• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιανουαρίου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Το θέμα με τις χριστουγεννιάτικες κάρτες

Έχω ένα φίλο, τον Marc (ένα παιδί, ένα μάλαμα). Είναι Καναδός, κατά τα άλλα όμως είναι μια χαρά άνθρωπος. Ζει στο Τορόντο κι έχει γαλλόφωνο σόϊ. Κάθε χρόνο μου στέλνει στο σπίτι (snail mail) μια χριστουγεννιάτικη κάρτα με ευχές. Η κάρτα φτάνει περίπου μια εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα. Κάθε χρόνο λέω ότι να, αυτή την φορά, θα αξιωθώ να του στείλω κι εγώ μία. Και κάθε χρόνο καταλήγω κάπου γύρω στα μέσα Ιανουαρίου (αύριο) να του στέλνω ένα mail που τον ευχαριστώ, του ζητώ ταπεινά συγνώμη γιατί δεν έστειλα κι εγώ κάρτα και του υπόσχομαι (κάθε χρόνο όμως!) ότι δεν θα ξανασυμβεί.

Φέτος προχώρησα μάλιστα δύο βήματα παραπέρα: πήρα κάρτα *και* γραμματόσημο. Το μόνο που έχω να κάνω είναι να γράψω “Belated best wishes by the Mpampakis family” και να την ρίξω στο κουτί. Ε, ακόμα δεν το έχω κάνει.

Βλέπετε μια επαναλαμβανόμενη έξη στα παραπάνω; Εγώ ναι. Η αλήθεια είναι ότι είμαι ανίκανος να στείλω μια ρημαδο-κάρτα.

Δεν στέλνω κάρτες. Δεν στέλνω μαζικά sms με ευχές. Δεν κάνω τηλέφωνα τις χρονιάρες μέρες – θα πάρω στις γιορτές και στα γενέθλια (αρκεί να τα θυμηθώ) αλλά δύσκολα επικοινωνώ αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος. Και ο συγκεκριμένος λόγος είναι το πότε και πού θα βρεθούμε – και τίποτα άλλο. Μάλιστα, καθώς περνάνε τα χρόνια χειροτερεύω, γιατί πλέον γκρινιάζω ότι δεν με παίρνουν τηλέφωνο οι φίλοι μου αλλά δεν κάνω κι εγώ το κουλό μου έτσι να πατήσω κανένα πλήκτρο… Παναγία μου, θα είμαι ο φόβος κι ο τρόμος του οίκου ευγηρίας!!!

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που συμβαίνει με τις κάρτες. Είμαι σίγουρος ότι οφείλεται σε κάποιο παιδικό τραύμα (paper cut από φάκελο ευχητήριας κάρτας ίσως?) ή από έναν ενδογενή φόβο για κάθε είδους φακελάκια. Μπορεί κι από συνδυασμό των δύο. Το σίγουρο είναι ότι ο έρμος ο Marc (ένα παιδί, ένα μάλαμα) πάλι θα μείνει χωρίς κάρτα. Κι εγώ πάλι θα μείνω με την γκρίνια μου: γιατί δεν μου στέλνει ο κόσμος κάρτες; Γιατί δεν με παίρνουν τηλέφωνο;

Όπως έλεγε και κάποιος (δεν θυμάμαι ποιος, αλλά ήταν σίγουρα ένα παιδί, ένα μάλαμα) «Πρέπει να πηγαίνεις στις κηδείες των άλλων αν θέλεις να έρθουν κι εκείνοι στην δική σου». Άσχετο.

Εντάξει, ξαραχνιάσαμε το μαγαζί, φτάνει για σήμερα. Από αύριο τα κανονικά ποστ. Φιλιά! 😉

Advertisements

18 Σχόλια

  1. Κοίτα, εγώ πάλι το σχετικό μου πρόβλημα το εντοπίζω στο ταχυβρωμείο…. Είναι ασύλληπτο το πόσο μπορώ να αναβάλλω το να πάω εκεί… Για περίπου 3 χρόνια, οι στοίβες με τις κάρτες (γιατί τις αγόραζα, ή τις ζωγράφιζα και τις έγραφα) μαζεύονταν ώσπου εντόπισα την καρδιά του προβλήματος.. Βαριέμαι ασύλληπτα το να πηγαίνω (απλά δεν πηγαίνω, φυσικά) να στέλνω ο,τιδήποτε….. Προτιμώ να κάνω 700 χιλιόμετρα με το Fabia παρά να πάω στο εν λόγω, που στην τελική, είναι στο παραδιπλανό τετράγωνο από το σπίτι μου… Όσο για τα τηλέφωνα, εντάξει, το σώζουμε ακόμα αν και με τους περισσότερους φίλους μου μιλάμε καθημερινά σχεδόν μέσω ίντερνετ.
    (Ψιτ, ξέχασες μια αράχνη πίσω από την κουρτίνα…)
    ;-D

  2. Πρόταση: Την επόμενη φορά αντί για κάρτα, στείλε στις ειδικές συσκευασίες των ΕΛΤΑ ένα μπουκάλι κρασί. Το έχω κάνει και αρέσει πολύ (απλά είναι λίγο πολυέξοδο στα ταχυδρομικά τέλη).

    Ι.

  3. 😆

    ούτε εγώ στέλνω, ούτε τηλ και τέτοια, μόνο κανέναν σμσ, με βαριά καρδιά είναι αλήθεια. Αλλά, ξέρω το λόγο: το βρίσκω fake oλο αυτό και δεν καταλαβαίνω άμα έχω κάνει ένα χρόνο να μιλήσω με κάποιον, τι θα κερδίσει με μια καρτούλα «best wishes, season’s greetings» and such? άλλωστε, μάλλον δεν θα τον σκεφτώ περισσότερο από εκείνα τα δύο λεπτά που θα κάνω να γράψω αυτές τις λέξεις.

    Η διαφορά μας ξέρεις ποια είναι; Ότι εμένα και τηλέφωνα με παίρνουν και κάρτες λαμβάνω!

    μουαχαχαχαχα!

  4. Κάποτε έστελνα νωρίς νωρίς. Έχω σταματήσει πλέον να στέλνω. Μάλλον επειδή σταμάτησαν να έχουν νόημα οι γιορτές. Φέτος ειδικά δε σήκωσα το ξερό μου ούτε σμσ να γράψω.
    Ευτυχώς ακόμα λαβαίνω σμσ, αλλά ως πότε? 😛

  5. αχαχα, ρε τον Μαρκ ενα παιδι ενα μαλαμα!
    (σορυ δεν μου ηρθε τπτ αλλο να γραψω, η δυναμη της επαναληψης βλεπεις 😛 )

  6. Εγώ πάλι φέτος έφτιαξα κάρτες… Ξέρεις, με τα ονόματα μας, με ευχές, με τα όλα τους… Απλά δεν τις έστειλα με τον πανικό της μετακόμισης…. Δεν πειράζει όμως… Του χρόνου, καλά να είμαστε, θα είμαι πλήρως οργανωμένη…. Κατά τα άλλα σου εύχομαι Καλή χρονιά, με υγεία, με χαμόγελα και με τύχη και να χαίρεσαι την Ελένη και τον γιόκα σας… Φιλιά πολλά!!!

  7. το ίδιο κάνετε και με τα σχόλια ?

    (ατυχής -πλην σαφής- σαρκασμός)

    καλή χρονιά με υγεία αγαπητέ

  8. εγώ λέω φέτος για αλλαγή να του ζωγραφίσεις εσύ την κάρτα! να βάλεις θέματα κοινού ενδιαφέροντος, χριστουγεννιάτικα δέντρα, άη βασίληδες, μολότωφ, ό,τι τελος πάντων σε ενέπνευσε φέτος στις γιορτές

  9. Να δανειστώ το ποστ και για το δικό μου blog.
    Μια απο τα ίδια είμαι και γω!

    Και εκτιμώ ιδιαίτερα άσχετα αν δε το δείχνω όσους με παίρνουν τηλεφωνο στην εορτή μου και ασχέτως αν δεν αξιώνομαι τις επόμενες ημέρες να πάρω τηλέφωνο όσους δεν καταφέρανε να βγάλουν γραμμή!
    😉
    😀

  10. Καλημέρα,

    @Σοφία:
    Ευτυχώς υπάρχει και το internet, αλλιώς θα είχα χαθεί με κόσμο και κοσμάκη! Κι εγώ πάντως βαριέμαι την διαδικασία του ταχυδρομείου αφόρητα – νομίζω το ποστ το αποδεικνύει ξεκάθαρα… 🙂
    (καρφί!)

    @ΙΚΔ:
    Είναι καλή ιδέα, αλλά προτιμώ να τους στείλω πρόσκληση για να το απολαύσουμε μαζί. 😉

    @Кроткая:
    «Η διαφορά μας ξέρεις ποια είναι; Ότι εμένα και τηλέφωνα με παίρνουν και κάρτες λαμβάνω!»
    Η διαφορά μας δηλαδή είναι λίγα χρόνια ηλικίας και εμπειρίας. Όχι δικά μας – των φίλων μας!
    χο χο χο χο χο 😀
    ΥΓ: Συμφωνώ για το fake της μαζικότητας – εξ ου και δεν το κάνω. Δεν γκρινιάζω για αυτούς που το κάνουνε, θεωρώ ότι έχουν τις καλύτερες προθέσεις. Αλλά εγώ είμαι άνθρωπος χωρίς καμία καλή πρόθεση, χε χε χε

    @Ρενάτα:
    Ελπίζω να μην έστειλες τίποτα στην Κροτ. Χαλάς την πιάτσα! 🙂

    @Φάβα:
    Η επανάληψη, να ξέρεις, είναι ένα παιδί, ένα μάλαμα! 😉

  11. @fevis:
    Οι «χειροποίητες» μάλιστα, είναι κάτι διαφορετικό. Οτιδήποτε έχει πέσει προσωπική δουλειά σε αυτό δείχνει ενδιαφέρον. Κρίμα που δεν πρόλαβες – αλλά το καλύτερο είναι να τις δώσεις αυτοπροσώπως καθώς συναντάς τους παραλήπτες. Είμαι σίγουρος ότι θα το χαρούν.
    Και σε σας πολλές πολλές ευχές. Να είστε γεροί και δυνατοί, να είναι μια γενναιόδωρη χρονιά για σας! 🙂

    @Κ.Κ.Μοίρης:
    «το ίδιο κάνετε και με τα σχόλια ?»
    ΑΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ – ναι, φαίνεται έτσι; 😆
    Πολύ πετυχημένο. Υπέροχη χρονιά και σε σας αντεύχομαι!

    @Γιωρίκας:
    Μα το πρόβλημα είναι ότι δεν τις στέλνω όχι ότι δεν τις γράφω! 🙂
    Κουράγια! Πόσες (εβδομάδες) σας μείνανε;

    @Φίλος:
    Λες να είναι η κατάρα του μηχανικού; 🙂
    Ωραίο και το υστερόγραφο με την πληθώρα «υπονοούμενων», χε χε χε, να είσαι καλά και συντόμως να τα πούμε κι από κοντά!

  12. Μη σκας Μπαμπακη! Εγω πάλι, φέτος, τις χάρτινες κάρτες τις έφτασα αισίως στις 3 έναντι των 20-30 που έστελνα κάθε χρόνο.. 😉

  13. ακομη χειροτερη εκδοχη ειναι να ξεχνας να απαντησεις σε μεηλ με ευχετήρια καρτα.. χαλια, ξερω, αλλα παραδεχομαι οτι ξεχασα. αντε, που ειναι τα κανονικα ποστ?
    🙂

  14. άστα ψόφια λάχανα και πες ότι είσαι
    ανορθόγραφος, δυσλεκτικός και μέγας Ελληνάρας.
    χεχ
    Φιλιά

  15. Α πα πα! Όχι! Δεν είναι σωστό! Στην τελική βάλε άλλον να στη στέλνει την κάρτα, τη γυναίκα σου, το μωρό σου, κάποιον! Βάλε skype να μιλάς με το φίλο σου εκεί που είσαι και χαζεύεις στο ίντερνετ, κάνε κάτι σου λέω, είναι καλό να δείχνεις ότι ενδιαφέρεσαι, οι άλλοι πως θα το ξέρουν;; Είσαι πολύ καλός και φαίνεσαι αλλά καμιά φορά πρέπει και συ να κάνεις κάτι!
    …Είπε η φωνή της συνείδησης! 🙂

  16. Προχθές το βράδυ έγραψα για ένα φίλο που δεν με παίρνει ποτέ τηλέφωνο. Με πήρε μια φορά και ήταν λες και άνοιξαν οι ουρανοί ! Να ξέρεις ότι εσείς οι «ξεχασιάρηδες » που έχετε μάθει αυτούς που σας αγαπάνε να συμβιβάζονται με λιγότερη επικοινωνία τηλεφωνική, μπορείτε με μια μικρή προσπάθεια να φέρεται μεγάλη χαρά. Πρώτη μου φορά εδώ. Θα ξανάρθω.

  17. Αν πάει με την ηλικία το θέμα, τότε μάλλον γέρασα.
    Belated wishes for a happy new year to babaki and babaki’s family.

  18. @An-Lu:
    Εσένα όμως σε έχουν φάει οι διαδρομές. Εγώ τι δικαιολογία έχω; 🙂
    Φιλιά πολλά κι ευχές βρεεεεε!!!!

    @lifewhispers:
    Η ροή φυσικού αερίου, εχμ, γκουχ γκουχ, η ροή των κανονικών ποστ εννοώ, αποκαταστάθηκε. 😉

    @gremiii:
    Εντάξει, το παραδέχομαι. Είμαι ανωρθώγραφφος, δυσκτελικός και μέγας Ελληνάρας.
    χε χε χε

    @Κωλόγρια:
    Λοιπόν, ίσως η λύση του out-sourcing στην καλή μου να είναι η μόνη ελπίδα να δουλέχει αυτό το πράγμα.
    Δεν ήξερα ότι είχα συνείδηση. Κοίτα να δεις. Στον Πινόκιο, η φωνή της συνείδησης είναι ο Τζίμινι Κρίκετ. Εμένα μου κλήρωσε μια κωλόγρια. Ρε τι πάθαμε….

    @Μεταλλαγμένος:
    Ξέρεις πώς δικαιολογώ τον εαυτό μου; Πάω και στήνω φιλίες με εξίσου αδικαιολόγητους ξεχασιάρηδες….
    Θα κοιτάξω να ακολουθήσω την συμβουλή σου πάντως, δεν είναι σε καμία περίπτωση κακή ιδέα.
    Καλώς ήλθες.

    @kleine wolke:
    Ευχαριστούμε πολύ πολύ, θα πάρεις κι εσύ την απαντητική σου κάρτα μαζί με τους άλλους, ξέρεις. 😉
    Φιλιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: