σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία υπουργών, εδώ και καιρό. Ονόματα δεν λέμε, υπολείψεις δεν θίγουμε.
    Ο πόνος των γονιών όμως δεν παλεύεται και δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για αυτό.

    @CK:
    Πρέπει να βρούμε τρόπους να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια «κέρδος», προκειμένου να φτιάξουμε τελικά ένα μέλλον για όλους μας.

    @Σελιτσάνος:
    Δυστυχώς, το πρόβλημα είναι του συστήματος κι όχι των μεμονωμένων ατόμων. Κι αυτό ακριβώς είναι που με οδηγεί στην απαισιοδοξία…

  13. @industrial daisies:
    Τι σκατά γιορτές θα κάνουν σε αυτό το σπίτι, μου λες;… 😦

    @Λεμέσια:
    Έτσι. Μένουν όλο και λιγότερα να πούμε.

    @thanasisk:
    Φτάνει;
    Ρωτάω γιατί το ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι. Και τα κεφάλια, τόσο τα τωρινά όσο και τα προηγούμενα, έχουν αφήσει τέτοιες συμπεριφορές να αποτελούν περίπου τη νόρμα…

    @Maia:
    Νομίζω ότι πρέπει να ακούσεις/διαβάσεις ξανά τις λεπτομέρεις των γεγονότων, καθώς αυτές γίνονται σιγά – σιγά γνωστές. Κι εγώ λυπάμαι τους ανθρώπους που χάνεται η περιουσία τους, δεν είναι καθόλου μικρό πράγμα, αλλά περισσότερο λυπάμαι τους γονείς ενός άοπλου παιδιού που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ.
    Η βία είναι καταδικαστέα από όπου κι αν έρχεται. Όταν όμως έχεις ρόλου φύλακα, τα πράγματα είναι ακόμα πιο σοβαρά.

    @null:
    Παίζει σε firefox; Γιατί για κάποιο λόγο δεν έχω καταφέρει να το ακούσω…

  14. γιατί να φύγουμε ; εμείς είμαστε οι ιδιοκτήτες,όχι οι ανά 4 χρόνια ενοικιαστές

  15. @Διόνα:
    Ούτε τώρα μπορώ να εξηγήσω όλα όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες ημέρες. Ούτε ποιοι κάνουν τι, ούτε για ποιους λόγους, ούτε τίποτα. Μια πόλη χάος σε ομηρία του τυχαίου.
    Πρέπει να μάθω το παιδί να ξεχωρίζει τον αστυφύλακα από τον μπάτσο – και δεν ξέρω πώς…

    @Maria Mikro Analogo:
    Η διαφορά μας είναι ότι εγω είμαι (πλέον) απαισιόδοξος. Κι αυτό φαίνεται και στο πώς θέτω τα ερωτήματα…
    Καλημέρα κι από μένα.

  16. @Κ.Κ.Μοίρης:
    Γιατί έχω απελπιστεί ότι είμαστε σε θέση να τους διαλέξουμε ενοικιαστή της προκοπής….

  17. στάνταρ παίζει

  18. Άρα κάτι φταίει στον proxy μου εδώ – θα το τσεκάρω κι από το σπίτι.

  19. Τι σκατά γιορτές θα κάνουν σε κάθε σπίτι μπαμπάκη;

    Γιατί, ξέρω, διαβάζεται μελοδραματικό, και η ζωή συνεχίζεται, και shit happens everyday, και μάθαμε πως πρέπει να προχωράμε, και ο Αλέξανδρος δεν είναι παιδί μου ή δικό σου, και ο πρωθυπουργός μιας χώρας που εγώ δεν αναγνωρίζω ζήτησε από τον υπουργό οικονομικών της ίδιας χώρας να αποζημιώσει τους εμπόρους που υπέστησαν φθορές στα καταστήματά τους ώστε το πόπολο να προλάβει να γιορτάσει και αυτοί να προλάβουν να κονομήσουν (άρα οι γιορτές θα έρθουν θέλουμε δεν θέλουμε) αλλά…

    Μήπως κάποιος δεν μας είπε ότι η ζωή δεν οφείλει να συνεχίζεται έτσι απλά; Μήπως κάποιος πρέπει να δείξει ότι δεν έχει καμία σημασία το να προσπαθείς να συνεχίσεις επιστρέφοντας σε κάτι που δεν υπάρχει πια όπως ήταν; Μήπως, τελικά, η γιορτή δεν έχει να κάνει με εορτολόγια και λαμπιόνια… Μήπως πρέπει να συνεχίσουμε αλλιώς… Για να νιώσουμε κάποτε ότι υπάρχει λόγος να γιορτάσουμε…

    Σε φιλώ.

  20. Γεια σου μπαμπάκη,
    Φοβάμαι πως οι περισσότεροι από μας βλέπουμε (γιατί υποσυνείδητα έτσι μας συμφέρει) το δέντρο και όχι το δάσος. Μέχρι να μάθω -όπως είπες και στη maia- τις τελικές λεπτομέρειες γιατί το τι ακριβώς συνέβει το σάββατο το βράδυ, δεν μπορώ να ξέρω τι πραγματικά έγινε και ποιος φταίει για το θάνατο ενός εφήβου που βρέθηκε στη λάθος ώρα τη λάθος στιγμή.Τα ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα για μένα: Τι γύρευε όμως εκεί;Γιατί επιλέγουν οι έφηβοι-δε λέω νεοι, το τονίζω αυτό- να διοχετεύουν την ανεξέλεκτη αδρεναλίνη τους με τέτοιο τρόπο?Οι πιο πολλοί κατά την προσωπική μου άποψη είναι απλά παρορμητικοί, ανιστόρητοι και οικογενιακά ή οικονομικά καταπιεσμένοι, και βρίσκουν διέξοδο με αυτό τον τρόπο των εν βρασμό επιθυμιών τους. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι αντίδρασης. (βουλή των εφήβων ,μαθητικές εφημερίδες, σύλλογοι, κτλ) Σοβαρά τώρα,αν ο γιος σου (επέπτρεψέ μου να σε φέρω σε προσωπικό επίπεδο) καταλάβαινες ότι συμμετείχε σε τέτοιου τύπου αντιδράσεις, ειλικρινά θα συνέχιζες να του το επιτρέπεις?

    Το μόνο που βλέπω εγώ είναι μια οργανωμένη επίθεση (αλήθεια, πότε πρόλαβαν, επικοινώνησαν όλοι αυτοί οι αντιεξουσιαστές και κατάφεραν να βγουν στους δρόμους και να αρχίσουν τις φασαρίες?)Ο θάνατος ενός ανώριμου ακόμα από τη ζωή παιδιού, γίνεται σημαία κάποιων για να ποδοπατήσουν περιουσίες (και προσωπικά χέστηκα για μεγαλοκαταστηματάρχες, τράπεζες κτλ) όπως η πραγμάτωση των κόπων μας – ένα διαμέρισμα, ένας δρόμος, η πόλη που ζούμε, η προσωπική μας ηρεμία, οι αξίες μας (βλέπε τη βεβήλωση αγνώστου στρατιώτη το 2007), η ουσιαστική εθνική συνείδηση και η διάθεση για ανάπτυξη.
    Αλήθεια οι μαθητές μας , σε τόσο μικρή ηλικία ξέρουν γιατί πραγματικά βγαίνουν στους δρόμους? Το 1994 ή 1995 (δε θυμάμαι καλά) που σε κάποια μαθήτρια τότε είχαν χαράξοει τη σβάστικα κάποι νεοναζι και είχαν ξεσπάσει και πάλι μαθητικές πορείες, θυμάμαι ότι τα παιδιά στην τάξη μου έβγαιναν στις πορείες αποπροσανατολισμένα και κυρίως απλά για να χάσουν μάθημα. Δεν είμαι δα και τόσο μεγάλη (είμαι 31 χρονών), αλλά αν ήταν να βγω και να διαδηλώσω για κάτι θα ήταν η έλλειψη πολιτισμού, τα σκουπίδια που μας ταϊζει η τηλεόραση και εμείς τα απολαμβάνουμε, το ότι ανήκω στη γενιά των 700 ευρώ και με εκμεταλλεύονται, το ότι η χώρα μας ξεπουλιέται σε Γερμανούς, Άραβες και πάει λέγοντας καθημερινα,το ότι για τη σύγχρονη ιστορία του τόπου μου από το σχολείο ή τους πολιτιστικούς φορείς γνωρίζω ελάχιστα, αλλά γνωρίζω ποια κυρία της showbiz κοιμήθηκε με ποιόν, και τι κάνει ο Μπραντ Πιτ με τη Τζολί.

    Ειλικρινά μη μπορώντας να βγώ από το σπίτι μου σήμερα απο τις καταλήψεις δρόμων και περιοχών, βλέποντας τις εικόνες από τη χώρα μας που δίνουμε σε άλλες χώρες προς τα έξω, και έχοντας τη γιαγιά μου που προσπαθεί ακόμα να συνέλθει απο τα δάκρυα και το καπνό που αναπνέει (μένει σε πολυκατοικία στην Αλεξάνδρας) 2 πράγματα έχω να πω.

    ΣΚΑΤΑ στα μούτρα της κυβέρνησηςκαι της οποιαδήποτε αντιπολίτευσης.Τέτοια θέματα (όπως και θέματα παιδειας, εθνικής άμυνας και πολιτισμού) πρέπει να είναι θέματα που μας αφυπνίζουν εθνικά και μας συσπειρώνουν πολιτικά .

    ΣΚΑΤΑ σε όλους αυτούς που εκμεταλλεύονται το θάνατο ενός ανώριμου νέου είτε «εντιεξουσιαστικά» είτε πολιτικά για να ασκήσουν βία, είτε υλική, είτε λαοκατευθυνόμενη.

    Και κρίμα… σε όλους εμάς, που από την οθόνη του υπολογιστή μας, πολλά λέμε, αλλά τίποτε ουσιαστικά δεν πράττουμε, αφού 3 μέρες μετά θα τα έχουμε βάλει κα πάλι σε ένα από τα συρταράκια του ηφησυχασμένου μυαλού μας…

  21. «Γίνε το λουλούδι που ξεφυτρώνει απ’ το τσιμέντο
    …αν δεν σ’ αρέσει κάτι, διόρθωσέ το….»
    Σπείρα, Katanalosi paramythion
    (Επαναλαμβάνομαι, ε?)

  22. @ ρινιώ μ.

    αν και θα μπορούσα να συμφωνήσω μαζί σου σε κάποια απο αυτά που λες από ένα σημείο και ύστερα θεωρώ απαράδεκτο το ότι σε τέτοιες στιγμές επιλέγεις να κτιρικάρεις τη συμπεριφορά ανήλικων παιδιών. Την στιγμή που ένα μπουκάλι νερού απαντήθηκε με σφαίρες. Τη στιγμή που πλακάτ και συνθήματα απαντώνται με δακρυγόνα, ξύλο και τραμπουκισμούς.

    Αν πρέπει να αναρωτιέσαι για κάτι είναι γιατί οι «»μεγάλοι», στους οποίους εσύ δηλώνεις ότι ανήκεις, απαντούν έτσι. Με ξύλο, απαξίωση, επίδειξη ισχύος, τραμπουκισμό, αδιαφορία κι εκλογικεύσεις αισχίστου είδους. Ντροπή.

    Αγαπημένε μου μπαμπάκη συγγνώμη.

  23. @null:
    Το άκουσα. Είναι απίστευτο το θράσος αυτών των «ανθρώπων». Κι αυτό είναι το πιο τρομακτικό, ότι δεν πρόκειται για μια περίπτωση λαλημένου, αλλά για συστημικά εδραιωμένη τσογλανιά και αλητεία.

    @industrial daisies (4:51 μμ):
    Το Σάββατο που μας πέρασε ήμουνα στα Εξάρχεια. Μαζί με παιδί και γυναίκα, στα μπαζάαρ των Δρόμων Ζωής. Φύγαμε γύρω στις 7, γυρίσαμε σπίτι και χάζεψα το ματς στην τηλεόραση. Το βράδυ ήμασταν καλεσμένοι σε φίλους (στον κολλητό του παιδιού βασικά) και πήγαμε από τις 8 περίπου. Γυρίσαμε κατά τις 12, κοιμηθήκαμε. Το πρωί αρχίσαμε να ακούμε διάφορα, να καμαρώνουμε την TV να δίνει έμφαση στα πυρπολημένα καταστήματα αντί στη δολοφονία ενός παιδιού και να αναρωτιόμαστε τι σκατά συμβαίνει. Κι ακόμα αναρωτιέμαι δηλαδή.
    Τι λέω με αυτά; Δεν ξέρω αν μπορούμε να αλλάξουμε τρόπο ζωής. Ξέρω ότι το οφείλουμε ο ένας στον άλλον, αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως κοινωνία, αλλά δεν ξέρω αν και πώς θα τα καταφέρουμε.
    Βλέπω και νιώθω την ανάγκη κατάργησης της τωρινής κατάστασης. Δεν βλέπω πουθενά όμως την διάδοχο…

    @ρινιώ μ.:
    Γεια σου Ρινιώ.
    Δεν ξέρω τι θα επιτρέπω του γιου μου και τι όχι όταν με το καλό φτάσει 16 χρονών. Δεν ξέρω και αν θα έχει σημασία – άλλωστε, αν δεν με έχει χεσμένο στα 16 του, κάτι δεν θα πηγαίνει σωστά με την ανάπτυξή του. Δεν μπορώ να πιστέψω όμως ότι όταν είσαι 37 χρονών μαντράχαλος (όσο είμαι κι εγώ δηλαδή) δεν μπορείς να δώσεις τόπο στην οργή όταν σε βρίζει ένα πιτσιρίκι. Οτιδήποτε και να σου πει, δεν αξίζει τον κόπο. Και σε καμία περίπτωση δεν παίζει αντίδραση «τραβάω το όπλο και του δείχνω πόσο άντρακλας είμαι». Ειδικά από την στιγμή που είναι άοπλο.
    Με άλλα λόγια, ένα παιδί που δεν έχει καν πλήρη νομική ευθύνη για τις πράξεις του, δεν μπορεί να θεωρηθεί υπόλογο επειδή κάποιος φρουρός της ελληνικής δημοκρατίας αποφάσισε να βγάλει πάνω του την «μαγκιά» του.
    Αυτό είναι το ένα θέμα.
    Το άλλο είναι όσοι με αφορμή τον τραγικό χαμό του Γρηγορόπουλου βγήκαν και γκρεμίζουν τον τόπο. Ούτε αυτούς τους δικαιολογώ. Η βία είναι καταδικαστέα από όπου κι αν προέρχεται. Ελπίζω ότι αν αυτή η θέση δεν φαινόταν στο ποστ, φαίνεται σίγουρα στα σχόλια. Είναι δύο διαφορετικές ιστορίες, τραγικά συνδεδεμένες και θλιβερά διαφορετικού μεγέθους. Απόψε, που όλοι είμαστε κολλημένοι στους δέκτες να μάθουμε πού καίγεται τι, υπάρχουν δύο γονείς που ετοιμάζονται για μια κηδεία. Το μυαλό μου είναι πρώτα σε αυτούς…
    Λυπάμαι για την ταλαιπωρία σας, κι ιδιαίτερα της γιαγιάς σου. Σοβαρά. Είναι κρίμα. Ελπίζω οι επόμενες ημέρες να μην είναι τόσο χάλια.
    ΥΓ: Η βεβήλωση του Αγνώστου Στρατιώτη το ’07 δεν ήταν η πρώτη που έχει γίνει. Ήταν όμως η πρώτη που προβλήθηκε τόσο από την τηλεόραση. Θα πρότεινα να μην συγχέεις ειρηνικές, αλλά ουσιαστικές αντιδράσεις (όπως των μαθητών που βγήκαν στους δρόμους σήμερα από το μεσημέρι) με αηδίες στερημένων που μέσα από την βία αυτο-επιβεβαιώνονται (όπως των κρετίνων που καίνε το σύμπαν όσο τα γράφουμε αυτά). Η διαδήλωση *δεν* είναι παράνομη πράξη.

    @Σοφία:
    «(Επαναλαμβάνομαι, ε?)»
    Όπως όλοι οι πραγματικά μεγάλοι καλλιτέχνες γλυκεία μου…

    @industrial daisies (6:56 μμ)
    Μην ζητάς συγνώμη μάτια μου, δεν έγινε κάτι. Αντίθετα, ο χώρος είναι ανοιχτός για συζήτηση. Πιστεύω ότι η Ρηνιώ πήρε μια θέση (δικαίως) επηρεασμένη και από την αγωνία του ανθρώπου που βρέθηκε στην δίνη του κυκλώνα. Το σύνολο του σχολίου της δεν είναι τόσο επικριτικό για τα ανήλικα όσο η πρώτη παράγραφος και προσπαθώ κάπως έτσι να απαντήσω λίγο παραπάνω. Ελπίζω να κατάλαβα σωστά.
    Φιλιά. Θέλω να βρεθούμε, το έχουμε αργήσει.

  24. Γειά σου μπαμπάκη,

    Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσω τη θέση μου: Την ώρα που προσέθεσα την ανάρτηση μου, δεν ήταν ακόμα γνωστό τις φταίει, τυπικά ακόμη δεν είναι (πριν την βαλλιστική εξέταση) ωστόσο είναι προφανής η σύμπνοια στις απόψεις πολλών αυτόπτων μαρτύρων 1. ότι το παιδί όχι μόνο δεν επιτέθηκε αλλά 2.δέχθηκε ευθέως σφαίρα στο στήθος και δη όχι για λόγους αυτοάμυνας, συνεπώς δολοφονήθηκε.
    industrial studies,όταν αναφερόμουν στους νέους που αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο και αν θα το επέτρεπε ο μπαμπάκης αν το γνώριζε στο γιό του, δεν εννούσα τις διαδηλώσεις των μαθητών , αλλά την επίθεση σε αστυνομικούς και τις γενικευμένες ταραχές στα εξάρχεια,καθότι εκείνη τη στιγμή για μένα ο Αλέξης δεν ήταν ξεκαθαρισμένο αν ήταν νεαρός χούλιγκαν ή όχι.Συνεπώς αν και καταλαβαίνω την οργή σου βρίσκω λίγο υπερβολική την επίθεσή σου, μια και το σχόλιο σου μπήκε αρκετά αργότερα, που πολλοί δημοσιογράφοι είχαν δημοσιοποιήσει τις καταθέσεις μαρτύρων. (αν αυτό είχε γίνει νωρίτερα και την ώρα που εξέφραζα την άποψη μου δυστυχώς δεν ετυχε η συγκυρία να το διαπιστώσω). (Τώρα το αν σε περιπτώσεις άσκησης πραγματικής βίας και θανάσιμων απειλών εναντίον κάποιου, ακόμα και αν προέρχονται από 16χρονους που βιοπραγούν ενάντια στη πολιτεία και τους πολίτες, αν η αστυνομία θα πρέπει να τραβήξει η όχι όπλο, αυτό είναι μια άλλη ιστορία)

    Όσον αφορά τις μαθητικές διαδηλώσεις, στις οποίες αναφέρθηκα στις παραγράφους μετά, καταρχήν στην εποχή μου οι μαθητές δεν ήταν (?) τόσο συνειδητοποιημένοι όσο δείχνουν σήμερα. Κατα τα άλλα, δεν είμαι εγώ αυτή που θα αποφασίσει τι είναι σωστό να κάνει ένας 15χρονος που διεκδικεί τα δικαιώματα του, εγώ μια προσωπική άποψη εκφράζω, και ναι, μέσα από αυτήν, όπως δήλωσε επίσης και κάποια τραγουδίστρια και μητέρα 15χρονου αγοριού, δεν θα επέτρεπα στο παιδί μου σήμερα να κατέβει έστω και σε μια ειρηνική πορεία – που όπως έχουν τα γεγονότα αυτή τη στιγμή, εξελίσσεται από τους μαθητές – με ελάχιστες εξαιρέσεις – πραγματικά ειρηνική και αυτό με κάνει να συγκινούμαι μαζί τους, και να νιώθω σεβασμό απέναντι σε παιδιά που διαθέτουν τα μισά μου χρόνια. Ωστόσο, αυτό που προείπα για το δικό υποθετικό δικό μου παιδί, έχει να κάνει με το ότι δυστυχώς συνήθως σε τέτοιου τύπου καταστάσεις, μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά. Όταν ξέρεις ότι σε μια χώρα όπως είναι η Ελλάδα, καιροφυλακτούν οι επιτήδιοι που θα μπλεχτούν στο πλήθος που θέλει να διαδηλώσει ειρηνικά, δεν ξέρεις τελικά τι είναι καλύτερο για τη δημοκρατία: Να κάτσεις σπίτι σου, ή να έχεις μια δυναμική για τα πιστεύω σου στάση, που όμως ούσα εκμεταλλευόμενη από κάποιους θα οδηγήσει στα χτεσινά αποτελέσματα; Γιατί…όταν οι επιτήδιοι έκαιγαν, μέσα στο χαμό η αστυνομία κλότσαγε 15χρονες κοπέλες και έριχνε τα σπρέι κυριολεκτικά στα σώματα των μαθητών. Απο την άλλη, αν στασματήσουμε παντελώς να διαμαρτυρόμαστε και να κατεβαίνουμε στους δρόμους, οι επιτήδιοι και όσοι κρύβονται πίσω από αυτούς, σίγουρα θα έχουν επιτύχει ακόμα καλύτερα τη δουλειά τους: Δεν θα έχουμε καταστροφές μεν, αλλά θα είμαστε όλοι φιμωμένοι σπίτια μας, τι να πω,δύσκολες καταστάσεις…

    Η δολοφονία με βρίσκει και μένα εξοργισμένη και αν χτες, που δεν ήξερα περι τίνος πρόκειτο και η αναρχία που επικρατούσε, με έκανε να διατυπώσω με τον τρόπο μου κάτι διαφορετικό, παραξηγήθηκα: Ποτέ η ζωή ενός ναθρώπου, είτε φταίει είτε όχι δεν δικαιολογεί την αφαίρεση της ζωής του – εκτός αν ο άλλος που του την αφαιρεί είναι σε πραγματική αυτοάμυνα, και φυσικά και δεν είναι κατώτερη της καταστροφής των περιουσιών ή των αξιών μιας κοινωνίας!Ωστόσο επειδή τα πράγματα δεν είναι ούτε άσπρα, ούτε μαύρα:Είδαμε μαθητές να κάνουν πλιάτσικο και να καταστρέφουν (δυστυχώς, διασταυρωμένα απο πολλες πηγές, δεν τα έκαναν μόνο οι κουκουλοφόροι), όπως είδαμε και μεσήλικες να πετούν πέτρες σε αστυνομικούς, και ανθρώπους της διπλανής πολυκατοικίας, στο δρόμο τους για δουλειά ή για καφέ να κλέβουν από τα «λαβωμένα» μαγαζιά!

    Αν χτες ήθελα να διατυπώσω κάτι, το οποίο τελικά διατυπώθηκε με μάλλον ατυχή τρόπο, είναι ότι φαίνεται ότι πολλά κρύβονται από πίσω πέραν της δολοφονίας του άτυχου παιδιού,υπάρχει μια γενικευμένη οργή, αλλά μαζί με αυτήν και η καταπάτηση θεμελιωδών αρχών και κοινωνικών νόμων, πράγμα που είναι κάτι που με φοβίζει γιατί είναι πια πασιφανές στις μέρες μας! Μπορεί να κάνω λάθος, και αν ναι παρακαλώ διορθώστε με, αλλά ήταν τέτοια η αντίδραση του κόσμου παλαιότερα, όταν έγινε το ατύχημα στο Πέταλο του Μαλιακού με τα παιδιά? Η όταν έκαναν τα μούτρα κρέας στον άτυχο φοιτητή από την Κύπρο?Δεν θυμάμαι ειλικιρνά να είχε γίνει κάτι τέτοιο, μακάρι ειλικρινά να κάνω λάθος…Θα μου πείτε καιρός είταν να γίνει κάτι, το μαχαίρι είχε φτάσει στο κόκαλο όσον αφορά κάποιους παράγοντες της αστυνομίας …

    Εν κατακλείδη – με συγχωρείτε για το σεντόνι-μπράβο στους αγνούς και συνειδητοποιημένους 15χρονους που ξέρουν πως και κυρίως γιατί πράγμα διαδηλώνουν – έστω και αν η παγίδα καλώς η κακώς μπορεί να τους περιμένει εκεί έξω και να εκμεταλλευτεί τα όνειρά τους και τις προθέσεις τους…

    Και κάτι ακόμα:Χωρίς ειλικρινά να υποστηρίζω τη κυβέρνηση ή οποιαδήποτε άλλο χρώμα, η αντιπολίτευση, σε τέτοιες ώρες κρίσης, ως δυνατό κόμμα που θα μπορούσε να βοηθήσει – όχι την ΝΔ αλλά τους πολίτες αυτής τη χώρας, πραγματικά και τραγικά με απογοητέυει με την στάση της…

  25. @ρινιώ μ.:
    Καλησπέρα,
    Καταλαβαίνω απόλυτα. Επί της ουσίας, όλοι ζήσαμε για τουλάχιστον μια-δυο μέρες σε ένα σύννεφο ατελούς ενημέρωσης. Μπορεί κανείς πια να ξεκαθαρίσει τα βασικά γεγονότα (δεν γινόντουσαν επεισόδια, οι δύο ειδικοί φρουροί περάσαν και ξαναγύρισαν να ζητήσουν τον λόγο, φαίνεται πως τα γεγονότα δεν συνιστούν κατάσταση αυτοάμυνας, υπάρχουν πυροβολισμοί, υπάρχει θάνατος, *δεν* υπάρχει η παραμικρή μεταμέλεια. Με βάση αυτό, είναι λογικό να αλλάζουμε τοποθετήσεις στο πώς βλέπουμε την όλη κατάσταση. Για παράδειγμα, εγώ είχα θεωρήσει καλό που ο Παυλόπουλος, κατ’ εξαίρεση για αυτή την κυβέρνηση, μίλησε για παραίτηση. Σύντομα όμως φάνηκε ότι ήταν κίνηση προσυννενοημένη με τον πρωθυπουργό και δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μόνο ένα θεατρικό, επικοινωνιακό τρικ.

    «Όταν ξέρεις ότι σε μια χώρα όπως είναι η Ελλάδα, καιροφυλακτούν οι επιτήδιοι που θα μπλεχτούν στο πλήθος που θέλει να διαδηλώσει ειρηνικά, δεν ξέρεις τελικά τι είναι καλύτερο για τη δημοκρατία: Να κάτσεις σπίτι σου, ή να έχεις μια δυναμική για τα πιστεύω σου στάση, που όμως ούσα εκμεταλλευόμενη από κάποιους θα οδηγήσει στα χτεσινά αποτελέσματα;» – Έχεις δίκιο. Κι εγώ τον ίδιο προβληματισμό έχω. Δεν ξέρω αν τον έχω γιατί σε κάποιο ποσοστό απλά φοβάμαι, αλλά σίγουρα τον έχω.

    Έχω καμαρώσει τους πιτσιρικάδες, αυτούς ακριβώς που η υπόλοιπη κοινωνία, πατερναλιστικά και απλοποιητικά, αποκαλούσαμε απολιτικούς και αδιάφορους. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα παιδιά, ευτυχώς έχουν αυξημένη ευαισθησία σε θέματα σημαντικά και αισθητήριο πολύ καλύτερο από αυτό που έχουμε εμείς (ως γενιά).

    Από την άλλη, έχω απελπιστεί από τους πολιτικούς μας. Δεν έχουν καταλάβει τι έχει συμβεί. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει πόσο άσχημα τα έχουν κάνει. Αντί να σκάσουμε (όλοι) και να ακούσουμε τι λένε τα παιδιά, υπάρχουν ακόμα γελοίοι που νομίζουν ότι αρκεί ένας επικοινωνιακός χειρισμός της κατάστασης για να περάσει κι αυτό.

    Ε, όχι, δεν θα περάσει. Έχουμε τραυματιστεί, τόσο θεσμικά όσο και κοινωνικά, κι αυτό δεν ξεχνιέται με φρουφρού κι αρώματα. Κι ευτυχώς φαίνεται πως οι πιτσιρικάδες που ετοιμάζονται να ψηφίσουν σε 2-3 χρόνια για πρώτη φορά, δεν είναι καθόλου μα καθόλου πρόθυμοι να κάνουν τα στραβά μάτια για ένα καγιέν παραπάνω, για ένα χλιδάτο ΣΚ στην Αράχωβα ή μια παραπάνω αυθαίρετη μαιζονέτα στο κέντρο κάποιου ταλαίπωρου δάσους. Θα μας πάρουν και θα μας σηκώσουν και πολύ καλά θα μας κάνουν!

    Το μόνο που με κάνει να σκέφτομαι με (λίγη) ελπίδα το μέλλον είναι τα παιδιά.

  26. […] για άλλους λόγους, θα συμφωνήσω με τον Μπαμπάκη που ρωτάει τι κάνουμε ακόμα εδώ. Διότι αγαπητέ adamo, αυτοί δεν […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: