Γύρω από το καρουσέλ, ακόμα μυρίζει καμένο

Σήμερα έκανα το καθήκον μου ως ενήλικας. Το καθήκον του ενήλικα, σε περίπτωση που δεν το έχετε ήδη καταλάβει, είναι να παίρνει μικρά, χρωματιστά χαρτάκια από την μία τράπεζα και να τα μεταφέρει σε κάποια άλλη. Είμαι σίγουρος ότι μέχρι να βρεθεί ένας φθηνότερος τρόπος για να μεταφέρονται τα χαρτάκια μόνα τους, εμείς θα τα πηγαινοφέρνουμε κάθε τρεις και λίγο ως υποζύγια. Και ας αφήσουμε τις παρομοιώσεις σε αυτό το σημείο, γιατί ό,τι παραπάνω πούμε τόσο χειρότερο θα το κάνουμε.

Αν εξαιρέσεις την πρόσοψη, που έχει λαμαρίνες αντί για τζαμαρίες, είχε τις συνηθισμένες ουρές. Γραφικοί γέροι που έρχονται να σηκώσουν τα χρήματα της σύνταξης, γραφικότερες γιαγιάδες που έρχονται να εξαργυρώσουν την επιταγή του γιου από την Αμερική, γραφικότατοι αερητζήδες που έρχονται να διαμαρτυρηθούν γιατί ενώ έχουν περάσει προ πολλού το όριο στην πιστωτική κάρτα τους, δεν τους δίνει λεφτά το ΑΤΜ.

Και πέφτουν οι γνωστές small talk of the town διάλογοι. Και τι φταίνε οι έμποροι που τους σπάσανε τα μαγαζιά τους, και αν το δικό μου το παιδί γύρναγε να μου πει ότι θέλει να βγει στους δρόμους θα του έδειχνα εγώ, και γιατί αργούν τόσο τέλος πάντων επίτηδες το κάνουνε; Και άλλα γραφικά και γκρινιάρικα, ανόητες κουβεντούλες και άνοστη αναμονή – ώρες ώρες πιστεύω ότι η μόνη ελπίδα για να αποφεύγεται αυτή η «κοινωνικοποίηση» στις ουρές είναι να μπουν παντού τηλεοράσεις, να κοιτάμε όλοι εκεί και να αποχαυνωνόμαστε εντελώς.

Τι αστυνομία θέλουμε και ποιος επηρεάζεται στις δημοσκοπήσεις και δεν συμμαζεύεται. Μεμονωμένα περιστατικά, αντίκτυπο στην κρίση και άλλα τέτοια. Μαλακίες. Η απόφαση για την ζαρντινιέρα δείχνει προς τα πού θα κινηθεί και αυτή η ιστορία. Η γειτονιά γύρω από την Καπνικαρέα μυρίζει ακόμα καμένο. Περπατώ βαρύς και δύσθυμος, νυσταλέος (ένα μήνα τώρα νοτιάδες, έλεος πια με αυτή την αηδία!) και αυθεντικά γκρινιάρης.

Έρχονται γιορτές, κι ας μην του φαίνεται.

Έχω παιδί που πιστεύει στον Άγιο Βασίλη και θέλω να γιορτάσει τις γιορτές του. Θέλω να το βοηθήσω να γιορτάσει, θέλω να στήσω την παράσταση που είναι τα Χριστούγεννα, να του χτίσω αναμνήσεις για το μέλλον. Αυτός είναι ο ρόλος μου γαμώ το στανιό σας – και πώς να στήσω όμορφη παράσταση όταν  η διάθεσή μου είναι απολύτως σκατά; Εντελώς δικαιολογημένα μάλιστα, γιατί βλέπω μια πόλη, μια χώρα, που βουλιάζει σαν Τιτανικός και η ορχήστρα επιμένει να παίζει φάλτσες μελωδίες για να στριφογυρνά το καρουσέλ.

Τα ΜΑΤ εχθές, εκτός από την Βουλή, παρατάχθηκαν να σώσουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Δήμου. Είναι μια εικόνα αστεία όσο και συμβολική. Η επίσημη πολιτεία θέλει επιτέλους να τελειώσουν όλα αυτά, να σταματήσουμε να γκρινιάζουμε, μια παρεξήγηση άλλωστε ήταν όλα βρε αδερφέ, και να γιορτάσουμε όπως μόνο οι Έλληνες ξέρουμε να γιορτάζουμε (το έχουμε στο DNA μας που θα έλεγε κι η Χαλκιά).

Ναι ρε σεις, θέλω να γιορτάσω, αλλά είστε τόσο επικίνδυνα ανίκανοι και τόσο εμετικά διεφθαρμένοι που δεν με αφήνετε. Δεν με νοιάζει ούτε ποιος μαλάκας θα πάρει ή θα χάσει χαρτοφυλάκιο. Δεν βλέπω διαφορές ανάμεσα σε κανέναν τους. Με εκνευρίζει αφάνταστα η διαφήμιση για την φορολογική συνείδηση (αν δεν καταλαβαίνουν γιατί με εκνευρίζει, ας βάλουν κάποιο πλάνο του Βουλγαράκη την ώρα που παίζει το κείμενο). Απελπίζομαι. Βουλιάζουμε γαμώτο και το μόνο που τους νοιάζει είναι πώς θα σταματήσουν τα επεισόδιο και θα αρχίσουμε τα ψώνια – κι όχι το γιατί έχουν γίνει όλα αυτά που έχουν γίνει τις τελευταίες εβδομάδες.

Κατεβάζω ρολά στο σπίτι. Θα χτίσω ένα τείχος και θα προστατέψω το παιδί μου από όλες αυτές τις ασχήμιες, θα σκιστώ να ανεβάσω την παράσταση καλύτερη από ποτέ. Θα παίξουμε, θα μαγειρέψουμε, θα τραγουδήσω μαζί του τα κάλαντα.

Αλλά θα τραγουδήσω κι ένα τραγούδι αφιερωμένο σε όλους τους σιχαμένους, πολιτικούς ή πολίτες, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες, συντηριτικούρες της αντίδρασης ή απολογητές της βίας, όλους αυτούς που έρχονται και αφοδεύουν με κάθε πιθανό κι απίθανο τρόπο απάνω στις γιορτές μας, στις ζωές μας, στο μέλλον μας. Τραβάτε να γαμηθείτε. Σας γράφω μεγαλοπρεπέστατα στους δίδυμους αναπαραγωγικούς μου αδένες. Εμείς θα επιμείνουμε, θα κάνουμε γιορτή στο σπίτι και δεν είστε καλεσμένοι ούτε για πλάκα!

Αφιερωμένο εξαιρετικά:

Advertisements

21 Σχόλια

  1. Παραδέχομαι ότι το τραγούδι δεν εκφράζει την άποψή μου για τις γιορτές συνολικά, αλλά ήθελα τόσο πολύ να βρίσω τις «προσόψεις» γιορτών που προσπαθούν με το ζόρι να στήσουν που…ε, τα αποτελέσματα τα βλέπετε.Τέλος πάντων, δεν αφορά τα δικά μας Χριστούγεννα, αφορά τα δικά τους.

  2. Eγώ να είμαι ειλικρινής τέτοια σχόλια δεν έχω ακούσει.Μόνο αρνητικά για την αστυνομία. Αλλά όσο και να ξυπνήσει ο κόσμος αν δεν μάθει να ψηφίζει λευκό μαζικά όπως στο υπέροχο βιβλιο του Σαραμάγκου, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Διάβασα κάπου ότι το ΠΑΣΟΚ άλλαξε την αναφορά του σχετικά με το ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ και αποφάσισε να ζητήσει προανακριτική και για τους δικούς του υπουργούς και κάτι αναθάρρησε μέσα μου. Όχι γιατι το εννοούν,αλλά γιατί τουλάχιστον συνειδητοποιήσαν ότι για τα μάτια του κόσμου πρέπει να τηρήσουν τα προσχήματα.
    Ελπίζω φέτος ο γιός σου να περάσει τα πιο όμορφα Χριστούγεννα. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις πολύ,αρκεί να είστε μαζί του.
    Καλά Χριστούγεννα και ελπίζω να ακούσεις πολλά ‘Μπαμπάκη’ αυτές τις γιορτές.

  3. Είναι μέρες τώρα που θα ήθελα πολύ να γράψω για τις μλκ που ακούω δεξιά κι αριστερά και νιώθω ότι όλη αυτή η απέραντη βλακεία μ΄έχει αποδυναμώσει. Με κάνει να θέλω να τους αγνοώ, να μην τους ακούω. Με βυθίζει σε σιχαμάρα και αδράνεια. Σήμερα πάλι άκουσα ότι ένας στρατός χρειάζεται για να «βάλουν» μυαλό «οι ταραξίες» και πείστηκα ότι η άγνοια και η ηλιθιότητα περισσεύουν πια σ’ αυτόν τον τόπο με τη βραχεία κι επιλεκτική μνήμη.

    Γέλα κι εσύ παλιάτσο γιατί τα παιδιά πρέπει να μπορούν να γιορτάζουν ακόμα. Δικαιούνται απόλυτα το αθώο παραμύθι για να’ χουν κάτι να θυμούνται και να αντέχουν όταν ως ενήλικες θα νιώθουν ότι το σύμπαν γκρεμίζεται στα μάτια τους.

  4. Η παρηγοριά μου σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, είναι ότι τουλάχιστον, υπάρχουν σκεπτόμενοι άνθρωποι σαν εσάς, και μάλιστα, έχετε πολλαπλασιαστεί οπότε, ΝΑΙ, υπάρχει ελπίδα για τις επόμενες γενιές!!!!
    Καμένο θα μυρίζει για πολύ καιρό, γιατί πολύς κόσμος από ότι βλέπω, έχει κάψει φλάτζες…

  5. Πες τα, Μπαμπάκη, πες τα γαμώτο.

    Καλά θα κάνεις. Όπως είπα και στην ξαδέλφη που παραπονέθηκε πως οι κουραμπιέδες που έφτιαξε με τα παιδιά της δεν βγήκαν καλοί :»Τώρα δεν φτιάχνεις γλυκά, αναμνήσεις φτιάχνεις». 😉

  6. χμμ…
    είσαι καλός ηθοποιός άραγε;
    τα παιδιά, όσο μικρά κι αν είναι, δεν πιάνουν στον αέρα την αληθινή διάθεση των μεγάλων άραγε, όσο κι αν αυτοί επιμένουν να κάνουν τον κλόουν;

  7. Αυτή η διαφήμιση για τη φορολογική συνείδηση δεν είναι εκνευριστική – είναι ντροπή!

    Καλά να περάσετε μέσα στο κάστρο σας…

  8. Εμείς προσπαθούμε να περνάμε (και περνάμε) καλά αλλά ταυτόχρονα συζητάμε και αυτά του «δρόμου». Και με τον 15χρονο και με την (απο προχτές 🙂 ) 8χρονη .

    Καλές γιορτές

  9. Αυτό θα πει καλός γονιός! Μπράβο Μπαμπάκη! Το πιτσιρίκι είναι πιο σημαντικό από όλες τις γκρίνιες του κόσμου… Φιλιά πολλά και καλές γιορτές να έχουμε όλοι. Αν βρειτε χρόνο να βρεθούμε αυτές τις μέρες. Δώσε φιλιά και στην κα. Μπαμπάκη

  10. Στο εύχομαι με όλη μου την ψυχή… Εσείς που μπορείτε να υψώσετε τοίχους και να προφυλάξετε το παιδάκι σας που είναι ακόμα μικρό από αυτή την μαυρίλα που μας περικυκλώνει όλο αυτό τον καιρό, να το κάνετε!!! Δεν σου κρύβω πως σας ζηλεύω.. Βλέπεις το δικό μας παιδί, στα 17 του, είναι από εκείνα που τρέχουν όλη μέρα σε καταλήψεις και διαδηλώσεις προσπαθώντας να γκρεμίσει, μαζί με τα υπόλοιπα, τους άλλους τοίχους, εκείνους που κρατούν αιχμάλωτα τα όνειρα και το μέλλον τους… Και όσο και αν βαθιά μέσα μας είμαστε περήφανοι που είναι αγωνιστής και όχι βολεμένος μπουχέσας, η ψυχή μας ξέρει την αγωνία που ζούμε καθημερινά… Και με όλα αυτά, που καιρός και όρεξη για γιορτές, λαμπιόνια και παραστάσεις… Φιλιά πολλά και στους τρεις σας, με όλη μου την αγάπη…

  11. » … θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό
    θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω …»
    Έτσι λέει ο Αγγελάκας, έτσι λέω και εγώ. Αν δεν λειτουργείς λίγο «πέραν του κόσμου τούτου» δεν είναι δυνατόν να διατηρήσεις όμορφα πράγματα μέσα σου. Βλέπω από τον κόσμο που επισκέπτεται τον χώρο οτι υπάρχουν πολλοί που διαφυλάσουν με ευλάβεια την ομορφιά. Χαίρομαι γι’ αυτό. Με κάνει να αισθάνομαι οτι δεν είμαι μόνη μου στη μοναξιά μου. Τώρα σας ανακάλυψα και σας υπόσχομαι (ή σας απειλώ) δεν θα σας εγκαταλείψω. Μου αρέσει να λέγονται τα πράγματα με τ’όνομά τους αλλά μου αρέσει και να ταξιδεύω. Έτσι σώνομαι.

  12. Ποσο τελεια τοποθετησες ολο το σκεπτικο μου!
    Ουφ… τι χρωσταω, παρακαλω? 🙂

  13. Ω, καλέ μου Μπαμπάκι,
    μην ανησυχείς καθόλου, τα παιδιά μας «θα το πάρουν το ελεφάκι τους» και οι αναμνήσεις που χτίζουν κάλιο να είναι μέσα από την πραγματικότητα, παρά μέσα σε γαλάζια και ροζ συννεφάκια.
    Δεν αισθάνομαι καμιά απογοήτευση αγαπητέ, κι αν «Πνεύμα Χριστουγέννων» σε μια «…Αθήνα διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι», είναι μια επιεικώς απαράδεκτη «Ζαχαρούπολη» κι ένα πλαστικό δέντρο τότε …ας καεί και το παλιάμπελο!

    Έρρωσθε απαξάπαντες οι του Μπαμπάκειου οίκου εοράζοντες.

  14. Καλημέρα,

    @Θράσος:
    «Eγώ να είμαι ειλικρινής τέτοια σχόλια δεν έχω ακούσει.»
    Είναι προφανές ότι ζω σε ένα αρκετά (=πολύ) συντηρητικό προάστιο…
    Μακάρι το ΠΑΣΟΚ να είχε το θάρρος να ξεκόψει και με όσους δικούς του είναι ανακατεμένοι στο Βατοπέδι. Δυστυχώς όμως δεν έγινε κάτι τέτοιο, με συνέπεια η όποια ειλικρίνεια των καταγγελιών τους να είναι for the dicks, και να έχουν δίκιο όσοι μιλούν για συγκάλυψη. Τονίζω το «δυστυχώς», γιατί όλα αυτά μας αφήνουν χωρίς ελπίδα για την διάδοχο κατάσταση.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για τις ευχές, τα καλύτερα και για σένα και τους δικούς σου! Και καλώς ήλθες.

    @Αλεπού:
    Έχω ακούσει κι εγώ, ακόμα και για Παπαδόπουλο άκουσα. Αν εντωμεταξύ εκραγείς, θα εισπράξεις είτε ατάκες «έλα μωρέ, δεν κατάλαβες ότι έκανα πλάκα» είτε χαρακτηρισμούς ότι είσαι κατά του διαλόγου και δεν ξέρω γω τι.
    Από προχθές ακούω πάλι το «Τι τους έφταιγε το δέντρο των αληταράδων». Ρε σεις, σκοτώθηκε ένα παιδί ρε, ένα παιδί. Και περιμένετε να κλάψω για μπάλες και λαμπιόνια;;;
    Από την άλλη, η αθωότητα των παιδιών είναι από τις σημαντικότερες αρετές της ανθρωπότητας. Και πρέπει να παλεύουμε για αυτήν με νύχια και με δόντια.
    Φιλιά καλή μου, να τα πούμε αν είστε εδώ αυτές τις μέρες, ναι;
    ΥΓ: Έχει αλλάξει κινητό ο Ν.;

    @Σοφία:
    Μακάρι Σοφία μου, μακάρι. Εγώ βάζω τις ελπίδες μου στους πιτσιρικάδες, που βγήκαν στους δρόμους χωρίς να τους οργανώσει κανείς και που, με ένα ποσοστό εξαιρέσεων, μείνανε έξω από τα επεισόδια. Δεν βάλανε κουκούλες, δεν σπάσανε μαγαζάκια. Υπάρχουν πολλές φαρτρίες στο δρόμο αυτές τις μέρες, η σπουδαιότερη είναι τα παιδιά των σχολείων που έχουν σιχαθεί την υποκρισία του κόσμου των ενηλίκων και της αστράφτουν τα χαστούκια που της αξίζουνε.

    @Ρενάτα:
    Ο μικρός έχει και τραγουδάει αυτές τις μέρες χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια. Δεν φαντάζεσαι πόσο φωτεινό γίνεται το σπίτι έτσι! 🙂

    @Κροτ:
    Αλήθεια είναι αυτό, κι είναι ο μεγάλος μου φόβος. Ε, θα προσπαθήσω να αλλάξω *και* την διάθεσή μου. Ως ηθοποιός είμαι της σχολής της μεθόδου. 😉
    Πότε κατεβαίνεις;

  15. @Δενδρογαλή:
    Πολλές ευχές και σε σας!

    @Καναλιώτης:
    Καλές γιορτές – και καλά μας κουράγια, γιατί ούτε κι εγώ θα πάψω να διαβάζω ειδήσεις για να μην βλέπω.

    @FoodJunkie:
    Ευχαριστώ πολύ – πολύ, φιλιά πολλά και σε σας, τις καλύτερες ευχές τώρα που είστε και στο καινούργιο σπίτι!
    Να το κυνηγήσουμε, θα έχω κάποιες μέρες άδεια οπότε θα μιλήσουμε. Σχεδιάζω και κάτι σε «απάντηση» της τελευταίες φοράς, θα ενημερωθείτε αναλόγως. 🙂

    @fevis:
    Αχ Εύη μου, σε καταλαβαίνω. Πώς να μην τρέμει το φυλλοκάρδι σου με αυτά που ακούς κι αυτά που γίνονται; Με ρώταγαν κάτι φίλοι τις προάλλες αν ήταν 15 τώρα, θα τον «άφηνα» να βγει στις διαδηλώσεις; Κατ’ αρχήν, δε νομίζω ότι θα μου ζητούσε την άδεια. Και μετά, πιθανότατα θα έβγαινα μαζί του. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να έχω την ψευδαίσθηση ότι θα μπορέσω να ρίξω τον εαυτό μου ανάμεσα σε αυτόν και το κακό. Με τον φόβο να με κυνηγάει όμως.
    Καλά κάνετε και είστε περήφανοι. Και σωστά κάνετε που φοβάστε. Παίρνεις βαθεία ανάσα και βουτάς. Γαμώτο.
    Να είστε καλά, να είναι καλά το παλληκάρι σας να τον καμαρώνετε και να γιορτάσετε, να γιορτάσετε όπως αξίζει. Φιλιά πολλά, μας έχετε λείψει.

    @Περσεφόνη:
    Πανέμορφο σχόλιο και το καλώς ήλθες μου φαίνεται λίγο δίπλα του. Προσπαθούμε και παλεύουμε την κάθε μέρα για τους ανθρώπους μας, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε άλλωστε;
    Να περνάς καλά και να ευχαριστηθείτε, εσύ κι οι δικοί σου, γιορτές.
    Α, και να μην ξεχάσω:

  16. @Φάβα:
    Τώρα που το ρώτησες, η ανανέωση της συνδρομής σου έχει καθυστερήσει ξέρεις… 😉

    @Δημήτρης Ρ:
    Σε αυτή την σουρρεαλιστική πραγματικότητα που βιώνουμε αντί για κράτος, η εικόνα των ΜΑΤ που περιφρουρούσαν το δέντρο είναι νομίζω η πεμπτουσία της παλαβομάρας. Εικόνα αστεία όσο και θλιβερή, κίνηση γελοία όσο και ανορθόδοξη. Έγινε το δέντρο του δήμου σύμβολο των προτιμήσεων της έννομης τάξης.
    Απελπίζομαι γιατί τα παιδιά μας τα έχουμε να μεγαλώνουν και να ζουν τις ζωές τους μέσα σε αυτή την φαρσοκωμωδία. Όσο για τις αναμνήσεις που χτίζονται με πραγματικά υλικά, συμφωνώ μεν, αλλά μην ξεχνάς ότι διαχειρίζομαι ακόμα ένα 5-χρονο. Πώς θα του μάθω την διαφορά ανάμεσα στον αστυφύλακα και στον μπάτσο;;;
    Η οποία, για να πούμε και την αλήθεια, υπάρχει. Με μαρτυρία αστυφύλακα καταδικάζεται ο Κεφαλογιάννης, τόσο πρωτόδικα όσο και στο εφετείο.
    Τέλος πάντων.
    Γκαντέμηδες είμαστε ρε φίλε. Είπαμε εκείνο το Σάββατο να τηλεφωνηθούμε να βρεθούμε και ξυπνήσαμε σε μια χώρα που καιγότανε. Ελπίζω να πηγαίνεις καλά και να αναμένεις ακόμα καλύτερα. Οσο γα το ζεστό σπιτικό σου, γεροί και καλότυχοι όλοι σας, και να περάσετε υπέροχα αυτές τις μέρες.
    Θα πιούμε οπωσδήποτε στην υγειά σας αδελφέ. 🙂

  17. […] ” Γυρω απο το καρουζελ, μυρίζει ακόμα καμένο” […]

  18. Ποσο δικιο εχεις αλλα και τι να το κανεις το δικιο απο μονο του……
    Καλη επιτυχια στην δημιουργεια των Χριστουγεννιατικων αναμνησεων και καλες γιορτες να εχετε.

  19. Καλές γιορτές να έχετε! Οικογενειακώς!

  20. Απίθανη ανάρτηση!!!!
    Είμαι σίγουρη πως θα κάνεις τα αδύνατα δυνατά για να τις χτίσεις αυτές τις αναμνήσεις κι’ ας μυρίζει «καμένα»
    . Για το μικρό σου ρε γμτ…

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΑ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΑ!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  21. @LiZardKing69:
    Το παλεύουμε όσο μπορούμε. Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και ανταποδίδω!

    @elie:
    Κι εσείς το ίδιο – οικογενειακώς! 🙂

    @glarenia:
    Έτσι, έτσι. Για όλα τα παιδιά του κόσμου ρε γμτ…
    Φιλιά κι από μένα, πολλές πολλές ευχές για σένα και τους ανθρώπους σου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: