• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Snowball στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    kaltsovrako στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Ιανουαρίου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Η ανάγκη για αλλαγή

Το 2008 έλπιζα ότι θα το θυμόμαστε κάπως αλλιώς. Έπαιρνα ανάσες από την κατάσταση στο σπίτι, η οποία είναι πολύ καλή. Τα προηγούμενα χρόνια ως οικογένεια φτάναμε στην γραμμή τερματισμού κάθιδροι , τρέμοντας από όλα όσα είχαν συμβεί, ανακουφισμένοι που δεν είχαν γίνει κι ακόμα χειρότερα. Εδώ και καιρό κλείνει χρονιά χωρίς να έχουμε σχέση με νοσοκομεία, εξετάσεις και λοιπές αηδίες, αυτό κανονικά θα έπρεπε να το γιορτάζουμε. Με αυτά που συμβαίνουν έξω όμως, fat chance που λένε κι οι σύμμαχοι!

Έχεις αδιανόητες σφαγές αμάχων, τέτοιες που κάνουν την λέξη κυνισμός να χάνει το νόημά της. Έχεις μαφιόζικες επιθέσεις σε συνδικαλιστές και το κράτος να χαρίζει μια σύνταξη αντί να μπαγλαρώνει τους πούστηδες που πετάξανε το βιτριόλι. Έχεις τα αποκαΐδια μιας χώρας που κάηκε με αφορμή την δολοφονία ενός παιδιού κι έχεις και την ίδια χώρα να μην παίρνει μυρωδιά ότι έγινε (κιόλας) το μνημόσυνο των 40 ημερών του ίδιου παιδιού. Και κοντά σε αυτά *δεν* έχουμε ξεμπλέξει με τίποτα από τα χρωστούμενα των προηγούμενων μηνών του ‘08: οικονομική κρίση, εκλογικά σενάρια, αθωώσεις σε ζαρντινιέρες, καταστροφές κάθε είδους, εκβιασμοί του Βωβού, Βατοπέδι αλλά και Ζαχόπουλος, γλεντζέδες υπουργοί Παιδείας που απλά αλλάζουν υπουργείο (γκρουμφ!) και θλιμμένοι, σκεπτόμενοι τηλε-σταρ (aka μαϊντανοί των μεσημεριανάδικων) να ασχολούνται με «το χρονικό της απαγωγής».

Αυτή η 24/7 κάλυψη της απαγωγής, άσχετο αλλά θέλω να το πω, μου φέρνει στο μυαλό μία σκηνή από παλιά γελοιογραφία του Ιωάννου: τυπικό μικροαστικό διαμέρισμα, ο τύπος αραχτός με το φανελάκι (αυτά τα παλιά, τα αμάνικα, που κανονικά φοράγανε στην οικοδομή) να βλέπει την είδηση, να πίνει μπύρα από το κουτάκι και να μουρμουράει «Τσκ, τσκ, τσκ, τι τραβάνε κι αυτοί οι πλούσιοι» και στο βάθος η γυναίκα με το μωρό κρεμασμένο στο βυζί και η ίδια να αγκομαχά πάνω στην σιδερώστρα, έξαλλη, να του απαντά «Και τώρα τι περιμένεις; Να σου πω καλά κάνεις Βαγγέλη μου και μένεις άνεργος, καλά κάνεις;;;»

Όλα λοιπόν δείχνουν να πηγαίνουν όλο και χειρότερα. Παλιά το μέλλον ήταν ένας τόπος μαγικός, όχι και πολύ μακρινός, να, εδώ πίσω από την γωνία θα φτάσουμε. Στο μέλλον όλα τα προβλήματά μας θα είχαν λυθεί, όλες οι αρρώστιες θα είχαν νικηθεί, όλες οι πείνες θα είχαν χορτάσει, όλα τα παιδιά θα έπαιζαν με παιχνίδια κι όλοι μαζί, αστραφτεροί, αισιόδοξοι, θα προχωρούσαμε σε μια χρυσή εποχή της ανθρωπότητας. Ε, το μέλλον δεν είναι πια έτσι. Δεν ξέρω πότε άλλαξε αυτό, αλλά το μέλλον θα είναι περίπου σαν το παρόν ή πολύ χειρότερο. Το μέλλον είναι ένας τόπος τρομερός, όχι και πολύ μακρινός, να, εδώ πίσω από την γωνία θα φτάσουμε. Στο μέλλον η οικονομική κρίση έχει εκδηλωθεί πλήρως, η ανεργία είναι κάτι το συνηθισμένο, οι πολικοί πάγοι έχουν λιώσει και το απαίσιο κεφάλι του φασισμού έχει σηκωθεί, βασισμένο στο μίσος που έχει συσσωρευτεί από τις τελευταίες συγκρούσεις.

Το μέλλον δείχνει ζοφερό. Για όλους. Υπάρχει μια επιτακτική ανάγκη να αλλάξουν τα πράγματα. Κι ίσως για αυτό ολόκληρη η ανθρωπότητα έχει φορτώσει με εξωφρενικές προσδοκίες τον σήμερα ορκιζόμενο Πρόεδρο της Αμερικής.

Ο Ομπάμα μπορεί να βγει πετυχημένος Πρόεδρος, μπορεί και όχι. Πρέπει να δοκιμαστεί στην πράξη. Σε κάθε περίπτωση, είναι αναμενόμενο να είναι καλύτερος από τον τραγικά ανεπαρκή προκάτοχό του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τα βγάλει πέρα με όλα όσα έρχονται. Επίσης, σε κάθε περίπτωση είναι αναμενόμενο να μην είναι τόσο αναίσθητος σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπερασπίζεται πριν και πάνω από όλα τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η εκλογή του είναι ένα πελώριο βήμα για τους Αμερικάνους, κάτι που δείχνει το βαθμό της λειτουργικής ωριμότητας της δημοκρατίας τους. Πριν πέσουμε στην λούμπα του πρόχειρου «όλοι ίδιοι είναι» σκεφτείτε πόσες πιθανότητες είχε να εκλεγεί αρχηγός ελληνικού κόμματος ο γιος ενός π.χ. Αλβανού μετανάστη. Πόσες πιθανότητες θα είχε κάποιος να υπερισχύσει σε εσωκομματική αναμέτρηση απέναντι στο φαβορί, απέναντι στον (ή στην) εκλεκτό του μηχανισμού του ίδιου του κόμματος. Με τι τρόπο αξιοποιήθηκε το internet όχι μόνο για υποστήριξη και δωρεές αλλά και για οργάνωση και παραγωγή πολιτικού λόγου. Και πώς είναι ήδη μοιρασμένα τα Υπουργεία του εβδομάδες πριν αναλάβει την θέση, την ώρα που ο ανασχηματισμός της ελληνικής κυβέρνησης έπρεπε να κυοφορείται για μήνες πριν γίνει – και τώρα έχουμε νέα κυοφορία, την ημερομηνία των εκλογών. Και δεν αγγίζω καν το θέμα του χρώματος και όλα όσα συνεπάγεται.

Ε, παρόλα αυτά, δεν μπορεί ολόκληρη η ανθρωπότητα να περιμένει από αυτό να την σώσει. Οι τόσο υψηλές προσδοκίες είναι άδικο και για εμάς και για τον ίδιο. Διάβαζα χθες δηλώσεις του Θαπατέρο, σύμφωνα με τον οποίο το «φαινόμενο Ομπάμα» θα θεραπεύσει και τις παραπαίουσες οικονομίες, μόνο και μόνο αμά τη εμφανίσει του, αφού θα μεταδώσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης και ασφάλειας κι έτσι θα αρχίσει να κινείται πάλι το χρήμα. Μακάρι να θεράπευε και τους λεπρούς, θα είχαμε έτσι και κάποιον να σταυρώσουμε το Πάσχα, και όλα αυτά τα ωραία.

NN_27obama2Hopeman

Δεν είναι υπερήρωας, ‘ντάξει; Δεν έχει την υπερδύναμη της Ελπίδας, όσο κι αν θέλουμε να το πιστέψουμε. Δεν θα περπατήσει πάνω στο νερό κατά την ορκωμοσία του, ούτε μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας από το μηδέν, με μαγικό τρόπο, χρησιμοποιώντας ως πρώτες ύλες υγρά βλέμματα κουταβιών, φεγγαραχτίδες και κλανιές από αγγελούδια. Δεν είναι Μεσσίας. Είναι (πιθανότατα) ένας πολύ καλά καταρτισμένος ρήτορας, περικυκλωμένος από εξειδικευμένους τεχνοκράτες που διάλεξε ο ίδιος – και αυτό ακριβώς είναι που χρειαζόμαστε ως πλανήτης! Ούτε Σούπερμαν ούτε Μεσσίες: μια ομάδα από τεχνοκράτες που ξέρουν τι κάνουν και γιατί και έναν άνθρωπο που τους διαλέγει και τους δίνει απλές, σοβαρές οδηγίες.

Κάπως έτσι, καθώς μας ξελογιάζουν οι πανέμορφες Αλκυονίδες μέρες, καθώς η κατάσταση είναι πραγματικά στο «ως εδώ και μη παρέκει», είναι μια ανακούφιση αυτή η αλλαγή φρουράς στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Τα πρόσωπα αλλάζουν, η πράξη θα δείξει πόσο αλλάζουν κι οι πολιτικές. Σίγουρα όμως, έστω και σε ένα εντελώς συμβολικό επίπεδο, ικανοποιείται η καθολική ανάγκη για αλλαγή.

Ας ελπίσουμε να μπορέσει να κάνει και την διαφορά, εκτός από την αλλαγή. Προσωπικά του το εύχομαι . Όχι για μένα. Για την φουκαριάρα τη μάνα μου, που έχει να δει Αμερικανό πρόεδρο της προκοπής από την εποχή του Κένεντι.

Advertisements

15 Σχόλια

  1. Ετσι ακριβώς σκέφτομαι και γω σήμερα… και όχι μόνο για την φουκαριάρα τη μάνα μου! 😉 🙂

  2. «σε κάθε περίπτωση είναι αναμενόμενο να μην είναι τόσο αναίσθητος σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων»

    είναι προφανές πως έχεις μεγάλη ανάγκη να κρεμαστείς από μια μικρούτσικη ελπίδα. Πρόσεξε μην πέσεις, το κλαδί είναι πολύ μικρό και αδύναμο.

    «πόσες πιθανότητες είχε να εκλεγεί αρχηγός ελληνικού κόμματος ο γιος ενός π.χ. Αλβανού μετανάστη» κλπ.

    αφήνεις έξω από την εξίσωσή σου ΄ότι η Ελλάδα είναι ένας πολύ διαφορετικός κοινωνικός σχηματισμός που δεν ήταν εξαρχής πολυσυλλεκτική από άποψη θρησκευμάτων και εθνικοτήτων, και που δεν είχε τη μία εθνικότητα (ή τις περισσότερες» σκλάβα για περίπου 300 χρόνια.
    Όπως επίσης και το γεγονός ότι στην Ελλάδα τα μαρκετίστικα τρικ, καλώς ή κακώς πιάνουν λιγότερο από ό,τι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
    Α προπό, διάβαζα σήμερα ότι η Σεγκολέν δήλωσε πως ο Ομπάμα της έκλεψε την προεκλογική της καμπάνια. Ψέμα ή αλήθεια, το πρώτο μου συμπέρασμα είναι πως όποια εκστρατεία αποτυγχάνει στην Ευρώπη, έχει πιθανότητες να πετύχει στην Αμερική. Ευτυχώς (;).

    Τέλος να θυμήσω πως ο Κέννεντυ έριχνε ναπάλμ στο Βιετνάμ.

    Τούτου δοθέντος, υποθέτω πως είναι καλύτερα να επενδύσεις στην συνέχιση των καλών ημερών σε οικογενειακό επίπεδο, όπερ φυσικά και σου εύχομαι ένθερμα. 🙂

  3. Εμένα πάντως, ούτε που μου πέρασε από το μυαλό να ασχοληθώ με το θέμα!!! Το μόνο αξιόλογο που κατόρθωσα να εντοπίσω στην τουβού σήμερα είναι η έρευνα του Μέγα που αντιπαραβάλει το ελληνικό με το φιλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα (εμείς έχουμε μια μικρή επαφή μιας και τα αποτελέσματά του τα βλέπουμε στα φεστιβάλ μας και στις δραστηριότητές μας) αλλά μετά, άκουσα την δήλωση της Γιαννάκου, και τον έπαθα τον ντουβρουτζά….

  4. Καλημέρα,

    @Φίλος:
    Συνάδελφος; 😉

    @Кроткая:
    Για να τα δούμε ένα – ένα.

    Για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το θέμα είναι απλό γιατί είναι μετρήσιμο. Έχει πει ότι θα κλείσει το Γκουαντάναμο. Είτε θα το κλείσει είτε όχι, δεν υπάρχει μέση οδός. Οπότε θα δούμε δείγμα γραφής.
    Ήδη πάντως έκανε μια (μικρή αλλά πρώτη) κίνηση:
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_21/01/2009_264118

    «η Ελλάδα είναι ένας πολύ διαφορετικός κοινωνικός σχηματισμός που δεν ήταν εξαρχής πολυσυλλεκτική από άποψη θρησκευμάτων και εθνικοτήτων»
    Αυτό δεν είναι ακριβές. Έγινε μεγάλη προσπάθεια, με πολύ άγρια μέσα, για να γίνουμε ομοιογενείς. Η μικρή Ελλάδα που γεννήθηκε σαν κράτος από την Επανάσταση ήταν γεμάτη Αρβανίτες – χριστιανούς μεν, αλλά άλλης εθνότητας και με άλλη γλώσσα. Μέχρι περίπου τον Β’ Παγκόσμιο, το να μιλάς αρβανίτικα ήταν περίπου παράνομο. Οι ανταλλαγές πληθυσμών με τους γείτονες προς Ανατολάς έχουν δώσει κι έχουν πάρει, με τους παλαιοελλαδίτες να χαρακτηρίζουν τουρκόσπορους όλους τους ερχόμενους από την Ιωνία. Ο Ατατούρκ γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη, μια πόλη που την διεκδικούσαν Έλληνες, Βούλγαροι και Τούρκοι αν και τότε ήταν στην ουσία μια εβραϊκή πόλη. Οι μπάρες στους δρόμους για τα πομακοχώρια έπεσαν πριν 15 χρόνια μόλις και οι έλληνες πολίτες που είναι μουσουλμάνοι δεν έχουν δικαίωμα να φέρουν όπλο κατά την στρατιωτική θητεία τους – ακόμη. Η Ελλάδα ομογενοποιήθηκε μόλις μετά το ’45, όταν ο καινούργιος διαχωρισμός ήταν κουμουνιστής – εθνικόφρων και όλα τα άλλα μπήκαν σε δεύτερο πλάνο.
    Μην ανοίξουμε την κουβέντα για τον ρατσισμό του μέσου Έλληνα, είναι τρομακτική η συζήτηση. Συμφωνώ ότι η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ αποδέκτης μετανάστευσης, ναι, οπότε οι συγκρίσεις πρέπει να γίνονται με αυτό κατά νου. Αλλά πολυσυλλεκτική έπαψε να είναι εξ επιλογής και με όχημα την κρατική βία σε όλα τα επίπεδα.
    Και εν πάσει περιπτώσει, θέλεις να μην είναι πρώτης γενιάς μετανάστης; Να μην είναι. Ας πούμε δεύτερης ή τρίτης, θα βγει πρωθυπουργός; Εδώ οι Έβερτ είχαν 160 χρόνια από τότε που ήρθαν οι Βαυαροί του Όθωνα στην Ελλάδα κι όμως πέφταν προκάκια προς το μέρος του όσο ήταν αρχηγός αξιωμ. αντιπολίτευσης. Που σιγά τον υποψήφιο πρωθυπουργό (ακούς εκεί «μπουλντόζας»!) αλλά όχι και για λόγους…εθνικής καθαρότητας.

    Για τα μαρκετίστικα τρικ: έχεις δει ποιους βγάζουμε βουλευτές; Όποιος είναι τηλεοπτικά αναγνωρίσιμος, βγαίνει. Έχουν εκλεγεί άνθρωποι σαν τον αστυνόμο Θεοχάρη δηλαδή! Πάλι καλά που δεν έχει υπουργοποιηθεί κι όλας…. 😀

    Η Σεγκολέν μπορεί να το είπε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ισχύει. 😉

    Ο Κένεντι ξεκίνησε τον πόλεμο στο Βιετνάμ, ναι. Δεν κλιμακώθηκε επί των ημερών του, αλλά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε υποθετικά το τι θα έκανε αν δεν είχε δολοφονηθεί. Επίσης, ο ίδιος Κένεντι, χειρίστηκε την κρίση στον Κόλπο των Χοίρων χωρίς να αρχίσουν να πέφτουν τα πυρηνικά. Και τέλος πάντων, μια πλάκα ήθελα να κάνω για να κλείσω βάσει μιας διαφήμισης που παίζει αυτό τον καιρό (άσχετο δλδ!) 🙂

    Ευχαριστώ για τις ευχές και ανταποδίδω φυσικά! 🙂

    @Σοφία:
    Δεν είδα καθόλου τηλεόραση χθες κ’ δεν μπορώ να πω ότι μου έλειψε. Καθάρισα και τηγάνισα σχεδόν δύο κιλά κουτσομουρίτσες.
    Ναι, το ξέρω ότι σε χτύπησα σε ευαίσθητο σημείο. 😀

  5. «Συμφωνώ ότι η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ αποδέκτης μετανάστευσης»

    Εξαρτάται αυτό το «ήταν» σε πιο παρελθόν αναφέρεται.Γιατί εδώ και είκοσι χρόνια-μια γενιά δλδ-η Ελλάδα είναι ο κατεξοχήν ευρωπαϊκός αποδέκτης μετανάστευσης.Και ομολογώ ότι κι εγώ πρέπει να το υπενθυμίζω στον εαυτό μου διαρκώς όταν γίνονται τέτοιες συζητήσεις.Ίσως για τα παιδιά μας να είναι κάτι αυτονόητο(είδατε;είμαι κι εγώ αισιόδοξος).
    Όσα για τον Ομπάμα,»Κυριακή κοντή γιορτή»-όπως λέτε κι εσείς.

  6. Βρε, Μπαμπάκη μου!
    Ναι, είπε πως θα κλείσει το Γκουαντάναμο. Εγώ σου λέω πως θα το κλείσει. Το Γκουαντάναμο είναι ΕΝΑ από τα στρατόπεδα συγκέντρωης των αμερικάνων. Τα άλλα θα τα κλεείσει; Ή μας αρκεί να κλείσει ένα συμβολικά;
    Από το Ιράκ θα φύγει;
    Από το Αφγανιστάν;
    Αυτή η ανοησία με τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, θα σταματήσει;
    Δε λέω πως είναι κακό να κλείσει το Γκουαντάναμο. Λέω πως είναι μαρκετίστικο ως σλόγκαν και δεν αρκεί.
    Και επίσης, ναι, υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις:
    -να κλείσει ορισμένες πτέρυγες του Γκουαντάναμο
    -να το κλείσει εκεί και να το ξανανοίξει αλλού με άλλο όνομα.
    κ.λπ., κ.λπ.

    Όσο για την Ελλάδα, οκ, τα ξέρω όλα αυτά και το ξέρεις πως συμφωνούμε. Εν πάση περιπτώσει, στην Ελλάδα αν θες, πέτυχε η εκστρατεία ομογενοποίησης ως ένα βαθμό. Στην Αμερική είναι άλλες οι συνθήκες. Γενικώς είναι άλλες οι συνθήκες στην Αμερική.
    Και είναι προφανές πως είμαστε συντηρητικοί, ρατσιστές, ξενόφοβοι κλπ. Εδώ κάνουν κρα για να βγάλουν βουλευτή οι Πομάκοι.
    Ερώτηση: είναι καλυτερη η Αμερικάνικη κοινωνία από την Ελληνική, επειδή έβγαλε μαύρο πρόεδρο;
    Απάντηση: για μένα όχι.
    Και αυτό διότι δεν μου αρκεί ΕΝΑΣ συμβολισμός.
    Ας πάψει να ζει το 25% των αμερικανών στους δρόμους -τότε τα ξαναλέμε.
    Και θα μου απαντήσεις: μα και το 20% των ελλήνων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Σωστό. Αλλά έχει -ακόμα-δικαίωμα στην -έστω χάλια- κοινωνική περίθαλψη.
    Στην Αμερική παθαίνεις έμφραγμα και απλά μένεις άνεργος.
    Ασχετο. Ασχετο; χμ.

    Όσο για τον Κέννεντυ, προσωπικά θεωρώ πως ήταν άλλο ένα μαρκετίστικο τρικ. Οκ, απέφυγε την εμπλοκή με τους χοίρους. Εγώ λέω πως απλά κανένας δεν είχε συμφέρον από μια τέτοια εμπλοκή και πως ούτε και οι άλλοι θα το τράβαγαν, κι ήταν απλά πυροτέχνημα για να διατηρείται ένθεν κακείθεν η ισορροπία του τρόμου.

    Όπως πυροτέχνημα ήταν και ο Κλίντον. Και με τον Κλίντον είχαν ελπίσει πολλοι. Μετά ήρθαν οι βόμβες στο Ιρακ, την Γιουγκοσλαβία και το Κόσοβο και τις κατάπιαν τις ελπίδες.

    Άλλωστε, ξέρουμε όλοι μας καλά, πως ο Πρόεδρος είναι ακεί απλά για τη μόστρα. Άλλοι αποφασίζουν. Οπότε;
    [οκ, δεν έριξε ναπάλμ ο Κέννεντυ -πώς το ξέρουμε αλήθεια; Τις κράταγε στο φούρνο, στους 200 βαθμούς, για να τις βρει ζεστές ο Νίξον και να τις ρίξει αυτός.]

    Αυτά, δε σας κουράζω άλλο.

  7. To parakato exei erotithei apo pollous, eite se parees eite se morfi esoterikou dialogou. Dotheisas tis eukaireias poios tha dialege na parameinei stin Ellada apo to na paei na zisei se mia apo tis plousioteres xores? Pou sou dinoun poli perissoteres eukaireies na anaptixtheis epaggelmatika kai prosopika.

    Kai gia n’ antistrepsoume tous orous. Se periptosi siraksis me kapoion apo tous simpatheis geitones mas tha epikratousan oi fones autosigkratisis se themata parapleuron apoleion kai pogrom i’ tha pleiopsifousan oi allalagmoi ethikofrosinis?

    En pasei periptosi, to kata poso kaliteros tha einai o Obama tha deiksei. Afto pou prepei na kratisoume einai i epilogi stelexosis theseon me apodedeigmenous texnokrates ki oxi basei xromatos (prasinou, kokkinou, mple.)

  8. Αν και σκοπεύω να ανεβάσω ξεχωριστό post, σας προτρέπω από τώρα να δείτε το zeitgeist (όσοι δεν το έχετε κάνει ήδη, δηλαδή). Για τους τσαμπατζήδες σαν και του λόγου μου ορίστε και η τοποθεσία:

    http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=4573704334162675487&hl=en&fs=true

    Μετά, θα έχουμε να πούμε κι άλλα.

    Τώρα, όσον αφορά στα υπόλοιπα, αν και νομίζω ότι κλίνω περισσότερο προς την αντιμετώπιση της Κροτ απέναντι στον καινούριο μας πρόεδρο (τι, δεν είναι και δικός μας;) ζηλεύω τους ανθρώπους που θέλουν να έχουν μια χαραμάδα ελπίδας ανοιχτή, όπως εσύ. Άρα όχι, δεν θα πετάξω κι εγώ όλη μου τη μουρμούρα στα μούτρα σας απλά γιατί κανείς δεν έπαθε ποτέ τίποτα σοβαρό με το να ελπίζει (όχι να αιθεροβατεί, να ελπίζει).

    Συνεπώς, ναι, ο κύριος Ομπάμα φαίνεται καλύτερος από πολλούς προκατόχους του, αν είναι όντως τόσο καλός θα βρεθεί μόνος, αν δεν είναι απλά θα ξέρουμε ότι είναι επικοινωνιακά χαρισματικός. Big deal.

    Απαντώ και στην Κροτ περί Σεγκολέν… Αυτό το σκηνικό είναι σαν μία σαρδόνια αντιστροφή της αθάνατης ατάκας του Άλλεν στο «Παίζοντας στα τυφλά», ότι δηλαδή ό,τι αποτυγχάνει στην Αμερική στην Γαλλία και την Ευρώπη αντιμετωπίζεται ως αριστούργημα. Αποδεικνύοντας, για ακόμη μία φορά, ότι τέχνη και εξουσία βρίσκονται σε εντελώς αντίθετους πόλους! 😛

    Αυτά για σήμερα. Ααααα, παραλίγο να ξεχάσω. Έλληνα πρωθυπουργό της προκοπής έχει προλάβει κανέναν η μαμά σου;

    Τα φιλιά μου στην αξιολάτρευτη μπαμπακοοικογένεια και μακάρι να συνεχιστούν οι καλές ημέρες στη μικρή σας φωλιά (όπως και να το κάνουμε, ο μικρόκοσμός μας είναι πάντα το στήριγμα για τον μεγάλο κόσμο, ε;)

    Φιλιάααα!!

  9. Καλημέρα,

    Υπάρχουν (κατά την γνώμη μου) δύο θέματα προς συζήτηση γύρω από τον Ομπάμα.

    Το πρώτο είναι αν (θα) είναι καλύτερος από τους προκατούχους του ή όχι. Δεν μπορώ να δεχτώ την λογική του όλοι-ίδιοι-είναι, γιατί αν ίσχυε δεν θα ανακατευόταν το στομάχι μας κάθε φορά που ακούμε το όνομα Μπους. Δύο σχετικά επιχειρήματα από πρώτο δείγμα γραφής:
    Κλείνει το Γκουαντάναμο (ήδη):
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_22/01/2009_264268

    Και περιορίζει τα λόμπι:
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_21/01/2009_264253

    Φυσικά είναι πριν απ’ όλα Πρόεδρος των ΗΠΑ και τα δικά τους συμφέροντα θα κοιτάξει, όχι τα δικά μας. Και όχι, δεν θα κυβερνήσει ηθικά – αλλά αυτό δεν με χαλάει. Δεν θέλω ιδεολόγους κυβερνήτες πουθενά – για τον απλούστατο λόγο ότι δεν πρόκειται να αντιμετωπίσουν ιδεολογικά προβλήματα, αλλά καθημερινά, διαχειριστικά και εντελώς τεχνοκρατικά. Μου αρκεί να σέβεται τους νόμους και να μην εφευρίσκει εξαιρέσεις στις συνθήκες (όπως π.χ. της Γενεύης για την κράτηση αιχμαλώτων πολέμου). Θα ήθελα να είχε πάρει θέση για την σφαγή στη Γάζα, το συγκεκριμένο δεν μπορεί να κάνει ότι δεν το βλέπει. Από την άλλη, κι εμείς οι ευαίσθητοι Ευρωπαίοι, τα ίδια και χειρότερα ως συντεταγμένα κράτη – πήρε αυθεντικά καταδικαστική θέση κανείς εκτός από τον τρελο-Τσάβες;

    Ναι, έχει ένα σωρό χορηγίες. Μάλιστα, η προεκλογική του εκστρατεία έσπασε κάθε ρεκόρ εισφορών. Αυτό με ανησυχεί (το έχω γράψει σε παλιότερο ποστ) γιατί όποιος δίνει περιμένει να πάρει. Αναμένω.

    Είναι φορτωμένος με υπερβολικές προσδοκίες, από ολόκληρο τον πλανήτη. Αυτό μάλλον είναι και το σοβαρότερο πρόβλημα σε όλη την ιστορία και νομίζω ότι το ξεκαθαρίζω και στο ποστ. Προσωπικά δεν περιμένω θαύματα.

    Το δεύτερο ζήτημα, και πιο σημαντικό κατά την γνώμη μου, είναι το *πώς* προέκυψε αυτός ο Πρόεδρος των ΗΠΑ. Η υποψηφιότητά του δεν στηρίχτηκε στο επώνυμό του ή στην (τηλεοπτική) αναγνωρισιμότητά του. Δεν προσυπογράφηκε από το κομματικό κατεστημένο και πέρασαν πολλοί μήνες για να πάρει με την πλευρά του τον επιχειρηματικό κόσμο. Πέρυσι τέτοιες μέρες ακόμα ήταν φαβορί η Χίλαρι. Επιπλέον (κι εδώ είναι η ουσία του θέματος) δεν ήταν μια ξερή υποψηφιότητα, αλλά μια ξεκάθαρα πολιτική διεργασία, με πραγματικές συζητήσεις και αναλύσεις επί των προβλημάτων και του τι πρέπει να γίνει για αυτά. Η όλη διεργασία έφερε στις κάλπες κόσμο που δεν είχε ξαναψηφίσει. Η αντιπαράθεση με τον Μακέϊν έγινε σε ένα κλίμα μονομαχίας gentlemen (όσο κι αν το Ρεμπουπλικανικό κόμμα πετούσε χολή κάθε τρεις και λίγο). Ο ίδιος δεν χρησιμοποίησε πουθενά το χρώμα του, όσο κι αν είναι μια συγκλονιστική υπόθεση η κατάρριψη. Μπορείτε να φανταστείτε κάτι ανάλογο, σε οποιαδήποτε παράμετρο, σε προεκλογική εκστρατεία στην Ελλάδα;

    Εν κατακλείδι, είτε αποδειχτεί άνθρακες ο θησαυρός είτε όχι, από άποψη λετουργίας της δημοκρατίας τα «χαζο-αμερικανάκια» όχι απλώς μας έβαλαν τα γυαλιά αλλά μας άφησαν να αναρωτιόμαστε πώς το έκαναν. Κι όσο νωρίτερα το παραδεχτούμε, τόσο το καλύτερο για να δούμε πώς θα χειριστούμε τα καθ΄ημάς.

    More later, έχω συνάντηση και τρέχω. 🙂

  10. αν υπάρχει ένας μικρός Ομπάμα στο σπίτι σας αρκεί..
    εγώ έτσι το βλέπω
    αν υπάρχουν και δύο, much better

  11. ούτε ένα μήνα δεν έχει κλείσει το λευκό οίκο…
    http://www.tvxs.gr/v4628

  12. @Кроткая:
    Δεν παίζεσαι, χα χα χα! 🙂
    Όμως: ξεκόλλα! Τι θέλεις τέλος πάντων, έναν Αμερικάνο αλάνθαστο; Ο προηγούμενος ας πούμε έφυγε πιστεύοντας ότι δεν έχει κάνει λάθη κι ότι μιλούσε με τον Θεό, δεν είναι καλύτερη μια κατάσταση με κάποιον που παραδέχεται λάθη; Και τέλος πάντων δεν ήταν λάθος που στοίχισε ζωές, για δύο διορισμούς σε κυβερνητικά πόστα μιλούσε.
    Μπα σε καλό σου!

  13. 😆

    ε, ναι, σε σχέση με την μετενσάρκωση της Ζαν Ντ’Αρκ στο λιγότερο παρθένα και λιγότερο μπρυλέ, ό,τι και να έρθει καλό είναι.
    απλά, άμα αρχίσαμε τα φάουλ τόσο νωρίς…

    Τέλοσπάντων, έτσι κι αλλιώς εσύ αισιόδοξος θα είσαι! Ας μη σε πρήζω άλλο! 😛

  14. χα χα χα χα χα – δεν το περίμενα το μπρυλέ, προσωπικά τη Ζαν θεωρώ ότι την έκαναν φλαμπέ! 😀

    Φιλια!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: