• Σελίδες

  • Φρέσκα κείμενα

  • Το μακρύ και το κοντό μας…

    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    εύη στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    mpampakis στο Λείπεις
    masterpcm στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    mpampakis στο Λείπεις
    Stavrula στο Λείπεις
    Snowball στο Λείπεις
    mpampakis στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
    Stavrula στο Αντί ημερολογίου, βουβή τ…
  • a

  • Μαΐου 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Στις ντουλάπες του αρχείου

  • Μεταστοιχεία

Χωρίς βοηθητικές

Φτάνει λοιπόν η στιγμή που ο μπλόγκερ νομίζει πως έχει το τέλειο υλικό για ποστ: δύο θέματα, βγαλμένα από προσωπικές εμπειρίες, και διαθέσιμα για συσχετισμό.

Από τη μία πλευρά, έχω απόψε reunion. Θα μαζευτούμε οι συμμαθητές, αφού κλείνουμε 20 χρόνια που βγάλαμε το Λύκειο. Κι ενώ χαζεύω με το μέτρημα των χρόνων, θέλω να ελπίζω ότι θα τους αναγνωρίσω (τους περισσότερους) και θα θυμηθώ και τα ονόματά τους – πράγμα όχι τόσο δεδομένο μετά από τόσο καιρό! Φοβάμαι ότι θα στεκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο και θα μουρμουράμε «Πω – πω, πώς έγινες έτσι!». Αν και ομολογώ ότι για μένα δεν θα το πουν εύκολα: ευτυχώς το πορτραίτο στο πατάρι συνεχίζει να γερνά στην θέση μου…

Από την άλλη, την προηγούμενη Κυριακή ο γιος μου άρχισε να κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές. Το εξελικτικό του άλμα με έπιασε απροετοίμαστο: δεν είχα καν λαδώσει τα φρένα, πιστεύοντας ότι θα περάσω το απόγευμα τρέχοντας πίσω από το ποδήλατο και κρατώντας την σέλα με το ένα χέρι (από τα βασικά καθήκοντα ενός πατέρα, σχεδόν εξίσου θεμελιώδες με το να σκοτώνει τα ζουζούνια που θα τύχει να μπουν στο σπίτι αλλά όχι εξίσου κρίσιμο με το να ξέρει να αλλάζει ). Το αποτέλεσμα ήταν το καμάρι μας να φρενάρει κάπως εκκεντρικά: διάλεγε ένα δέντρο που έμοιαζε….μαλακό κι έπεφτε πάνω του.

Τα δύο θέματα είναι εξαιρετικά για να βγουν συμπεράσματα: από τη μια το ορόσημο της εικοσαετίας κι από την άλλη η κατάργηση των βοηθητικών. Θα έπρεπε να τα ανακατέψω μεταξύ τους, να φτιάξω ένα ποστ – πλεξούδα με τα δυο τους και να οδηγήσω τον αναγνώστη στο συμπέρασμα: στη ζωή είμαστε αναγκασμένοι να ξεφορτωνόμαστε όλο και περισσότερες απ’ τις βοηθητικές μας.

Όμως και τα δύο γεγονότα μου φαίνονται πολύ σημαντικά στο μικρόκοσμο της ζωής μου – μου έχουν κάνει μεγαλύτερη εντύπωση απ’ αυτή που χρειάζεται για να βγάλω μελό συμπεράσματα. Άλλωστε, δεν φτάσαμε εδώ που φτάσαμε (πού δηλαδή?) γράφοντας κλισέ για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα (ζώο της Κίνας είναι αυτό).

Ανεξάρτητα από αυτά, αύριο έχω να βιδώσω μια μπασκέτα στον τοίχο. Ο γιόκας μου, εκτός από την απελευθέρωση από τις βοηθητικές, έχει αρχίσει να αγαπά την πορτοκαλιά μπάλα. Εγώ πάλι, τον κοιτάω, μετράω πόσα είναι τα είκοσι χρόνια και αναφωνώ το υπέρτατο γονεϊκό κλισέ: Μα πώς μεγαλώνουν έτσι γρήγορα!

Καλό ΣΚ σε όλες και όλους! 🙂

Advertisements

25 Σχόλια

  1. Σαν γνήσιος γιος βάζελου, προφανώς αποφεύγει την ασπρόμαυρη μπάλα και προτιμά την πορτοκαλιά.

    Άντε, με το καλό να τον δεις και στην Γ’ Λυκείου! Εύχομαι να διατηρείς ακόμα τα μαύρα σου μαλλιά τότε, χο χο χο!!! 😛

    Y.Γ. Ήμουν πολύ καλή στο προηγούμενο ποστ, οποτε επανέρχομαι στα βιτριολικά μου σχόλια…

  2. Άστα!!! Το πόσο γρήγορα μεγαλώνουν να στο πω εγώ που το πότε έφτασα από την πορτοκαλιά μπάλα και τις βοηθητικές στις Πανελλήνιες και τα γκομενικά ούτε που το κατάλαβα η μαύρη….:-(

  3. Reunion ε? Πέρσι έκανε το έτος μας στη σχολή, αλλά δεν πήγα.Φοβήθηκα μήπως αλλοιωθούν οι μνήμες.

    Όσο για το γιόκα σου, να ΄στε καλά να τον καμαρώνετε πάντα!!
    Ούτ’ εγώ πιστεύω πως από κει που τον νανούριζα και του διάβαζα παραμύθια, φέτος -στα 16- τον νανουρίζει μέσω τηλεφώνου η κοπελιά του. 😉 😀

  4. γουτσου μωρε… (σορυ αλλα αυτο ηθελα να πω!)

  5. Ξέρεις, Μπαμπακη μου, αυτά τα χρόνια δίνουν τις πιο ισχυρές αναμνήσεις. Χαίρομαι που κατάφερες να τα χαίρεσαι μαζί με το γιο σου! 🙂
    ..σπάνια οι γονείς -τρελαμένοι απο τον καθημερινό αγώνα- δίνουν σημασία στα πρώτα χρόνια των παιδιών τους, περιμένοντας «να μεγαλώσουν για να τους μιλήσουν».. Λες και θα μπορέσουν να βρουν το νήμα της επικοινωνίας εκεί που το αφησαν…
    Πολλά φιλιά και να τον χαίρεστε 😀

  6. Θα σε εξέθετα χαλαρά,

    αλλά ξέρω πως θα με εκβιάζεις άλλα είκοσι χρόνια.

    Μπααα, θα απευθυνθώ στην Κροτ…

    :PPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPP

  7. Ομορφο ποστ!
    Βαρβακιοπαις εισαι? χαχα

  8. Έτσι, έτσι! Μάθε τον να αγαπά την σπυριάρα, γιατί αν περιμένει να δει χαρά από τις υπόλοιπες, θα έχει περάσει και το δικό του reunion!
    🙂

  9. μου θύμισες τη δικιά μου πρώτη φορά χωρίς βοηθητικές. ο πατέρας μου ήθελε να με βγάλει φωτογραφία κ μ’ άφησε. έσπασα τα μούτρα μου, αλλά η φωτογραφία είναι πολύ αστεία!

  10. Καλημέρα και καλό μήνα
    apneagr

  11. Έβγαλε τις βοηθητικές? Άντε, άντε, Μπαμπάκη, τώρα έχουν σειρά τα rollerblades και το sk8!!!! Γιατί στη ζωή, αξίζει να ρολάρεις!!!
    ;-Ρ
    (Πλάκα πλάκα, κι εγώ έτσι μάθαινα την αδερφή μου μικρή να κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές, αν και τώρα που το σκέφτομαι, το συγκεκριμένο δεν είχε ούτε νορμάλ πετάλ, ούτε σέλα που να μπορείς να κάτσεις οπότε, ορθοπατινιά: «Πάρε την κατηφόρα, κράτα ίσια το τιμόνι και όταν φτάσεις στον τοίχο, ΠΑΤΑ ΦΡΕΝΟ!» I wonder όμως, γιατί τελικά το φοβάται το ποδήλατο…)
    ;-Ρ

  12. Καλημέρα, καλή βδομάδα, καλό μήνα, καλό καλοκαίρι (ναι, και αυτό από τώρα, δεν θα περιμένουμε τις 21…)

    @Кроткая:
    Υποθέτω ότι αυτό με την Γ’ Λυκείου και τα μαύρα μαλλιά ήταν ευχή, οπότε πρέπει να ευχαριστήσω. Από την άλλη, με τέτοια σχόλια είναι βέβαιο ότι τα μαλλιά μου θα ασπρίσουν ένα προς ένα: σχόλιο και τρίχα θα πάει το πράμα… 😛

    @fevis:
    Μετράω από τώρα πόσα χρόνια μου μένουν, το πιστεύεις; Άσε που αυτός είναι ισχυρή προσωπικότητα κι εγώ βρωμο-τσαντίλας και προβλέπεται ροκ εφηβεία…. Αχ….
    Προλαβαίνει και να ψηφίσει φέτος ο δικός σου;

    @renata:
    Ήταν παράξενη αίσθηση, κυρίως επειδή η 20-ετία είναι αρκετά μεγάλο διάστημα για να έχεις ξεχάσει φάτσες και να αναρωτιέσαι ποιος είναι αυτός που μόλις σε χαιρέτησε…
    Όσο για το φινάλε του σχολίου: να υποθέσω ότι μιλάς για….;;;;

    @Φάβα:
    Ελπίζω να απευθυνόσουνα στον ποδηλάτη κι όχι στον από 20-ετίας απόφοιτο… 🙂

    @Rodia:
    Δικαιολογίες για όσους βαριούνται να μάθουν να επικοινωνούν με τους κώδικες των παιδιών. Ούτε ξέρουν τι χάνουν! 😉
    Φιλιά πολλά Μαρίνα μου, κι εμείς τα χαιρόμαστε αυτά τα χρόνια – και σ’ ευχαριστώ πολύ!

  13. @industrial daisies:
    Ομερτά λέμε, ομερτά! LOL! 😀

    @Λιακάδα:
    Ευχαριστώ!
    Όχι, δεν είμαι. Γιατί; Είχαν κι αυτοί κάποιο reunion εδώ κοντά;

    @Gianni:
    Αηδίες και ξεράσματα! – και περάστε να τα συζητήσουμε αναλυτικά απόψε, μετά τις 21:30. 😉

    @Κούνελος:
    Σωστός ο μπαμπάς, αλλά εγώ ακολουθώ διαφορετική στρατηγική: Πιστεύω πως πρέπει να είμαστε καλοί με τα παιδιά μας, γιατί αυτά θα διαλέξουν το γηροκομεί μας…. 🙂

    @apneagr:
    Επίσης!

    @Σοφία:
    Τον βλέπω σε καμιά δεκαπενταριά χρόνια να μας παίρνει τηλέφωνο από Χαλκίδα, όπου θα έχει πάει για bungee-jumping (ή όπως σκατά γράφεται!) για να ρωτά τι κρασί ταιριάζει με τις γυαλιστερές… 😉
    Παράξενο πλάσμα η αδελφή σου.
    Κι εγώ πάντως, ως πρωτότοκο, προσπάθησα να εξοντώσω τα αδέλφια μου αλλά δεν έφτασα να πειράζω και τα φρένα των ποδηλάτων τους! χο χο χο χο χο

  14. Καλούς δρόμους και καρφώματα… έστω τρίποντα έξω από τη γραμμή των 6,25.

  15. Ναι ! Την ίδια βραδια με σας!
    Και σκεφτηκα λες? χαχα

  16. Δεν ξέρω ειλικρινά.
    Αποχαιρετιούνται κάθε βράδυ στο τηλέφωνο (τους παίρνει κάνα δυο ώρες!) 😀 Κάθε Σάββατο έχουν επίσημη έξοδο!

    Ροκ εφηβεία, δε λες τίποτααα… 😆

  17. Το δικό μας reunion ακόμα το κυνηγάμε…οι απόφοιτες!!!!
    Ελπίζω να το καταφέρουμε πάντως 😉
    υγ δεν λέω τίποτα επί των κειμένων διότι θα με πάρουν τα ζουμιά 😉

  18. Μαργαρίτ, πες τα όλα ντε!

    Να του τα ασπρίσουμε όλα τα μαλλιά! 😛

  19. @scalidi:
    Ευχαριστούμε! Άλλωστε, και τα 6,25 σχετικά είναι. Άμα είσαι 5 1/2 χρονών, και στα τρία μέτρα να είσαι πρόκειται για άθλο! 🙂

    @Λιακάδα:
    Λογικό. Οπότε το ερώτημα γίνεται «εσύ πού το ήξερες για την Λεόντειο;» Χε χε χε

    @Ρενάτα:
    Μωρέ ροκ οφείλει να είναι η εφηβεία. Άλλο αν εμείς δεν το αντέχουμε. 🙂

    @An-Lu:
    Έχω την αίσθηση ότι το facebook, παρά τα στραβά που του καταλογίζω, έχει οδηγήσει σε πολλές τέτοιες βραδιές.
    Επί των κειμένων, ευχαριστώ. 🙂

    @Κροτίδι:
    Από την ζήλεια σου τα λες, γιατί στο δικό σου reunion 20ετίας θα είσαι σαν σταφιδιασμένη μπάμπω και το ξέρεις! (Να!!!) 😛

  20. και που να δεις οταν θα μάθει να κάνει σούζες τι έχει να γίνει 😛

  21. Δεν πήγαινα σε re-union του σχολείου ούτε δεμένος!!!

  22. Κι εσείς Λεόντειο;(Εμείς όμως ξεκινήσαμε από την 30η επέτειο και μετά,αφού ενημερώσαμε το 166,τις ΜΕΘ του Λεκανοπεδίου κλπ κλπ.Στις 13/6 φροντίστε να μην αρρωστήσετε γιατί τους έχουμε πάλι καπαρώσει… )

  23. Δεν το ήξερα! Εσύ μου το είπες μόλις τώρα! Εγω για το Βαρβακειο ήξερα!

  24. @microsurfer:
    Άσε, έχουμε μπλέξει. Με τα μυαλά που κουβαλάει, τον βλέπω να μας τηλεφωνεί από Χαλκίδα γιατί μετά το bungee jumping θα πάνε για γυαλιστερές και θα θέλει να μάθει τι κρασί ταιριάζει με δαύτες! 🙂

    @Γιωρίκας:
    Κίνκυ!
    (γιατί τόσο πολύ όμως?)

    @Σελιτσάνος & Λιακάδα:
    Άκυρον για τη Λεόντειο, μπερδεύτηκα. Ενώ για Βαρβάκειο είχε γράψει η Λιακάδα, απάντησα χωρίς να έχω πιει όσο καφέ χρειαζόμουνα. Σόρρυ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: